Kötü arkadaş sorunu

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


11 Cevap


sevcanvet

benim ilkokul 2 yada 3 de çok kötü bi kız arkadaşım vardı, okulu asar, hırsızlık yapardı bende 2-3 ay takıldım peşine, şimdi düşünüyorumda gittiğimiz kaçtığımız yerlerde çok rahat başımıza bişeyler gelebilirmiş (aslında benim başıma gelebilirmiş o bu işde usta olduğundan kaçar kurtulurdu heralde), nasıl kurtuldum hatırlamıyorum ama demem oki okul değiştirmenize bile değebilir..


elifnazar

çok zor bir durum ve en korktuğum şeylerin başında gelir bu arkadaş konusu.insanın başına ne gelirse arkadaştan gelir sözüne sonuna kadar katılıyorum.yıllar geçip oğlum büyüdükçede bu korkularım artıyor git gide.zaman çok kötü.bizim zamanımızda lise hadi bilemedin ortaokulda olurdu vukuatlar genelde.şimdi ilkokullardaki çocuklarında farkı yok anlaşılan.çok korkuyorum Allah herkesin çocuğunu iyi insanlarla karşılaştırsın.o çocukların annelerinede yazıklar olsun.sorunuzu okuyunca ben olsam ne yapardım diyip gerçekten yaşar gibi düşündüm ve okul değitirmeyi,olmuyorsa dediğiniz şark görevini tercih ederdim.çünkü bir arkadaşın insan üzerinde çok etkili olduğunu düşünüyorum.hele bu yaşlarda kişiliği,başarısı vs...gelişmeye başlarken herşey oğlum için der öğretmen çok iyi de olsa dediğim gibi yapardım.burda anladığım kadarıyla öğretmende biraz pasif kalıyor sanırım.ilkokulda okuldan kaçıp markete gitmek ne demek?nerde öğretmenler,nöbetçiler...kapıdan çıkarken kimsemi görmez?el kadar çocuk sonuçta.arabada çarpabilir Allah korusun.bilemiyorum tabi yazdıklarınıza bakarak yorum yapıyorum ama bu durumda öğretmen yada okul iyi olsa ne olur?biraz uyanık ve dikkatli olmalı,gözaçık olmalı,uçan kuştan haberi olmalı ilkokul öğretmeninin.en azından ben öyle düşünüyorum.


urasbebek

oshin canım benim şimdi sana acı ama gerçek olanları yazacagım. çocugunun arkadaşlık yapması çok normal çünkü çocuklar eglenmeyi sever demekki arkadaşıyla eglence anlayışları bu (yanlış bi eglence anlayışı oldugunu çocunu karşına alıp anlatarak bu davranışların ona yapılsa nasıl hissedeceginisor (gerekiyorsa vur bi tane poposuna ben sana vurdugumda mutlumu oluyorsun sen nasıl üzülüyorsan onlarda üzülüyo sen bana nasıl kızıyorsan onlarda sana kızıyo de) bi daha arkadaşlarına vurursa ona sana şu cezayı verecegim de kesin ve net ol . arkadaşının annesiyle konuş ona rahatsız oldugunu açıkça söyle . gerekiyorsa rehber ögretmenle konuş rahat ol o sizin sorunlarınız için orada. rehber ögretmen seni daha dogru yönlendirecektir. bir tavsiye çocuğuna şu yaşlarda asla disiplin konusunda taviz verme sonra baş edemezsin (12 yaşında bi erkek çocuk annesi olarak yazıyorum) unutmaki çocukların her istedigini yapmaman onu sevmedigin anlamına gelmez .ve çocuklar tahminiden çok zeki anne ve babayi kullanmayı öyle iyi biliyorlarki bi sen bi yanlışa bi kez göz yumarsan ikinci kez karşılaştıgında suç onda degil sendedir bence . allah yardımcın olsun


scanturk

Merhaba okulunuzda görevli bir rehber öğretmen varsa bu konuda ondan yardım isteyebilirsiniz hatta istemelisiniz sınıflar kalabalık olabilir ama öğretmeniniz mutlaka ilgilenecektir onunla sık sık irtibata geçin

Okul saatlerinde okuldan çıkabiliyor olmaları okul idaresinin güvenlik zafiyeti bu konuyla ilgili okul idaresinden yardım isteyin çünkü cocuğunuz arkadaşı ile çıkmasa bile durum güvenli degil

Çalışıyor musunuz bilmiyorum ama saatleriniz müsait ise okula gidin teneffüslerde orda bulunun derim

Cok zor bir durum umarım bu sene tekrarı olmaz


maramara

offf offf derler ya cocuklar buyudukce dertlerı de buyuyor. kesınlıkle katılıyorum bu soze. ne yazıkkı okula basladıklarında kontrol cıkıyor anne babadan. hem anne hem de ogretmen olarak gozlemledıgım su kı anne baba ogretmenın olmadıgı yanı kontrolun olmadıgı zamanlarda cocuklarımız nasıl davranıyorlarsa bızım gercek cocuklarımız onlar. yanı buyuklerın olmadıgı zamanlada vurma, şiddet, küfür yada içine kapanma, konusmama...vs. gıbı sızın yanınızda asla yapılmayan seyler yapılabılıyor. arkadas secımı de bu noktada cok onemlı.ama ne yazıkkı cocuklar kendılerını eglendıren, kendılerıne benzeyen cocukları secıyorlar ve emınım kı benım oglumda kendısı gıbı hareketl, kıpırdak arkdslar sececek kendıne. dıs etkenlerı kontrol etmek bu noktada malesef zor. ogretmenın de yapabılcegeı bırsey yok hatta onun durumu daha da zor cunku bırlıkten kuvvet dogar. bırının akıl edemedıgını muhtemelen dıgerı akıl edıyordur. ve 2si bırlıkte daha guclu hıssedıyorlardır. sınıf degıstırın desem teneffuslerde bulurlar bırbırlerını. okul degısırın desem zaten kendı sartlarınıza en uygun okulu secmıssınızdır emınım. baska okul maddı manevı sıze zor olabılır. once sartlarınızı degerlendırın derım ben. once sınıf ve okul rehber ogretmenden destek alın, bu davranısların dogru ve ıstendık davranıslar olmadıgını anlamaları gerekıyor. bunu evdekı ortamda da destekleyebılırsınız. ben odul ve cezaya ınanıyorum acıkcası. cokta rahat bırakmamak lazım cocukları. ama cokta tenkıt edıldıklerınde umursamaz oluyorlar. dengeyı ıyı kurmak gerek. offf dusunuyorum da gercekten zor durum. bız anne bana olarak sadece cocuklarımız ıcın herseyın en ıyısını ıstıyoruz ama ne yazıkkı her ınsan kendı yolundan yuruyor. anne tahtını yapıyorda kızının bahtını yapamıyor malesef. bazen ıstedıgımız gıbı gelısmıyor malesef olaylar. bır umutta artık 2. sınıflar, bır yas daha buyuduler. belkı hersey farklı olur. kımbılır. kolay gelsın dıyorum.



ottobottorobotto

Endişelerinizi anlıyorum ama bu kadar da korkmanıza gerek yok.Çünkü henüz çok küçükler.Davranışlar kemikleşmemiş.Doğru adımlarla,tavizsiz kurallarla durumu kurtarabilirsiniz.Ama doğru davranılmadığı sürece ister şarka gidin ister garba,sorun devam eder.Hem nereye giderseniz gidin,her yerde kötü arkadaşlar,örnekler olacaktır.Her yerde de iyi öğretmenler bulabilirsiniz ayrıca.

Hepimizin sınıflarında kötü arkadaşlar olmuştur.Ama adı üstünde "sınıf arkadaşı" yani seçtiğimiz kişiler değil.Peki ama biz neden onlara uymadık ya da onlar var diye sonumuz kötü mü oldu?Cevap aile terbiyesi,tutumu olabilir mi?

Davranış problemleri olan o çocuğa sınıftaki her arkadaşı uymuyor herhalde.Onların anneleriyle konuştunuz mu?Annelerle fikir alışverişinde bulunabilirsiniz.Belki çok işe yarar yöntemleri vardır.

Öğretmeninize neler yapabileceğinizi sordunuz mu?Sorunun kaynağı hakkında fikir beyan etti mi?Çözüm hakkında önerileri olmuştur herhalde az da olsa.Okulunuzun rehber öğretmeni sizi en doğru şekilde yönlendirecektir.

Çocuklarımızı ve ailemizin içinde olan biteni en iyi biz biliriz,değil mi?Oğlunuzu o çocuğa uymaya hatta onu geçmeye iten sebepler ne?Nerede sorun görüyorsunuz?Otorite boşluğu,baskıcı ebeveyn,psikolojik ve/veya fizyolojik şiddet,aşırı serbestlik,iletişim kopukluğu,sevgisizlik,ilgisizlik,kardeş kıskançlığı...Siz (ailecek) çocuğunuzla olumlu ilişki kurmanızın önündeki engelleri kaldırırsanız ne sınıfta ne de dışarıda sorun kalır.

Okullarda güvenlik zafiyeti maalesef var.Nöbetçi öğretmenin bahçede tüm olan biteni görüp müdahale etmesi özellikle kalabalık okullarda ne kadar mümkün?Zaten aklına koyan her türlü kaçar.Derste tuvalet için izin alır,yine kaçar.Kapıya diktiğiniz güvenliği-okulun tutacak kadar geliri varsa-veya nöbetçi öğrenciyi-ki buna da karşıyım- kim takar?Bacak kadar öğrencilerin ettikleri hakaretleri duysanız...Bir de bunların arkasından okulu basmaya,hesap sormaya gelen ağabeyleri,babaları vardır ki elleri boş gelmezler.

Sınıf öğretmeninin de 5-10 dakikalık teneffüste,gelen veliyle görüşüp dertlerini dinleyip çözüm üretmek,kafası gözü yarılan öğrencisine yardıma koşmak,kavga edenleri ayırıp barıştırmaya çalışmak,ihtiyacını gidermek,nefes almak,evrak işlerini halletmek,arkadaşlarıyla iki çift laf etmek,bir sonraki dersin araç-gerecini hazırlamak,kendisine dert anlatmaya çalışan öğrencilerini dinlemek,onlarla gülüp eğlenmek,çağrıldıysa idareye uğramak gibi işlerden en az üçünü eksiksiz halledip bir sonraki dersi başarıyla anlatması,dersini sabote eden yumurcaklardan da her seferinde tatlı dil ve güler yüzle diğer öğrencilerin hakkına tecavüz etmemelerini rica etmesi gerekir.Aksi takdirde o yumurcakların velileri gelir,haddimizi bildirir.Pedagoji falan yalandır,her denediğiniz yöntem elinizde kalır,adam gider,makam sahibi köylüsünü bulur,yaşasın demagoji,alırsınız boyunuzun ölçüsünü.Sonra o çocukta o davranış bozuklukları kangren olur.

Gece gece çok yazdım ama son yıllardaki manzara budur.Sorumluluk çok,yetki yoktur.Bir yanda oshin gibi veliler çocukları için kahrolup çırpınıp durur diğer yanda bizim kurtarmaya çalışmak için çırpındığımız çocukların velileri hepimizi kahreder.Öğretmeniniz yapamaz ama siz veliler olarak idareyle topluca görüşüp,dilekçeler verip rahatsızlığınızı dile getirebilirsiniz, tabii arkanızdan gelen olursa.En azından öğrenci velisiyle görüşür, uyarabilirler,sınıf değişikliği yapabilirler.

Timaş Yayınları'nın Pozitif Disiplin,Anne Baba Tutumları adlı kitapları önerebilirim.

Korkmayın,sakin olun,kararlı olun.Sınırları net çizin.Oğlunuza bunu hissettirin.Çocuk yetiştirmek uzun soluklu bir koşu.Beraber ne yapmak istediğini sorun.Daha fazla vakit geçirmeye,birlikte eğlenmeye çalışın.Onu,yüzünüzde üzgün bir ifade olmadan ve yargılamadan dinleyin.Hatalarını biraz dile getirmeyin,görmezden gelin.O sizin ağacınızın meyvesi,ne kadar uzağa düşebilir ki?



ottobottorobotto

Terkrar merhaba.

O cümlemi tamamen olumlu anlamda kullandım,lütfen,sakın üzülmeyin.Yani sizin gibi bu konuda çabalayan,çözüm arayan,iyi niyetli bir annenin çocuğu,hiç merak etmeyin eninde sonunda düzelecektir,anlamında.

Babaya rağmen bu işler düzelir mi,evet,biraz sabır,düzelir.Anneler o kadar güçlüler ki...Eminim oğlunuz da şu an çok umrunda değilmiş gibi davransa da sizin çabanızı görüyor,kaydediyor.Evet,erkek çocuğu için baba çok önemli bir rol modeldir.Ama anne sevgisi var ya,o her şeyin üstündedir,emin olun.

 


ottobottorobotto

Estağfurullah,hiç de gocunulacak bir yaranız yok.

Şurada kadın kadına dertleşiyoruz.Birbirimizi hiç tanımadan dinliyoruz,karşımızdakinin yerine koyuyoruz,çözüm arıyoruz.Evimizi ve gönlümüzü açıyoruz.Siz de öyle yapmışsınız.Ben mesela, beni hiç ilgilendirmeyen soruları ve yorumları okumaya çalışıyorum.Kadınlık,annelik hallerinin hiçbiri bize yabancı değil ve bu sorunların çoğu sırası gelince bize de uğrayacak.Burayı bu yüzden seviyorum.

Şimdi gelelim meseleye.Emin olun erkeklerin bir çoğu eşiniz gibi.Annelerin büyük bir kısmı bu konuda kafa patlatırken babalarda bir boşvermişlik hatta kadınların gösterdiği hassasiyetle dalga geçmeler,falan filan,bilirsiniz.Ama bunlara rağmen şahit olduğum olumlu örnekler çok.Bilin ki onlar da bizim gibi çocuklarını koşulsuz seviyorlar.

Sizin eşiniz ne ki,benim alkolik ve ailesine kan kusturan bir velim vardı.Annenin ağlamadığı gün yoktu.Çocuk bazen okula gelemezdi korkudan,evde bir köşeye sinerdi.Sınıfta da kıpırdayamaz,konuşamazdı.Anneyle ve rehber öğretmenle el ele verdik,üç yıl sonra çocuğu da babayı da kazandık.Ama ne çektik,bir biz bir de Allah bilir.

Mesela ben,ilgisiz veya çocuğuna şiddet uygulayan babaları özellikle görüşmeye çağırıyorum.Negatif bir yükle,şikayet duyacakları sıkıntısıyla geliyorlar.Görüşme sırasında onlara olumsuz hiçbir şey söylemiyorum,biliyorum ki dolup eve gidecek ve masum ailesine patlayacak.Taktiğim ters köşeye yatırmak.Beklemedikleri şekilde çocuklarının olumlu yönlerinden bahsediyorum,ne kadar iyi bir çocuğu olduğundan bahsedip bunun için teşekkür ediyorum.Tabii bunların hepsi annelerin bilgisi dahilinde.Babaları bu yolla okula çekiyoruz ve biraz ilgilenmelerini sağlıyoruz.Eve giden baba artık çocuğuna daha farklı bir gözle bakıyor,az da olsa ilgilenmeye başlıyor.Öğretmeninizle başbaşa verip buna benzer taktikler geliştirebilirsiniz.Ya da siz evde uygulayabilirsiniz.Yani şikayet duyacağını düşünürken oğlunun yaptığı iyi şeyleri duysun.

Pedagoga gidebilirseniz çok iyi olur.O size özel çözümler sunabilir.

Böyle bölük pörçük yazıyorum,kusura bakmayın,oğlum kucağımda debeleniyor.Genellikle okula yönelik oldu söylediklerim ama yine dertleşiriz.

Linkin sonunda öneriler var.Hepimiz için.

http://okulweb.meb.gov.tr/35/02/959733/dokuman%20arsivi/annebabaocukiletiimi.pdf


beatrix

Benim icin de en yakin arkadasimin ailesine arkadasini degistirsin demislerdi. Veli toplantisindan sonra ortaokulda hep yanyana oturdugum evlerine gidip ders calisip yemek yedigim evime davet ettigim canim arkadasima ve ailesine o kizla cok samimi olmasin demisti sinif ogretmenim ayni zamanda kimya hocamdi.

Duyunca ne kadar bozulmus nasil sinirlenmistim.

Okuldan kacamazdim annem ogretmen babam milli egitim mufettisiydi. Butun idarecileri hepsi tanir aninda herseyden haberleri olurdu. Kufuretmezdim hala da edemem. Kopya cekerken yakalnmisligim yada goze batmisligim yoktu. Etegimi katlamazdim makyaj yapmazdim. Hala da dusunurum neden neden diye. Derste cok konusurdum biraz erkeklerle yakin arkadastim eglenirdim aklima sebep bi bu geliyo.

Hala aklima geldikce uzulurum. Akadasim yanimdan kalkti baska siraya oturdu biz baska sehre tasindik seneler sonra universiteyi bitirince karsilastik. Eski arkadasimİ hep ozlerim



Cevaplamak için Üye ol