İş Nasıl Bırakılır? İşe Nasıl Geri Dönülür?

mavisu soruyor: 10

Merhaba Sevgili Anneler,

Yaklaşık 1 ay sonra işe başlayacağım. Orasından burasından çeke çeke ancak bu kadar uzatabildim iznimi ve şimdi buhranlardayım. Sanki kalbimi mengeneler sıkıyor. Zırıl zırıl ağlıyorum kızımdan/canımdan ayrılacağım için. Çalışmayan anneleri görünce çok imreniyorum. Hele işi bırakanları görünce hayretle bakıyorum, nasıl becermişler diyorum. Ben bırakamıyorum işimi. Halbuki bayılmıyorum çalışmaya, köle olmak gibi geliyor. Uzun uzun okuyup, yüksek lisans filan da yapınca insan, etrafın baskısı da bir başka oluyor. Diğerleri ne der diye mi korkuyorum? Yok değil sanki. Parasız kalırız diye mi korkuyorum? Biraz evet, standartlarımız düşer ama ölmeyiz elbet. Galiba pişman olmaktan çok korkuyorum. Uzun zamandır çalıştığım işimin bir sürü avantajına sahip oldum. Şimdi onları elimin tersiyle itemiyorum. Bırakıp, bir gün geri dönersem sıfırdan başlama fikri korkunç geliyor. Yıllar sonra iş aramak... off çok zor.

Hiç özlemedim iş hayatını... Oysa ki O uyurken bile çok özlüyorum kokusunu. Ayrılık deyince gözlerim doluyor. Sanki en çok benim kucağımda huzurlu. Sanki kimse benim kadar iyi bakamaz ona. Sanki ben olmayınca hep üzülecek, hep özleyecek beni... Ben annemi özlerdim çünkü. Arkadaşlarımın anneleri çalışmadığı için kıskanırdım onları, buz gibi eve gelmek kocaman bir kızken bile incitirdi beni.

Çocuk bakmak zor işmiş. Çok yorucu ama bir o kadar da müthiş haz dolu.

Kafam karışık, anladığınız üzere ben de işe dönüş depresyonundayım. Nasıl atlatırım bilmiyorum?

Sahi nasıl döndünüz işe? Nasıl mutlu ettiniz kendinizi ve bebeğinizi?


13 Cevap


Marlasinger

Evet gerçekten çok zor bırakıp işe gitmek ben yaşamadım ama evde bırakıp 1-2 saat alışverişe gittiğimde bile acaba ne yapıyorlar,yediler mi,uyudular mı,ağladılar mı???bir sürü soru işareti.
Benimde çok severek yaptığım,imkanları çok iyi olan ve belki tekrar dönmek istediğimde böyle bir iş bulamayacağım bir işim vardı.Evet vardı!!! 3,5 yıl öncesine kadar doğum izninde ayrıldım ve bir daha dönmedim,dönemedim.
Tabi ki maddi imkanlarda önemli işimi bırakınca Silivriye taşındık kendi evimize zaten eşimin işi de burdaydı böylece kira ve yol masrafından kurtulduk.Ehh kafa kafaya gelmese de maddi açıdan çokta fark etmedi bizim için çalışmamam.
Çocuk bakmak gerçekten çok zor ve sabır isteyen bir iş bazen ben bile dayanamıyorum kızıyorum,bir yabancıya bıraksam eminim gözüm hep arkada kalırdı.Çalışan annelere Allah kolaylık versin.
Çok zor bir karar ben de çok düşünmüştüm dönsem mi,evde mi kalsam?İşe dönecekseniz bu 1 ayın tadını çıkarın bence;)


erenim

ne hissettiğinizi anlıyorum,işten ben de nefret ediyorum,eskiden başka sebeplerdi ama şimdi en çok bebeğimi bırakacağım için

bana ne kazandırdığı ise sadece maddiyatla alakalı,yoksa şimdiye kadar okumuşum bilmemne hiç gözümde değil,eşim iyi bir yerde çalışıyor bana istersen istifa et diyor ama aldığım maaşta gözardı edemeyeceğim kadar iyi ,çocuğumun imkanlarını ve standartlarını daha yüksekte tutabilmek adına işe dönmeye mecburum,hele bir de ikinci çocuk olursa...

aklımdan bazen şu soru geçiyor,yaşanacak tek bir hayatım var ve hayatta en çok sevdiğim şeyi bırakıp neden nefret ettiğim bişeye başlayayım?  buna beni motive edecek hiçbirşey yok ama biliyorum ki sorumun cevabı maddiyat


sehribans

zor ama malesef iş hayatına devam etmek zorundayız ben 10 aylıkken döndüm işime 6 ay ücretsiz iznimide kullanmıştım halbuki çok çabuk geçti zaman ilk gün çok zor ...ama sonra mantıklı düşünmeye başlıosun daha çok çalışmalıyım ki güvence altına almalıyım geleceğini mahrum kalmasın istiyorum hiç bişeyden ama şımarıkta olmasın gördükleri için bilmiorum nekadar dogru ama ben akşam 8 den önce eve gelemiorum sabah 6:30 da gidiorum işim ve evim çok uzak ve kafa sıyırtmalık bi işte çalışıorum bankacıyım:)eve pestilim çıkmış bişekilde geliorum ama o mutluluğu görmek 2 saat bile geçirmek onunla uyumak tüm günün yorgunluğunu siliyor.bence işe başlayarak en mantıklı haraketi yapmış olursunuz.sonra pişman olmayın...


mavisu

Marlasinger, ne güzel seni mutlu edecek bir karara varmışsın. Kızının ve oğlunun yanında kalmışsın. Gülümseyerek okudum yazdıklarını.
erenim, ben de benzer soruları kendime soruyorum. Gelecek endişesiyle işi bırakamıyorum ama ne kadar ömrüm var bilmiyorum.Ya zaten hiç emekli olmayacaksam, bayılmadığım işimde ömür tüketmiş olucam. Kızımında ilklerini annemden dinleyerek gerçiricem zamanı.
Şehribans, umarım çalışma saatlerin biraz daha azalır da, sen de kendine daha çok zaman ayırabilirsin. Sonuç olarak aman bir şeyleri eksik kalmasın diye çalışmaya devam ediyoruz :(

Teşekkürler...


scandinav

çok fena katılıyorum .. ben de bırakmayı düşünüyourm 10 buçuk aylıkken bıraktım oğlumu hala da alışamadım..Çok zor geliyor.. Benim mıymıylarımdan eşim sıkıldı ailem sıkıldı.. Ama dediğin herşeye katılıyorum..Yüksek lisans iş hayatı kariyer ityi bir şirket iyi iş ama..

BEN BEBEĞİMİ ÖZLÜYORUM!!!

bana yardımcı olun ne olur.. dışardan bir iş yapmam gerek.. böyle işte hapis gibi olmuyor..



perihan

Çok çok iyi bir işim olsaydı bırakabilirdim oğlumu. 13 haftalık iznim bitince döndüm işime, 4 hafta kadar çalışıp, elimdekileri devredip ayrılacağım. İlk gün çok çok zor geçti ama alıştım bu kadarcık zamanda. Saatlerim uzun, çalışma şartlarım pek  iyi değil, tazminat gibi bir düşüncem yok. Kafamdaki süre bir yıl, bir yıl sonunda oğlum yürümüş, inşallah bezsiz, derdini anlatır (acıktım, yoruldum diyebilecek kadar) hale gelir, yeni bir iş bakarım diye düşünüyorum.


mavisu

İranon ne tatlı anlatmışsın hissettiklerimi. Dün başladım işe, her şey pek bir boş gözüktü bana. Çok önemli işler yapıyormuş gibi görünen insanlar, bana anlamsız geldi. Hiç özenmedim şık kıyafetlere, ünvanlara, deri koltuklara... Ben Ayşe'yi özledim oysa ki... Beni görünce nasıl da çırptı ellerini. Bak gözlerim doldu. Neyse ki öğle tatili, hüzünlenebilirim rahat rahat...
Keşke bize ihtiyaçları olduğu sürece hep yanlarında olabilsek kuzularımızın. Ne uyku, ne bakıcı, ne de başka bir dert olsa aklımızda yavrumuzdan başka.

Anne olmak ne acayip bir işmiş yahu. Omuzlarında hep bir yük var ama inmesin istiyorsun.

Biliyorum benim seçimim ama ben de her gün neden diye düşünmeden edemiyorum. Hep pişman olacağım çalıştığım için.

İkinci çocuğumda çalışmayacağım diye avunuyorum işte :)

Herkese sevgiler...


BurcuAs

Tam da bugün bu soruyu sormuştum. İşe başlamama 5 gün kaldı, karmakarışık duygular içindeyim. Hayırlısı olsun bakalım diyorum, yaşayıp göreceğiz..


scandinav

ben de dayanamayacağım..mutsuzum.. eşim evde kalırsan da mutsuz olursun diyor..kafam karışıyor.. o zaman alım gücümüz çok düşecek.. borç harç olabilirz.. çocuğa hangisi iyilik bilmiyorum evde kalmayı isteyen bir tek benim..ailem eşim ablam herkes kalma diyor. ama bu iç güdüssel birşey


sirinegemen

Yazdiklarini okurken gozlerim doldu cunku Her cumlende benim hissettiklerimi anlatmissin.. Benim de tum izinlerimin dolmasina 2 ay kaldi.(( Benim dusuncem bebegim emdigi surece calismamak.. Bu sekilde yuksek olmasa bile normal standartlarda yasamimizi surdurebiliriz.. Ha mevcut isverenim bebegimi birakmama degecek olan ucreti verirse ki bu maasimin 2 kati; ancak o zaman izin bitimimde ise Geri donerim.. Aksi halde isi kaybetme ihtimaline ragmen Geri donmeyi dusunmuyorum.. Sonra is arama derdi olacak elbet, ki Ben cv hazirlamaktan bile nefret Eden biri olarak is aramaktan, kendimi yeniden Kabul ettirmekten bikmis biri olmama ragmen bunu goze aliyorum.. Cunku bir sure daha kizimla beraber olabilmek herseye deger..



Cevaplamak için Üye ol