Beklenmeyen Hamilelik

Zeynep12 soruyor: 10

Yaklaşık 8 aylık bi kızım var ve hamile olduğumu öğrendim cok üzgünüm.Kızıma baktıkça ağlıyorum ben şimdi onunla nasıl ilgilenirim? Aldırsam mı diyorum kıyamıyorum daha kimsenin haberi yok. Eşim ister, yan binamda kayınvalidem var o da yardımcı olur ister ama bilmiyorum. Biliyorum durumumu bilmiyosunuz ama bişeyler duymaya çok ihtiyacım var ne yapıcam ben ?


22 Cevap


asklepios

Anne ve doğacak bebek sağlığı açısından doğumlar arasında en az 2 yıl olmalıdır. Hali hazırda çok küçük bir bebeğiniz varken bunu çok iyi düşünmelisiniz. İstenmeyen gebelikler, mutsuz anneler ve mutsuz çocuklar yaratır. Elbette eşinizle durumu paylaşmalısınız; ama son günlerde hep konuştuğumuz gibi ilk söz hakkı sizindir. Henüz 7 ay önce doğum yapmış, şimdi 9 ay daha gebe olacak ve 2 bebeğe bakacak olan sizsiniz. İstenmeyen bir gebeliği sonlandırmanın vicdanla ilgisi olduğunu düşünmüyorum. İnsanlar"Allah yardım eder" deyip kenara çekiliyorlar, kimse "bu kadının hali ne olacak" demiyor. Yenidoğan bir bebek insanın tüm vaktini alıyor, peki büyümekte olanın suçu ne? Öte yandan; siz tüm olacaklara kendinizi hazır hissediyorsanız, kendiniz ve bebeğiniz için olası risk ve komplikasyonları göze alıyorsanız ve en önemlisi bu bebeği istiyorsanız; önünüzde kimse duramaz. Sakin kafayla düşünmenizi, acele karar vermemenizi ve kendinizi dinlemenizi öneririm. 


babu

burada benzer seyleri yasamis baska anneler de var. onlar da sorunuzu gorduklerinde yanitlayacaklardir. oncesinde su linkten daha once bu konuda konusulanlari okuyabilirsiniz. 




sevcanvet

bebeklerimiz aynı yaştaymış, şimdi aynı durum bende olsa aldırmazdım zaten 2. düşünüyorum hoşgelsin derdim böyle düşünmemi sağlayan ise uzman tv de (gerçekte uzman tv ye hiç güvenmem ama bu doktorun yorumlarını sevmiştim) bir kadın doğum doktorunun yorumlarıydı, link atarım birazdan, kısaca şöyle diyordu;

aslında 2 sene beklemektir doğrusu ama günümüzde evlilik yaşı 34-35 e çıkmıştır ve ikinci çocuğu isteyen anneyi 40 yaşına bekletmekte risktir, doğru beslenme ile anne bebeği 6. ayındaykende hamile kalabilir..

 


dilammm

İkilem arasında kalmışsınız ve söylenecek en kısa cümle bile etkileyebilir şu anda sizi ama lütfen hislerinize kulak verin. Evet zor bir durum, hele de hazır değilken.. Yalnız şunu söylemek istiyorum, bi annenin sevgisi ve gücü zorları kolay kılabilir bence. Düşünün şuan karnınızda olan bebişin aslında ilk yavrunuzdan pek de bir farkı yok, yani benim bakış açımla. ikisine de kıyamazsınız bence. Yardım edecek birileri de var ve eşiniz de destekçinizse bence mutlu bile olun şuan, hoşgeldin bebek:)


ozlemada7

Cok zor bi durum ve zor bi karar.isteyip istemediginize iyi karar verin derim ben.sonucta tasiyacak,doguracak ve bakacak olan sizsiniz.ablamin kizlarinin arasi 15 ay,simdi 10 ve 11 yaslarrindalar.oh iyi oldu rahata alismadan ikiside buyudu beraber diyor ama kucuklerken cok zorlandigini da biliyorum.



bebisimmm

Allah yardımcınız olsun zor bir durum  gibi görünüyor ama yavrunuza kıymayın!!! bir kaç sene yorulacak yıpranacaksınız elbette :( bence iki çocuğunuzla da ilgilenebilecek ortamı hazırlamaya çalışın sadece yanınıza bir yardımcı alabilirsiniz imkan yoksa kayınvalideniz yakınmış nasılsa yanınız da daha fazla kalmasını istersiniz bir yakınınızı çağırırsınız ya da... ama nolur büyük olsns  yazık olur diye düşünmeyin sadece yanınızda yakınızda birileri olsun destek için bakın iki tane melekle hayat nasılda geçecek... düşünsenize sizi hiiç karşılık beklemeden sevecek etrafınız da bıcır bıcır gezinen iki can....yalnızlık nedir bilmeden büyüyecek iki insan....herşeylerini paylaşacak minicik minicik bedenler....sizin bir parçanız canınız.....eğer sağlığınız yerindeyse kıymayın o bebeğe....Allah yardımcınız olsun


ssultan

yardımcınız varken kıymayın bi cana lütfenn.....


asna

merhaba zeynep12,

ben geldim, damdan düsen :)

kutucuklari mi gördünüz mü? evet, aralari 15'er ay olan üc tane kizim var. plansiz, modern tibbin dogum kontrol metodlarinin da engel olamadigi bir sürprizi, bir de cift engeli (!?!) asan bir survivoru var bizim ailemizin.

sizi anliyor, neler hissettiginizi ayni durumu iki defa yasamis bir anne olarak cok iyi biliyorum.

yurt disinda yasiyoruz biz, kimimiz kimsemiz yok buralarda. esim yardimci fakat yogun calisan bir baba. hamileliklerim ise cok sikintili geciyor.

öyle yedir icir yatir cocuklarim da olmadi hic, hatta ücüncü kizim 'high need' kategorisinde olan zor bebeklerden.

size arkadaslik teklif edecegim, daha dün gece anlatmistim yine hikayemizin bir kismini, oradan da okuyabilirsinz arzu ederseniz.

evet zor, bizim durumumuzda desteksiz olmanin getirdigi ayri bir zorlukta var ama, gecip gidiyor arkadasim. zahmet rahmete dönüsüyor.

bugün esim - yine - yoktu. parka cikardim cocuklari. kenarda oturdum, ücü saatlerce oynadilar. tek cocuk getiren annelerin cogu cocuklarin pesindeydi oysaki :-p böyle sürümden kazanma halleri cok oluyor cok cocuklulugun :)

annelerin yüregi degil ki daracik, annelik ask hali degil zira - masukundan karsilik bekleyen, pür bir merhamet, sefkat hali ki, olmazlari olduruveriyor, öyle ki, siz dahi bilemiyorsunuz nasil olmus, olmus:

http://www.nurturia.com.tr/groups/thread/b43668d9-be0d-417f-b208-9ee8001b61ec/1/cocuklari-farkli-sevmek

eger zaten bir kardes düsünüyorduysaniz, cok fazla düsünmenize luzum yok :) hakikaten 'ikisi bir büyüyüp gidiyor' ilk bir kac yil fiziksel olarak sizi zorluyor belki ama üc yasindaki bir cocuga dört yasinda ve 24 saat erisilebilirligi olan bir oyun arkadasindan daha güzel bir hediye veremezsiniz.

bebegimle nasil ilgilenirim demissiniz ya, hic merak etmeyin, bebekler yeni durumlara o kadar cabuk adapte oluyorlar ki, size yol dahi gösteriyorlar. aslinda söyle bile oluyor, siz onunla ilgilenmeye devam ederken henüz taze olan tecrübelerinizle kücük de büyüyüveriyor :)

yakininizda size yardim edebilecek insanlar olmasi ise ne yüce bir lutuf, bundan mahrum olan bilir :)

eger kizinizi emziriyor ve bu noktada kafanizda soru isareti varsa, lütfen surayi ve icerisindeki her linki de okuyun:

http://www.nurturia.com.tr/questions/1e481d12-d811-49a6-befd-9e07014c1bba/1/tandem-nursingard-arda-emzirme

dört yildir kesintisiz emizriyorum, gebeyken emzirdim, ayni anda iki cocuk emzirdim, hepsi mümkün.

ilk dogumunuz nasil oldu? normalse ikincisi büyük ihtimalle daha kolay olacaktir :) sezaryense, doktorunuz bunun sikintili bir durum oldugunu söyleyecektir fakat nurturia icerisinde aralari 11 ay olan sezeryan dogumlu bebek anneleri dahi var, duruma göre irtibata gecebilirsiniz.

bir insan ömrünü ele alinca iki - üc yil uzun bir süre degil esasen. fiziksel yorgunluk dinlenince gecerken vicdani yükler ömürboyu sizinle kaliyor. ikinci cocugu yapmadigi icin pisman olan cok kadin tanidim fakat yaptigi icin nedamet duyani ile henüz karsilasmadim :)

o icinizdeki fasulyeyi usg ekranindan görünce kucaginizdakinden cok bir farki kalmayacak :)

o hissettiginiz sucluluk duygusu var ya, de get deyin ona :) bu bir suc degil. kiziniza bir kardes vermekle bir suc islemiyorsunuz.

bakiyorsunuz, insanlarin evlerinde yardimcilari, temizlikcileri var. ailelerine yakin yasiyorlar ama hala 'acaba ben yetersiz bir anne miyim?' diye düsünüyorlar. demek ki bu his her anneye biraz daha iyi olmaya caba sarfetsin diye verilmis, size mahsus degil :)

cok uzattim degil mi? affola.

gitmeden: hic tam aktif olamadi ama bir de söyle bir grup vardi,

http://www.nurturia.com.tr/groups/14442118-3c7c-4304-ae86-9cd000049293/1/-aralarnda-yas-fark-az-olan-kardes-bebeklerin-dunyas

sizin ve aileniz icin en hayirlisinin olmasi dilegi,

hem muhabbetle...

asna

 

ha bir de, albümlerden kizlarin bir aradaki hallerine bir bakin isterseniz, hic hüzünlü bir tablo ciziyorlar mi:-p

sunu da diyeyim gideyim gayri, cok da ekonomik böyle ard arda bebek büyütmek, bir cocugu büyüten cok cocugu da büyütüyor :)

 

 

 

 


gpsyfr

merhaba,asna'ya kesinlikle katılıyorum,benim kutucuklarada bakın isterseniz...sevgiler


emir_kubra

selamlar.ben de kendimden bir örnek vermek isterim. ilk ocuğuma haksızlık olmasın diye  o daha küçük , sevgisini bölmeyelim,üzülür vs. diye diye 6 yıl bekledik eşimle. ve emir doğdu kızım okula başladı. kızımı okula hem götürürken,hem akşam getirirken kv. götürdüm ,dersler evişi yemek vs. derken günler geçip gitti ve şimdi düşünüyorum da asıl 2.çocuğuma haksızlık oldu :((( keşke bu kadar beklemeseydim de evimde oturduğum yerde büyütseydim yavrumu .sen de üzülme hele ki yardımcın varsa. beklenmeyen gebelikte çocuk daha mı az sevilir vs. gibi bi şüphende olmasın ikisinin sevgisi de aynı iki parmak düşün hangisini kessen acımaz ki .ikisi de candır.Allahım  hakkında hayırlısı nı versin :) sevgiler




Cevaplamak için Üye ol