Bebeğim sağ elini kullanamıyor:(

melek_tunam soruyor: 10

9 aylık dünyalar tatlısı bir oğlum var.hamileliğim sorunsuz geçmesine ve kontrollerimi düzenli yaptırmama rağmen 34. haftada beyninde sıvı olduğu söylendi.karnımda ölebileceğinden, doğum sonrası kaybedebileceğimizden, zeka geriliği olabileceğinden... hepsinden bahsedildi...kararan dünyam...sel olan gözyaşlarım...neden bendim..neden benim bebeğimdi..herşey bu kadar yolunda giderken nasıl olabilirdi, nasıl farketmemişlerdi...tükenmiştim..yaşamıyor, artık sadece nefes alıyordum..kontollerde hep önde giden yavrum üzüntümden artık kilo alamaz oldu. 37. haftada sezeryanla meleğimi verdiler kucağıma..Allahıma binlerce kez şükürler olsun dedikleri olmamıştı...sonrasında çekilen ultrasonlar, mr'lar gösterdi ki yavrumun sağ tarafında etkilenme var.nöroloğumuzun bize söylediği motor hareketleri yöneten kısımda etkilenme olduğu, sağ elini diğer eli kadar aktif olmasa da fizik tedaviyle kullanabileceği ve meleğimin yürümesinin 2-3 yaşını bulabileceği. bizi o kadar korkutmuşlardı ki buna bile şükrettik. şu anda yavrum sağ bacağını ve ayağını diğeri gibi oynatabiliyor çok şükür ama sağ elini sürekli yumruk şeklinde tutuyor.oyuncağına uzanırken yada birşey tutarken sadece sol elini kullanıyor.bize söylenen fizik tedaviyle açılacağı ama yine de içim titriyor.ellerini birbirine vuran yada oyuncağını iki elinin arasına alıp oynayan bir bebek görünce kalbim acıyor.benim meleğim de bunları yapabilecekmi...bunu da aşabilecekmiyiz..en başından beri güçlü durmaya çalışıyorum ve evladım için bunu yapmak zorundayım biliyorum ama bazen tükeniyorum..yaşlandığımı hissediyorum...


14 Cevap


gesnur

boğazım düğümlendi okurken.

biz ne desek boş aslında , ilacı sevgi.. ki sizin zaten ne kadar mükemmel bir anne olduğunuz yazdıklarınızdan anlaşılıyor. fizik tedaviyle aşılacaktır eminim, daha ciddi birşey olsa idi, ayağını da kullanamazdı sanırım. doktor değilim tabiki ama benim annesel düşüncem ve temennim bu yönde. allah şifalar versin yavrunuza. siz onu sevginizle iyi edersiniz


CokBilmis

Aşılmazsa da aşılmasın, varsın bir elini de kullanamasın. Beynini kullanamayan milyonlarca insan var bu dünyada adam diye geziyorlar. Kimse kusursuz olmak zorunda değil. Oğlunuz belki bir elini kullanamayacak olsa bile bu onun eksik, sorunlu, kusurlu vs olduğu anlamına gelmez. Sadece genel insan prototipinden farklı olduğu anlamına gelir. Bu da çok önemli değildir aslında düşününce.

Tabii ki bebeğinizin genel insan tipine uyabilmesi, elini kullanabilmesi bir şekilde mümkünse deneyin, uğraşın. Ama olmazsa dünyanın sonudur diye düşünürseniz, oğlunuzu eksik gibi görürseniz o da kendisini eksik ve kusurlu görür. Oysa değil... Her insan mükemmeldir.

Benim yazınızı okurken boğazım filan da düğümlenmedi. Hangimizin her uzvumuzu ömür boyu kullanabileceğimizin garantisi var ki? Bugün banyoda kayar düşerim, al sana omur ilik felci, ömrümün geri kalanında yürüyemeyebilirim. Yürüyememek beni ben olmaktan çıkarır mı? Beni eksik, noksan yapar mı? Ben gene ÇokBilmiş olarak hayatıma devam ederim... Anlatabiliyor muyum?


AyseTalha

Merhaba Melektunam seni İnan cok iyi anliyorum,Benim Oglusumda 34 haftalik dogdu 12 gun kuvozde kaldi kuvozde 1 Kere havale gecirdi cok uzatmiyim... Suan cerebral palsy hastasi bizde Fizik Tedavi goruyorz 17 aydir,Allaha cok sukur cok yol katettik yeni yeni emeklemeye basladi denge problemimiz var kalca kaslari cok zayif ayakta duramiyor yuruyemiyor, sag elini cok iyi kullanamiyor ama ins. Hepsini yapabildigi gunlerde gelicek..Ben inaniyorun bu bir imtihan Rabbim evlatlarimiza sifasini vericek sadece zamam ve sabir tabii vazgecilmez egzersizler.. Fizik tedaviye basladinizmi yazmamissin, nekadar erken başlarsanız okadar çok ve çabuk yok alırsınız.. Sen sabirli ol egzersizlerini Duzenli yaptir nasil ilerleme oldugunu goruceksin ve haline halimize cok sukredelim rehabilitasyon merkezlerinde hastanelerde caresi olmayan rahatsizliklarla imtihan olan nice insanlar var... Sen huzurlu iyi ol ki o da olsun.. Zor ama olması gereken bu...


gpsyfr

merhaba,öncelikle geçmiş olsun,daha bebeğiniz çok küçük fizik tedaviyle emin olun elini de yavaş yavaş kullanmaya başlıcaktır ama bu sadece fizik tedaviyle sınırlı kalıcak bir olay değil tabiki,asıl iş size düşüyor,siz evde her an onu teşvik edeceksiniz sağ elini kullanması iiçin,hatta bazen sol elini tutun ve sağ eliyle alması için onu biraz zorlayın,sağ elinin de olduğunu farketmesi lazım,zaten fizyoterapistinizde egzersizlerinizi düzenliyordur,  ekstra sorunuz olursa seve seve cevaplarım,kolay gelsin,sevgiler....


babu

Elini kullansin veya kullanmasin sizin ona naisl yaklastginiz onun kendisine nasil yaklastigini cok etkiler. Herkesin yapabilirlikleri her zaman farkli. Kendi yapabilirliklerimizle mutlu olmak ve onlari en verimli sekilde kullanmak bizim elimizde. Siz onun fiziksel olarak en iyi seviyeye ulasmasi icin elinizden geleni yapacaksiniz ama daha onemli olan ruhsal sagligi tamamen sizinle ilgili. Oyuncaklari birbirine vuran cocuklara bakip hayiflanirsaniz cocugunuz da oye yapacak farkindaligi biraz daha artinca. Siz mevcut durumla barisik olursaniz o da oyle olacak ve pozitif bir motivasyonla ugrasacak durumunu iyilestirmeye. Ne kendinize ne cocugunuza bu kotulugu yapin. masallah, saglikla dogmus, buyuyor, siz bir arada odlukca her seyin ustesinden gelirsiniz, hep bunu dusunun derim nacizane. 




melek_tunam

güzel yürekli anneler iyiki varsınız.yalnız olmadığımı hissettirdiniz bana.annelik kolay değil elbette.sonsuz sabır ve şefkat işi.ama evladının sağlığı söz konusu olunca insan her an sağlam duramayabiliyor.çıkmazda hissettiğim bir andı ve paylaşmak istedim.desteğiniz için hepinize sonsuz teşekkür ederim.tunam çok mutlu bir bebek ve her annenin olduğu gibi benim için de dünyanın en tatlı ve en güzel bebeği.şimdilik egzersizlerini fizyoterapistin gösterdiği gibi evde ben yaptırıyorum.ama tabi ki kontrollerini ihmal etmiycez.rabbim hepimizin evlatlarını korusun ve bağışlasın.  

 


AyseTalha

Amiinn... Rabbim hepsinin şifasını versin.. Evde de olsa yapabildiğiniz kadar her fırsatta egzersizlerini yaptırın,biraz daha büyüyünce maalesef istemeyebiliyorlar, Biz suan o donemdeyiz artık egzersiz yaptirabilmek için tabiri caizse kırk takla atıyoruz.. Birde doktorunuz belki bahsetmistir ama söylemek isterim havuzda terapinin çok faydası var...


zeynepnr

kurban oldugum allah şifasını verir inş 


gesnur

@çokbilmiş, banyoda düşse idi yine boğazım düğümlenirdi emin olabilirsiniz


CokBilmis

Gerçekten yanlış anlaşılmaktan çok çekiniyorum. Hassas bir konu. Yazı yazarken de insan derdini tam anlatamayabiliyor.

Ama benim anladığım ortada hayati bir tehlikesi olmayan mutlu ve sağlıklı bir bebek var. Annesi ile birlikte elele vermişler, diğer insanlardan farklı şekilde yaşamak nasıl mümkün olur onun yollarını araştırıyorlar.

Benim bebeğimde herhangi bir farklılık yok ama olsaydı hiç kimsenin bebeğime bakıp da gözlerinin dolmasını ya da bebeğime Allah'tan şifa dilediklerini benim ya da bebeğimin yüzüne söylemelerini istemezdim.

Bir kere pazarda bir pazarcı kızımı down sendromlu zannetti. Üsteledi, doktora gitmemi tavsiye etti, üzüntülerini iletti, gözlerime baka baka "Vah vah, Allah sabır versin" filan dedi, üzüldü de adam hissettim ama yine de çok çok sinirlendim. Kızım gerçekten down sendromlu olabilirdi, ama hiçkimsenin bundna dolayı bana ya da kızıma acımaya hakkı yok. Genel tiplemeye uyan insanlar nasıl yaşıyorlarsa, down sendromlular da öyle yaşıyorlar. Genel tip insana uygun bir hayat sürdürdüğümüz için şehir hayatında zorlanıyor olabilirler ama onlara acımak, onlar için üzülmek gerekmiyor.

Annenin durumu farklı elbette. Bir farklılıkla doğan bebeklerin ebeveynlerinin 6 ay yas dönemi yaşadıkları, bu sürede inkar ve öfke dönemleri geçirdikleri, ancak 6 ay sonra kabullenme ve yeni duruma uyum süreci yaşadıklarına ilişkin bir yazı okumuştum. Yine de ebeveyn, ömrü boyunca farklı zamanlarda, kendisi ya da bebeği zorluklar yaşadığında, bebeği yaşıtları gibi davranamadığında bu yas sürecine kısa süreli olarak geri dönebiliyormuş. Hisler farklı oluyor elbette. Her insan ömrünün kimi bölümlerinde farklı acılar çekiyor. Ama mantıklı düşünmeye çalışırsak, daha sağlıklı atlatırız bu dönemleri gibi geliyor bana.

Belki de benim kafa sadece mantık üzerine çalıştığından ve duygusal bir insan olamadığımdan dolayı böyle düşünüyorumdur.

Umuyorum kırıcı olmuyordur yazdıklarım. Ama işte ben, bana derdini anlatan birine "Allah sabır versin kardeş" diyemiyorum. Kafa kafaya verip bir çıkış yolu bulmaya çalışıyorum.



Cevaplamak için Üye ol