ALMAN ANNE....

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


80 Cevap


burcaksahin

Akdiad yazdıklarını çok dikkatli ve takdir ederek okudum. Düşüncene bir örnek de ben vereyim, yıllar önce yurtdışındaki bir kayak merkezinden dönerken, tren istasyonunda 2 çocuklu yabancı bir aile gördüm. Hangi ülkeden olduklarını bilmiyorum ama Avrupalılar. Ailenin tüm fertlerinin elinde kendi boyutlarına uygun tekerlekli bavulları ve omuzlarında kayakları asılı bir şekilde, kalabalık arasından tek sıra olarak ilerliyorlardı. Tek sıra dediğim ailede yetki ve sorumluluk sıralaması gibi ve en arkada ufak kızları. Ufak kızları ya 4 ya 5 ya da 6 yaşında (!) kendi bavulu ve kayağını taşıyor ve abisinin arkasında ilerliyor. Bir anda gözümün önüne aynı şekilde bir Türk aile geldi ve kulaklarımda sesleri: “AYŞEEE, ÖNE GEÇ DEDİM SANA, BAK ŞİMDİ KAYBOLACAKSIN KIZIM!! BAŞIMA İŞ ÇIKARMA! HAYATIM ALSANA ÇOCUKLARIN KAYAKLARINI, ŞİMDİ BELLERİ YAMULACAK AĞIR TAŞIMAKTAN!! …….


burcaksahin

Aslında tabirin çok doğru "PARALANIYORUZ" ama "SEVGİYLE PARALANIYORUZ" diye düşünüyorum :)


ColukluCocuklu

O şekilde çocuk yetiştirmek bence Alman ya da Türk olmakla ilgili değil tercih meselesi ve evet bunu yabancı milletlerde daha çok görüyoruz. Robot gibi çocuk yetiştirmek istemem evet elbetteki çocuğuma disiplin yaparım ve düzen sağlarım eğitimli ve kültürlü olması için elimden geleni yaparım yani kısaca terbiyeli ahlaklı eğitimli düzenli çocuk yetiştirmek başka bu başka bence bizlerde çocuklarımızı çok güzel yetiştiriyoruz en azından eğitimli bilgili olanlarımız öyle, sadece burcaksahin'in dediği gibi sevgiyle paralanıyoruz ve ben buna razıyım...


oyabes

Ben de 3 sene Rusya'da yaşadım. Rusya'da sokakta ağlayan çocuk göremezsiniz. Ben 1 kere gördüm, şaşırdım, onun da ailesi Türk çıktı :)) ben en çok anaokulu öğrencilerini toplu olarak müzeye getirirler ya, orda hayran kaldım çocuk yetiştirmelerine. Başlarında bir öğretmen anlatıyor, sınıftan çıt yok, sıra halinde gezerken dinliyorlar, sorusu olan parmak kaldırıp soruyor, diğerleri çıt çıkarmadan dinliyor ve aynı sessizlikte 1 saat geziyorlar. Bunu Türkiye'de tahayyül edebiliyor musunuz???


selencem

Ben tek basima buyutsem alman olabilirdim sanirim ama oyuncu ve hayir demeyen baba, aman aglamasin diye eline cep telefonu veren akrabalar arasinda cok zor oluyor disiplin vermek. kara kara dusunuyorum bu aralar ne yapacagiz diye. cunku artik hersey anliyor, aglyar istedigini yaptiriyor. zor zanaat cocuk yetistirmek.



selencem

Ben tek basima buyutsem alman olabilirdim sanirim ama oyuncu ve hayir demeyen baba, aman aglamasin diye eline cep telefonu veren akrabalar arasinda cok zor oluyor disiplin vermek. kara kara dusunuyorum bu aralar ne yapacagiz diye. cunku artik hersey anliyor, aglyar istedigini yaptiriyor. zor zanaat cocuk yetistirmek.


Aysegul_Yagmur_Irmak

Ben üniversitedeyken 3 kere Alman bir ailenin 3 tane kız çocuğuna baktım. Akşamları gidiyordum, gece yarısı anne baba dönüyordu ve ben çıkıyordum. Tv izleme süreleri belli, sürekli kendilerini oyalıyorlar, hadi top oynayalım deyip sokağa çıkıyorlar, bir süre sonra eve gelip (hiçbiri mızmızlanmıyor) başka bir oyun oynuyorlar, yemeklerini kendileri hazırlayıp yiyorlar, gece de kendileri pijamalarını giyip yataklarına girdiler, cdden masal dinlediler ve uykuya daldılar. O zaman ben de çok etkilenmiştim, ne kadar güzel yetiştirilmişler diye. Bence genetik bir durum da var, karakterlerine işlemiş disiplin. Ben de çok severim disiplini. Ama ufacık bir disiplin girişimimde annem, kv ya da herhangi biri beni frenliyor, engel oluyor. Keşke bizim kültürümüzde de birazcık, azıcık disiplin olsa.


saltinoz76

Arkadaşlar bence bu konuyu bu kadar kasmaya gerek yok..her milletin kendine özgü örfleri,adetleri,yaşam stilleri var..bizi yetiştiren annelerimiz,anneannelerimiz,babaannelerimizi bi düşünün..sizce onlar hata mı yaptılar..sizce biz çokmu beceriksiz,kendine güvensiz,kötü yada saldırganız..Hayır..bırakın Avrupayla aramızda bu nüans olsun..biz Türk'üz..tarihimiz ve varlığımız hepsininkinden daha fazla..tabi tecrübemizde..bırakın onlar mükemmel ama soğuk robotlar yetiştirsin..ama biz biraz yaramaz fakat  hiç değilse içinde sevgi ve merhamet olan,yumuşak kalpli sıcacık insanlar yetiştirelim..


aytude

bebeklikten itibaren bu kadar bireyselleştirilerek yetiştirilmenin tam anlamıyla sanayileşen bir toplum olmanın etkisi olduğunu düşünüyorum..Anneden babadan bağımsız hareket etmesi gerekiyor çünkü aile tamamen sanayileşmiş toplumun sistemine uygun şekilde yaşıyor, yaşamak zorunda.

Türk toplumunda tabii ki yanlışlıklar var, fakat ana baba rızasının bizdeki kadar önemli olduğu bir Batı toplumu da yok. cocugumun 18'ine geldiğinde başını alıp gitmesini istemem. Bu bağımlılık (dependency) değil, bağlılık (attachment). İlk 3 yaş zaten anneye bağımlı olması cok normal.
Bana ve kzıkardeşime hep babam yedirirdi yemeklerimizi, bizi hep sırtında taşırdı, ayakkabımı bağlardı..tamamen kendi isteğiyle. kötü mü etti? ben sorunlu muyum? özgüvenim mi yok? hayatta birşeyleri başaramıyor muyum??? işimi kendim yapamıyor muyum?

annem ve babam hayatımda cok önemli bir yerde şu anda. eminim hepinizin öyledir, bunun sebebi de toplumumuzda ana babalığın yerinin cok farklı olmasından.
Cocuklarımıza da sunu söylememeliyiz: "sana saçlarımı süpürge ettim." Bu zaten bizim görevimiz. O çaresiz yavruyu dünyaya getirirken kimse ona sormadı. Tabii ki yapmalıyız herşeyi. Güle oynaya büyütelim onları. Canımızı sıkmadan, rahat rahat...


Taita

ben de şöyle diyebilirim ki bu aile ütopya da yaşlar olsa olsa. Türkiye de olamaz. bizim kültürümüzde çocuk çok kıymetli. ağlatma yok. şımarması da doğal. ben de disiplin kuracağım diye hayatta ağlatmam kızımı. kim ne derse desin. tabi bazı durumlarda şart ama ben kıyamıyorum :((



Cevaplamak için Üye ol