ALMAN ANNE....

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


80 Cevap


ColukluCocuklu

mabel bende yüksek lisans yapıyorum eğer çok merak ettiysen..


CiciAnne

Arkadaşım egomuzu mu tatmin edeceğiz şimdi...

Ben serbest bir anneyim. Bunun doğru olduğunu iddia etmiyorum. Çocuğumu -BEN- böyle büyütüyorum! Eğitmiyorum! Blogumda da sıkça yazdığım gibi insanın "eğitilebilir" değil "öğretilebilir" bir canlı olduğuna inanıyorum ve "disiplin" yerine "vicdan muhasebesi" yöntemini kullanıyorum. Bu benim tercihim.

Benim bu yazıdaki sıkıntım; çocuklara -karakter- taşıyan -insanlar- olarak değil de sürekli bir -yaramazlık- son yazdığınızdaki gibi - kudurukluk- peşinde olan -düşünemeyen ve davranamayan- canlılar olarak bakılması.

Ada karakter olarak sakin bir çocuk. Fakat fazlasıyla özgüvenli ve bilinçli bir çocuk olmasının pedagogumuzun bize söylediği bir sebebi var; saygı! Doğduğundan beri evde saygı görüyor.

Bence siz türk annelerine bunu öğütleyin. Zira ben Alman usulü çocuk yetiştiriyorum anladığım kadarıyla!


nilaylilayla

sevdeyasar ve akdiad size katılıyorum..gittiğimiz heryeri çocuğa göre ayarlamak bana da mantıklı gelmedi..belki bebeklik döneminde, yani eğitilemeyen dönemde  güvenlik önlemleri alınabilir gidilen yerde,mesela ortada kesici alet vs varsa kaldırılıabilir...ama daha büyük bebeklerde 1 yaştan itibaren artık bişeyler öğretilmelidir..genelde bizler kolay yolu seçerek hemen eşyaları kaldırırız..sabırla anlatmak yorucu gelir çünkü (fırına dokunmamasını öğretmek için gün içinde 80 defa falan dokunulmaz diye anlatmak gerekir)yada fırını kaldırıp atın,yada fırını iptal edin kullanmayın büyüyene kadar ,bumudur yani çözüm?.. ...evet çocuğumuzdan biz sorumluyuz,biryerde hırsızlık yaptığında da aaa ben sorumlu değilim diyip kenara çekilebir miyiz?

herkesin çevresinde vardır yabancı aileler ve fark oldukça bariz..bir sevgi farklılığı olduğunu düşünmüyorum.,annelik anlamında..disipline etmek sevgi azlığını işaret etmez..çocuk kırıyor,döküyor,arkadaşının kafasına dannn  diye oyuncak vuruyor,ağzındakini yerlere püskürtüyor,aldığın her oyuncağı kırıp döküp bi kenara atıyor (kıymet bilmiyor,doyunmsuz ,her gördüğünü istiyor,şımarık)yollarda tepiniyor,onu istreriiiiiiim,hiçbiyerde huzurun yok...bütün bunları göz ardı edip o daha çocuktır,bırakalım,ya da sıkmayalım bebeleri, mal benım cocuğumdan kıymetli mi?bu tarz yaklaşım sonucunda nasıl bir çocuk yada ergen çıkar sizce?
sonuç olarak benim görüşüm aşırıya kaçmamak kaydıyla temiz,düzenli,terbiyeli,sorumluluk sahibi,sevecen bir çocuk yetiştirmek için erken yaşta eğitime başlanmalı..disiplin şart...


1sehzade1sultan

Arkadaşlar bence burda önemli olan bitirilen üniversiteler yada sayıları değil çocuklarımızın eğitimi bazen bir ilkokul mezunu anne bile 2 üniversite bitirmiş bir anneden çok daha iyi yetiştirebilir cocuğunu önemli olan tecrübe birde şu var çocuğunuza ne verirseniz verin almak onun elinde eğitim de böyle birşey çok anne tanıdım asla yaptırmam,ben en güzel eğitimi vericem,ben şımartmicam,onun dediği asla olmicak diyen ama sonuç malesef tam tersi oldu o yüzden siz ailenizden ne tarz bir eğitim gördüyseniz çocuğunuzada onu verirsiniz unutmayın çocuklarınıza bakınca karşınızda sadece kendinizi görürsünüz!!!


1sehzade1sultan

Arkadaşlar bence burda önemli olan bitirilen üniversiteler yada sayıları değil çocuklarımızın eğitimi bazen bir ilkokul mezunu anne bile 2 üniversite bitirmiş bir anneden çok daha iyi yetiştirebilir cocuğunu önemli olan tecrübe birde şu var çocuğunuza ne verirseniz verin almak onun elinde eğitim de böyle birşey çok anne tanıdım asla yaptırmam,ben en güzel eğitimi vericem,ben şımartmicam,onun dediği asla olmicak diyen ama sonuç malesef tam tersi oldu o yüzden siz ailenizden ne tarz bir eğitim gördüyseniz çocuğunuzada onu verirsiniz unutmayın çocuklarınıza bakınca karşınızda sadece kendinizi görürsünüz!!!



hayatto

Sebil bantlanmıs , çünkü rahatsız olunmus . Bu mudur yani , siz cocugunuzu uyarmayın , engellemeyin , cocugunuz birisi ona stop diyene kadar veya baska bir cözüm bulana kadar rahatsız etsin etrafı.. Çok enteresan bir bakıs acısı gercekten .


CiciAnne

Bence benim anlatamadığım şu ki; ben çocuğa karşı yapılan saygısızlığa tahammül edemiyorum.

Çocuğun isteyebileceği gibi davranmadığı halde; çocuklarının kendi istedikleri gibi davranmalarını bekleyen ebeveynlere de çok şaşırıyorum!

Çocuğa bir şeyler tabii ki öğretilecek, sonuçta çocuklar rehberliğe ihtiyaç duyuyorlar.Çocuklar yabancı bir ülkeye gelmiş turistler gibiler zira. Dili bizden öğreniyorlar, kültürü bizden öğreniyorlar, doğru davranmayı bizden öğreniyorlar.

Fakat çocuğa saygısızca bir yaklaşımla saygıyı öğretemezsiniz. O bahsettiğiniz insanlar da çocuğa saygı duymadıkları için yetiştirdikleri bireyler saygıyı öğrenmeden büyüyor.

Sizce çok akıllı ve çok uslu olan o iki çocuk gibi davranmayıp ortalığı dağıtan abiler ve ablalar ve onların anneleri suçlu! (Bence de -çocukların bir karakterleri var- ve aile bu -karakterden- sorumlu değil. Çocuklarımızın bizi seçemediği gibi, biz de çocuklarımızı seçemiyoruz. Onları oldukları gibi kabullenmek zorundayız. Eğer çocuğunuz hareketli bir çocuksa; onu olduğu gibi sevmekten başka çareniz yoktur. )

Yine örnekteki çocuğun yapmak istediği her şey için anneden izin/onay alması normal ve doğru. (bu çocuk kendi kararlarını vermeyi ve annesinin onayı olmadan hareket etmeyi nasıl öğrenecek çok merak ettim doğrusu)

Olay şımartma meselesi ya da "disiplin" meselesi değil.

Ada yemek masasında mızıldanıyorsa kaldırılır ve bir sonraki öğüne kadar eline abur cubur bir şeyler verilmez. Bu bizim evdeki -yemek kültürü-dür ve Ada yaklaşık 7-8 aylıkken bizimle birlikte yemek yemeye başlamıştır. Şimdi yaşı itibarıyle doymadan masadan kalkmaması gerektiğini anlamıştır. Çünkü istikrarlı bir biçimde; masada mızmızlanma, yemeği oyuna çevirme huylarına aynı tepkiyi almıştır. Lokantalarda Ada'nın masada uslu uslu oturduğunu görenler hayrete düşerler. Özellikle ortalarda çocuklarının peşinden koşanlar. Biz de lokantada -doyuncaya- kadar oturur; yemeğimizi yer, sohbetimizi evde, çocuğumuz kendi kendine oynarken yaparız.

-Ailemizin kültürüne- uygun davrandığımız için kendimiz de bu şekilde yemek yediğimiz için; Ada bunu -öğrendi- Biz onu -eğitmedik!- Ve onu böyle davranmaya zorlamıyoruz ya da onun sınırlarını aşmıyoruz. Doyacağı süre bellidir ve biz de ona ayak uydururuz. Yoksa o da ortalıklarda koşuşan çocuklardan biri olacaktır bu bellidir. Zira çocuktur ve sıkılır.

Demem o ki; Bu çocukları biz -kendimiz isteyerek- dünyaya getiriyor olabiliriz; fakat dünyaya gelen bu çocuklar birer -insan- ve onlara saygı duyulmak zorunda!

Tekrar ediyorum ki; yazılanlarda bana ters gelen şey;  -olması gereken bir çocuk profili- gibi görünen çocuklarla (ki bence çok sıkıcılar) diğer çocukların karşılaştırılması ve böyle olmayan çocukların ve ailelerinin "kötü" addedilmesidir.


Aysegul_Yagmur_Irmak

Ben akdiad'ı çok iyi anladım, ne demek istediğini ve özellikle ne konuda yanlış anlaşılmaktan çekindiğini çok iyi anladım. Bu konu için üzerine tartışılacak ama karşıt görüşler çok da uç olmaz diye düşünüyordum, niye böyle bir tartışma çıkmış anlayamadım.

Mabel, bu disiplin değil, bu bizim kültürümüz diyorsun ya, bence Almanların da kültürü bu şekilde olduğundan çocukları bahsedilen şekilde büyüyor. Sence onlar daha mı farklı yetiştiriyor çocuklarını? Ben baktığım ailede kesinlikle sevgisizlik vs. hissetmedim, aksine çocuklarına çok düşkün bir aileydi, çocuklar da hem bana karşı hem de kendi aralarında gerçek "çocuk"lardı. Sevgi dolu, mutlu çocuklardı.


hayatto

Hiç de öyle adledilmemiş , gördüklerinden etkilenen anne , biz neden böyle yapamıyoruz diye bir özeleştiri getirmiş sadece, paylaşmış ,fikir sormuş . Sizse agresif bir tavırla nerdeyse kızcagızı sorup soracagına pişman ettiniz. Üstelik birde güncelemelere de girerek bence kendinizce,  kendinize taraftar toplamaya çalıştınız .


Ayrıca 2 üniversite bitirmiş anne söylemlerinizde hiç hoş değil.
Kimsenin üniversitede master doktora yapmıs olması , onun bir gömlek üstün anne olmasını sağlamaz. Annelik ayrı bir okul ayrı bir uzmanlık .. Farklı bir kulvar .


CiciAnne


Hayat eğitimsizlikle suçlandığım için belirttim ve ego tatminine dönüşmesini istemediğim için de uzatmadım farkındaysan.

Çocuk yetiştirmek eğitimle değil özenle olur bence zaten.

Alman ya da Türk; Sevgi ve saygı ile büyüyen çocuk sevgiyi ve saygıyı öğrenir. Bunun ne memleket ne ırk ne başka bir şeyle alakası var; sadece çocuğa yaklaşımla alakalı bir durum.



Cevaplamak için Üye ol