ALMAN ANNE....

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


80 Cevap


sedavesila

Yurtdisinda yasayan biri olarak bir gozlemimi aktarmak istiyorum (Amerika'dayim, Amerika-Avrupa biraz farkli bence, yazdiklarimi ona gore yorumlayin):


- 2-3 ya da daha fazla cocugu olsun aileler cocuklarinin ozguveninin gelismesi icin her yerde gayet ozgur birakiyorlar. Ama  ne zaman ki cocuk baskasinin alanina giriyor, rahatsiz ediyor, tehlikeli birsey yapiyor, gayet net bir tonla uyariyorlar. Anne-baba cocuklarinin pesinden kosmuyor surekli ama gozleri hep ustunde.

Bu sayede cocuklar hem "kesfediyor" hem de "saygili olmayi" ogreniyorlar. Hem de anne-baba'ya yapismadan kendilerini oyalamayi, cocuk olmayi ogreniyorlar. Yani cocuklar mutlu, ebeveynler mutlu...

Ben de kendi adima "cocugum herseyim, hayatim, tek amacim" zihniyetinde degilim. Bence cocuga boyle hissettirmek zaten yapilabilecek en kotu sey. Bu sekilde sartlandirilmis bir cocugun ileride bircok konuda mutsuz hissetmesi olasi. Cunku kimse bir insani kendi annesi-babasi gibi tolere etmez, alttan almaz, pesinden kosturmaz. Ama sartlandirilan cocuk herkesten farkinda olmadan bunu bekler: gonul iliskilerinde, is iliskilerinde vs..

Biz de olabildigince etrafina saygili, kendine yetebilen bir cocuk yetistirmeye calisiyoruz ama Aysegul'un dedigi gibi genetik birseyler de var sanki, ya biz beceremiyoruz ya da hakkaten bu cocuk oyle olmuyor :) Ama yilmak yok..

Saltinoz'un soyledigi Turk adetleri, orfleri geregi cocuk oyle Alman gibi yetistirilmez onerisine soyleyecegim: Toplumlar da bireyler gibi evrimlesir. Daha iyi olmayi istemekte, daha medeni, gelismis olmayi istemekte sakinca yok.  Intihar eden Avrupa gencinin yaninda, dunya-insanlik adina guzel isler cikaran daha cok Avrupali var. Her toplumun farkli kademede uyesi var. Nasil bizde her Turk genci trafikte hiz yapip baskalarini tehlikeye atmiyorsa, her Avrupali genc de intihar etmiyor...

Bence de sevgi, disiplin, merhamet, saygi tek potada eritilebilir. Erafima bakip hayranlik duydugum insanlarin, ailelerin bunu basarmis aileler, bireyler oldugunu goruyorum...

Sevgiler.


zeynep_bartu

sedavesıla +1


esrik

herkesin ne çok enerjisi varmış bu konuda konuşmaya:) yazan herkesin elleri dert görmesin, herkesin çocuğu kendince, anlayışınca mutlu olsun,tabii anneleri de...ama çok faydalandığımı söyleyebilirim...akdiaddan da mabelden de.....uç örnekler olduğu için...3.5 yaşında bir kaşifin annesi olarak:)bence hepimiz bu konuyu bir kez daha düşünelim ve vicdanımız neyi uygulalmamızı istiyorsa akılla birleştirelim....anne vicdanına çok güvenirim zira...kolaylıklar ve sevgiler...


asna

ben yazilanlari okuyamadim, 3üde uyumusken bende sizacam simdi :)

gülün diye yaziyorum ha :)

ben avusturya'da dogup, büyüdüm, yaklasik 7 yildirda danimarka'da yasiyorum. aralari cok yakin olan 3 kizim var. bu yaz tatilinde - 2 bebe, 1 gebe seklinde - buradaki kurulu düzenimi az cok devam ettirmeye calisirken (uyku, yemek, davranis vs.) kayinvalidenin hakkimdaki yorumu su oldu :
'bizim gelin gavur gibi' :)))

herkese sevgiler...


sedavesila

ben guldum, hem de cok :)))



ColukluCocuklu

:)))))


elajan

Yabancilarin sevgi konusunda eksik olduklari bence de cok acimasiz bir yargi, arkadaslarimin cogu yabanci ve cocuklu, sevgilerini gayet guzel gosterdiklerini dusunuyorum. Bunun millet/milliyetle pek ilgisi yok bence.
Konuyla ilgili kendi adima konusmam gerekirse su meshur Alman disipiliniyle buyudem ben ve bunun avantajini ozellikle is hayatinda cok yasadim, fark cok bariz bir sekilde gorulebiliyor cunku. Fakat ayni zamanda her seyi cok fazla ciddiye almaktan, her seyi planlama ihtiyacindan da rahatsizilik duyup bunu duzeltmeye calistim ve o kadar da disiplinli yetismeyen arkadaslarimin rahatligini yeri geldiginde ornek aldim. Yani demem o ki tum yaklasimlarin dogru yanlari oldugu gibi dogru olmayan bazi yanlari da olabilir. Daha dogrusu 'dogru' ve 'yanlis' cok goreceli kavramlar...
Yakin cevremde soyle bir ornek vardi mesela;
Ilk bebekleri dogdugunda Ingiltere'de olan arkadasim ve esi her seyi "kitabina gore" uygulayip, disiplin, sinir koyma, kurallarla yetistirme adina ne varsa yapmislar...ve kizlari kucuklugunden beri cok bagimsiz, kendine guvenli ve okulda cok basarili bir cocuk oldu, liseyi kiz basina Istanbul'da ailesinden uzakta okudu ve sonra Tip Fakultesini kazandi. Ikinci cocuklari dogdugunda ise Turkiye'ye donmuslerdi ve ilkinin tam tersine bildigimiz Turk usulu, herhangi bir yontem gozetmeksizin, su anda populer olan 'dogal ebeveynlik' yaklasimina benzeyen bir yetistirme tarzi benimsemisler. Ve bu kiz da anne-babaya cok duskun, okulda daha cok sanatsal aktivitelere ilgi duyan ve duygusal yani daha agir basan bir cocuktu ve hayali konservatuar okumakti. Iki yontem de belli ki farkli gelisimlere sebep olmus, fakat bunun biri kotu digeri daha iyi demek mumkun degil bana kalirsa...sadece farkli sonuclar dogurmus.
Kuantum Dusunceye inanan biri olarak zaten her insanin ruhsal bir varlik olduguna ve almak istedigi bazi hayat dersleri dogrultusunda ailesini bastan kendisinin sectigine inaniyorum, dolayisiyla cocuk zaten nasil bir anneye cattigini bastan biliyor ;)))
akdiad'a su konuda katilmamam mumkun degil bu arada; ulkemizde bazi seylerin duzelip, gelismekte olan ulke statusunden cikip gelismis ulka kivamina gelmesi icin egitim ve ogretim konusunda ciddi adimlar atilip insanlarin her seyden once birbirine ve kisisel alanlarina saygi duymayi ogrenmesi gerekiyor. Ve herkesin de bildigi gibi egitim ve ogretim en basta ailede baslar...


elajan

Bir de bence herkes cocuklarin da "insan" oldugunun farkinda ama Turk anneleri sanki kendilerinin de "insan" oldugunu unutuyorlar bazen...ve akdiad'in tabiriyle paraliyorlar kendilerini.


turkuazz

çocuklu hayat zor olmasın güzel olsun anne kendıne vakit ayırsın kadın oldugunu hatırlasın eş ona saygı duysun yardım etsin bütün bunları yapan anne arada güzel söz işitsin hayat onun için bu kadar zor olmasın baba da yardım etsin çocukta yeri gelince...bilmiyorum başka türlü nasıl ifade edebilirim?

akdiad ne güzel yazmışşsın.evet bence de çocuklu hayat zor olmamalı.keşke biraz daha sınır koyma yeteneği olan anneler olabilsek..sana sonuna kadar katılıyorum.bir anektod da benden:

4 yaşındaki yeğenimle almanyadan gelip türkiyeye yerleşmiş bir bayan komşumuza gittik.TV nin önüne süs olsun diye maket arabalar vs. konmuş.Yeğenim onlara ve evdeki bilumum süs eşyalarına dokunmak istedi.Kadının öyle kararlı bir ''hayır'' deyişi vardı ki normalde asla zaptedemediğimiz çocuk o evdeki hiçbir eşyaya dokunmadı.Kadın da kalktı bir torba dolusu tahta lego getirip koydu önüne ve o rahat biz rahat çocuk mutlu oturup kalktık.Bunun neresi yanlış?Biz olsak HAYIR dersek ayıp olur diye gıkımızı çıkarmazdık,anne çocuğun peşinde dolanır,ev sahibiyle iki laf edemez ,çocuk giderek arsızlaşır ve apar topar kalkılırdı.Daha neyi tartışıyoruz?


elajan

olur :)))



Cevaplamak için Üye ol