oğlumun bana karşı özel bir düşkünlüğü yada ilgisi yooookkkk

ozlemerzor soruyor: 10

oğluşum bugün tam 8,5 aylık oldu, ben işe efe 3 ay 10 günlükken başlamıştım, bu arada babaannemiz bakıyor efe'ye,sabah 8 gibi ayrılıyoruz akşam 6 gibi kavuşuyoruz ama bu kavuşma anı sadece beni mutlu ediyor sanırım, efenin hiçbir zaman bana özel bir ilgisi, tepkisi, düşkünlüğü olmadı, hala da yok...:( bu bir psikolojik problem mi bilmiyorum, ama efe çok güleryüzlü herkesle barışık, kimseyi yabancılamayan bir çocuk! hiç tanımadığı biri ile tüm gün onu bırakabilirim ve hiç bu kim demez  ? annem nerde demez? ..:) aslında bu benim için iyi birşey ama doktorumuz anneye düşkünlüğünün olması gerekirdi diyor, ayrıca efenin kimseye düşkünlüğü yok babaanne ve dede de dahil... psikoloğa gitmeyi düşünüyorum fakat bunun gibisini yaşayanınız var mı?


24 Cevap


asli_arda

valla canım bende aynı senn gibiyim bak benmkine 13 aylık ama gel gör babacı ..aynı aynda eve giriyoruz babayla bana hiç saldırmıyo baba baba varsa yoksa baba :(canım sıkılıyo sıkılmıyo deil öpmel istiyorum zorla ama bu haftasonu yada işte geldkten bikaç ssaat sonra yumuşuyo...artık üstüne gtmiyorum ...hani eskiden olsa aaa bak ilgilenmiyo anne demek bak böle olyuyo derdim ama değill yaaa geldiğim gibi o yatana kadar o öle hafta sonu onu bırakıp gttiiğimiz yok hani hep içiçeyiz ama babacı anam babacı :(yok babasını kıskanmıyorum ama olmuyo yaniiii bnede insanımm :)):üzülme bak senn gibi olanlar var 

bende araştrdım okudum şmdi biz ev iş yemek derken haftasonları baba yada akşamalrı baba oyun aracı baba ihtiyaçlar biz olunca böle oluyomuş ama ne gelir elden kii bırakalım evii b..ok götrsün yemekler hazır gelsinn :)


selencem

Benimki de babanin arkasinda aglar, ben eve gelince umursamaz. Baba evde calisiyor ve cok oynuyorlar, bundan olabilir. Ayrica ben dogumdan sonra 1 ay yattim, hep esimin kucagindaydi ve ben cok emziremedim. Belki de bundandir. O mutlu, ben mutsuz. Hep yetemiyormusum gibi geliyor.


selencem

Ben calisiyorum ve sabah 2 aksam 1 (erken cikarsam) gorebiliyorum oglumu. Bu surelerde ve haftasonu ogluma yapisiyorum, baska birseyle ilgilenmiyorum. Ama bu birsey degistirmiyor :)


Yasemina

Temelde bakan kısıye daha duskun kızım. Bu da ananesı ve kayınvalıdem. Ben gelınce katıyen boynuma atlamaz ve anında dıkkatını kısa bır gulumsemeden sonra baska bırseye cevırır veya bırseyler sorar. Bu da genelde bırsey yere dusmusse dusen sey, veya babası veya kapıdakı kedıdır.

Yanasmak ıstedıgımde benı sık sık ıtekler.

Ama ne zaman kı temelde ona bakanlar evlerıne gıder ve bız yanlız kalırız, o zaman bana duskunlugu baslar. Fakat haftaıcı bu surmez.

8 aylık bır bebek ıcın doktorunuzun bu derece net konusması bana cok da makul gelmedı, henuz cevresındekı herseyı ve herkesı yenı yenı tanımaya baslarken ustelık, dolayısıyla psıkolog/pedagog  ıcınızı rahatlatacaksa gıdın fakat bebegınızın bunun uzerıne sıze bambaska yaklasacagını da hemen dusunmeyın. Zamana bırakın bence.


AOA

ben de oğlum 3 aylıkken işe döndüm ve aynı şeyleri yaşadım. benim yüzüme bile bakmazdı, canı yandığında annannesine giderdi, oğlum beni istemiyor diye zamanında çok üzülmüştüm. ne zaman ki bilinçlenmeye başladı, o zaman herşey değişti. şimdi işten geldiğimde kapıda öpücüklere boğan bir oğlum var. 8 ay pedogoga gitmek için çok ama çok erken. bence biraz zamana bırak.



selencem

AycaO, umut verici oldu, teşekkürler.


ikicocukannesi

hic mi duskunlugu yok anlayamadım?
panikletmek istemem ama;
etrafındaki insanlara karsı duygusal anlamda bagı olmaması normal sartlarda mumkun degil gibi geliyor,
tepkisizse sadece bireyselse bu ilginc bana kalırsa da,
ben de olsam bir uzmana danısmayı dusunurdum.

kolaylık diliyorum,
selamlar.


babu

Duskunlul derken yoklugunda aramaksa benim oglumda da cok sonradan basladi. Yabanci anksiyetesi de sonradan basladi. Sokakta ilknkez gordugu insanlarin kucagina falan gitmek isterdi (11-12 aylik civari) dr. Olabilir, normal demisti. Ancak ornegin baba isten gelince sevincten deliye donerdi. Ya da bana bazen yapardi oyle. Yani bizi ayirdettigini bilirdik ama aramaz ve baskalarina da ilgi gosterirdi. Size ya da bir baskasina hicbir ayirdedici tepki gostermiyorsa o sorulabilir, benim yazdigim duruma dr normal demisti


ozgelif

Elif 7 aylıkken çalışmaya başladım. 1 yaşında ara verdim ama 4 ay sonra tekrar işe döndüm. Şu anda haftanın 3 ya da 4 günü gidiyorum işe.
Elif'e annanesi ve babannesi ortaklaşa bakıyorlar.
Benim kızımında kimseye düşkünlüğü yok. Başta çok sorun etmiştim hatta Sabiha Paktuna'nın kitabında "annesi işe giderken ağlamayan çocukta sorun vardır" lafı yüzünden Elif 1 yaşına geldiğinde çalışmaya ara verdim ve bütün kariyerimi sıfırlamayı göze aldım. Çünkü Elif benim arkamdan hiç ağlamadı. Ama ara verdiğimde de Elif te değişen hiç bişi olmadı. Baktım ki hala sosyal ve hala bağımsız.
Sonra kendi çocuk doktorumuzla konuştum. Aklım başıma geldi. Bu güne kadar evden kaçmadan çıktığımı, ilk günden itibaren işe gititğimi anlamasa bile anlattığımı, akşamları eve geri döneceğimizi bildiği ve bu mantığı kavradığı için güven duygusunun sağlam olarak oluştuğunu söyledi ve bu güvenin yıkılmaması içinde Elif 3 yaşına gelene kadar asla ve asla onu gece yatılı olarak bırakmamam gerektiğini ekledi.Çünkü akşam geri dönmessek bir anda kurduğu sebep-sonuç ilişkisi ve güven duygusu yıkılabiliyormuş. Sonrasında ise ELif'in ne kadar mutlu bir bebek olduğunu farkedip farketmediği mi sordu bana.
O zaman anladım ki kuzuşum mutlu bi bebek. Hal böyle olunca düşkünlük işine kafayı hiç takmadım. Elif hanım ananesini,babannesini görünce sevinir. Ben ve babası işten gelince "yaşasın dansını" 20 saniye kadar yaptıktan sonra arkasını döner ve gider. Ananesinin ve babannesinin işi varsa dedesi,benim teyzem,halam ve ananemle tüm gün durabilir beni yada dönüşümlü bakıcılarını(anane ve babanne) aramaz. Anlayacağınız kimseye  ayrı bir düşkünlüğü ve bağımlılığı yok. Ama tabi ki en sevdiği benim.Gözlerimin içine baktığında ne kadar sevildiğimi anlıyabiliyorum. Bence tamamen karakter yapısı. Mutlu ise sorun yok. Bağımlı olup olmaması değil mutlu olması önemli bence. Mutlu ise, güven ilişkisi doğru kurulmuşsa geri kalanı tamamen karakter yapısı. Bence her bebeğin doğuştan gelen farklı bir yapısı ve ayrıksılığı var.


ozlemerzor

önemli olan bana ilgisinin olması değil, normalse problem değil, benim aşkım ikimize de yeter..:))))
nurmel, ikiçocukannesi dediğiniz gibi efe'nin kimseye düşkünlüğü yok, ne onunla oynayan babaya dedeye, ne ona bakan babaanneye, ne de bana...bazen dedeye gitmek istiyor ama çok nadir çünkü dedemiz hergün dışarı çıkarıyor beyefendiyi, onu da akıl ediyor bıdık! herkesle çok barışık, benimle de öyle aslında...banuozcelik benim yokluğumda beni aramak ne kelime hiç umrunda bile değil, öyle deliye dönmek falan hiç yok... o gün kapıdan girdim benimki yerde emekliyerek geliyor deli oldu sevinçten, dedim ki kapı açık kalsın ben içeri doğru gideyim bakalım ne yapacak, tahmin edin ne oldu? ben içeri geçtim benim bıdık kapıya doğru deli gibi emeklemeye devam etti...:)



Cevaplamak için Üye ol