İşe başlıyorum ne yapmam ve yapmamam lazım yardım !!

sunny soruyor: 8

Merhaba, kızım için istifa ettiğim iş hayatına geri dönüyorum. Kızım 22 aylık oldu, kızıma gün aşırı görüştüğümüz ve oldukça sevdiği anneannesi bakacak. Buraya kadar sorun yok. Ancak hiçbir zaman sabah 8 akşam 6 uzunluğunda ayrı kalmadık.

Kızıma işe gitmeden anlatmalı mıyım ? Eline birşeyler tutuşturup saklıyormuyduk öyle birşey vardı o neydi onu anlatabilir misiniz ? Yapmamam gereken bir tavır var mı ? Sürekli arayıp annanesini bunaltmak dışında tabi :) Daha doğrusu kızıma karşı yapmamam gereken bir tavır var mı ? Annanesi ilk ay bizde bakacak ama sonra sen getirirsin dedi, bu da beni geriyor çocuk sabahın 6.30 unda kalmak zorunda kalacak. Buna nasıl çözüm bulabilirim sizce ?

 Ptesi iş başı ve  bu süreci iyi yönetmek istiyorum . Kızım hassas ve biraz çekingen bir çocuk. Bir de hala beraber yatıyoruz. Bu ayrıntıyı da vermem gerektiğini hissettim. 3 -4 hafta önce de memeden ayrıldık. Fikirlerinizi bekliyorum.

Bu soruyu cevapla


8 Cevap


ozgemm

Selam canım, ilk önce hayırlı olsun işin :) Sana iyi gelecek merak etme..

Şİmdiiii ilk bir kaç gün anlamayacak ama sonra seni biraz tahrik edebilir. Gece sık uyanmak, canını yakmak gibi. Tabi olmayabilirde, senin tutumun çok önemli. Kesinlikle ve de kesinlikle işten geldiğinde onunla herzamankinden farklı kucaklaş ve sadece onunla ilgilen. Tuvaletini bile ertele sıkıştıysan mesela.

Ben kızıma tokamı bırakmıştım. Kulağına, bak ben bu tokamı çok seviyorum ve sana veriyorum, sakla ben gelince bana sen getir tamam mı diyordum. ilk birlikte sakladık, ne olduğunu anlamadı tabi. Ama bir kaç gün üst üste saklayıpta, ben akşam geldiğimde ilk iş kucaklaşıp hemen tokamı sormak oldu. Birlikte gidip aldık ve ben hep sakladığı için çok mutlu olduğumu gösterdim ona. Ayrıca hep birşey getirdim gelirken. Kalem, silgi, çikolata, elma, muz, vs. yani basit şeyler ( hergün pahallı şeylerle baş olmuyor :)))

Ben işe başlayalı 2 ay oldu ve kızım şimdi her eve geldiğimde ilk bana ne aldın diyor, sonra ben daha çıkartmadan koşup tokamı getiriyor ve kucaklaşıyoruz. Sonrada sadece onunla ilgileniyorum, ilk yemek yiyiyoruz sonrada oyun, her ne istiyorsa. Bu arad geç yatmak isteybilir, bizde sıkça oldu ama ona göre geç kalkıyormuş sabahları.

Ben hep işimi anlattım, orada amca teyze var gibi, sana bu çikolatayı onlar yolladı vs. gerçi benim kızım sizinkinden büyük ama olsun hafızaya alıyor, siz anlatın. sabah gideceğimi ve akşam hemen ona geleceğimi anlatıyorum. sabahları uyandırmıyorum çünkü giyinmeme izin vermiyor gitme diyerek, mızmızlanarak ya da kandırmam uzun sürüyor. Ama görmeden gidersem annemede hiç sıkıntı yaşatmıyor ve benlede güzel konuşuyor telde. Sanırım buna alıştı :)  günde sadece 1 veya 2 kere arıyorum. fazla arayıpta onu strese sokmak istemiyorum kendimi hatırlatıp.

Annenle ev arası çok mu? Eğer mümkünse annen size gelsin en azından biraz alışana kadar. Bunun için tam bir çözümüm yok. bizde annem geliyor hergün.

Şimdilik bu kadar, arada tabiki sıkıntılar olacak yorgunlukta ama inan senin için iyi olacak.kendine geleceksin diyebilirim ikiniz içinde iyi  olacak merak etme.

Sevgiyle kal :)))


fistikcik

Daha deneyimli anneler mutlaka yanıt verecektir. Kendi adıma mutlaka anlatmanız gerektiğini belirteyim. Hatta şimdiden başlayın anlatmaya. "Gelecek hafta anne işe gidecek, anneanne bize gelecek. Gündüz anneanneyle oynayacak, yemek yiyecek ve uyuyacaksınız. Akşam olacak ben geleceğim" şeklinde şimdiden bu fikre alıştırmaya başlayın. İşe giderken mutlaka vedalaşın, siz giderken ağlasa dahi o görmeden ortadan kaybolmayın.
Bahsettiğiniz işe giderken çocuğa bir obje bırakma konusu Sabiha Paktuna Keskin tarafından popülerleştirilmişti. Şu adreste bu konuda bir yazısını bulabilirsiniz :
http://www.bydigi.net/cocuk/369344-calisan-anneler-ve-cocuklari-prof-dr-sabiha-paktuna-keskin.html


smmm06

benim fikrim annenle mesafenizi bilmiyorum ama annenizin yakınına taşınmanız hem çocuğunuzun düzeni bozulmaz hemde annenize kolay olur hem ilerde kreşe başlayıncada sürekli anneniz yanında olur tabi taşınma imkanınız varsa ben öyle yaptım gerçekten çok rahat oluyor hem sabah erken çocuğumu kaldırmak zorunda kalmadım hemde düzeni bozulmamış oldu


ozgelif

Öncelikle evden kaçmadan çıkmak gerek,mutlaka miniğe işe gittiğinizi söyleyin,ama bir yerler de okumuştum, işe gitme sebebi olarak sana mama alıcam,oyuncak alıcam, senin için para kazanıcam diye söylememek gerekiyormuş çünkü zamanla annenin gitmesinin kendileri yüzünden olduğunu düşünüyorlarmış. Ben çözümü anneler ve babalar işe gider, büyüyünce sen de anne olunca işe gideceksin demekle buldum.

Bir süre sonra sabah gidip akşam geldiğinizi saatleri içgüdüsel olarak hissediyorlar, zamanlamanızı bozmamaya gayret etmek gerek. Aynı saattte çıkıp-aynı saattlerde gelmek gibi.  Ben işten sonra bi toplantım ya da görüşmem olsa dahi öncelikle eve uğramaya çalışıyorum. Güven duygusu bu şekilde oturuyormuş. Bizim doktorumuz 3 yaşına kadar biz olmadan bir yerlerde bırakmamamız gerektiğini tembihlemişti. Bir süre sonra akşamları ananede bırakmak cazip olsa da ben olmadığım zamanlarda bırakmadım hiç. Tabi ki kaçamaklarımız oldu ama gece uykusuna ben yatırdım ve gece uyanırsa yanında olamayacağımı sabah geleceğimi anlayacağı bir dille açıkladım.

Bizim de anane ile evlerimiz uzak.Getir-götür çok zahmetli olduğu için ananeye aynı semte taşındık. İşin açıkçası getir-götürün zahmetinden dolayı kendi evimizi bu şekilde kiraya vermeyi göze aldık. Bu durum biraz sıkıntılı.

Eve dönünce tabi ki ilk yarım saat kendisine ait. Sonra mecbur ev toparlama-yemek işine dönüyorum. O yarım saatte oyun oynamıyoruz,bol bol sarılıp kucaklaşıyoruz.

İlk zamanlar sizi cezalandırmak isteyebilir, ağlamalar-gece uyanmalar sizinle uyumak istemek gibi. Bu tepkilere anlayışla yaklaşmanız önemli. Varsın sizinle yatsın ama alışma döneminde bunlara çok takmayın.

Bİr de huy değişikşikliği ve cezalandırma gibi yaklaşımları olursa sakın duruşunuzdan taviz vermeyin sizin paniğe kapıldığınızı anlıyor sıpalar. Özellikle duygusallık yapmayın, işe gitme olayına gayet normal sıradan bir durum gibi lanse etmeye bakın. Evden çıkarken ne kadar panik yaparsanız o kadar etkilenir yada gözleriniz dolarsa miniğin de tepkisi aynı şekilde olur. Gülerek ve kendimden emin çıktım hep, kapı kapanınca yaşanan hüzün başka tabi :)

Aslında miniğe nasıl yaklaşmam gerek diye sormuşsunuz ama sizin durumunuz da çok önemli çünkü sizin davranışlarınızı ve duygularınızı hisseder eminim ki. Onun için her çalışan annenin yaşadığı pişmanlık duygusunu aklınıza geldikçe bertaraf etmeye çalışın. Çünkü pişmanlık rüzgarına bir takıldınız mı kurtulmak zor. Zaten uzun süre kendiniz bakmışsınız ve linizden geleni yapmışsınız.Artık kendi hayatınıza dönmemeniz için hiçbir engeliniz yok. Mutlu anne=mutlu çocuk denklemini unutmamak gerek. Kolaylıklar diliyorum şimdiden...




GOGO05

çocuk kesinlikle kendi evinde olsun ben anne işe gidecek sonra gelecek yemek yiycez diyorum öğle yemeğine eve geliyorum sonra gidince anne gidecek oğlum dan yapacak sonra babasıyla annesini işten almaya gelecek parka gidecek falan diyorum ilk başlarda el sallıyordu ama bu aralar memeden kesmemin etkisiyle biraz duygu sömürüsü yapıyor ama alışır zamanla ve çalışmak gerçekten sana çok iyi gelecek bide şanslısın bu zamana kadar sen bakabildin ben 8 aylıkken bırakmaya başladım


CokBilmis

Sizin kızınız sakin bir bebekmiş gerçi ama olur da benim kızım gibi tepki verirse kendinizi zorlamayın diye yazıyorum:

Hani "Bebeğe fark ettirmeden kaçmayın" diyorlar ya? Ben kaçıyorum. Çünü çok denedim, kaçarak gitmezsem kızımAğlıyor, zor sakinleşyor. AKşam da benden hıncını çıkarıyor.

Oysa ona gideceğimi söyledikten sonra o anneannesi ile salonda oynarken ben görünmeden tüyünce, arkamdan kesinlikle ağlamıyormuş. Akşam geldiğimde de çok sakin ve mutlu oluyor, bana gününü anlatıyor vs vs.

Benim kızım huysuz bebeklerden. Gözüne baka baka gidince ona inat yapılıyormuş gibi hissediyor sanırım. Eğer sizinki de böyle bir tepki verirse aklınızda bulusun, yalnzı değilsiniz :)

Ben de fıstıkcık'a katılıyorum. Şimdiden anlatmaya başlayın. Onun da büyüyünc eişe gideceğini, okula gideceğini anlatın. Baba da işe gidiyor deyin. Arkadaşlarının annelerinin de işe gittiğini analtın. Mutlaka anlayacaktır.

Ben hiç hediye getirmedim. Sadece 18 aydan küçükken, kapıyı çekip çıktıktan sonra kapı koluna içinde elma, mandalina filan bir poşet asıyordum. "Anne getirmiş sana" diye veriyorlardı kızıma. 2 yaşından sonra ise hiç gerekmedi. Bence anne eve geldiğinde en büyük hediye annenin kucağıdır. Gerçekten de maddi bir hediye beklemiyor çocuklar. Bence alıştırmayın hediyeye.


sunny

merhaba, işe başlayalı 2 gün oldu. İş günü hiç hüzünlü değildim ta ki asistan bir kızla yemeğe çıkana kadar, daha ben anne olduğumu anlatmadan, 6 yaşında kızım var, 6 senedir hala alışamadım diye anlatmaya başladı ve işte o an tamamen motivasyonum yerle bir oldu. Yaraya tuz basmak diye buna denir heralde..

2. gün yani bugün daha bir kötüydü çıkışta kuaföre uğradım, saç baş tırnaklar sonuçta çalışan biri bakımlı olması lazım, tabi 1 saat gecikince acayip vicdan azabı yaptım, hemen oyuncaklara filan götürdüm, moralim yerle bir oldu. Şimdi hayatım boyunca , hafta içi kızımı sadece 3 saat mi görebilicektim ? Böyle düşününce hepten yıkıldım. Şimdi okul zamanı gelsin diye dua ediyorum.

Hiç diilse okula mecburi gidicek ve o zaman evde olsam da zaten göremicektim diye düşünebileceğim. :((( Napicam bilmiyorum. Hatta bugün keşke çalışmamın gerekmeyeceği biri ile evlenseymişim diye düşündüm. Nasıl alışıcam ben bu duruma, acaba psikologa filan mı gitsem ?


gul_duru

merhaba kızım 11 aylıkken calısmaya basladım su an 21 aylık ve ben calısmayı bırakıyorum kendı ıstegımle calısmak ıstemıstım cok bunaldıgım bı zamanda gelen teklıfe balıklama atladım ancak sımdı kızımla olmak ıstıyorum.ve ısten ayrılmanın yollarını arıyorum.bız esımle evden sabahın 6 bucugunda cıkıyoruz halıyle o bızı goremıyor gıderken cunku uyuyor oluyor.her sabah kayınvalıdeye bırakıyoruz yazın ıyı ama kışın cok zor oluyor.uykuları uzun zamandır duzensız çalışmama baglı oldugunu dusunmustum bılmıyorum belkı de degıldır.işten eve geldıgımde ılk ısım onunla ılgılenmek oluyor ve yatana kadar da oyle. hala bızımle bırlıkte uyuyor.o uyuduktan sonra eve ve kendıme zaman ayırabılıyorum.en buyuk sıkıntı zamansızlık.buna hazırlıklı olun.bu süreç sızın ve kızınız ıcın umarım sıkıntısız yaşanır.kolaylıklar dılıyorum

 


Cevaplamak için Üye ol