Kızımın nedensiz korkuları var...Endişeleniyorum...

hulya_Oyku soruyor: 6

Arkadaşlar şimdi size anlatacağım şey bazılarınıza komik bile gelebilir biliyorum ama benim oldukça canım sıkıldığı için yrdım ve/veya desteklerinize ihtiyacım var.

Bu akşam Öykü ile pijamalarını giydirirken kıkır kıkır oynaşıyorduk her zamanki gibi. Sonra hep oynadığımız başka bir oyun aklına geld Öykü'nün ve 'annee kuuuşşş' dedi...Yani ben kuş var bak diyeceğim o da yukarı bakacak bende gıdıklayacağım...Ama birden bire ani bir korkuyla nedenini anlamadığım bir şekilde sıçradı ve boynuma sarılarak ağlamaya başladı. O kadar zor sakinleştirdim ki anlatamam. Babası lavobodaydı ve baba diye ağlamaya başlayınca koşarak o da geldi. Uzunca süre kafasını kaldırmadan sıkı sıkı sarılarak ağlamaya devam etti. Çok endişe ettim birden korkmasına gerektirecek hiç bir farklılık yoktu çünkü.
Daha önceleri daha küçükken ütü masası ve çamaşırlıktanda korkmuştu ve biz uzunca süre ortalığa çıkaramadık sakladık Öykü'den...Belli bir süre sonra kendiliğinden geçti bu korkusu.

Sizlerin böyle deneyimlerinizin olup olmadığını merak ediyorum. Normal midir bu dönemlerde yoksa bu ilerledikçe ciddi bir sorun olma ihtimali yaratır mı???


16 Cevap


babu

Hulya, poyraz da kucukken (1 yas oncesi) cok abes seylerden korkardi. Nesnelerden bahsediyorum. Jaluzi, gazete vb abes seyler. (simdi aklima geldi belki de cocuk birseylere benzetiyordu :) ) Sonra o gecti. Simdi harekete duyarli korkulari basladi. :) siyle ki, mesela bazen ben 'aaa bak burda ne varmis' ya da 'poyraaz bakalim kim gelmis' diye heyecanli seyler yapinca bazen asiri korkup boynuma yapisiyor ki cok da asiri yapmiyorum ama bazen halimdeki birsey onda tehlike sinyalini caliyor galiba. Belki sen de dun gece farketmeden biraz daha gercekci, biraz aha heyecnli vb yaptin oyunu.

Bu arada ben hic endise duymaim bu korku hallerinden genel bir cekingenlik veya gerginlik gormedigim icin.


yuksel_

Hülya, birkaç ay evvel, bir gece Rüya'yla ikimiz ablamda kalıyorduk. Gece yattık, sabah 5 civarı Rüya çığlık çığlığa ağlayarak uyandı ve çok çok zor sakinleştirebildim. O kadar fena ağlıyordu ki, ne dediğini bile anlayamıyordum ve çözemiyordum. Neyse, yarım saat-45 dk sonra biraz sakinleşince şöyle dedi: anne, kuşlar vardı ayağımı yiyorlardı :(( rüya görmüş, odaya kuşlar (güvercinmiş, sonra söyledi) girmiş güya falan...uzun uzun telkin ettim, sarıldım..Hala ablamda kaldığımızda o odadan çekiniyor, ama maalesef yatabileceğimiz tek oda orası. Şöyle yapıyoruz: yatarken güvercinlere sesleniyoruz.."güvercinler biz uyucaz, siz gelmeyin tamam mı, bizi rahatsız etmeyin!!"
işe yarıyor...

belki de, sen hikayeyi banu'nun dediği gibi daha heyecanlı vs anlattın, birden kafasını kaldırınca duvardaki bir şekli veya gölgeyi birşeye benzetti...olabilir yani, çok anlık gözünün önüne birşey gelmiştir...
devamlı ve hayatını etkileyen birşeye dönüşmezse dert etme bence. biraz takip et derim.


hulya_Oyku

Hepinize teşekkürler arkadaşlar okuduğum her yorum daha iyi geldi bana sağolun....

Artık  hayal dünyaları gitgide gelişiyor ve bizde de sanırım Poyraz'ın ki kadar olmasada oldukça geniş bir dünyaya sahip olacağız gibi...Bende zamanla geçeceğini düşünmek istiyorum..

Yüksel benim sıkıntımda tam senin anlattığına benziyor aslında..Ben küçükken bu tür korkularım çoktu ve aynı Rüya gibi o mekanlara giremez yada her neresiyse gidemezdim..Belki öyle olmasından endişe ediyorum...Çünkü bu tür korku ve kaygılar kolay geçmiyor biliyorum...


Nazife

Hülya; hissettiklerini, endişelerini çok iyi anlıyorum.  Öncelikle olaya doğru yaklaşıldığı sürece ciddi bir sorun olacağını düşünmüyorum. Bir kere korkunun çok normal ve insani bir duygu olduğunu kabullenmeliyiz. Korkuların gerçek olduğunu bilmeli ve çocukla iletişimimizde korkularını önemsediğimizi belirtmeliyiz. "korkacak bir şey yok" demek bu gerçekliği yadsıdığımızı gösterir ve çocuğun korkusuyla mücadelesine olumsuz yönde yaklaşımda bulunmamıza neden olur. 

Güven duygusu aşılamak çok önemlidir. Korktuğu şey her ne ise, çocuğun yanında olduğumuzu, onu anladığımızı hissettirmeli, varsa kendimizin benzer tecrübelerini onunla paylaşmalıyız. Karanlıktan korkuyorsa mesela onu karanlıkta yalnız bırakmamalı, mümkünse bir gece lambası ya da masa lambasını onun ulaşacağı bir yerde bulundurmalıyız. Ya da birkaç gün bu korkusunu yenene kadar gerekirse onunla birlikte aynı odada vakit geçirmeliyiz.

Sizin durumunuza gelince; Öykü tam olarak duygularını ifade edecek yaşta olmadığı için muhtemelen daha önce bu oyunu oynarken bir şekilde canı yanmış ve bunu hatırladığı için bir daha aynı acıyı yaşayacağını düşünüp korkup ağlamış olabilir. Daha önce korktuğu objeler olduğundan bahsetmişsin ve bence aldığın önlemler gayet mantıklı. Bir süre bu oyunu oynamayabilirsiniz ya da onun talebi üzerine oyunu onun yönlendirmesine izin vererek onu çok fazla ürkütmeyecek şekilde oynaya da bilirsiniz.

Kolaylıklar dilerim..


hulya_Oyku

Nazifeciğim çok teşekkürler....

Aynı oyunu ertesi gün teyzesi ile oynamışlar ve sıkıntı olmamış. Dediğin gibi üzerine gitmemeye gayret edip yanında olduğumuzu hissetmesini sağlamaya çalışıyoruz...O günden beri daha dikkatli takipteyim zayen...Mesela dün ben salona gittiğimde arkamdan takip etmiş beni farkında değilim ben..Dönerken biraz hızlı davranmış olmalıyım ki koştu ve anne diyerek bacaklarıma sarıldı:))) Oldukça sakin kucağıma aldım sarıldık ve buradayım diyerek sakinleştirdim onu..Bizim birazda mizacımızda var sanırım...Bende alışmalıyım ve doğru yönlendirmeliyim galiba...

Anlattıkların da ayrıca kulağıma küpe olacak sağol canım:))


SimgeAda

dun gece bır korku gecesı yasadık:( Ada cıglık atarak uyandı. ne oldu dıye sordugumda canavardan korktum dedı. bıraz yanımıza yatıdık konustuk bu sefer de lambada hayalet var dedı. hayalet dıye bısey olmadıgını anlattım sadece cızgı fılmlerde var dedım( maalesef kucuk eınsteınlerın bır bolumunde gosterıyorlar ve ben sonradan yakaladım bunu :( ) lambadakı hayaletın tavana monte edılen metalık yerdekı yansıma oldugunu anladık nıhayetınde. babasıyla ellerını uzatıp dokundular ama yıne de orada hayalet olmadıgına ıkna olmadı.yansıma oldugu ıcın ne tarafa gıtse yer degıstırıyo gıbı geldı. en sonunda o metalık yerın uzerıne pepe yapıstırması yapıstırdık ve sakınlestı. yorganı kafasına kadar orttu. hıc karısmadım. bolca sarıldım. ama bu seferde kafasını cıkarıp etrafta hayalet aradı resmen.sonra aglamaya basladı tekrar 'perdede halalet vaaa' perdeye elımle vurdum ellerımle golge yaptım sadece golge odamızda hıc bırsey yok korkma fılan dedık ıkna olmadı ama olmus gıbı yaptı bence.gercı sabaha kadar delıksız uyudu bırdaha uyanmadı. ama bu durum benı korkuttu. Ada normal de cok korkak bırcocuk degıldır. hatta karanlık yerlere bıle korkmadan gırer. haftasonu ıcın anneannesıne gıttık 2 gecedır orada ama gece uykuları cok huzursuzdu orada da. ama korkma fılan demedı sadece agladı.ne yapmam gerek gun ıcınde bu konuyu tekrar konussammı acaba? yoksa hıc bırsey olmamıs gıbı davranayım mı?




Cevaplamak için Üye ol