İkiz Annelerine Sorularım Var

Merhaba,

Kendimce kısa cevaplarım :)

6.aya kadar aynı odada farklı yataklarda yattılar, sonra hastalıktı oydu buydu derken ayırdık. Bizimle aynı odada geçici dönemler harici hiç yatmadılar. Yatağa hiiiç almadık diye gezinirken kendi elimle bi tanesini bizim yatağa alıştırdım bu aralar, gece 4 gibi uyanıp etrafı yokluyor, yoksak çığlığı basıyor.

Şimdi daha küçük bir eve geçtiğimiz için yeniden aynı odadalar. Gece aşırı ağlama olmadığı sürece sorun olmuyor. Ama aynı anda uyandıkları da oluyor, bakıcı bu yüzden şart! Birin, bakıcıya veriyorum o anda. Eşiniz yorgun olabiliyor, ertesi gün önemli işi olabiliyor vs bazen o tempoyu kaldıramıyor.
Ben de eşim de özel sektördeyiz. Ben sabah 6.40'ta evden çıkıyorum, yatılı bakıcısız yaşayamam sanırım. İmkanım olsa yani çalışmasam yatılı yerine gündüzlü isterdim sadece.
Ayrıca gündüzlü bakıcımız da var. İki bakıcı yani...
Hamileliğim rahattı, 37.haftada hiç sorunum yokken (ödem, tansiyon vs hiç problemim olmadı) hadi şu tarih olsun diye 7.7'de doğurdum, gerçi 23 kilo almış ve ağırlaşmıştım. Beklesem belki daha iyi olabilirdi, bilmiyorum.
Bence ikiz bebeklerde önemli bir konu evliliğini sağlıklı sürdürebilmek! Konu ikiz olunca anne çocuklara mecburen aşırı odaklanıyor, eşler de ilgi bekliyor vs vs uzun konu ama mamaydı, gazdı, kakaydı derken biten çok evlilik var, kelin ilacı olsa başına sürermiş ama ne diyeyim özel yaşamınıza dikkat edin :)))
Uyku konusunda ben hep senkronize baktım, hayalatınızı çok kolaylaştırır.
Aynı anda uyutmak beslemek şart, yoksa size hiç zaman kalmaz, hep aynı anda besledim.
Hemen emzirmekten vazgeçmeyin, ben birini emzirdim, diğer çok niyetliydi ama biberonla tanışınca müptelası oldu maalesef...memeyi görünce ağlıyordu...emen bebek hala emiyor!daha çok uyumak için, ben onun uyku arkadaşıyım:) ve hala az da olsa süt var görüyorum! ne kadar arz o kadar talep, yani emzirmek evet zor iki bebekle ama deneyin derim...
en son yeniden önerim: bakıcınız, yardımcınız, adını siz koyun ama olsun mutlaka. sevgiler

Merhaba,

Çok sağolasın Özlem :) Amin.

 2600, 2800, 2900 gram doğdular. Hamilelikle ilk ayları mümkün olduğunca hafızamdan silmek istiyorum :))) Eve geldiğimizde (çocukların plasentaları gidince benim kan değerlerim çok düşmüştü, o yüzden 4 gün benim için kaldık hastanede) 1.5 ay boyunca pek işe yaramayan bir yardımcımız vardı. Çocuklara annemle ben baktık.  Çocukların 40ının çıktığı gün o gitti. 1.5 ay annemle tektik. Sonra birini bulduk. O gitti, başkası geldi. 8 aylık olduklarında işe döndüm, o gün de 4. bakıcımız işe başladı, hala bizimle :)

19 aya kadar annem çocuklara baktı, kadın ev işi yapıp anneme yardım etti. Akşamları, geceleri ve haftasonları ben baktım. 19.ayda kız meslek mezunu anaokulu öğretmeni yarım gün başladı. 22. ayda annemin artık tansiyonları fırlamaya başlayınca Duygu tam güne geçti. Arada kayınpeder gelip destek verdi. 3 yaşa kadar böyle devam etti. 3 yaşına girdikleri ay Duygu hamile olduğu için ayrıldı, kayınpeder geldi. 3 yaş 3 aylıklarken ben ücretsiz izin aldım. (kendi anaokulumuzu açtığımız için) Yatılı yardımcıyla ben baktım. Şimdi de okullu oldular çok şükür :)

Esra tam "macera " olmuş :)) mugmela, evet çok zor. bakıcı ayarlamaya çalışacağım.
Bsoyluk, ne kadar teşekkür etsem az emeklerine :)

esrae

Ben 30+0' da aniden gelen suyum ve sancımla neredeyse ambulansta doğuracakken son anda kendimi hastaneye atarak dünyüya getirdim minnoşlarımı. İkisi de 1 ay küvezde kaldılar. Zor günlerdi ama şimdi bakınca her şerde bir hayır varmış dediğim noktalar da görmüyor değilim. Normal doğum için çok bastırmama rağmen doktoruma ve doktorum şartlar elverdiği takdirde normal doğum taraftarı bir doktor olmasına rağmen ( birçok arkadaşımı normal doğurttu ) çoğul gebelik riskli diyerek sezeryana ikna etti beni. Ben de bari epidural sez. olaayım dedim ama onu bile beceremedim. :)) Sancılar aniden geldiği ve bir saat içerisinde 7 cm açıldığım ( boş küvez bulunmadığı için hastanelerin kapılarından geri çevrildiğim için 1 saat geçti ambulansla Ankara sokaklarında turlamalarımız sırasında nihayet ameliyathaneye ulaştığımda 7cm açılmıştım )epidurali vurup bekleyecek zaman yoktu genel anestezi olmak zorunda kaldım. doğum hikayem
  
http://kucukmucizelerim-nihan.blogspot.com/search/label/DO%C4%9EUM%20H%C4%B0KAYEM%C4%B0Z

Bundan çıkaracağım sonuç erken doğum riskini zaten biliyorsun, tedbirini al, benim çantam bile hazır değildi. Hazırlıklarını 6 aylıkken tamamla. Sez. sonrası bir sıkıntı yaşamadım ben gerçi ben canı tatlı bir insan değilimdir, dayanıklıyımdır, bir de küvezdeki bebelerimin endişesinden kendimi düşünecek zamanım olmadı sanırım. Hiç yatmadım desem yeridir, her gün sabah akşam sağdığım sütleri taşıdım hastaneye.

Merdiven çıkmanın sakıncalı olduğunu duydum sonradan aslı varmıdır bilmiyorum, erken doğum riski yaratıyormuş, yürüyüş kesinlikle evet ama merdiven çıkmak hayır. Ben çok fazla inip çıktım, ofisim, annemlerin evi, teyzemlerin evi sürekli birilerindeydik ve hepsi de asansörsüz çok basamaklı evlerde oturuyorlar. Dediğim gibi aslı varmıdır bilmiyorum. Yediklerim içtiklerime tek bebek bekleyenler gibi dikkat ettim özel bişey yapmadım. 17 kilo aldım toplamda, erken doğurmasaydım ne olurdum bilmiyordum. Çok şiştim ben, ödemim vardı, birde gebelik diyabeti çıktı ama diyetle hallettim ilaç kullanmadım.

Tekmelemelerini çok fazla hatırlamıyorum açıkçası, Aktif olacakları döneme gelmişken tam doğurdum çünkü. Az çok vardı tabi ki ama işte çok şiddetlisini yaşayacak vaktim olmadı.

İlk başta 4-5 ay kadar tek park yatakta enlemesine yanyana yatırdım. Sonra ayrı parkyataklarda aynı odada. Hala böyle yatıyorlar. Çok ağladıklarında birbirlerini uyandırabiliyorlar ama alışsınlar.

Aynı anda acıkma ve uyuma mevzusuna gelince. Bu senin akıl ve beden sağlığın için kesinlikle gerekli. Benim avantajım küvez döneminde hastane zaten böyle bir sistem oluşturuyor. 3 saatte bir besliyorlar ve bebeler bu sisteme alışıyor. Ben maalesef emziremedim. Arada sırada çok kısa  kısa emiyorlardı. Çünkü hastanede 1 ay boyunca biberona alışmışlardı. Ama mama hiç vermedim. İlk günden itibaren 15 ay boyunca sürekli sağdım ve sağdığım sütü biberonla verdim. Sütünün yetmemesi gibi bi durum yok yani, önemli olan morali yüksek ve gücü kuvveti yerinde tutmak. Bunun için de yardımcı şart zaten. İlk günler sağdığım süt çok az geliyordu ama o günlerde minnoşlarda çok az alıyorlardı zaten 3-5 cc kadar. üç saatte bir düzenli olarak günde 8 kez 15' er dakika sağdım göğüslerimi tek tek. sonradan ikili pompa aldım ve çok rahat ettim. Geceleri bebelerim yokken yanımda saat kurup kurup kalkıyordum. Sağma işini bırakalı 15-20 gün oluyor.
Benim Allah hepsinden razı olsun hep yardımcım vardı. Öncelikle eşim çok yardımcı bana maşallah diyelim :)) 4-5 aylık olana kadar annem ve kayınvalidem dönüşümlü olarak baktılar. Sonra gündüzlü bir bakıcı buldum ama annem ve kayınvalidem dönüşümlü olarak yanımda kalmaya devam ediyorlar. Ben çalışıyorum. Herkesin bakma tarzı farklı. Tek bakanlarda çok duydum ama ben bu şekilde halimden memnunum açıkçası.
Bloğumda bir çok şeyi paylaşmaya çalışıyorum incele istersen
www.kucukmucizelerim-nihan.blogspot.com
Ayrıca soracağın her soruya da memnuniyetle cevap veririm.
Allah sağlıkla kucağına almak nasip etsin.

Tüm annelere kolaylıklar diliyorum,sağlıklı doğumlar olsun ve bebeklerimiz sağlıkla büyüsünler:)benim kızım 2yaşını geçti onunla hayatıma yepyeni bir pencere açtım. onların özel günlerini düşünerek sayfamı sizlerle paylaşmak istedim:)ilginizi çekecektir muhakkak:)
sevgiler:)


http://www.sekerkurabiyeci.com/?p=88