Çocuklarda Oyuncak Paylaşımı

busef soruyor: 9

Son haftalarda kızımla beraber girdiğimiz sosyal ortamlarda hep oyuncak paylaşımı konusunda sorunlar yaşadık. İlk defa karşılaştığı çocukların hiçbirisi (hepside kendisinden bir kaç büyüktü) oyuncaklarını kızımla paylaşmayıda kabul etmedi. Karşı taraftaki anneler ise genelde çocuklarını ikna yolunda çözüm üretemediler. Bu olay bir kaç defa üst üste gelince de kızımda hırçınlaşmaya, saldırganlaşmaya başladı. Bu da beni çok üzüyor. Ben çözümü araya girip oyun üretip, bir sürede oyunun parçası olmada buldum. Siz böyle durumlarda iki çocuğun arasını bulmak için neler yapıyorsunuz?  


9 Cevap


hande

Son dönemlerde aynı şeyler bizde de yaşanıyor. Daha büyükler dahada fanatik olabiliyor. 

eğer bizdeysek oyuncağı arkadaşımıza veriyoruz "Can bak bu senin oyuncağın, herzaman oynuyorsun ve gene oynarsın. Şimdi bunu arkadaşına verelim biraz o oynasın bizde onlara gittiğimizde sen de onun oyuncaklarıyla oynayacaksın" cümlesi %70 işe yarıyor. Fakat başka bir evdeysek ve arkadaşımız paylaşmıyorsa "o henüz oyuncaklarını paylaşmaya hazır değil  gel biz başka oyuncak bulalım" diyoruz. sorunu çözemez isek o yuncak hiç kimseye verilmeden ortadan kaldırılıyor ve " siz birlikte oynamaya veya paylaşmaya hazır olduğunuz zaman tekrar çıkartırız" diyoruz ve birkaç dk. çığlık dinliyoruz.
Dediğim gibi ancak %70 belki çözüyoruz ama bazen durum gerçekten kontrolden çıkıyor. herkes sadece diğerinin elindekini isteme moduna giriyor, oyuncağın ne olduğunun hiç bir önemi yok:(


BlogcuAnne

Böyle durumlarda en doğrusunun karışmamak olduğunu duymuştum.

Fatma - benim oğlum senin kızının yaşlarındayken paylaşmayan, daha da kötüsü vuran gruptandı. Ben de ortalığı sakinleştirmek, ama aslında daha çok diğer annelerin gözünde tepkisiz kalmamak üzere araya girmeye çalışır, Deniz'i ikna etmeye uğraşır ve sonunda da başarısız olurdum.

Deniz'in okulundaki psikolog yapılacak en doğru davranışın -çocuklar zarar görmediği takdirde tabii- kayıtsız kalmak olduğunu söylemişti. Bırakın çekiştirsinler, biz okulda da karışmıyoruz, bu şekilde öğreniyorlar demişti.

Dahil olmamak çok zor oluyor. Çocuğunun incinmesini istemiyorsun. Başka çocuklara zarar vermesini de istemiyorsun. Ben bu psikoloğun dediğini mümkün olduğunca uygulamaya çalıştım ama her zaman mümkün olmadı.

Sonuçta bu bir süreç. Biraz daha büyüdükçe paylaşmayı da, hırçınlaşmamayı da öğreniyorlar. Sosyal ortamlara (oyun grubu, okul) girip çıktıkça paylaşarak daha çok şey edineceklerini anlıyorlar :)


ABIDE

Benim kızımda bazen oyuncaklarını kıskanıyor kimseyi oynatmıyor bazende çok güzel paylaşıyor.Özellikle son günler de biri geldiği zaman kendi yaşıtı yada büyük biri hiç farketmez hiç oynamadığı hiç sevmediği oyuncaklarını çıkarıp oynuyor ve hiç kimseye vermiyor oyuncağını.Bu yaptığı normalmi acaba ?


bedevi

Arkadaşlar ben de aynı durumdayım, ne yapacağımı bilmiyorum.
Kızım 2.5 yaşında, o kadar malına düşkün ki, parkta kovasıyla oynarken başka bir çocuk baksa dahi hemen torbaya koyup kaldırıyor, o gidicne tekrar boşaltıyor. Çoğu zaman elinden çekip alıyor. Kayıtsız kalmak doğru aslında biliyorum, ama türk anneleri sürekli kendi çocuklarına ver ver ver dedikleri için, ben de ister istemez kızıma annecim birlikte oynayın isterseniz diyorum, gene hayır diyor. Israr etmiyorum ben de, ama bazen öyle zor durumda kalıyorum ki, hem kızımın üzülmesini istemiyorum, hem de karşı taraftaki çocuk ve annenin. Dün parka gittiğimizde başka bir çocuk gelip kovasıyla oynamaya başladı, o benim diyip aldı ama o çocuğun abisi hadi birlikte oynayın diyince paylaşmaya razı oldu, hatta sonra kovasını bırakıp kalkıp salıncağa filan bindi. Bu defa da kendimi gene kötü hissettim, acaba kızımın yanına gidip vermek istemiyorsan verme filan diye destekte mi bulunmalıydım, çünkü üzüldüğünü biliyorum verince... Üstün Dökmenin bir yazısı vardı, sizler evinizi arabanızı başkalarıyla paylaşmak ister misiniz, çocuğunuzun evi arabası da oyuncakları, neden vermek zorunda bırakıyorsunuz diyordu.
Dün 13 aylık bir bebek bebeğiyle oynadı, kızın elinden çekip aldı, annecim bebek daha o, azıcık oynasın mı dedim, o bebeğin annesi de biraz oynasın mı dedi, kızım ısrarla hayır dedi. Ben de ısrar etmedim. Ama sonra acaba çok mu yüklendik, iki kişi birden ver dedik, üzülmüş müdür diye düşünmekten kendimi alamadım.
Offf çocuktan önce benim psikologa gitmem lazım galiba, sürekli kendimi sorgulamaktan beynim ağrıyor artık:(



lugesya

Prof.Dr.Sabiha Pektuna Keskin ANNE İŞ'te kıtabını okuyorum tavsiye ederim ve 3 yaş civarı çocuklara paylaşmayı öğretmenin gerekli olmadığını söylüyor  hatta paylaşmamasının da gelişimi için doğru bir hareket olduğunu , paylaşması için de ebeveyinlerin zorlamamaları gerektiğini bildiriyor. bu dönemde herşeyini paylaşan çocuklarda asıl sorun olabileceğini bile söylemiş. herkesin kendi çocuğunu doğru bildiği şekilde yetiştirme hakkı olduğuna göre ben ne kendi çocuğumu ne de karşı tarafı zorda bırakmamak için o ortamdan uzaklaşmayı ilgiyi başka yöne kaydırmayı başarabilmeye uğraşırım kendimce..


bedevi

Kitabı okuycam lugesya, çok teşekkür ederim.


ikicocukannesi

mulkiyet kavramı neden erken gelismis onu anlamaya calısmak cozumde kolaylık saglar diye dusunuyorum. eger cocuk vuran ve zarar veren kısımdaysa...

ben karısmamanın dogru oldugunu dusunmeyen taraftanım. iki bebegim var benim, bizde mulkiyet bu yuzden erken gelisti. abla sıkıntılı bir surec yasadı, atlatana kadar bizde...

eger kardese zarar vermeye kalkarsa oyuncak icin(ki birkac kez oldu) cok net bir sekilde tepkisinin yanlıs oldugunu dile getirdik. pratik annenin ev kralları tablosundan hazırladık bizde, inanılmaz yardımcı oldu.

diyelim kardes geldi ablanın elinden oyuncagını aldı, abla cok bozuldu ve cıglık cıglıga, hısımla kardese saplak atmaya hazırlanıyor. tepkimiz: bizim evimizin kuralı nedir kızım? kimse kimseye vurmuyor. baban bana vuruyor mu? ben babana vuruyor muyum, hic sana vurdum mu? vurmak yasak. gel tabloya bakalım. tabloyu gosterip, oyuncakları yok edip ilgisini baska bir noktaya odaklamaya calısıyorum. burda adaletli olmak kilit, aynı tepkiyi kardese de veriyorum...ise yarıyor...

yukardaki yorumlara katılıyorum. evdeki oyuncaklar ablaya ait, dolayısıyla mulkiyet gelistirmesi, eve gelen diger cocuklarla paylasmaması normal. kreste boyle bir durum sozkonusu degil zira kresteki oyuncaklar krese ait. orda da bu mulkiyet durumu icin ptesileri oyuncak gunu duzenliyorlar, boylece cocuk evden oyuncak getirip kendine ait olanla oynuyor, kimse kimseye bulasmıyor... 

aklıma gelenler boyle,
kolaylık herkese.


ikicocukannesi

yazmayı unutmusum,
cemile oyuncaklarını paylasmak istemiyor'da guzel,
tavsiye ederim. kısaca;

cemilenin arkadasları cemilelere gelir, hep beraber oyun oynamaya baslarlar. cemile oyuncaklarıyla arkadasları oynuyor diye bozulur, arkadaslarını yalnız bırakıp tombisle annesinin yanına gider. annesi cemileye kızım biz seninle nasıl beraber oynuyoruz sende arkadaslarınla birlikte oynmalısın tarzında bir konusma yapar, cemile buna istinaden yukarı arkadaslarının yanına cıkar. birlikte annesinin kıyafetlerini giyip dunyanın en buyuk kulesini yaparlar, cok da eglenirler...

kitap 2 yas ustu icin belirteyim...


ilal

aynı sorunları yaşıyoruz bizde kuzenlerimizle....
Kızım eylül normalde hep verirdi oyuncaklarını ama kuzenlerinden vermemeyi öğrendi. helede büyük kuzenimiz 5 yaşında oyuncakları alındığında gelip ağlar sızlanır..hiç bir şekilde ikna olmaz....olsa verse bile yine bir köşede sürdürür ağlamasını...yaşıtımız olanla aralarında çözmeye çalışmalarına olanak tanıyorum genelde.ama oda biraz hırçın hemen saldırıyor....başka bir oyuncak yada oyun kurmak etkili olabiliyor. o an için kavga bitiyor fakat oyuncak sahipsiz kalıpta Eylül aldığı zaman yeniden alevleniyor....


çözümleri takip edeceğim....


Cevaplamak için Üye ol