Kızım 30 aylik ,gece emiyor ...ne zamana kadar?

esmiragul soruyor: 10

merhaba,hep okuyorum,benzer soruları gördüm..ama hala cevabınıza ihtiyacım var

kızım 30 aylik ,gece (gündüz kreşte yatarken ihtiyac duymuyor)emiyor,araba ya bindiğinde zaten (herhalde uyku saatlerine getirdiğimizden dolayı seyahatlerimizi)direk emmek istiyor ,evde canı sıkılınca da bazen...bu durum normal şartlarda(hafta içi saat 16 ya kadar kreşte ,sonrasında akşama kadar geziyoruz..sadece gece kalıyor,hafta sonu da çok uzun araba yolculuğu yoksa ,pek problem yok benim açımdan)çok yormuyor..gerçe son zamanda gece 2 saat te bir uyanıp birşeyler çıkartmaya çalışıyor..ama süt az ..sanırım

hep kendisi bıraksın istiyorum,dişlerin var,ihtiyacın yok,meme bitti diyorum(hayır,var,meme sütü var diyor:),acı olacak diyorum-gülüyor..

nasıl olacak ?daha fazla emzirmiş annelerden cevap bekliyorum..veya bu aylardan sonra kendisi nasıl bırakır diye anlatımınızı

teşekkürler şimdiden:)

Bu soruyu cevapla

22 Cevap


ozgurcan

selam,
bende hafta bası memeden kesme işine başladım. malesef emzirme cok keyif alarak yaptıgım bir sey değildi.. daha once emzirmeyi sonlandırmak istiyordum ama cesitli sebeplerle beceremedim.. anne sutunun ilk 6 ay kesinlikle faydalı oldugunu dusunuyorum. ama olmazsa olmaz bir sey değil fikrindeyim.. hiç emziremeyen, yada emzirme işini erken kesen annelerde mevcut cevremde.. ben annelerin bu konuda kendi kararlarını vermelerinin iyi olacagı fikrindeyim.. oğlum cok az yemek yiyordu emzirmeyi bıraktıgımdan beri 3 günden beri yemesi gayet guzel oldu.. dıs besinlerden alması gereken vitaminleri alıyor bunun için iyi hissediyorum.. o kadar cok emiyordu ki bu beslenmesinide etkiliyordu. onun dısında emzirmek ciddi bir efor goturuyordu benden ( calısan anneyim) fiziksel olarakta mineraller vitaminler gidiyor haliyle emzirdikten sonra halim kalmıyordu oyuna ve verimli zaman gecirmeye.. buda cok onemli bir faktor.. bende belli bir zaman sonra anne sutunun gerekli olmadıgını dusunuyorum cocugum için.. gun içinde yediklerimi yaptıklarımı dusununce.. birden kestim memeyi hala hırcın ve aglıyor geceleri.. umarım bu geceyi rahat geciririz.. anneler kendileri ve bebekleri için en dogru kararı kendileri veririler fikrine sonuna kadar katılıyorum... mutlu anne mutlu cocuklar gibicesine... hurmetler..


CokBilmis

smmm06,

Madem benden cevap beklediniz, size özel yazayım o zaman :)

Yeme problemiyle uğraşmak zorunda kalmadığım için çok şanslı olduğumun farkındayım, hep şükrederim. Ama bu sorunun bir kısmı çocuğun fiziki özelliklerinden kaynaklanıyorsa, diğer kısmı da annenin hatalı tavrından kaynaklanıyor diye düşünüyorum. Mesela benim kızım 12-15. aylar arasında yemek yemeyi reddetti. O aylarda hiç ısrarcı olmadım ve sonrasında karşılığını "yemek yemeyi seven" bir çocuk olarak aldım. EĞer ısrarcı olmadıysam, bunun tek nedeni de bebeğimin emiyor olmasıydı. Nasıl olsa emiyor, diye içim rahattı, yemesini hiç sorun etmedim. O da bendeki bu rahatlığı hissetmiş olmalı ki yemek yememeyi bir tepki olarak kullanmadı hiçbir zaman.

2,5 yaşında çocuk günde kendisine gereken kalsiyum miktarını anne sütündne alıyor mudur bilemiyorum, zira öyle bir araştırma yok. Ama kendi kızıma bakıyorum, inek sütünü çoğunlukla içmemesine rağmen, boyu da kilosu da üst sınırda. Sağlığı da yerinde. Herhalde kendisine yeterli besin öğelerini alıyor. Yani belki hacim olarak 2-3 bardak anne sütü içmiyor ama içtiği miktarda anne sütünün içerik itibariyle 2-3 bardak inek sütüne denk geldiğini düşnüüyorum. ÜStelik daha da sağlıklı zira yağ oranı düşük. İnek sütünden boşu boşuna fazladan hayvani yağ alıyor çocuklar. Üstelik sağlıklı inek sütü de bulmak zor. süte antibiyotik mi karıştı, UHT yapılırken besin değeri mi öldü vs vs gibi düşüncelerim olmuyor mesela :)

Benim annem 1956 doğumlui 12 yaşıdayken nefesi açılsın diye doktoru naneli sigara içirilmesini tavsiye etmiş ailesine. O dönem sigaranın faydalı (!) olduğu savunuluyormuş. O nedenle besin konusunda tıpçılara pek güvenmem. Besinlerin vücudumuzdaki etkileri konusunda, çocuk hastalıkları uzmanı muhtemelen benim bildiğimden fazlasını bilmiyordur, bu konuya özel bir ilgisi yoksa eğer.

Ama elbette çocuklaır bağımlı yapmak doğru değil. Anne bunu kendisi fark edebilir. EĞer çocuğunun bağımlılık geliştirdiğini, yemesini, sosyalleşmesini engeleldiğini filan düşünüyorsa kessin emzirmeyi. EN fazla 1 hafta ağlar, mızmızlanır, sonra unutur gider. Ağlatmaya karşı değilim ben zaten. Ayrıca hepimiz bir şekilde sütten kesildiğimize göre dünya üzerindeki tüm insanlar bir şekilde ağlaya ağlaya bıraktı bu memeyi demektir. İlk memeyi bırakırken ağlayan bizim çocuğumuz olmayacak yani.


CokBilmis

Gaza geldim, bu konuda hassasım, biraz daha yazasım var :)

Bu anne sütü ve emzirme konusuna neden bu kadar takılıyoruz anlamıyorum.

Anadolu köylerinde 7-8 yaşına kadar emen çocuklar olduğu gibi, doğduğu günden beri ağzına tek yudum anne sütü koymamış çocuklar da var.

İnsanın hayatında o kadar çok değişken varken, anne sütünün hayati öneme sahip bir unsur olduğunu düşünmüyorum.

İçinizden geliyorsa emzirirsiniz, gelmiyorsa ya da bebeğinizin artık ihtiyacı kalmadığını düşünüyorsanız kesersiniz. Ne emzirdiğiniz için ne de memeden kestiğiniz için bebeğinize herhangi bir zarar geleceğini düşünmüyorum.

Mesela yeme sorunu var, memeden deniyor ya? Ben öyle düşünmüyorum. O çocuklar memeyi bıraksınlar, başka sorunlar çıkar. memeye düşkünlüğün, başka bir sorunun belirtisi olduğunu düşünüyorum ben. Memeyi kesmek sorunu çözmez bu durumda bana göre, sorunun temeline inip ana nedeni görmek gerek. Hani mesela çocuk hasta olunca ateşni düşümrye çalışırız? Oysa sorun ateşli olması değildir. Eğer temelde yatan hastalığı iyileştirmezseniz ateşini düşürseniz de çocuk iyileşmez. Aynı mantık.

Meme veremeyşnce vicdan azabı çekmeye de gerek yok bence. Herkes kendi kaderini yaşar. Mesela ben kızım 18 aylıkken ciddi bir ameliyat geçirdim. 3 gece hastanede yattım, 1 hafta antibiyotik kullandım. Kızım emmeyi bırakabilirdi. Bırakmadı. Onun kısmeti de buymuş. Bıraksaydı da karalar bağlamazdım.

İkinci çocuğumda mesela doğumda komplikasyon olur, hiç emziremeyebilirim. Hiç de kafama takmam. Dedim ya, herkes kaderini yaşar. Ölebilirim de neticede, değil mi?

Yani diyeceğim o ki: İçinizden ne geliyorsa onu yapın. Ne siz meme vermeye devam ettiniz diye çocuğunuz bağımlı olacak, ne de memeyi aniden kestiniz diye tramva yaşayacak.

O kadar da büyütmemek lazım. Memeli hayvanlarız sonuç itibariyle. Habil'le Kabil'den bu yana her insan memeden kesildi :)


smmm06

yazdıklarınızda haklısınız ama tabiki kimseyi sonsuza kadar annesi emzirmiyo herşeyin bi yaşı vard diye düşünüyorum ozaman şöylede diyebiliriz hiç bi çocuk 7 yaşına kadar bezlenmez ozaman bekleyim kendisinin bırakmasını yani destek olmak lazım çocuktan gelen sinyallere göre yazdıkalrında haklısın herkes kendi çocuğunu bilir nasıl davranması gerektiğinide bağımlı olduğunu düşünüyosa  bıraktırır emmeyi zaten anne sütünün faydası konusunda hemfikirdik birde senin kızın süt içmiyo olabilir ama yoğurt ve peynirle açığı kapatabilir bazıları sadece süt içiyo peynir ve yoğurt yemiyor mesela benim oğlum eğer hala emziriyo olsaydım kesinlikle gerekli kalsiyumu alamazdı

gelelim ilk yorumda ilk paragrafta yazdığınıza benim oğlum yeme problemi hemde fazlasıyla sizin dediğiniz gibi be hatayı kendim de aradım ama inanın öyle değilmiş kimi çocuk yaratılış olarak fazla iştahlı kimi çocuk iştahsız sen istediğin kadar rahat ol eğer çocuğun iştahsızsa yapacak bişeyin yok birde her dr kontrolünde çocuğun hep alt sınırda denince emin ol sende psikoloji kalmaz bu kadar rahat olmazdın bunu yaşamayan kesinlikle bilemez çünkü bende aynı senin gibi düşünüyodum nolcak canım açlıktan ölmezya derdim ama başına gelince farklı oluyomuş


ozgurcan

cokbilmiş guzel demişsin soylediklerin bana iyi geldii.  muhtesem anne olmak, herseyi kitabına uygun yapmak en azından benim için cok iddalı. olabildigince hatasız yapmaya cabalıyoruz bir seyleri.. elimizden geldigince, kosullar elverdiğince.. aklımız yattıgınca işte. annelik hususunda hepimiz  birbirimizden farklıyız, cocuklar birbirinden farklı.. ama yaşasın kadın dayanısması.. demek geldi içimden :)) 3-5 kelam ediyoz buralarda işte.. birbirimiz güçlendirsek yeter...



neretva

Esmiragül, araba koltuğu çok önemli. Eşinizi ikna etmeye çalışın. Gazete haberlerini tarayıp kazalardaki sonuçları gösterebilirsiniz. Koltuk almaya onu da götürün, sen artık büyüdün deyin, abla koltuğu alacağız deyin. Arabada sizin de kemerlerinizi arka koltukta bile taktığınızı sıkça gösterin. Koltuğu aldıktan sonra net tavır sergileyin. Bağırırsa bağırsın, eline oyuncak verin, şarkı söyleyin. Olmadı inin arabadan, gitmiyoruz deyin. Sizin geri adım atmayacağınızı anlarsa oturur koltuğa. Ama sen abla oldun kartı daha çok işe yarar sanki.

Diğer konuda da herkes kendi ve bebeği istediği sürece emzirir. Memeden kesme o kadar özel bir konudur ki, kimsenin kimseye şunu yap deme durumu yoktur. Arkadaşımız da keseyim mi demiyor. Kesmek istesem hangi yöntemleri uygulayayım diyor. Ben Em.zirme sanatı kitabında geçen bir benzetmeyi kullanmak istiyorum. Diyelim arka bahçenizde petrol kuyusu var. Petrolü çıkarmanın da size hiçbir maliyeti yok. Petrol ilk başta fışkırıyor, kuyu çok verimli. Zengin oluyorsunuz. Zamanla petrol azalıyor, kuyudan günde bir varil ancak çıkıyor. Kuyuyu kapatır mısınız? Yoksa petrol bitene kadar kuyuyu açık mı tutarsınız?



ozgu_naz

ben istemeye istemeye ama biraz mecburiyetten kestim 22.ayının sonunda.aynı siizn gibi araba koltuğunda oturtmakta zorlanıyordum illa kucak ve meme derdi bu 1. kendi kendine uyumak ve uyanınca uykuya dalma sorunu vardı bu 2.3.sü sabah uyandığında uzun uzun emerdi ve kahvaltı sorunumuz vardı.ikimiz arabayla hiçbiryere gidemez olduk al beni kucağına meme meme diye ağlardı.canı sıkıldıkça 10 dakikadabir meme istiyordu biraz yapışık hale gelmiştik.bir sabah karar verdim ve son kez emzirdim.memeye güneş kremi kremi sürdüm ve uf olmuş dedim.ara ara sızlandı meme diye ama çok çabuk atlattı.artık ağzına bile almıyor meme lafını.bana çok zordu diyebilirim bunalıma girdim,günlerce ağladım ve uyumadım benmişim bağımlı olan o değil.ama artık geceleri sadece 1 kere uyanıyor su içip yatıyor tekrar.kendi kendine uyumayı öğrendi.uyanınca tekrar uykuya kendi dalabiliyor.ve artık araba koltuğundan al beni diye sızlanmıyor.daha da emzirmeyi isterdim bu sıkıntıları yaşamasaydım ama çocuğum en azından kaliteli bir uykuya ve sıkı sabah kahvaltısına kavuştu.ben gördüm ki çocuk için hiçte zor bir süreç değil memeyi bırakmak hemen adepte oluyorlar duruma.siz bırakmak istiyorsanız kendini hazırlayın.anne için daha sarsıcı bir süreç.en azından benim için öyleydi


esmiragul

merhaba,çok ilgi ile okuyorum,teşekkürler!açıkçası kızımın ne iştah ,ne uyky sorunu ,ne de dışarıda saldırması,ne de kendine özgüven sorunu olmadığı için hep kolay geldi emzirmek ..bu ara burnu tıkalı ,gece uyanıyor emmek için yada susadığı için (su veriyorum)..39 aya kadar emziren anneyi de okudum nurturia da ..benim korkum:)komşumun dediğine göre 5 yaşındaki kızı arada bir!!!emiyormuş:)..

hep çocuk kendisi bıraksın deniyor ama nasıl denmiyor...çocuk memesiz yaşamadı ki ..hayal bile edemiyor:)

ben sonunda fi tarihte sabırtaşı sürerim diye acı olacak diyorum,bitecek diyorum ve belki kendisi bırakır diye bekliyorum..ama dün burnu çok tıkalı diye kaç defa uyandı !!!bu durumda ben pes ediyorum çünkü sabah anne sütü ne kadar fayda getirdiğini görüyorum,az olsa da toparlanıyor...bilmiyorum..yazılarınızın devamını okumam lazım




CokBilmis

Eğer kendisinin bırakmayacağını ve bırakma zamanının geldiğini düşünüyorsanız, bence size kolay gelen herhangi bir yöntemle bıraktırabilirsiniz.

Konuşup anlatmayı deneyebilirsiniz. Hasta oldular, canları yanıyor, emmeyelim bir süre diyebilirsiniz. Yara bandı kapatabilirsiniz. Acı sürebilirsiniz. Bir süreliğine anneannesine bırakıp uzaklaşabilirsiniz vs vs

Ben "Çocukta tramva yaratır" denen her türlü yöntemi uygulamış ve henz herhangi bir tamva görmemiş bir anne olarak, emmeyi bırakma yönteminin de çocuğun psikolojisinde onulmaz yaralar açacağını hiç zannetmiyorum.



Cevaplamak için Üye ol