Doğum yaklaşırken endişelerim

esma2012 soruyor: 3

kizlar dogumuma az kaldi biraz endiselerim var mesela bebegime iyi bi anne olucakmiyim, bakimini yapabilicekmiyim, alisabilicekmiyim, esimle nasil olucak, biz 4yildir evliyiz ve rahatlia alistik bize agir gelebilirmi diye düsünüyorum. herkes beni korkutuyor zor olucak gibi ben birde ikinciyi hemen yapmak istiyorum -ay birinciyi yap ozaman seni görürüz- diyorlar yaaa gercekten cokmu zor geciyor???? sizlerde dogum sonrasi nasil gecti? esinizle araniz nasil oldu? yardimci oldumu?
ayyy bunaldim :)))


3 Cevap


kedidirkedi

Bence endişelenmeyi bir kenara bırakın, gerçekten. Çünkü ne kadar endişelenirseniz o kadar panik olursunuz, ne kadar panik olursanız o kadar beceriksizleşir, normalde yapıp yetebileceginiz şeyleri bile becerememeye baslarsınız. Doğumdan sonra bebeginizin bütün bakımlarını siz yapın, etrafınızdakiler sizin bakım ve ihtiyaclarınızı karsılasın, bebeginizinkini değil.

Birinci için böyle endişeler duyarken ikinciyi hemen yapmak istemeniz ilginç. Bu insanın istekleri ve ruh hali ile ilgili bir şey. Ben hamile kalmaya cok zor karar verdim, hatta tam olarak karar bile verememiştim ama kaldıgım andan itibaren bebegime yetebilecegime ve en iyi benim bakabilecegime inandım ve öyle de oldu. Buna rağmen ikinciyi hiç düşünmedim, ikinci diyenlere "Allah korusun!" dedim. Bence zor ve bu zorlugu ben yasamak istemedim, mümkün mertebe öteliyorum ama burada yas aralıkları cok az olan bebekleri olan anneler de var. Onların bazıları bu zorlugu bile bile göze alıp bilinçli olarak ikinciye hamile kalan anneler. Yapı meselesi. Doğurun, sonra düşünürsünüz, şimdiden endişelenmeyin.

Eşinizle ilişkiniz tabi ki çok baska olacak. Artık bir aile olacaksınız. Bir aile olmanın dinamiklerine alışmak, bu sürecin iyi mi kötü mü olacağı ilişkinizin dinamiklerine baglı. Birbirinizi sevdiğinizi her zaman söyleyin ve bunu gösterin, dokunmaktan, ten temasından kaçmayın. Sadece cinsellik olarak değil, eline, koluna dokunun, öpün, sarılın, teması kaybetmeyin. Bence her şey zamanla oturacaktır.

Umarım her şey istediginiz gibi olur, bebeginizi saglıkla kucagınıza alırsınız.


fistikcik

Endişeleriniz çok normal, ancak kimsenin sizi korkutmasına izin vermeyin. Belki bebeğiniz çok uslu, munis olur, uykusunda hiç problem olmaz ve sizi yormaz, bilemezsiniz. Tam tersi, gazı olan ve uyuyamayan bir bebeğiniz olsa bile bunlar kısa süre içinde geçen sorunlar. 3 aydan sonra bebeklerin gazı önemli derecede hafifliyor, etraflarıyla ilgilenip gülücükler saçmaya başlıyorlar.
Bu da herşeye değer. İnsan hayatında 3 ay, ya da 3 yıl, nedir ki ?
Size hayatınızın hediyesini vereceğim, ancak 3 yıl biraz mücadeleli geçecek deseler, "Hemen" demez misiniz ?
Elbette annelik tüm ömür boyu süren bir endişe hali. Çocuklar büyüdükçe sorunları da farklılaşıyor. Ama korkmayın, bebeğiniz size bunların üstesinden gelmeyi öğretecektir. Biz onlara hayatı öğrettiğimizi sanıyoruz, ama aslında onlar bizi büyütüp olgunlaştırıyorlar, bunu unutmayın.
Sevgiler


jildando

Bunalmayın:) İnanın sonunda herşey çok güzel olacak.
Tabi ki çok değişiklik yaşayacaksınız ama bunlar güzel değişiklikler. Öncelikle aranıza bir bebek katılacak ve hem siz hemde eşiniz ona aşık olacak. Başka bir hayat yaşamaya başlayacaksınız. Olabildiğince sakin olun, panik yapmamaya bakın.
Bebekler sandığınızdan çok daha kuvvetlidirler ve özellikle ilk aylarda inanılmaz bir hızla gelişirler, zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız bile. O zamanın tadını çıkarmaya odaklayın kendinizi, kesinlikle bakımını siz üstlenin, en çok ihtiyacı olan şey sizin ilginiz olacaktır. Uyuduğu zamanlarda da kendinize vakit ayırın, ev işiymiş, yemekmiş, bunlar için çok paralamayın kendinizi. Ne kadar huzurlu ve dingin olursanız bebeğinizde o kadar rahat olacaktır. Gerginliği hisseder bebekler, tepki olarakta haliyle ağlarlar. Eğer çok ağlıyorsa ve siz sakinleşemiyorsanız o zaman bir süre için eşiniz, anneniz gibi güvendiğiniz birine teslim edin ve kendinize nefes alacak vakit verip öyle dönün bebeğin yanına.
Ben ağladıkları zaman, olabildiğince sakin kalıp , yavaş yavaş , bağırmadan şarkı söylerdim, ya da konuşurdum bazen de sadece kulağına şşşlerdim, kendilerine gelirlerdi, hala da düşüp canları acıdığı zaman aynı şeyi yaparım. Annenin sakinliği çok önemli.
Eşinizle ilişkileriniz değişecektir tabi, karşılıklı olarak öncelik sırasında 2 numara düşeceksiniz, bu da normal birşey, sonuçta sizler erişkinsiniz o ise sadece bir bebek esas ilgi ihtiyacı duyan o.
Eşinizle bol bol konuşun, iletişimi koparmayın. gün içinde o yokken bebeğin neler yaptığını anlatın, kendini kopuk hissetmesin. Ben anneyim herşeye ben karar veririm moduna girmeyin, sonuçta onun da bebeği, fiziksel olarak onun anne olma şansı yok, o sorumluluğu, bebekle paylaşımını elinden almayın, mutlaka sürecin bir parçası yapınki o da bu değişikliğin içinde olduğunu hissettin, kendini dışlanmış hissetmesin.
İkinci bebek ayrı bir konu, önce birinciyi yaşayın sonra bakarsınız, ama bilin ki esas değişikliği birinci bebek yapar, zaten bebekli olan bir hayata ikinciyi sokmak hiçte zor değildir. Birinci bebek hayatınızı 180 derece değiştirir, ikinci ise sadece belki 30 derece o kadar.
Etrafınızdan gelen yorumlara kapatın kendinizi, ne yazık ki bizim ülkemizde insanlar daha çok kötüyü görmeye meyillidir, bayılırlar karşı tarafa korku ve endişe vermeye. Bu tip insanlardan olabildiğince uzak kalmanızı öneririm, şimdiden sizi taciz etmeye başladılarsa, inanın bebek doğunca daha da artacaktır kötü yorumları. tabi ki iyi bir anne olacaksınız, bebeğinizi sevecek ve koruyacaksınız. Ay o böyle dedi, bu böyle dedi yorumlarının içinde boğulup bebeğinizin en güzel dönemlerini kaçırmayın.
Her anne ve her bebek farkldır gerçekten, ama ben gene de şimdi vaktiniz varken boll bol okunmanızı tavsiye ederim, sonunda kendi yöntemlerinizi kullanacaksınız ama önceden birikmiş bir bilgi birikimi herşeyden önce sizi ne yapacağım ben paniğinden kurtaracaktır, en azından bir fikriniz olur, az çok ne yapacağınızı bilirsiniz, zamanla da oturur zaten herşey bir düzene.
Sağlıklı doğumlar ve mutlu bir bebek dilerim size.



Cevaplamak için Üye ol