2 yaşında oğlum hiçbir şey yemiyor
Vroom Vroom!Tepesine ne kadar çok basılırsa o kadar hızlı giden ve sesler çıkartan bu mavi Turbo spor arabanın ne kadar hızlı gidebildiğine çocuğunuz kadar siz de şaşıracaksınız.
benimde oglum ayni sekilde.sabirli davranip acikmasini bekledigimde yemesini istedigim seyi yedirebiliyorum.yada yemekle birlikte sevdigi biseyi veriyrum .baska bir cozum yolu bulamadim en guzel care aciktirmak malesef.
Benim oğlum tüm bebekliği boyunca herşeyi yerken, 2 yaşla birlikte yemeden içmeden kesilmişti. Bu yüzden endişelenmemenizi öneririm. Şu an 2 yaş 8 ay ve tekrar yemeye başladı. Onlar neye ihtiyaçları olduğunu iyi biliyorlar, bir ara neredeyse sadece makarna ve pilavla besleniyordu. Benim önerim, ısrar ederek yemekten soğutmayın. Bir de, yardımcım pusetle gezdirirken her şeyi çok rahat yediriyor, bunu deneyebilirsiniz, yine de yemiyorsa beklemekte yarar var.
aslında neye ıhtıyaçları olduğunu ıyı bılıyorlar. süreklı makarna ıstıyorsa karbonhıdrat ıstıyordur. yenı sebzelı makarnalar var pıyasada, onları deneyın. ya da evde krep yaparken ıçıne sebze püresı koyun. yanı onun sevdığı ve yedığı şeylerı daha besleyıcı
hale ğetırmeye çalışın. mesela bol cevızlı havuçlu kek ya da domateslı pılav ğıbı:)
Merhaba,
yaşı büyüdükçe dış uyaranlar dikkatini dağıtabilir. Yemek yedirirken bilinenin aksine Tv. oyun, oyuncak ya da parkdan yardım almayınız. Bilişsel gelişimin hızlı olduğu bu dönemde yemeğin dışında keşfedeceği o kadar çok şey var ki, yemeğe ayıracağı zamanı kayıp
olarak görüyor ve reddediyor olabilir. Acıktığı anları kollayın, kararlı bir tavırla, yemek masasında, sevdiği ve kendisinin kolaylıkla yiyebileceği yemekleri sunun. İstediğiniz besini yemesinin ilk kuralı, beslenme alışkanlığını kazanmasına bağlıdır unutmayın.
Sevgilerimle...
Pedagog SONNUR KÜKÜRT
Merhaba,
Cok ilginc, bizde de benzer bir durum yasaniyor su an. Oglum 26 aylik ve bir ay oncesine kadar ne olsa yerdi. Sonra ne olduysa birdenbire yemek sorun olmaya basladi, hic birsey yemeden sofradan kalktigi oluyordu tum israrlara ragmen. Aslinda yeme aliskanligindan memnun degildim cunki masada kitap okuma, oyuncakla oyalama gibi yontemlerle ve cogunlukla biz yediriyorduk yemegini. Istahi kesilince ben de madem bozuldu, herseye sil bastan guzel baslayalim diye mama sandalyesini kaldirdim, sadece ona ait bir sandalye (boyle soyleyerek) koydum masaya. Kendi kendine tirmanip inebilecegi bir sey. Annemin de telkinleriyle israrci olmadan onune cesitli secenekler koydum tabaklar icinde. Yemek zamani herkes sofaraya oturuyor, onu da cagiriyoruz, gelmek istemezse de israr etmiyoruz, bir sure sonra kendiliginden gelip oturuyor. Yemek istedigi seyleri yiyor (biraz ortalik ust bas kirleniyor tabii ama biraktim tamamen kendisi yiyor), sonra kalkiyor oynuyor tekrar geliyor vs ama giderek isler tekrar duzene girmeye basladi. Gecen aksam tum aksam monusunu bir oturusta bitirdi (tabii biz de bol bol positif telkin le destekledik, aferin hepsini kendi basina bitirdin, seninle guru duyuyoruz vs diye).

