Ben bu bebeği nasıl mutlu edeceğim?

nurturia soruyor: 9

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.

Bu soruyu cevapla


29 Cevap


tubafatih

kesinlikle katılıyorum her şey geçip gidecek ve biz sadece yavrularımızın ilk gülüşlerini ilk yürüyüşlerini ilk kelimelerini kısacası en güzel anlarını hatırlayacağız.. daha iki ay oldu doğum sancısını bile unuttum desem yeridir üstelik suni sancı olmasına rağmen.. kısacası lila1 her zaman daha olumlu düşünmeye çalışmalıyız ki bebeğimize daha şefkatli ve sevgiyle yaklaşabilelim. ben özgürlüğüne çok çok düşkün biriyim ve seninle aynı durumdayım söylediğin her şeyi gerçek anlamıyla şu an yaşıyorum diyebilirim bilmiyorum seni rahatlatır mı ama geceleri uyanık kaldığında bebeğini mutlu edemediğini düşünüp üzüldüğünde ağlaması artık beyninde çınladığında imdaaaaaaat diye bağırmak istediğinde yalnız değilsin bir yerlerde seninle aynı sorunları yaşayan anneler var ve çok çok çok şükür ki sağlıklı evlatlarımız var çocuk sahibi olamayan binlerce insana rağmen bizim günahsız tertemiz masum meleklerimiz var :)


fistikcik

Rahatlamana çok sevindim. Bence de kesinlikle "Daha bu iyi zamanların" diyenleri dikkate alma,  doğru değil, büyüdükçe işimiz kolaylaşıyor.

Bazı arkadaşlar doğum öncesi stresle sonrasındaki bebek davranışlarının bağlantılı olduğuna katılmamışlar. Doğum şeklinin birebir etkisi var mıdır, bundan bu kadar emin değilim, ancak doğum öncesi stresin etkisinin olduğu araştırmalarla da kanıtlanmış ("prenatal stress" yazarak bu konudaki çeşitli araştırmaları bulabilirsiniz). Pozitif örneklerin mevcudiyeti bu durumun aksini kanıtlamaz. Sadece insanoğulunun herşeyin üstesinden gelebilme, her türlü yarayı iyileştirebilme yetisini kanıtlar. Kızım da bugün, benim gebeliğimde tüm yaşadığım strese rağmen, inanılmaz güzel yiyen ve çok uyumlu bir bebek. Ama ilk 3 ay çok zordu. Tüm bu süreçte yaşadığımız stresin üstesinden geldiğimizi, güven duygusunu ouşturduğumuzu, bu yüzden bugün pozitif bir tabloyla karşı karşıya olduğumuzu düşünüyorum. Verilen diğer örneklerde de durum bu şekildedir sanırım.


neretva

Bunlar iyi günlerin diyenlere sakın inanmayın. Ben ilk 3 aydan hiç hazzetmedim. Bebeğim kolik olmamasına rağmen böyle. Çok emek veriyorsunuz il 3 ay ve iletişiminiz minimum seviyede. Ne zamanki gülümsemeye, kahkaha atmaya, denileni anlamaya ve tepki vermeye başlıyor asıl o zaman anneliğin keyfine varıyorsunuz. Yani bebeğiniz büyüdükçe herşey daha iyi olacak. Tabii ki yeni zorluklar çıkacak, ama gelip anneem diye sarıldı mı o zorluklar da hafifleyecek. İşin tuhafı bugünlerinizi unutacaksınız, bir başkası yaşamış gibi flu gelecek size.



tubafatih

faydalı olabildiysek ne mutlu bizlere...



tubafatih

bir de lila1 yakın zamanda uyku eğitimi ve gece gündüz ayrımı için ailelere yardımcı olmaya çalışan bir danışmanın yazısını okumuştum danışan anne çocuğuna gece uyuması gerektiğini o saatlerin dinlenmek için olduğunu öğretmek için bebeği ağladığında yanına gitmiyor bu böyle bir hafta sürüyor(çoğu bebek iki üç günde adapte olurmuş bu duruma)  ve sonunda danışmanına gidip artık dayanamadığını kıyamadığını söylüyor danışmanın cevabı ise ilgi çekici oluyor demk ki sen muhteşem bir annesin ki bebeğin her ağladığında yanına gideceğini biliyor ve pes etmiyor :) niye sadece bebek olduklarını kabul edemiyoruz ki değişen hayatımız bozulan uyku düzenimiz elimizden alındığını hissettiğimiz özgürlüğümüz mü acaba bebeğimize % 1oo sevgimizi engelleyen koşulsuz şartsız şefkat göstermemize mani olan sen ağlamazsan ben seni daha çok seveceğim duygusunu ona hissettiren? bırakalım işimiz kalsın yemeğimiz pişmesin evimiz kirlensin çamaşır sepetimiz dolup taşsın ama biz sevgimizi esirgemeyelim onlardan ben bunu bir hafta önce öğrendim keşke en başından bilebilseydim o bu dünyayı güvenilir olarak kabul edemeden önce bana en çok ihtiyacı olduğu zamanlar olduğunu anlayabilseydim loğusalık depresyonu mu yeni hayata alışamamak mı ne derseniz deyin ben anne olduğumu yeni yeni hissetmeye başladım ve şimdi her şeyi bir kenara bıraktım yeter ki o benim onun yanında olduğumu bilsin güvende olduğunu hissetsin...


irem85

lila 1 merhaba

okuduklarınızı okuyunca 5 sene önceye gittim gülümseyeek:))ağlamaktan kriz geçien aylarca günlerce bir yere gidemediğimiz günleri hatırladım.Maalesef dr unuza katılıyoum şu an 5 yaşında hala bizden ayrı yatmaz yemeğini kendi yemez bi yere gideceksek 2-3 gün öncesinden alıştıma turları yaparız.Direkt çıkarsak hala ağlar çünkü..Hala ayakta sallanı yada sallanmak ister..çünkü o dönem uysusun diye ayağa alıştıdık..o zamandan beri öyle gider..yemez içmezdi aman bi lokma yesin diye peşinde koştururdum hala onu bekler..siz nacizhane tavsiyem muhakkaki bir anne olarak en iyisini siz bilirsiniz ama şimdiden inadını huysuzluğunu kırmaya çalışın..ben yapamadım açıkçası:)) 


tubafatih

benim de daha ilk bebeğim bilmiyorum yapabilir miyim ya da işe yarar mı ama irem85 in dediğini yapmanın en güzel yolu sanırım yaşına bakmadan sürekli bir şeyleri açıklamak ikna edici ve dürüst olabilmek bebeklerimizle konuşmak diye düşünüyorum ama tabi bana davulun sesi uzaktan hoş geliyor olabilir :)


tubafatih

benim de daha ilk bebeğim bilmiyorum yapabilir miyim ya da işe yarar mı ama irem85 in dediğini yapmanın en güzel yolu sanırım yaşına bakmadan sürekli bir şeyleri açıklamak ikna edici ve dürüst olabilmek bebeklerimizle konuşmak diye düşünüyorum ama tabi bana davulun sesi uzaktan hoş geliyor olabilir :)


irem85

Tekrar merhaba

birde bu bebekler zeka yönünden biraz daha önde olurlar zira benim oğlımun raporu var geliştirilmesi gereken parlak zeka yönünde:))Kül yutmazlar..biliçleri bazen sizi şaşırtır..asla kendinden beklenmeyen cümleler kurarlar..Tabi genelleme yapmak istemem ama ben çocuğumdaki farklılıkları 5 senedir çok iyi gözlemledim..ve şu anda evin içinde dolaşan küçük bi ergen var sanki:))ve bu asla yeni çıkmadı bebekliğinden beri böyleydi..her konuda yaşıtlaından çok üstündü...ve sizin bebeğinizle birebir örtüşüyordu..zor bir bebek çocuk olurlar genelde..korkutmak gibi olmasın ama:))



Cevaplamak için Üye ol