Ben bu bebeği nasıl mutlu edeceğim?

selvinvetalya soruyor: 10

Kolik dendi, gaz dendi, 3 ay sonra hepsi biter dendi. Evet 3 aylık oldu kızım ve artık gazı yok ama hala günün büyük çoğunluğunu ağlayarak geçiriyor. Sling istemez, kanguru sevmez, anakucağında durmaz, hamak beğenmez, kucakta bile her zaman sakinleşmez. Üstünü değilştirirken morarırcasına ağlayacak kadar krize girebilir. Pusete koyarken ortalığı yıkar, dışarı çıkasınoz gelmez. Onu bırakıp ne yemek yiyebilirim, ne tuvalete girebilirim.

Uykuya gelince... Gece bizimle aynı yatakta olacaksa güzel uyur, kendi yatağında isyan çıkar. Gündüz iyi ihtimal onun yanına uzanıp 1 saat kadar memeyi ağzında tutarsam uyur, kötü ihtimal o da işe yaramaz ve akşama kadar uyumaz. Bu arada gece de bu şekilde uykuya dalıyor. Daha önceleri kucakta evi dolaşıp buzuki orhan eşliğinde pışpışlayarak uyutuyorduk, ağırlığı 7 kg'ı bulunca bu yönteme geçtik. Yani bir hatayı diğeriyle değiştirdik.

Nereden başlayacağımı bile bilmiyorum. Önce yatakları mı (dolayısıyla odaları, bizim oda küçük çünkü) ayırmalıyım? Emmeden uyumayı mı öğretmeliyim? Yoksa bunların hepsini şimdilik bir kenara koyup ağlama krizlerinin çözümüne mi odaklanmalıyım? Ve en önemlisi o çözüm ne olabilir? İnsanların fotoğraflarında anakucağında uyuyan ya da uslu uslu oturan çocuk gördüğümde hemen markasını soruyorum, sanki sihirli bir alet var ve onu bulunca her şey düzelecek gibi...

Var mı böyle bir bebeği olup da üstesinden gelen? Bebeğini sakinleştirip normal hayata dönebilen?


40 Cevap


tubafatih

bir de lila1 yakın zamanda uyku eğitimi ve gece gündüz ayrımı için ailelere yardımcı olmaya çalışan bir danışmanın yazısını okumuştum danışan anne çocuğuna gece uyuması gerektiğini o saatlerin dinlenmek için olduğunu öğretmek için bebeği ağladığında yanına gitmiyor bu böyle bir hafta sürüyor(çoğu bebek iki üç günde adapte olurmuş bu duruma)  ve sonunda danışmanına gidip artık dayanamadığını kıyamadığını söylüyor danışmanın cevabı ise ilgi çekici oluyor demk ki sen muhteşem bir annesin ki bebeğin her ağladığında yanına gideceğini biliyor ve pes etmiyor :) niye sadece bebek olduklarını kabul edemiyoruz ki değişen hayatımız bozulan uyku düzenimiz elimizden alındığını hissettiğimiz özgürlüğümüz mü acaba bebeğimize % 1oo sevgimizi engelleyen koşulsuz şartsız şefkat göstermemize mani olan sen ağlamazsan ben seni daha çok seveceğim duygusunu ona hissettiren? bırakalım işimiz kalsın yemeğimiz pişmesin evimiz kirlensin çamaşır sepetimiz dolup taşsın ama biz sevgimizi esirgemeyelim onlardan ben bunu bir hafta önce öğrendim keşke en başından bilebilseydim o bu dünyayı güvenilir olarak kabul edemeden önce bana en çok ihtiyacı olduğu zamanlar olduğunu anlayabilseydim loğusalık depresyonu mu yeni hayata alışamamak mı ne derseniz deyin ben anne olduğumu yeni yeni hissetmeye başladım ve şimdi her şeyi bir kenara bıraktım yeter ki o benim onun yanında olduğumu bilsin güvende olduğunu hissetsin...


selvinvetalya

Ben o kendini parçalarcasına ağlarken yanına gitmemeyi anlayamıyorum. Aramızdaki güveni yok etmenin en kesin yolu olur sanırım :)

Wonder weeks'e göre atak dönemimiz bitmiş. Ha şu da var ki evde yatılı misafir olması da benim kızımın sistemde error'e sebep oluyor.

Fiziksel bir hastalığı olduğunu düşünmüyorum. İlk günden beri çok ağladığı için doktorumuz muayenelerde özellikle dikkat ediyor.

Cevaplardan anladığım şu ki, kiminin kısa, kiminin uzun sürmüş ama herkes bir şekilde atlatmış. Ben bu günler geçince memnuniyetsiz, mutsuz, kolay ağlayan, tahammülsüz bir bebeğim mi olacak diye korkmuştum açıkçası. Ama çokbilmiş'in dediği gibi bu huzursuzluğun arkasında güvensizlik ve korku olması ihtimali daha yüksek sanırım. Bu durumda o güveni inşa etmek için bunlar çok kritik günler...

Sanırım odasını ve yatağını ayırma işini de biraz daha erteleyeceğim. En azından bu şekilde uyuyor, beşiğindeyken hiçbirimizin uykusu yoktu.

Bu arada benim hamileliğim stresli değildi. Yiyip içip, gezip tozup keyif yaptım, sağlıklı bir gebelikti de... Ama kızım odaya geldiği andan itibaren şiddetle ağlıyor. Şu var ki hastane odamız çok kalabalıktı, doğduktan hemen sonra 50 kişi çığlıklarla fotoğrafını çekiyordu, gelenler gitmek bilmedi ve ben tam bir stres topu oldum. Kızım da kalabalıktan, gürültüden ve floresan ışıklardan çok rahatsız oldu. Belki de aradığımız travma budur :)


irem85

lila 1 merhaba

okuduklarınızı okuyunca 5 sene önceye gittim gülümseyeek:))ağlamaktan kriz geçien aylarca günlerce bir yere gidemediğimiz günleri hatırladım.Maalesef dr unuza katılıyoum şu an 5 yaşında hala bizden ayrı yatmaz yemeğini kendi yemez bi yere gideceksek 2-3 gün öncesinden alıştıma turları yaparız.Direkt çıkarsak hala ağlar çünkü..Hala ayakta sallanı yada sallanmak ister..çünkü o dönem uysusun diye ayağa alıştıdık..o zamandan beri öyle gider..yemez içmezdi aman bi lokma yesin diye peşinde koştururdum hala onu bekler..siz nacizhane tavsiyem muhakkaki bir anne olarak en iyisini siz bilirsiniz ama şimdiden inadını huysuzluğunu kırmaya çalışın..ben yapamadım açıkçası:)) 


selvinvetalya

İrem85 :) onun gelişimine ve aramızdaki ilişkiye zarar vermeden bunu yapmanın yolunu bulsam ne ala...


tubafatih

benim de daha ilk bebeğim bilmiyorum yapabilir miyim ya da işe yarar mı ama irem85 in dediğini yapmanın en güzel yolu sanırım yaşına bakmadan sürekli bir şeyleri açıklamak ikna edici ve dürüst olabilmek bebeklerimizle konuşmak diye düşünüyorum ama tabi bana davulun sesi uzaktan hoş geliyor olabilir :)



tubafatih

benim de daha ilk bebeğim bilmiyorum yapabilir miyim ya da işe yarar mı ama irem85 in dediğini yapmanın en güzel yolu sanırım yaşına bakmadan sürekli bir şeyleri açıklamak ikna edici ve dürüst olabilmek bebeklerimizle konuşmak diye düşünüyorum ama tabi bana davulun sesi uzaktan hoş geliyor olabilir :)


selvinvetalya

Selemcem, high need baby'yi dr sears'ın sitesinden okudum ve bingo! Birebir benim kızımı anlatıyor. Uykuyla ilgili de net bir şekilde bu tip bebeklerin belli bir yaşa gelene kadar kendi kendilerine uyuyamayacaklarını, sakinleşmek ve uykuya dalmak için yardıma ihtiyaçları olduğunu söylüyor. Memede sakinleşmelerinin normal olduğunu, annesini emzik olarak kullanacağını ve buna izin vermek gerektiğini belirtiyor. Ve mevzu, çokbilmiş'in dediği gibi dünyaya ve insanlara güven geliştirebilmekle ilgili.

Tek başına böyle bir bebeğe sabır ve neşeyle bakmak çok zor.

Ayaklandıklarında da çok hareketli olurlar diyor o kaynak. Allah yardımcımız olsun :))


selvinvetalya

Bu arada neretva'nın dediği gibi bu bebekler yaratıcı, sanata yatkın, ilişkilerde duyarlı, empati yeteneği gelişmiş bireyler olurlarmış.


irem85

Tekrar merhaba

birde bu bebekler zeka yönünden biraz daha önde olurlar zira benim oğlımun raporu var geliştirilmesi gereken parlak zeka yönünde:))Kül yutmazlar..biliçleri bazen sizi şaşırtır..asla kendinden beklenmeyen cümleler kurarlar..Tabi genelleme yapmak istemem ama ben çocuğumdaki farklılıkları 5 senedir çok iyi gözlemledim..ve şu anda evin içinde dolaşan küçük bi ergen var sanki:))ve bu asla yeni çıkmadı bebekliğinden beri böyleydi..her konuda yaşıtlaından çok üstündü...ve sizin bebeğinizle birebir örtüşüyordu..zor bir bebek çocuk olurlar genelde..korkutmak gibi olmasın ama:))


selvinvetalya

İrem85 külyutmadığı belli :)) Ama inan ortalama zekada, fakat mutlu ve neşeli bir çocuk olmasını tercih ederim. Tabi hiçbir şey benim tercihime kalmıyor o ayrı :)



Cevaplamak için Üye ol