Herşey benim demesi ne zaman geçecek?

anyhope soruyor: 3

Selam nurticiler, Benim afacan son bir kaç aydır her şey onunmuş gibi davranıyo. Benim demeyi bi öğrendi, Yandık tam anlamıyla. Ne alışveriş merkezine,  ne komşuya gidemez olduk. Artık parktada duramaz olduk çünkü çocukların kovasına, kamyonuna , bisikletine kısacası herkesin her şeyine sahip çıkıyor. E çocuklar paylaşmak istemediğindeyse bi kıyamet kopuyor. Yani oynasın eğlensin diye gittiğimiz park gezisinden kavga kıyamet dönüyoruz. ;Artık bende de sabır sinir kalmadı. Bunu nasıl çözebilirim. Deneyimli anneler lütfen fikir verin. İşe gitmeyip evde kaldığım 1 günüm de böylece ziyan oluyor. Oğluşumla gönlümce gezeyim oynayayım diyorum ama beni hiç dinlemiyo. Çok başına buyruk. Hep kendi istediği olsun istiyor. Dışarı çıkınca arabada oturmuyo, elimizi asla tutarak yürümüyo, bırakın koşayım istediğim yere gideyimdiyo. Başına bişey gelir diye bırakmıyoruz tabi ama o zaman da çok geriliyo. Çok zeki bir çocuk, doktorumuz da  öyle olduğunu söyledi.   Her söyleneni anlıyo. Genelde evde çok neşelidir ama yukarıda anlattığım sorunlar nedeniyle üzgünüm. Umarım geçer, yine bir  geçici dönemdir bu.


3 Cevap


crocus

senin benim ayırımın yapması için çok erken daha.herşeyi sahiplenmeside ayına göre gayet normal geldi bana. Bir başkasının eşyasını istediği zaman "bu bizim değil,alamayız"dediğimde bırakıyor kızım.ama bu çocuktan çocuğa hatta bir olaydan bir olaya bile değişebilir.
şuan keşfetme döneminde bırak yürüsün koşsun,tanısın çevresini,keşfetsin.Gördüğü herşey her obje onun için yeni.
sokaklarda gönlünce gezip tozmak için ona biraz zaman tanımalısın,hatta onunla birlikte sende koşmalısın ki o anın zevkini o da çıkartsın :)
önce sen rahat ol sonra da oğluşun :) 


CokBilmis

Kızım yürüdüğü günden beri pusette oturmuyor, elimden asla tutmuyor, kendi istediği yere gidiyor :) Farklı bir durumumuz yok yani :)

Bir oyuncağı istediğinde "O senin değil" dersem çok sinirleniyor, inada bindiriyor. PArka giderken başka çocukların oyuncaklarına saldıracağını öngörerek gitmek gerekiyor.

Yanıma aldığım her oyuncaktan 2 tane alıyorum. Başka çocuklar kızımın kovasını isterse, aynı kovadan bir tane de isteyen çocuğa veriyorum. Sonra kızım onun bir oyuncağını istediğinde de "Kontes sana kovasını verdi, sen de ona oyuncağını ver" diyorum.

Kendisinden büyük çocukların oyuncaklarını istediiği zaman kendisinin oynamadığı ama büyük çocukların oynamayı sevdiği bir oyuncak bulunduyorum yanımda, ve o oyuncağı çocuğa teklif ediyorum. Mesela kızım Barbie filan oynamaz ama büyük kız çocukları hoşlanıyorlar. Çantama 2-3 Barbie atıyorum parka giderken :)

Eğer çocuk başka bir oyuna dalmış gibi görünüyorsa kızım başkasının oyuncağını aldığında hiç sesimi çıkartmıyorum. Çocuk gelip de elinden çekerse "İzin iste lütfen alabilir miyim de" diyorum. Genellikle en hırçın çocuk bile "yütfen" diyen bir bebeğe "hayır" diyemiyor :)))

Bazen çocukların asla paylaşmak istemedikleri özel oyuncakları oluyor. O oyuncakları kızım almak istediğindeyse vermek istemiyorlar doğal olarak. O zaman bırakıyorum ağlıyor. Fiziksel şiddete asla izin yok. Ama kendini yerden yere atarak ağlayabilir. Ona yaklaşıp konuşmama izin verirse sakinleştirmeye çalışıyorum. Ama çoğu zaman ben yaklaşınca kızım daha da sinirleniyor. Ben de bırakıyorum ağlıyor. Sonra sakinleşince de "Aferim kızıma, kendi kendine skainleşmeyi becerdin. Şİmdi hangi oyunu oyunamak istersis? İstersen kucağıma otur, beraber kaydıraktan kayalım" gibi normalde yapmadığım, ona ilginç gelecek bir aktivite teklif ediyorum. Kendi kendisini sakinleştirebilmenin ödüllendirileceğini anlıyor.

Ammannn bir ömür böyle sürüyor işte :) Sinirlenmenin anlamı yok yani, hepsi aynı tepkileri veriyor, sizinki vahşi filan değil yani, gayet normal ve sağlıklı bir çocuk. Onun tepkilerinde bir anormallik yok.


yuksel_

çokbilmiş, hahahhaa :)))

gayet güzel açıklanmış aslında, ekleyecek fazla bişey yok. hatta şöyle diyeyim: durun daha herşeyin başındasınız. neredeyse 3-3,5 yaşa kadar sahiplenme, "benim" duygusu, el tutmama, sürekli koşma vs hepsi normal...henüz paylaşma duygusu yok, siz olabildiğince sakin kalarak, dikkatini dağıtarak, alternatif çözümler üreterek, beklemediği sürprizler yaparak denge tutturmaya çalışacaksınız. Kolay değil..arada tutturacak tepinecek ama öğreniyorlar bi şekilde ve büyüyorlar...sabır :))



Cevaplamak için Üye ol