Bebekle ilgili konularda aile büyükleriyle nasıl uzlaştınız?

daisza soruyor: 10

bebeğim doğduğundan beri ben emme uyuma düzeninin oturtmaya bebeğin ihtiyaçlarını bekletmeden karşılamaya çalışırken babaannesi ve dedesi hep bizde olsun hep sevelim isteğiyle bozuluyorlar.kucaklarına alıyorlar o esnada acıkmış oluyor mesela emzirmek üzere içeriye götürdüğümde bozuluyorlar.gene mi emip uyuyacak gene mi göremeyeceğiz, yanımıza emzirsene gibi baskılar yapıyorlar.zaten emzirme konusunda büyük sıkıntılar yaşadık ilk günlerden, bebeğim de öyle huzurlu bi bebek değil, gaz problemi var fazlasıyla, bir bebek 2 ayına kadar en az 16 saat uyur ama bizimki 8 9 saat ancak uyuyor, çıt sese de uyanıyor.zorla emzirip uyutuyorum gelip ellerini ayaklarını okşayıp uyandırıyorlar, gozunu yarım yamalak acsa kucaklarına alıp hoplatıyorlar.bebek katılıyor aglamaktan ben alsam bıraz daha sakınleşecek belki ama bana ısrarla sen gıt gozune gorunme senı gorunce daha cok aglıyor deyıp uzaklastırmaya calısıyorlar zavallı bebegımde bana kurtar benı der gıbı bakıyor sankı. çok arada kalıyorum. kesınlıkle eleştiriye açık değiller, fikrimi açık açık söyleyebileceğim insanlar değiller.bi taraftan onların heyecanını anlamaya çalışıyıroum ama diğer yandan benim için en önemlisi bebeğimin huzuru bazen acıkmıstır altı kırlıdır deyıp ellerınden alıyorum fena bozuluyorlar bu sefer de iş sinir harbine dönüyor. onlarla aynı ortama gırecegım zaman 2 gun oncesınden stresı basıyor benı. bu sefer nasıl olacak dıye.cok daraldım, var mı tavsiyesi olan, benzer durumları yaşamış olan?


35 Cevap


scanturk

Birlikte mı yasıyorsunuz büyükler ile? Konuşup anlatsanız ama kesin bir dil kullansanız ikna olmazlar mı?


daisza

birlikte yaşamıyoruz ama aynı şehirdeyiz neredeyse gün aşırı görüşüyoruz. konuşmaya pek açık değiller hemen bozulup büyütürler, biliyorum bir şekilde konuşmak lazım ama uslup da önemli seçilecek kelimeler de şu an çözümle ilgili kararsızım



ipekkusgoz

Ben de aynı soruyu soracaktım.Birlikte mi yaşıyorsunuz yoksa size ziyarete geldiklerinde mi yaşanıyor bu anlattıklarınız.

Eşiniz ne diyor bu duruma?.Kesinlikle onu devreye sokmalısınız.


scanturk

Pardon yazdıklarınızı tekrar okuyunca gördüm alinganliklarini anlatmissiniz peki sizin yerinize esınız konuşsa


benjamin2010

Önceliğiniz bebek olmalı bence.buyukler kırılacak diye düşünüp bebeğinizi annesinden mahrum etmeyin.ne derlerse desinler ağladığında alın kucağınıza.onun sizden baskasına ihtiyacı yok su anda.

Tabi bu da kolay değil Allah yardımcınız olsun.



daisza

eşim kesinlikle bana hak veriyor o da rahatsız oluyor bu durumdan tavrımız ortak,akşamları geldiğinde kendisi kucağına alıyor bazı şeyleri lisan-ı hal ile anlatmaya çalışıyor ama sanki daha da üstümüze geliyorlar öyle zamanlarda.kendisinin bile aşırı alıngan ailesine nazı geçmeyip açık açık konuşmak yerine ima etmeyi seçtiği halde ben nasıl konuşurum nasıl önlerim bilemiyorum


iflah_olmaz

eşinizle ortak kararınız olmalı.güzel  bir dille karşınıza alıp anlatmalısınız.yenidoğan bebek  öyle alınıp kucaklara oynanmaz yahu.emip uyucak o :-)))bu anneanne-babanneler bebek 4-5 aylık olunca ağzına bal çalanlardan oluyolar sonra.azıcık emeklesin eline çikolata tutuşturanlardan oluyolar.

eğer bebeğinizi uyku+beslenme konusunda bi düzen içinde büyütmek istiyosanız katı durun derim.tabi tercih sizin.


daisza

aynen öyle daha şimdiden annen baban kızar ama biz gizliden çikolata dondurma alırız sana die torunlarıyla hayal kuruyorlar :) gercekten en onemlısı kararlı olmak, eşimin herhenagi bir olayda benden yana tavır almasına bile bozuluyorlar kaldı ki karşımıza lıp konuşmak..galiba en iyisi eşime onlarla başbaşayken konuşması yönünde biraz daha baskı yapmak.torun bu elbette sevılecek ama hele bı ele avuca gelsın 5 6 aylık olsun dimi ama


iflah_olmaz

tabiki sevicekler.torunlar çok kıymetli oluyor:-)ama o oyuncak bebek değil sizin yavrunuz.istediğiniz düzeni oturtmak sizin hakkınız.bebek düzen sever.özellikle uyku konusunda istikrarlı olursanız ilerde çok rahat edersiniz.sallama,kucağa almak bunlar olmasın(ben yandım siz yanmayın:-))

ek gıdaya başladığınızda da lütfen aceleci olmayan,blendır kullanmayın:-)))daha çok küçük elbet ama yazmak istedim.

 


turkuazz

aynı şeyler bizde de oluyordu.oğlum küçükken 2-3 aylıkken mesela ne kadar çok uyuyor bu uyutmasan olmaz mı vs diyorlardı.çok sinir oluyordum ama ben biraz asabi tabiatlı olduğumdan alınır mı kırılır mı demeden kapıp çocuğu gidiyordum.kimsenin duyguları umurumda değildi.zaten zor uyuyordu ki hala öyle.''gece 10 kere uyanıyorum onlar beni düşünsün alınan-kırılan evime gelmesin'' derdim.sonra 15 gün kadar kayınvalidemde kaldım.o zaman anladılar hanyayı konyayı.saatlerce uyusun diye uğraştığımı bazen sinirden ağladığımı görünce bu sefer onlar çıt çıkarmamak için parmaklarının ucunda yürümeye başladılar.sizin bebeğiniz çok küçük hala lohusa sayılırsınız.''LOHUSA DELİLİĞİ'' kontenjanından hiç altta kalmayın kuzucuğu kimseye bırakmayın derim.



Cevaplamak için Üye ol