4 aylık gelişime katkıda bulunmak için yardım...

gesnur soruyor: 7

merhaba sevgili tecrübeli anneler, 4 aylık bir kızım var. şöyle de özel bir durumumuz var, yeğenim otistik. çok üzülerek söylüyorum..otizm anne babayı ve aile bireylerini çaresiz bırakan bir durum. çok çok tatlı bir çocuk ama 7 yaşında olmasına rağmen sosyal ilişki kurmuyor, konuşmuyor vs...
ben anne yarısı teyze olarak kahroluyorum oğluşumuzun bu haline. özel eğitim alıyor, konuşma terapisine gidiyor, yani yapılabilecek her türlü eğitim veriliyor yeğenime. çaresiz elimiz böğrümüzde bekliyoruz:((
diğer yandan otizmin genetik boyutunun çok baskın olmadığını bilmekle beraber, kızım için endişeleniyorum. şu an 4 aylık ve onun için de korkuyorum. konuşmasında bir gecikme ya da gelişiminde bir gerilik olacak diye aklım çıkıyor. devamlı konuşuyorum onunla ama acaba iyi mi yapıyorum. bebeğimi sürekli uyaran birhaldeyim. arada yalnız bırakırsam kendimi suçlu hissediyorum. biliyorum ki kendi kendine de oynaması lazım ama yapamıyorum. sanki onu devamlı uyarmak algılarını açık tutmak zorundaymışım gibi hissediyorum, gün içinde bir dakika bile yalnız bırakmak istemiyorum nerdeyse. bu da çok yorucu haliyle.
kızımın gelişimi için neler yapabilirim?dil gelişimi sosyal gelişimi vs..
benim yaptıklarım tvden uzak tutmak, sık sık dışarı çıkarmak etrafı anlatmak, gözlerine bakıp konuşmak, çıngıraklar filan sallamak, oyun halısında beraber oynamak...
bunlardan bazılarını bırakayım kendisi mi yapsın, oyun halısına koyayım kendisi mi debelensin mesela?bi de oyuncakları falan kendisi tutmaya ne zaman başlayacak?oyun halısındaki oyuncakları ne zaman çekmeye başlar bebekler?çıngırağını ne zaman kendisi sallar tutmaya başlar?
bebeğimi çok mu yoruyorum bu kadar uyaran vererek?


7 Cevap


ozdenin_oykusu

öncelikle yeğeninize aldığı tedavi ve terapilerden olumlu sonuçlarla karşılaşmasını dileri.gerçekten çok zor bir durum.Allah yanınızda olsun.
  bebeğinizi sağlıkla ve huzurla büyütürsünüz inşallah.endişelerinizde haklısınız ama sizin biraz rahat olmanız gerekir,aksi takdirde bebeğiniz de rhsal olarak bu gerginlilten etkilenebilir.yaptığınız pek çok şeyi yazmışsınız ben d etoparlayarak birkaç önerimiz yazayım;
-bol bol konuşmak (doğru ifade ve telaffuzlarla)
-hikayeler okumak
-sık sık dışarıda gezintiye çıkmak
-müzik dinletmek
-oyun halısı gibi bir nesne edinip hareket gelişimini desteklemek
-anakucağının/beşiğinin/pusetinin üzerinde oyuncaklar asmak
-gözlerinin içine bakarak şarkılar söylemek
-dokunsal temasta bulunmak

benim aklıma gelenler bunlar.güzel günler dilerim


praticus

otizmle ilgili hiç fikrim yok yani ne yaparsanız daha iyi olur bilmiyorum ama kendi bebeğiniz için yeterince sosyal oluyosunuz anladığım kadarıyla.Bende oğlumla çok konuşurum illa bebek diliyle değil anlasın yada anlamasın sürekli mutfakta yemek yaparken bile konuşurum.şimdi çok net baba mama meme diyor.Ama oyun halısına bırakırdım kendi kendine en az yarım saat oyalanır tekmeler vakit geçirirdi.Bence sizde ona biraz kendi kendine oyalayabilmesi için fırsat tanıyın.Çünkü biraz daha büyünce oyuncaklarıyla oynamaya başlıcak hep siz olmamalısınız.oyun halısındaki oyuncaklara uzanma onlarla oynama isteği artacak bu aylarda.Diğer zamanlar bol bol göz teması kurun.Şimdi tabiki anlamıyor ama oyuncaklarının arasına ince masal kitaplarından koyuyorum yırttığıda oluyor ama resimlerin renkleri ilgisini çekiyor benimki nacizane fikir sadece :))


gpsyfr

Merhaba,yiğeniniz umarım iyi bir eğitimle yaşıtlarına yaklaşır ki ben çok şahit oldum bu duruma,bu arada şunu belirtmek isterim bebek sürekli kucakta taşınıyor diye kas gelişimi gecikmez,bu çok komik bir örnek....tabiki bazen kendi hallerine bırakmak lazım ama sürekli kucakta duruyor diye de bebeğin motor gelişimi yavaşlar diye bir bilimsel açıklama da yoktur,sevgiler....


babu

Merhaba,

Yegeniniz icin uzuldum. Umarim en iyi sekilde gelisme gosterir, ailesine ve size kolayliklar dilerim.

Sizin bebeginize gelince, yasadiklarinizdan dolayi endiseli olmanizi cok iyi anlamakla beraber cesitli endise sureclerinden gecmis ve bazi tatsiz tecrubeler de yasamis bir anne olarak, pedagog grusmelrime de dayanrak biraz uzun ve haddimi asan yorumlar yaparsam kusura bakmayin lutfen.

1. Ve en onemli sey: annenin endisesi kadar bebegi kisitlayan ve etkileyen cok az sey var. Pedagogumuz bebegin bunu cook yogun bir sekilde hissettigini ve aksiyon almaktan alikoydugunu soylemisti. 'ben simdi su oyuncaga elimi uzatsam ama yetisemesem annem hemen endiselenecek, iyisi mi hic demeyeyeyim, ben kendi dunyamda takilayim'. Endiselenmeyecgim demekle olmuyor elbet ama cocugunuzla olan tum iletisiminize bu endise yon veriyorsa sizin bir psikolojik destek almanizi siddetle oneririm.

2. Benden iyi biliyorsunuzdur mutlaka ama yegeninizin boyutunda bir otizm dis etkenlerden kaynaklanmaz. Yani yegeninizle bebekken cok yogun ilgilenilmis olsa da cok buyuk degisim olmayacakti ayrica biraz daha az ilgilenilmek bir cocugu o duruma getirmez. Elbette yapilacaklarla daha iyiye gidecektir ama bu sizin su anki davranislarinizi etkileyecek boyutta dgil. Yani siz arada cocugunuzu kendi kendine oynamaya biraktiniz diye cocugunuzun otistik olma

İhtimali yok. Bu duygu, bu sorumluluk hissi sizi yipratir. Cocugunuz insallah saglikla gelisecek, sizin gosterdiginiz sevgi ve mutlu bir anne olarak yaninda olmaniz onun ruhunun en iyi gidasi.

3- cocugunuz goz temasi kuruyor mu? Guluyor mu? Aksi yonde birsey yazmamanizdan yola cikarak bunlarin var oldugunu dusunuyorum. O zaman cok buyuk ihtimalle bir sorun yok zaten. Tadini cikarin, bol bol gulumseyin birbirinize derim nacizane.

Yazdiklarimin kaybolmasindan korkuyorum, bunu gonderip o yasta neler yapilabilecegine dair fikirlerimi ayica yazacagim.


babu

Bebeginizle neler yapabilecginizle ilgili olarak oncelikle sunu soylemek isterim: yaptiginiz hicbir seyi 'gerekiyor' dusuncesiyle yapmayin.

-Gozlerine bakip konusun ama bunu bir egzersiz gibi degil bir annenin bengine sevgi gosterisi olarak yapin. Eminim oyle yapiyorsunuz ama icinizden de oyle hissedin.

- fazla uyaran cocugu gergin yapar. Uyaransiz zamanlari da olmali. Ben de sizin gibiydim, bunun sonucu mu karakter mi bilmiyorum ama mesela disarida bir yerde otururken oglumun da pusetinde efendi efendi oturdugunu hic bilmem. Oysa dun bir arkadasimla ciktik, 9 aylik bebek, uzun uzun oturdu pusetinde. Etrafi inceledi. Eline verdigimiz seylere bakti, biz kendi aramizda muhabbet ettik. Arada onla ilglendigimizde gulucuklerle karsilik verdi bize. Anne de bebek de cok huzurluydu. Bebek sosyal gelisimi cok cok ileri bir bebek bu arada. Sukunet, kendi hallerine birakmak hem bireysellikleri hem huzurlari icin iyi birsey.

- ben de surekli 'su an onun gelisimi icin ne yapiyorum' sorusuyla bogusurdum. Simdi oyle pismanin ki hic bir hedef gozetmeden ona sarilip kendi sevdigim sarkilari soylemedigime, oyle bos bos bakismadigima ya da o oynarken yaninda kitap okumadigima. Oglumun sosyal gelisimi ile ilgili basi endiselrimiz oldu ilerleyen donemde ve inanir kisiniz pedagig bunlarin cogunun benim asiri ustune dusmemden oldugunu soyledi.

Annelik hazzi. Bunu atlamayin lutfrn. Siz dogal hayatinizi yasayip ona dogal ilginizi gosterdignizde ona en iyisini vermis olacaksiniz. Hem fiziksel, hem duygusal gelisimi icin kendi kendini oyalamaya da ihtiyaci var mutlaka. Arkadan tatli bir muzik gelirken siz arada ona seslenip gulumser ya da onundeki oyuncagi degistirirken kendi kendini oyalamanin tadina varmaya.

1.5 yil sonra 'cocugum her an beni yaninda istiyor' baslikli bir soru acmaniz cok muhtemel aksi takdirde ve bundan sikayet eden cok anne olduguna emin olabilirsiniz.

Uzerine cok kafa yordugum konular. Umarim yazdiklarimda sizi kiracak birsey yoktur.

Saglikli ve keyifli bir annelik dilerim.


maritza

selam,endişenizi çok çok iyi anlıyorum,benim de 4.5 aylık bir kızım var ve yeğenimde genetik bir sendrom olan williams sendromu var...aynı endişeleri sizin kadar yoğun değilse de ben de yaşadım ...ama içinizi ferah tutun...sizin rahatlığınız önemli...bebeğinizin tepkileri ayına göre normalse ki sanırım öyle korkacak birsey yok...biz de ipek 'e yeni oyun halısı aldık,henuz üzerindekilerle çok ilgili değil ama yavaş yavaş tanıyacak...eline verdiğimiz bir oyuncağı kısa süreli kavrıyor ama kendiliğinden uzanması henüz çok belirgin değil...onunla çok konuşuyoruz,aynada şarkılar söylüyoruz,bakıcımız cok konuskan bir kız,biz işteyken sürekli konusuyor,masallar okuyor..ipek çok güzel sesler cıkarmaya basladı,birşeyler anlatmak ister gibi...gözünün içine bakın,sizi anladığını,sevildiğini anladığını görürsünüz....


gesnur

çok teşekkürler cevaplayanlara, kızım çok güzel göz teması kuruyor ve göz bebekleri ile gülüyor desem yanlış olmaz.
sanırım endişelenmeyi bir kenara bırakıp tadını çıkarmaliyım haklısınız hepiniz.



Cevaplamak için Üye ol