Simartmak

selencem soruyor: 10

Bugun oglumun bagirmalarina dayanamadim! Ama esas kizdigim bakicimiz. Size de anlatayim, hakli miyim yoksa yanlis mi yonlendiriyorum kizginligimi siz soyleyin. Sabah oglumla salonda ikimiz guzel guzel oynuyorduk. Hamur toplar kucuk kovaya sigmadi diye aglamaya basladi, ben de buyuk bir kap verdim buna koyalim diye, daha cok aglamaya basladi. O zaman gel kaplanla oynayalim dedim, ona da bagirdi. Ben de durdum, aglamasi bitsin diye beklemeye basladim, tepkisiz. Bizimki kalkti, iceri ablasina gitti aglayarak. O da hemen kucagina aldi, salona geldi, tv-oyuncaklarla ilgisini dagitmaya calisti. Ama tabi ki onun ilgisi dagilmadi, karakter ozelligi bu, derdi bitene dek ilgisi dagilmiyor. Neyse benim kizdigim ablanin tavri. Kucaginda aglarken sevmek-oksamak-iyi birsey oluyormus gibi konusmak. Oglan her agladiginda aşiri ilgi gosterdigi icin o da surekli agliyor. Ben ise simarik cocuk istemiyorum, ilgi gormezse aglar aglar susar. Belki ilk basta 2 saat aglar ama 2 ay sonra bu azalir ve giderek aglamaz diye dusunuyorum. Bakiciya bunu 10 defa anlattim, simartma dememin hic faydasi olmuyor. Somut olarak agladiginda kucagina gelmek isterse al ama oksamak-konusmak-sevmek yok mu desem acaba? Biraz sert oldugunun farkindayim ama baska turlu ogretemeyecegiz. Siz ne dersiniz?

Bu soruyu cevapla

17 Cevap


emir_kubra

Bu konu da  haklı olduğunuzu düşünüyorum. Bunu karşı tarafı kırmadan uygun bir dille anlatmak size kalmış.Bakıcınız çocuğunuzu seviyor belli ki bu da işin iyi tarafı diye düşünüyorum.  


_Sezin_

Selencim benzer bir durum da bizde var tahmin edeceğin gibi, ben de sürekli uyarıyorum ağlarken ben birşeye izin vermediğimde sana gelirse kucağına alma vs diye ama değişmiyor. Öte yandan bakıcılarını sevmeleri onlardan sevgi görmeleri güvenmeleri de iyi birşey. Gönül ister tek başımıza kendi kurallarımızla istediğimiz gibi çocuk yetiştirelim ama mümkün değil. Kocaman insanların da davranışları değişmiyor..Bir-iki kez benim istediğim gibi davranıyor sonra eskiye dönüyor.
Bu arada bir çocuk psikiyatristi arkadaşım "çocukla inatlaşmayın mümkün olduğunca onu sakinleştirin dikkatini dağıtın, yoksa bu yaş dönemi için geçici olan bu inat durumunu kişilik özelliği haline getirebilirsiniz" demişti.


babu

Haklisin ama bakici icin zor bir durum. Baskasinin cocugunu aglatmak stresli bir is bence. İlgilenmezs de 'niye ilgilenmiyorsun?' denir mi kaygisi. Hangi durumda sakinlestirmeli, hangi durumda kayitsiz kalinmali. Bence somut olarak soyle. 'Kucak isterse savasma, kucagina al ama sevgi gosterme' pedagog'un (berta) bana da onerisiydi.

Bu arada suna da eminim, sen tutarli olursan bakici oyle yapsa da en azindan senin naz cekmeyecegini ogrenecegine eminim. Bakiciya simarir, sana senin davranislarin dogrultusunda davranir diye dusunuyorum. Ama o davranis ne olur, bilmiyorum : P


selencem

Banu o davranış şu an için hiç hoş değil. Bu arada ikimizken çok çok az böyle kriz oluyor, biliyor çünkü tavrımı ama bakıcı varken kopuyor! Pedagog bize de aynı tutumu önerdi. Bunu anlatmaya tekrar tekrar çalışacağım. Bugün sabah biraz sinirle de olsa anlatmaya çalıştım. Umarım artık biraz anlar...
Emir-Kubra, evet bakıcımız seviyor gerçekten oğlumu, şanslıyız biliyorum ama uzun vadede bu tavırların bize etkisinin negatif olacağını düşünüyorum.


ipekkusgoz

Pazar günü çocuklarla el ele ebeveynlik seminerinde eğitimci bayan, 2 yaş sendromunun çocuğun değil de aslında ebeveynlerin sendromu olduğunu söyledi. Biz daha 2 yaşında olmasak da, ufak ufak hissettiriyor şimdiden o zamanların zor olacağını.Sadece bakıcı olarak bakmamanız gerekir olaya. Aynı şeyleri babaanneler hatta anneanneler bile yapabiliyor. gayet large olan babamız bile çoğu zaman biz akşam yemeğini yerken o oyun parkında mızıldanmaya başlayınca kalkıp dışarı çıkarıyor sırf bir kaç dakika sonra gelecek muhtemel babaanne müdahalesinin önüne geçmek için. Ben de bu duruma sinir oluyorum. Her zaman önceliğim o dur.Hafta sonları kahvaltıya ve akşam yemeklerine o da bizimle oturur ama bana hep soğumuş yumurta, sonu gelmiş domates salatalık tabağı kalır, bir de yan durmaktan ağrımış bir bel. Şikayetçi miyim tabii ki değilim ama işten gelip bir akşam yemeğini koltuğa mı çıktı, sandalyemle büfe arasına mı sıkıştı diye düşünmeden sadece yemeğimi yemek istemem çok görülmemeli.Üstelik şu anda ağlaması sadece biraz süren çok çabuk başka şeye ilgisini çekebiliyor durumdayken sanki çok çaresiz kalmış gibi çok kolay teslim olmasına da kızıyorum ama kayınvalideyle başka sorunlar da varken bir de bu çıkmasın deyip yemeğin boğazıma dizilmesine göz yummak zorunda kalıyorum.



besgi

çocuğun eğitiminde sizin iradeniz ön planda olmalı tabiki. ne demek sizin kucağınıza almayı uygun görmediğiniz bir anda kucağına almak, okşamak? sizi mi eğitiyor bakıcınız? kesinlikle yanlış ve ciddi ciddi konuşmalısınız diye düşünüyorum.  


Saduman

bir uzman değilim ama debelenip duran bir anneyim;biz ne dersek diyelim ,öğretici olan davranışlarımızmış,ağzımızdan çıkanlar değil.seni seviyorum demek te anlamsız kalabiliyormuş,sadece temasla anlamlandırabiliyorlarmış.gün içinde yirmi defadan fazla sarılmak vucüt dilinde seni seviyorum anlamına geliyormuş.  korkma selen şımarmaz cem çünkü annenin davranışlarını biliyor, sadece bakıcıya ağlayabilir;çünkü bakıcı ona bunu öğretiyor vucüt diliyile.

aslında iyi birşey yapıyorsun anlamında değil kucaklaması(ben öyle anladım),sadece tamam ağlıyorsun birazdan geçecek gibi,inatlaşmadan,proveke etmeden sanki o anlamda kucaklıyor bakıcı..tabi senin kızgınlığını anlayabilyorum,bende senin gibi düşünürdüm ama şuan dışardan bakan kişi olarak yazdım bunları...

kolay gelsin


ipekkusgoz

http://uzuncorap.com/2012/05/26/seviyorsan-varim-sevmiyorsan-yokum/

Tamamı değil belki ama yazıdaki bazı yerler için paylaşmak istedim


annevebebisi

Selen, o ilk agladiginda, toplar sigmiyor vs diye, sen kucagina alsan, oksasan, sevsen, eskilerin deyimiyle nazlasan.. o zaman sakinlesmiyor mu?


selencem

Kesinlikle gelmiyor kucağıma, atıyor kendini yerlere.



Cevaplamak için Üye ol