Simartmak

selencem soruyor: 7

Bugun oglumun bagirmalarina dayanamadim! Ama esas kizdigim bakicimiz. Size de anlatayim, hakli miyim yoksa yanlis mi yonlendiriyorum kizginligimi siz soyleyin. Sabah oglumla salonda ikimiz guzel guzel oynuyorduk. Hamur toplar kucuk kovaya sigmadi diye aglamaya basladi, ben de buyuk bir kap verdim buna koyalim diye, daha cok aglamaya basladi. O zaman gel kaplanla oynayalim dedim, ona da bagirdi. Ben de durdum, aglamasi bitsin diye beklemeye basladim, tepkisiz. Bizimki kalkti, iceri ablasina gitti aglayarak. O da hemen kucagina aldi, salona geldi, tv-oyuncaklarla ilgisini dagitmaya calisti. Ama tabi ki onun ilgisi dagilmadi, karakter ozelligi bu, derdi bitene dek ilgisi dagilmiyor. Neyse benim kizdigim ablanin tavri. Kucaginda aglarken sevmek-oksamak-iyi birsey oluyormus gibi konusmak. Oglan her agladiginda aşiri ilgi gosterdigi icin o da surekli agliyor. Ben ise simarik cocuk istemiyorum, ilgi gormezse aglar aglar susar. Belki ilk basta 2 saat aglar ama 2 ay sonra bu azalir ve giderek aglamaz diye dusunuyorum. Bakiciya bunu 10 defa anlattim, simartma dememin hic faydasi olmuyor. Somut olarak agladiginda kucagina gelmek isterse al ama oksamak-konusmak-sevmek yok mu desem acaba? Biraz sert oldugunun farkindayim ama baska turlu ogretemeyecegiz. Siz ne dersiniz?


17 Cevap


selencem

İpekkusgoz: Henuz okuyabildim verdiğiniz linkteki yazıyı. Günümüzde belli bir bilinç düzeyinin üstündeki ebeveynlerin bu şekilde davranmayacağını düşünüyorum. Bu yazıda çocuğa sevgi ile yaptırımdan bahsediyor. Benim sorumda böyle bir konu yok. Biz normalde sarmaş dolaş, uyumlu bir aileyiz. Asla da böyle bir tavır takınmam küçücük çocuğa... Benim bahsettiğim iki konu var aslında. Birincisi ev içinde tutarlı davranmak, her erişkinin çocuğa aynı davranması. Zaten bu konuyla ilgili görüşler yazılmış. Ben aynı evde yaşamayan ikincil akrabaların şımartmasına hoşluk olarak bakıyorum. Ama ev içinde bana doğru gelmiyor. İkinci konu ise kendi ifade etme konuları dışında sadece şımarkılık ağlaması olan tepinmeye karşı verilen tepki. Bu pek anlaşılamıyor sanırım. Belki her çocuk farklı olduğu içindir. Benim oğlumun farklı tepkileri var. Canı yandığında veya üzüldüğünde farklı, 2 yaş sendromunda farklı ve şımarklıkta farklı ağlıyor. Ben üçüncüsüne tepkinin yumuşak olmamasından yanayım. Sanırım ben bu konuda standartlardan daha sert düşünüyorum :)


GOGO05

bende aynı durumdayım ama bakıcımız içinde gerçekten zor bir durum emante çocuğu ağlatmakta onun için zor benim oğlumda bu aralar ağlayarak anlatıyor derdini ben ilgilenmiyorum ama bakıcı bunu yapamıyor bunuda görmezden gelmek zorunda kalıyorum çünkü o kadar çok artıları varki...


GOGO05

bende aynı durumdayım ama bakıcımız içinde gerçekten zor bir durum emante çocuğu ağlatmakta onun için zor benim oğlumda bu aralar ağlayarak anlatıyor derdini ben ilgilenmiyorum ama bakıcı bunu yapamıyor bunuda görmezden gelmek zorunda kalıyorum çünkü o kadar çok artıları varki...


CokBilmis

Bence boşuna çabalamayın. Kadının içinden kucağa almak geliyorsa sizin yanınızda dediğinizi yapar, arkanızı dönünce gene kucağına alır.

Bence çocuklar her insanın huyunu öğrenip, adamına göre muameleye yapmayı beceriyorlar.

Ayrıca bence her çocuğun şımarmaya da hakkı vardır. Evdeki otorite sizseniz, size şımarmasın, istemiyorsanız. Ama çocuğun da şımaracak birilerine ihtiyacı var. Eskiden nineler evdeymiş, onlara şımarılırmış. Sizinki de bakıcısına şımarıversin. 1-2 sene sonra bakıcı olmayacak zaten hayatınızda.


ipekkusgoz

selen hanım zaten hah tam sizin durumunuzla ilgili bir yazı diye vermemişim linki farkındaysanız.Niye bu benim konumla ilgili değil diye tepki gösteriyorsunuz ki.Belki bu konuya gözatan başka biri işine yarayacak bir şeyler bulacak bu yazıda.

Ben kendi çocuğuma zor isim buldum sana nasıl isim bulayım diye söylenerek göz attıktan sonra iyi ki bakmışım dediğim konular oldu benim buradaki kısa geçmişimde.

Neyse sağlık olsun


selencem

İpek hanım, doğru söylüyorsunuz. Sonuçta bilgi bilgidir, teşekkürler :)


fistikcik

Bu konuda Tracy Hogg'un ve Aletha Solter'in biraz farklı yaklaşımları var. 2 yaş dönemi huysuzluk krizleri yapan çocuğunağlamasını görmezden gelmek yerine onun adına yaşadığı duyguyu dillendirmek, böylece onu anladığınızı belirtmek ve öfkesi geçene kadar sevginizi esirgemeden yanında olmayı öneriyorlar.
Örneğin toplar kaplara sığmadı diye kriz mi çıktı ? "Toplar sığmadı diye öfkelendiğini görüyorum canım. Evet canın sıkıldı, biliyorum. İstersen rahatlamak için ağlayabilirsin, ben yanındayım. Sen sakinleşene kadar burada bekleyeceğim" diyerek çocuğa arkadan sarılınabilir, ya da en azından yanında olunabilir. Sakinleşince "Aferin ne güzel sakinleştirdin kendini" diye çocuk övülür.

Bu yaklaşımın sizin uygulamaya çalıştığınız ağlamaya ilgisiz kalarak prim vermeme tavrı ile bakıcının ilgi dağıtarak konuyu unutturmasından farkı şu : çocuk zaten bu tür krizlere duygularını ifade edemediği için giriyor. Onun yerine siz ifade ederek onu anladığınızı belirtiyorsunuz. Ağlayarak rahatlamasına müsade de ediyorsunuz. Ve yanında olarak sevginizi belirtiyorsunuz.

(Tabii bunlar sadece kitabi bilgiler. Henüz o dönemi deneyimlemedik. Ama şimdiden bizimki bazı şeyleri protesto ettiği zaman onu anladığımı belirtmem onu sakinleştiriyor)




Cevaplamak için Üye ol