anneliği amatör annelik ve profesyonel annelik olarak suni sınıflasak bu terimleri nasıl tanımlardık?


iremyavuzisik soruyor: 10

profesyonel olduğunu düşünen anneler özellikle yazsın lütfen. çalışan çalışmayan ayrımı değil sorduğum. mesela amatör ruhla çalışıyoruz sözünü düşünelim...


14 Cevap


pratikanne

Bence ilkinde amator oluyorsun. Ama bir seyi amator yapip cok seversen basarili olacagin gibi bu da oyle.  Ilkleri tecrube ediyorsun, bazi seyleri okuyarak, bazi seyleri el yordami, bazi seyleri de icgudu ile biliyorsun. Her amatorun yogurt yiyisi de farkli oluyor. Amator deyip gecmemek lazim. Girisimci ruhu amatordedir, arastirma ruhu amatordedir, enerji ve yaraticilik amatordedir.

Ikincisinde profesyonele kayiyorsun. Artik daha verimli olabiliyorsun. Bazi seyleri gozun kapali yapabiliyorsun.

Ucuncuden sonra profesyonel sayilip kidem alabilirsin.

Ama sunu farketmek lazim. Ilk cocugun icin hala amatorsun. Senin ilk okullun, ilk ergenin, ilk gencin, ilk yetiskinin, hep o.

Benim kafamda amator/profesyonel ayristirilmasi budur.


asna

pratik annem bana prof. dedi, tak* :)

katilmakla birlikte eklemek istdiklerim var lakin önce 3.nr. uyutabillmem lazim :)


(*danca = tesekkür)


ediluj

Üç bayanıda tebrik ederim kısa sürelerle tekrar anne olarak .ama özellikle asna sen prof.luğu üç tane ve de henüz nerdeyse üçüde bebek:))fazlasıyla hak etmişsin:))


asna

overfertililte ;-)


selencem

asna valla seni anlatıp duruyorum, ne cesaret, bravo diye... kolay gelsin!

ben ilk çocukta da zamanla profesyonelliğe geçilebileceğini düşünüyorum. ama "etraftakiler" bunu engelliyor. yani ben tek başıma tam zamanlı büyütsem oğlumu profesyonel yaklaşırdım. yani onun için anlık değil uzun vadeli mutluluk ve rahatlığın peşinde olurdum. ama "diğerleri" aman ağlamasın, aman da aman diyerek bunun tersini yapıyorlar.

tabi ben çalışıyorum ve teorilerim hayata geçmiyor, ben de arada takılıp kaldım.



iremyavuzisik

evet pratik anne ikincide ister istemez daha profesyonel davranmak gerekiyor sanki mecburen dedigin gibi verimli olmak gereginden. amatorluk bence daha duygusal yaklasmak. nasil ay cok profesyonelce deriz duygularini kontrol altinda tutarak isine devam edebilen kisilere. isyerimizde mesela.. sanirim benim de ikileme dustugum nokta duygularimla asiri sevgiyle onun icin fazlasini yapmak, hatta yapabilecegimden fazlasini yapmak kendimi hirpalamak. boyle gordum ve boyle onaylaniyor bir noktada annelik. bu amatorluk bence. ustelik cocuga zararli da olabilir- olabilir- diyorum bilemiyorum. 
yani cok yorgun dusuyorum sadece onlara odaklanmaktan ve bu bir hata mi, bozukluk mu, ruhen yorgunum kendi kendime bir cay icip bir kac sayfa yazi yazmamaktan ya da cok sevdigim suluboyami yapamamaktan. onlar oynuyorken yapabilmek istiyorum. istiyorum ki oglum da kendini mesgul tutabilsin ve beraber ayni odada yapabilelim. belki de cok yakinim bu noktalara ve goremiyorum. benden birsey kalmazsa ne yarari var anneligin. kendim icin de bir seyler yapmak istiyorum ve bunu şstedigim icin de yargiliyorum kendimi. sukretmek sukretmek sukretmek kicimi kaldirip calisip calisip 3 cesit yemek, 2 cesit kek, oyunlar puzzlelar hazirlamak varken oturmus sunlari yaziyorum ve buna da kiziyorum bir noktada. acaba biz turk annelerine mi ozgu aciya bagisik olmak diyorum sonra da yok biz sansliyiz istesek temizlikci vs var yine burada.  
bunlarla baglantili disiplin sevgi dengesi amatorlukten profesyonellige gecisi saglayacak unsur gibi siz ne dersiniz


sevfurkereym

ben oğlum doğduğumda yanımda eşimden başka kimse yoktu yanlızdık.o yüzden cesaretli ve korkusuzdum.çünkü başka şansımız yoktu.acemilik çekmedim hiç.bilmediğim şeyler vardı elbette üstesinden geldik çok şükür.çok uykusuz kaldım çok zorlandım çok ağladım ama herzaman ne yapacağımı biliyodum.sırtımı dayacağım kimse yoktu maalesef.ikinci çocuğumu daha tecrübeli büyüteceğime inanıyorum.anneler herzaman ne yapacağını biliyorlar zaten.bütün annelere kolaylıklar diliyorum.


ikicocukannesi

biz sizinle arkadas olalım mı? ben cok sevdim sorularınızı?

asna yaz lutfen, seni okumak ne keyif olur benim icin...

benimde hallerim benzer, otelerim kendimi. vicdanım bir tuhaf. mesela esim koruyabiliyor zihnini. haftanın bir gecesini ayırır kendine, ne yapar ne eder iki saati kendine bırakır. ben bu ise kalkısınca vicdanımda bir sızlama olur. oncelik suzgeci isler. derim hemen kendime, hangisi daha oncelikli: cocuklarla dıgıdık oynamak mı yoksa kızlarla sinemaya gitmek mi. sonuc itibarı ile evde dıgıdık oynarım. lakin bazen arıza zamanlarım olur. o hallerimde dagıtırım. kocam sagolsun toparlar. ne yazıyorum ben allah askına, siz baska bir sey demissiniz:)

zararlı olur mu yok gelemiyorum hala konuya, demissizin ya cocuklara zararlı olur mu diye. bence altı yedi yasına gelene kadar zararından cok faydası olur. lakin anne kisisi eger bagımlı bir hal halini alırsa ilerde cocuga zarar da verebilir. lisedeyim folklor ekindeyim bir arkadasım var hic unutmuyorum. antremanlara hep annesiyle katılıyor, iliskileri bagımlı bir hal almıs cunku. anne tarafını gectim, bu kızcagız da annesi olmadan yapamıyor. anne hic izin vermemis cunku. bu tehlikeli bana kalırsa.

sevgi disiplin dengesi mi dedi birisi? baktım cocuklarınıza biri 3,5 diger 4 aylık. ben kendimi soyle avutuyorum, henuz disiplin icin cok minikler, size de oyle desem:) saka bir yana, elbette sınırları bilmek gerekiyor, bunun icin birtakım onlemler de var hali hazırda yaptıgım lakin adına disiplin bile diyemiyorum, bana biraz mesafeli konular:)

amator / profosyonel: diyecegim sudur: ilkinde insan tecrubesiz oluyor. dogru. lakin ikincisinde de oyle cok anlamlı fark olmuyor. yurek degismiyor. sadece altını daha hızlı acabiliyor ve daha hızlı organize oluyor insan.

birde; geleneklerine gore annelik edenler daha rahat oluyorlar. gozlemim budur. az arastıran daha cok annesini buyuklerini dinleyen. kesinlikle daha rahatlar...

selamlar ve kolaylıklar:)


ikicocukannesi

yazmamısım;

amatorluk duygusal yaklasmak demissiniz ya,

o degismiyor iremyavuzısık.

ben beceremedim.

ne ilk bebegimde,
ne ikincisinde.


iremyavuzisik

ikicocukannesi ne guzel yazmissin okuyunca biri güç dalgası daha geldi, nasil diyeyim dusmustu sungum bunalmaktan bir anda rahatladim,  ilac gibi tam gidiyorum elden dedigim noktada.

disiplin iciin kucukler mi gercekten boyle mi dusunuyorsun? buyuk oglum 3,5 yasinda ve bence aksam en gec 9 dedin mi uyumali. cogunlukla 9.30 gibi basariya ulasmis oluyoruz ama kresten gelince cok ozlemis oluyoruz birbirimizi, bir oyun daha, bir kitap daha yatmak istemiyor hakli olarak. e bir de kucuk kardesiyle emzirme fasillari... derken kac parca olabilirim.
kalbim her an onlarla carpiyor, bu aksam ilk kez kresteki bir odev icin calistik, ilk odevimiz olacak bu proje. bir kumas uzerine kendisini ciziyoruz ve sevip sevmediklerini, fiziksel ozelliklerini gosterecegiz. bayagi heyecanlandim varimizi yogumuzu ortaya koymaya calistik bu aksam, yarin ve obur gun yine devaim. ve yazdiklarini okuyunca silkindim beni bu iki afacandan daha cok gulumseten hicbir sey yok ki.

sevfurker senin gibi biz de burda cekirdek aile durumunda yasiyoruz. bu secimden memnun olmakla beraber buyuklerle cocuk buyutmenin sicakligini ve zenginligini de daha cok tatmak cok isterdim, ozellikle buyuk oglum buyuk aile ortamini ve evini cok cok sever. benim annemler ankarada ve babaannemiz de karsida ve ancak haftasonu bir gun gecebiliyoruz karsiya. buyuklerle annelerle buyuten onlara kulak veren annelerin daha rahat olduguna ben de katiliyorum. 

disipline fazla odaklaniyorum belki de...kendim icin disip. degil onlar icin bence bu temel prensiplerden 



Cevaplamak için Üye ol