bebek ve çocuklardan korkma

elvan soruyor: 4

kızım 21 aylık... yaz başından beri, bahar aylarından beri diyebilirim (14-15 aylık), gördüğü bebek ve çocuklardan korkuyor... öncesinde zaten tam olarak anlayamıyordu, bir de genelde benim yanımda olduğundan sanırım bir tepki vermiyordu. bebek (hareketlenmiş bebekler) ve çocukları görünce benden kucak istiyor, ben yoksam yanında, dudaklar bükülüp sanki canı yanmışçasına ağlıyor, susturamıyorum. en son arkadaşımın 10 aylık oğluna da aynısını yaptı. nasıl davranmalıyım? karşısındakinin uslu ya da hareketli bir çocuk olması farketmiyor. ben ne kadar cici yapsam da korktuğu çocuğa, kızım alışamıyor... bu durumu yaşayan var mı? bir çaresi var mı?


4 Cevap


beram

slm
bu yaşlarda rastlanan bir durumdur korku. her çocukta farklı şekilde ortaya çıkar. burda önemli olan korkusu pekiştirilmemeli. yani korktuğu şeye karşı ebeveyn onu normalleştirerek anlatmalı ve çocuğun verdiği duygu ebeveyn tarafından da sergilenmemeli. yani çocuk korktuysa anne ona apar topar sarılmamalı. sakin bir şekilde durmalı ve çocuğuna karşılaşılan durumun normal olduğu mesajını vermeli.
  sosyalleşmek çocuklar için zor bir süreç. artık oral dönemi bırakıp anal döneme giriyor. bu dış dünyayla ilişkisinin en sancılı evresi. 
   çoğunlukla şöyle hatalar yapılıyor; çocuğun korkusu anne tarafından pekiştiriliyor,çocuk neyden korktuysa anne çocuğun yanında başkasına korkusunu bahsediyor ya da çocuk korktuğunda anne ses tonuyla dahi olsa gerçekten korkulacak birşey varmış gibi korkma davranışını pekiştiriyor.
   -sakin olunmalı
  - anlatılmalı
   -başkasına çocuğun yanında anlatılmamalı
   -konunun üzerinde çok durulmamalı.
   mesela; çocuğunuz korkuyor diye bebekleri toplamayın, ya da çocuklu ortama girmemzlik yapmayın. eğer böyle yaparsanız çocuğunuzun korku alanlarının arttığını ve çeşitlendiğini görürsünüz. eğer bununla tek başınıza başetmekte zorlanırsanız çocuk psk dan destek alabilirsiniz. istanbulda yaşıyorsanız ibb kadın ve aile sağlığı merkezleri var. buralar ücretsiz piskolojik danışmanlık hizmeti veriyor. 153 ü arayarak randevu alabilirsiniz. :)
kolaylıkla diliyorum


beyhanserhat

Merhaba,

benim oğlumda 19 aylık.  Son günlerde çocuklardan korkuyor.  Özellikle hareketli parkta koşan çocukları görünce ürküyor.  Ben de  dönemsel olduğunu düşünüyorum. Çevremizde fazla çocuk yok. Çocuklarla çok az görüşüyor. Nasıl iletişim kuracağını bilemiyorum zannedersem. 
Beklemek, yavaş yavaş çocuklu ortamlara sokmak gerekiyor.  Çok ısrarcı olmak yerine bir süreç olarak bakıp alışmasına zaman tanımak.  Üzerinde çok konuşup özellikle çocuğun yanında başkalarına büyük bir sorunmuş gibi bahsetmek çok olumsuz olabilr.
Serhat 1 yaş civarında yabancı-yetişkinlerden ürküyordu.  Bağıra bağıra ağlıyordu. Sonra geçti. Şimdi yetişkinlerle çok rahat iletişime geçiyor.
Bunun da gececiğini düşünüyorum.
kolaylıklar diliyorum.

Konuyla ilgili kitaplar var mı? Önerebilirseniz sevinirim. tsk.

sevgiler
Beyhan


azo

merhaba
benim oğlumunda bazı korkuları var.
mesela böceklerden, karınca ve sineklerden korkuyordu.
ben bu korkusunu yenmesini oyunla çözmeye dediğiniz gibi üstünde durmayarak atlatmaya çalışıyorum.
baya yol aldık aslında:)
mesela duvara konan sineğe hade deyip kovuyoruz ve o uçunca gülüyoruz.
şimdi ne zaman görse kendisi hade diye kovarak üstüne gidiyor.
karpuz çekirdeklerini ilk gördüğünde böcek sandı ve korktu.
tam konuşamadığı için kendi dilince parmağıyla göstererek dehşete kapılmış gibi bişeyler anlattı.
sonra ben çekirdekleri aldım elime ve onları masada yan yana dizdim.
onunda eline verip aynısını yapmasını istedim.
sonra oda oynamaya başladı çekirdeklerle:)
karınca resimleri yapıyorum, dergilerden bulup gösteriyorum cici karıncalar diye..
baya iyi şimdi.

birgün odada oynarken bahçedeki ağaçlardan sanırım camdan içeri bi böcek düşmüş.
tam önüne, yere..
tedirgin ve korkulu bi ses tonuyla bişeyler anlatıp babasının elinden tutup getirip göstermiş ve çok korkmuş.sanırım bu böcek korkusu ozamandan kaldı.ama baya aştık.

aşamadığımız ve nasıl aşacağımı bilmediğim bir başka korkusu ise ani gördüğü ve duyduğu seslere sıçrayarak verdiği tepki:(
çok uzun zamandır böyle..sanırım oyuna yada yaptığı şeye çok konsatre oluyor ve evde babaannesiyle akşama kadar yanlız ve sessiz bir ortamda olduğu için birden ani ses ve görüntülere irkiliyo.bende çok üzülüyorum.
mesela odasında kendi oynarken yanına gideceksem, dalmışsa uzaktan yavaş yavaş kaan ben geliyorum annecim gibi seslerle işaret verip korkmasını önlemeye çalışıyorum.
ama mesela sokakta yoldan birden araba geçerken bile irkiliyo:(


zeynoarda

Merhaba,
oğlum 23 ayını doldurmak üzere, benzer durumları biz de yaşadık halen de zaman zaman yaşıyoruz. Kendinden büyük çocuklarla güzel vakit geçirirken kendi yaşıtları ve daha küçükler ile bir arada olmak istemiyordu. Daha küçük aylarına korkup ağladığı, parkta etrafında koşan bağıran çocuklar olduğunda kenara kaçtığı yada bize sığındığı durumları çok fazla yaşadık.
Bizim yaptığımız hata bebekliğinden beri, istemediği, ağladığı, reddettiği ortamlara onu üzmemek sıkıntıya sokmamak adına girmemek oldu. Biraz ağlaması, sıkıntıyla yüzyüze gelmesi gerektiğinin geç farkına vardık. Aslında beram ın yazdığı hataları yapmıştık geç farkettik..
Diğer çocukları sevmek, cici yapmak vs bunlar uzun vadede işe yarıyorlar ama ani çözümler getirmiyorlar. Bir danışmanlık aldık ve diğer çocuklarla bizim oynamamız, onu buna zorlamak yerine, bizi gormesini saglamamiz, onun gıyabında  baskaları ile konusurken "parka gidiyoruz ve Arda orda çok eğleniyor. Diğer çocukları çok seviyor biliyormusunuz , yaşasın birazdan çoook kalabalik bir yere gideceğiz " gibi teşvik edici cumleler kurmamız öğütlendi. Ve tabii bu kurduğumuz cümleleri hayata geçirmemiz, gürültüden bağıran çocuklardan hoşlanmasak bile , öyle bir ortamda çok rahat ve mutlu olduğumuzu ona hissettirmemiz gerekiyordu.
Tüm bunların yanında yaklasik bir ay önce yarım gün yuvaya başlattık.
Peki ne durumdayız? Şimdilik parkta koşan ve bağıran çocuklardan kaçmayı bıraktık. Daha çok neden ağladıklarını yada bağırdıklarını soruyor yada tahmin yurutuyor, kafası bum olmus agliyoo gibi.. İlk defa girilen yabanci ortamlarda hala cekinik ama kendin yapabilirsin sen de oyuna katılabilirsin, aferin benim ogluma hadi git bakalim gibi tesviklerimiz daha cabuk sonuc veriyor. Yuvada diger cocuklardan kacmadigi, toplu yapılan aktivitelerde ekstra tesvik gerekmeden herkesle birlikte hareket ettiği bilgisini aliyoruz. Ama hala kat etmesi gereken çok yol var ve bizim onlara örnek olmamız gerekiyor..
Sevgiler
Zeynep



Cevaplamak için Üye ol