Çalışan Anne yada Çalışmayan anne Tercih?

balerin soruyor: 10

Sevgili Anneler Çalışan anne olmak yada olmamak hangisi tercihiniz mutlaka tercih yaşam koşullarına baglı olsada mecburiyet yada mecburiyetsizlik sizlerin çocuğunuz adımna verdiğiniz kendi adınıza tercihleriniz nelerdir?


20 Cevap




GOGO05

ben çalışıyorum  çok zor ama memnunum sadece oğlumu çok özlüyorum ama onun geleceği için en doğru karar olduğunu düşünüyorum zaten 3-4 yaşından sonra kreş okul falan olacağı için tercihim çalışan anne olmak


ozgelif

Ben çalışıyorum. Kendi işim avukatım. Genelde 10 da çıkıp akşam 4-5 gibi evde oluyorum. Çalışma mecburiyetim yok maddi açıdan. Zaten çok uzun süre evde kaldım. Sadece kendime kalsa ya da normal maaşlı 9-18 çalışıyor olsam çalışmam.Ama herşeyden önce kendi ailemin duygusal baskısı var üstümde ve de çalışma şartlarım rahat. 

 Önceliğim hep Elif oldu düşündüğüm ve ikilimde kaldığım anlarda. Yani benim için kendi ayaklarının üstünde durmak,maddi bağımsızlık, emek, kariyer öncelikli değil. Ama itiraf etmek gerekirse çalışmak ve sosyalleşmek de  iyi geliyor insana. Bence belirli bir standartı yok bu işin. En önemlisi sizin mutlu olmanız.Çünkü mutlu anne mutlu çocuk demek.


CokBilmis

Benim annem de çalışıyordu, ben de çalışıyorum. Bir insanın üretmeme ihtimalini düşünemiyorum.

2 nesil öncesine kadar kadınlarımız tarlada, bağda, bahçede çalışır, halı dokur, hayvancılık yapar vs vs üretirdi. Sonra modern hayat "ev kadını" diye bir kavram uydurdu. Şehir hayatı çocukları ortalıkta görmek istemiyor. Çocukla birlikte çalışmak mümkün olmadığından anneler evde, babala rise çocuklarından uzakta yaşıyor. Bunu insan tabiatına aykırı buluyorum. İnsanlar yavaş yavaş isyan etmeye başladılar zaten.

Benim tuzum kuru, koşullarım uygun. Haftanın 3 günü işe geliyorum. 10 gibi işe geliyorum akşam 5.30da evde oluyorum (gerçi son 6 aydır özel bir yoğunluk sebebiyle sabah 10 akşam 11 işteyim). Kızım 1 yaşına gelene kadar evden çalıştım. 18 aylık olana kadar haftada 1-2 işe giderek alıştırdım. 1,5-2 yaş arasında haftada 3 güne çıkardım. 2,5 yaşından bu yana da haftaiçi günde sadece yarım saat görmeme rağmen en ufak bir sorun yaşamıyoruz.
Ama babamız mutsuzdu. Sabah kızını göremeden gidiyor akşam da sadece 1 saat görebiliyordu. Günde 1 saatle çocuk büyütülmez dedi. Şimdi İStanbul'u terk etmeye hazırlanıyoruz. İşe 10 dk'da yürüyerek gidecek. Günde en az 5 saatini kızı ile geçirebilecek.

Çocuğun ilk 1 senesi çok ağır bir fiziksel bakım gerektiriyor. Bu nedenle anne ile bebeğin ilk 1 sene birarada olması, harika olur. İkinci senede de çocuk kendini güvende hissetmek istiyor. Gönül ister ki ikinci senede de baba çocuğuyla birarada olabilsin. Erkek memurların 24 ay doğum izinleri var mesela. Eşim memur olsa kesin kullanırdı.

24. aydan sonra ise zaten yavaş yavaş yuvaya başlaması ya da en azından oyun grupları vs ile anne-baba olmadan da güvende olabileceğini öğrenmesi çocuk için iyi olur. Zaten çocuk da hereketleriyle bunu belli ediyor. Benim kız artık bana "Hoşça kal, ben parka gidiyorum" diyor ve arkasını dönüp gidiyor :)

Yani keşke şartlar elverse de anne-baba ve çocuk için uygun ortamlar olsa.

Şunu da söylemek isterim ki eğer çalışmasam da olur diyeceğim bir işim olsaydı, ne bileyim bir yerde sekreter olsaydım da ben olmasam da o büro işleyecek olsaydı bebeğim 2 yaşına gelene kadar bu şehir ortamında çalışmamayı tercih ederdim.

Ama ömür boyu çalışmamak diye bir şey düşünemiyorum. Benim de kariyer hayallerim var. Kızımın da kariyer hayalleri olsun isterim. Niye benim kızım da bu ülkeye Cumhurbaşkanı olmasın mesela? Kadının tek görevi çocuk yetiştirmek olmamalı. Çocuk yetiştirmek önemli bir iştir ve tüm ailenin, hatta toplumun elbirliğiyle bu işi yerine getirmesi gerekir.



coffetea

ah ah ah 1 yıldır ist.dan kurtulmayı bekliyorum.
gerçekten çok sevindim adınıza çokbilmiş. en en kısa zamanda darısı başıma...

ben ist.a üniv .için geldim tek isteğim ist.du.malesef şimdi tek isteğim gitmek.
özel bir bankadan istifa ettim.herşey iyi giderken kariyer, maddi.

ben çocuğum uyuduktan sonra eve gelmek istemedim.zatn ist.da kimsem de yok kime bırakayım bahanelerimle.annem ben gelir giderim desede istemedim....

hala beklemedeyim bu yılolmazsa diğer yıl ne zaman olursa asla bu yalnızlık şehrinde çocuğumu yetiştirmeyeceğim...belki memleketimde olsam banka bile olsa devam edebilirdim.

bu arada diğer soruna( kaç çocuk ideal) bir cvp daha vereyim balerin;" ist.dan gidebilirsek ikinciyi yapabiliriz"" isteği de eşimin isteği  :))

annem çalışan anneydi.ondan da belki ben bebeğimin yanında kalmak istedim...
ama şunu söyleyeyim.
"tecrübe ile":

annenin çalışan olmasından ziyade gerçekten de vakit ayırması önemli....annemle hiç parka gitmedim ya mesela
geçmişe dönsem annem yine çalışsın-bana çok şey kattı-olsun ama parka da gidelim başbaşa, boyama da yapalım,kitap da okuyalım  isterdim ...

(annemin ilgisiz olduğu çıkmasın burdan,hayat şartları belki,herzaman der ;bize söyleyen olmadı şöyle şöyle yapmayın vs..çocuk psikoloj.bilmedik diye)

sonuç;ilk 2yıl kızımla olmaya değerdi işi bırakmam...(kötü yanı ist.yalnızlığı)2 yaştan sonra ise evde durulmaz...mümkünse 6da çıkılan bir iş olsun...  :)))



elifnazar

BENDE ÇALIŞAN HEMDE VARDİYALI ÇALIŞAN BİR ANNEYDİM OCAĞA KADAR.BAKICI BAKTI OĞLUMA YATILI.NASIL ZOR OLDUĞUNU VARDİYALI ÇALIŞANLAR ANLAR.OCAKTAN BERİ EVDEYİM ÇOK MUTLUYUM AMA EYLÜL GİBİ TEKRAR BAŞLAYACAĞIM.AÇIKÇASI EVDE OLMAK OĞLUMLA OLMAK MÜKEMMEL BİRŞEY MİLLETİN AĞIZ KOKUSUNU ÇEKMEMEKTE.AMA ŞUDA BİR GERÇEK Kİ;24 SAAT ÇOCUKLA OLMAK ONUN İÇİN OLUMSUZ BENCE.BENİM İÇİNDE.BİR YERDEN SONRA ARTIK SİNİR TAHAMÜL KALMIYOR İSTER İSTEMEZ KIZDIĞINIZ BAĞIRDIĞINIZ SONRA SAATLERCE VİCDAN AZABI ÇEKTİĞİNİZ ANLAR YAŞAMAYA BAŞLIYORSUNUZ.BİRŞEYLER KATAMADIĞINIZI ANLIYORSUNUZ.ŞİMDİ DOĞRUYA DOĞRU HER EV HANIMI ANNE DÜZENLİ,SÜREKLİ KALİTELİ BİR ŞEKİLDE EĞİTİMİ,OYUNU VS.İLGİLENEMİYOR.MALUM BİRDE İNSAN EVDE OLDU MU EV İŞLERİNİN HİÇ BİTMEDİĞİNİ ANLIYORSUNUZ.HERŞEY GÖZÜNÜZE BATIYOR.EV İŞİDE YAPAMIYORSUNUZ ADAM AKILLI ÇOCUKLA... FAZLA BİRLİKTELİKTE ÇOK İYİ BİRŞEY DEĞİL.ONUNLA AZ AMA GERÇEKTEN KALİTELİ GEÇİRDİĞİMİZ VAKİTLERİ ÖZLEDİM.BABASINI HAFTADA 2-3 GÜN GÖRÜYOR VE ŞUAN ONUN İÇİN BABASINDAN BAŞKA BİRŞEY YOK.HAYRAN BABASINA VE EMİNİM BENDEN DAHA ÇOK SEVİYOR :(((


sunkey

Ben de çalışan anne çocuğuydum ve kendime ben çocuklarımı bakıcıya bırakmayacağım diye söz verdiğimi hatırlıyorum. Çok sevdiğim bir bakıcım ve ilgili çok bir annem olmasına rağmen. Şimdi ben de kızım doğunca çalışmaya devam edeceğim.

Bir yanım çok üzülüyor, öbür yanım da ilişkimiz için daha iyi olacağını söylüyor. Ben uzun süre evde hiç kalmadım daha önce, dolayısla tüm gün evde olmayı hayal bile edemiyorum:)  Ama diğerlerinin de paylaştığı gibi daha esnek iş saatleri çoook iyi olurdu. Bu nedenle ben de eşimi bu şehirden kaçmak için ikna etmeye çalışıyorum.
 
Ne yazık ki çocuklarımız onlar için en iyisini değil bizim elimizden gelenin en iyisini yaşayacaklar. Yani göreceğiz :)


coffetea

bizim bakıcımızda çok iyiydii.hiçbir kötü anı yok hafızamda .öyle hayat dolu neşeli bir insan ve akraba idi. 

kardeşimin şöyle bir anısı var:)
birgün para mezusu konuşurken mi?veya annem ödeme yaparken mi ? görmüş.yani para karşılığı bakıldığını anladığı an(kaç yaşındaı bilemiyor)
o kadar üzülmüş ki ,inanamamış çok içerlemiş.
yani gerçekten bakıcısını ne kadar sevdiği ve ailesi gibi gördüğüne benimsediğine örnek değil mi çok duygulandırır beni:)


oykm_08

yaklaşık 6 hafta sonra işe başlayacağım, tek avuntum kızım 8 ayını bitirene kadar 8-13, 1 yaşını bitirene kadar da 8-14:30 çalışıyo olmam.. ondan sonra 3 vardiyalı nöbet hayatı başlıyo yeniden )):

hamileyken 1 yaşına kadar kesinlikle ben bakarım ücretsiz izne çıkarım diyodum, yaklaşık üç aydır kızımla birlikteyim ve kaliteli zaman diye bişe yok ne yazık ki... babamız da nöbet sistemli çalıştığından gündüz evde olabiliyo ama ne oluyo anne emzirdikten sonra kız babaya gidiyo anne yemek çamaşır vs ile ilgilenirken baba kızla oyunlar oynuyo şarkılar eşliğinde dans ediyo kıskanıyorum valla! heleki burun temizliği, tırnak kesme işi de anneye kalıyo ki sormayın kız benden soğuyacak diye kjorkuyorum..



Cevaplamak için Üye ol