Bebeklerin ayakları yere bastırılmalı mı?

Sanemm soruyor: 8

Büyüklerimize göre bebeklerin ayakları yere bastırılmalıymış ki öğrensinler. Şahsen zamanı geldiğinde ve kendilerini hazır hissettiklerinde oturma, emekleme, yere basma gibi eylemleri kendilerin yapacakları inancındayım...

Doktorunuzdan ya da tecrübelerinizden edindiğiniz bilgiler doğrultusunda siz hangisini yaptınız? Bebeklerin ayakları yere bastırılmalı mı, bastırılmamalı mı? Artısı - eksisi nedir?


8 Cevap


baybay

benim kızım 14 aylık.ben bastırmak için çabalamamıştım,halen daha tam olarak basmıyor.belkide uğraşmalıydım basması için


jise

Bir engeli olmadığı müddetçe yürümeyen yahut yere  basamayan bir insan yok. Her şey zamanı geldiğinde oluyor, olacak, olmak zorunda..


dieleg

bebeğiniz daha çok küçük kendi kendine öğrenmesi için...biraz tesvik fena olmaz kanaatindeyim...zorlamadan üstelemeden kısa sürelerle ancak istikrarlı yardımlar yardımcı olacaktır bence.


ozgu_naz

zorlamadım ama basmaya başladığı andan itibaren onu kuvvetlendirecek şeyler yapmaya gayret ettik. korkusuzca düşmeden ayakta durabileceği zeminler hazırladık babayla. kol ve bacak kasları gerçekten çok güçlü farkedebiliyorum. zorlamayın ama istiyorsa yardımcı olun



monchichi

Bebeğim doğduğundan beri poposundan desteklenerek ayaklarını yere basıp iteklemeyi seviyor. Ben de bir zararı olur mu diye doktorumuza sormuştum, aksine teşvik etmişti. Şimdi ellerini tutarak oturma pozisyonundan ayağa kalkabiliyoruz.


BERNAUNSAL

benim kzımda suan bıraksan koltuk kenarına tutunarak ayakta durabilior kısa süreli.Bizimki de zaten 4 aylıkken falan hep zıplama çabası içerisindeydi Hep ayaklarını yere vurmak istyor heyecanlanıorr Bu onun için en güsel ve en mutlu olduğu oyun :))  Bence de bebeklere destek olup onları cesaretlendirmeliyiz Bu sayede bişier yapmaya baslıorlar!


dieleg

YÜRÜTEÇLER BACAK KASLARINI GÜÇLENDİRİRKEN KALÇASI GÜÇSÜZ KALACAĞINDAN ÖNERİLMİYOR DİYE BİLİYORUM...BİZ HOPPALA KULLANMIŞTIK ÇOK UZUN SÜRE  ÇOK DA MUTLUYDU KENDİ KENDİNE HAREKET EDEBİLDİĞİ İÇİN...


cankush

ben zor çocuk sahibi olan bir anneyim. aşılama, tüp bebek vs... böyle olunca insan herşeyden korkabiliyor. ben bunun biraz hata olduğunu gözlemlerim sonucunda öğrendim. bebeklerim 3 aylıkken bakıcım olan bayan (ki kendisine gerçekten çok güveniyorum) hoplatarak hafif hafif ayaklarının üzerinde bastırıyordu. ben hemen "ay çok erken, kemik gelişimi cart curt" dedim.

oysaki bir bebeğe ne kadar çok el değerse o kadar kısa sürede bir çok şeyi öğreniyor. eltimin benden 2,5 ay önce doğan ikizleri 6 aylıkken emekledi, benimkiler daha çok yeni...
bir kızım çok daha geç bastı. evet eninde sonunda yürüyorlar, oturuyorlar vb gibi... ama destek ile her şeyi çok daha hızlı yapıyorlar.

Arkadaşlarıma da daha sonrasında 3 aylıktan itibaren çocuklarının kas gelişimi için bazı egzersizler önerdim. şimdi 4 ayı biten olan bebeği hafif bir yardım ile oturup ayağa doğru kalkıyor. gayet de sağlıklı.

herkes kendini anne olarak nasıl rahat hissediyorsa o şekilde davranmalı. sonrasında da bu kararından dolayı üzülmemeli, diyeceğim de annelik vicdan azapsız geçmior sanırım :))).

sevgiler.


Cevaplamak için Üye ol