Verimli zaman nasıl geçirilir;ev-çocuk nasıl yürür?

01/02/2011 21:16:00
umutkaan 4,5Y soruyor:

   bebeklerinizle bir gününüz nasıl geçiyor,nasıl oyun oynuyorsunuz,iş yaparken o neler yapıyor?? verimli vakit nasıl geçirilir??
siz nezaman ve nasıl kendinize vakit ayırabiliyorsunuz? cevaplarsanız benim gibi kafası karışmış bir çok anneye rehber olmuş olursunuz,şimdiden teşekkürler,sevgiler

Çocuk mutlu, anne mutlu!Çocuklarınız aquadoodle'ın sadece suyla boyanan yumuşak yüzeyi üzerine sulu yumuşak uçlu kalemleriyle dilediklerini çizsinl...

Liste fiyatı:
57,90 TL
Fiyat:
54,90 TL
Kazancın:
%5 (3,00 TL)

Benzer Sorular


01/02/2011 22:28:00

valla zaman onunla geçiyo uyuyuncada koştur koştur iş yapıyorum.onunla ilgilenmekr-te zaten çok zekli kızımında hoşuna gidiyo benimde....bize zamana gelince sıfır.kendimizi unutuyoruz.    ee artık biraz büyüyene kadar biz diye bişy olmayacak....

01/02/2011 23:41:00

Ev işi yaparkende onunla vakit geçirebiliyorum,bir şekilde onuda konuya dahil ederek aktiviteye çeviriyorum,bu şekildede birşeyler öğreniyor.Mesela bulaşık makinasını boşaltırken çıkarttıklarımın ismini söylüyorum,(bıçakları önden çıkardıktan sonra)kaşık ve çatalları beraber çıkarırız mesela.Evi toparlarken yerlere attığı yastıkları koltulara koymasını isterim,to alırken temiz bir bezde ona veririm,çünkü kendinide siliyor:)Mutfakta yemek yaparken onada plastik kaplar ve tahta kaşık falan verirdim oda beni taklit ederdi.Zaten kurabiye,poğaça beraber yapıyoruz.Ayyyy meğer çocuğa bütün ev işlerini yaptırıyormuşum :)))

01/06/2011 13:04:00

ben de yaklaşık bir senedir evdeyim, çalışmayı bıraktım, oğlumla ilgileniyorum. şu an yaklaşık 2,5 yaşında, kış olduğundan vaktimiz   mecburen evde geçiyor, kağıt- kalem- elişi kağıtları ile bol bol faaliyet yapıyor, odasına asıyoruz.oyuncak hayvanlarıyla çiftlik kuruyoruz. Haftada bir -iki mutlaka hem onun için hem kendim için dışarı çıkmaya çalışıyorum, genelde alışveriş merkezine gidiyoruz.( genelde optimumu tercih ediyoruz, hem yakın hem de buz pateni yapanlara oğlum bayılıyor, en az 1 saat izliyoruz)
Ev işleri genelde o uyurken koştur koştur yapılıyor . Çünkü uyanıkken o da yapmak istiyor, 'ben sileyim, ben süpüreyim' diye sıraya giriyor. Arada ona da bi bez verdiğim oluyo tabi:)
Kendime gelince, ne yazık ki  çok vakit ayıramıyorum. Çok nadiren anneme(il dışında olduğundan gerçekten nadir) bırakıp  çıktığım oluyor.
 Aishwarya arkadaşım, aileden desteğin varsa illaki daha rahat olur, kendine vakit ayırırsın,ama ne yazık ki herkesin aynı imkanları olmuyabiliyor.Ben de çalışan bir anneyken ev hanımlığına geçiş yaptım.
Çocukla gün dolu dolu geçiyor, ister istemez kendini bu rutinde kaybediyorsun .

 Ama şu var ki ;büyüdükçe biraz daha rahatlıyorsun, arkadaş gibi eşlik etmeye başlıyor, anneliğin daha bir farklı keyfini sürüyorsun..


01/08/2011 00:05:00

Çok teşekkür ederim yorumlarınız için,aynı şeyleri yaşayan birilerinden destek alabilmek çok iyi geldi.aklınıza geldikçe yazarsanız çok sevinirim.ellerinize sağlık
  ben öğlene kadar çalışıyorum oğluma bu sene annem bakıyor.sabah giderken uyuduğu için ben onu göremiyorum,onunla vedalaşmanın gerekliliğni bildiğim halde oğlumu uyandırmaya kıyamıyorum dogrumu yanlışmı yapıyorum bilemiyorum.
  annanesiyle birlikte kahvaltı yapıyorlar ama eskiden düzenli kahvaltı yapan oğlum bu sıralar hiç birşey yemek istemiyor.bal yiyor,kuru üzüm belki biraz kaşar peyniri yiyormuş.sonra birlikte oyun oynuyorlar,kitap okumaya çalışıyorlar oda oda geziyorlarmış:)) 
   12 gibi uyuyyor bende bir gibi evde oluyorum uyanması 1 saati buluyor .1 saat dinleniyorum yemegimi yiyorum uyandıgında onu kucaklıyorum emziriyorum sonra altını değiştiriyoruz 1 saat sürebilecek öğle yemeği serüvenimiz başlıyor çok zorlanıyorum inanın kaşıklar bardaklar oyuncaklar biri olmazsa biri karıştırıyoruz,kapakları kapatıp açıyoruz bu arada keyfimiz gelirse ağzımızı açıyoruz.yemek yiyoruz. meyveyi her an yiyebiliriz ama yemek çok zor yiyoruz.abur cubur vermemeye çalışıyorum.yemek sorunu nasıl aşılır bilemiyorum .hava güzelse parka gidebiliyorduk şu sıralar buda mümkün olmuyor ben onu soğuk havalarda hiç alıştırmadım çıkmadık acaba sarıp sarmalayıp çıkartmak mı daha iyidir karar veremiyorum!! Yada alışveriş merkezlerine gidiyoruz özgürce koşabiliyor çok sınırlandırmıyorum birşeyleri çekiştiriyor insanların yanına gidiyor kendi yaşıtlarının yanında olmak hoşuna gidiyor.alışveriş umutla çok zor yapamıyoruz,sadece bizmi zorlanıyoruz merak ediyorum açıkçası:)
    Evde kalıyorsak süpürmem gerekiyorsa süpürmeye çalışıyorum etrafı toparlamaya çalışıyorum umut arkamda oluyor çoğu zaman,iş yaparken konuşmaya çalışıyorum onu ihmal etmediğimi hissettirmek adına.ama iş yaparken onu ihmal ettiğim duygusunu yaşıyorum
  Sonra oyun oynuyoruz (aslında verimli oyun oynanır nasıl onuda bilemiyorum paylaşırsanız çok sevinirim).kuleler yapıyoruz.şekilleri yerlerinden içeri atıyoruz,basket oynuyoruz.umutu yakalayıp gıdıklamaya çalışıyorum dans ediyoruz,kitap okuyoruz,arada meyve yiyoruz hepsini bir arada yapmıyoruz tabi.yeni yeni kalem alıyoruz elimize.bundan sonra resim yapmaya başlarız sanırım geçmi kaldım acaba??bilemiyorum
  babamızın gelmesine yakın yemekle ugraşıyorum oda mutfakta dolaplardan bulduklarıyla oynamaya çalışıyor.cezveler plastik kaplar buluyor çıkartıyor yada annanesiyle oyun oynuyor. baba gelince ben devreden çıkıyorum onlar zaman geçirmeye çalışıyor akşam yemeği banyo uyku derken 8 8buçuk yatma zamanı biberon ninni ve uykuya dalış.
  bana kalan ya beraber uyuya kalıyorum ya da uyumazsam okula hazırlık yapmam gerekiyorsa onu yapmaya çalışıyorum yada evi toparlamak.şu an annem oldugundan bana yardımcı oluyor ama o olmadıgında başetmem mümkün deil.nasıl yapıyorsunuz hayran kalıyorum inanın.ben iş ve evi bir arada yürütemiyorum.gece uykularımızda çok düzensiz çok sık uyanıyoruz ve buda benim enerjimi alıyor.ne zaman düzelir nasıl düzelir bilemiyorum
       benim sorunum kendimi çok yetersiz hissetmek.okuyorum her güne mutlaka verimli bir etkinlik hazırlayan anneler haftanın belirli günleri oyun gruplarına katılan anneler,hem sosyalliği yakalayan hem bebegini iyi yetiştiren anneler nasıl oluyor bunu merak ediyorum.çoğu zaman okadar yorgun hissediyorumki kendimi(halsizlik duygusunu çok sık hissediyorum)kendimi çok enerjisiz hissediyorum çoğu zaman herşey zor geliyor oyun oynamak bile bazen zorluyor beni ve bu yüzdende suçlu hissediyorum kendimi.nasıl aşılır paylaşırsanız çok sevinirim.
   umarım bende birilerine rehber olabilmişimdir.sevgiler

01/08/2011 07:24:00

bence siz kendinize fazla yükleniyorsunuz. bir kere sabah, sırf vedalaşmak için uyuyan bebek uyandırılmaz tabi ki. Sabiha Paktuna KESKİN'in öğüdüne uyarak evden kaçmamış olmak için uyandırmayı düşünüyorsanız hemen vazgeçin bence çünkü yanlış hatırlamıyorsam S. P. KESKİN de böyle bir durumda çocuk uyumadan önce onunla simgesel bazda vedalaşmak ve eve döndüğünüzde sizi ilk gördüğünde de yine simgesel bazda selamlaşmak gerektiğini söylüyordu. Yanlış hatırlıyorsam da bence doğrusu bu, uyuyan bebek sırf vedalaşmak için uyandırılmaz!
yemek olayında yine her ne kadar oyun, şarkı, tv yasak dense ve ideali bence de bu olsa da, tv haricindekileri zaman zaman uygulamak zorunda kalıyoruz. hem şarkı niye yasak onu anlayamıyorum, çocuğun müik zevki de gelişir böylece, lüks restoranlarda bile müzik eşliğinde yeniyor yemek :) şaka bir yana, mecbur kalınca bunları uyguluyorum ben de ama mümkün olduğunca sabit bir yerde oturarark yedirmeye çalışın. çok isterse bırakın o gezsin ama siz masada sabit kalın, ara ara gelip bir iki lokma yesin, yemeğin az da olsa masada yeneceğini öğrensin yoksa dışarıda yemek yedirirken çok zorlanabilirsiniz.
oyun için yetrince vakit ayırabiliyormuşsunuz bence, bunu dert etmeyin kendinize. sadece yaşına uygun oyunları araştırıp onları oynayabilirsiniz ki benim bu konuda henüz bir fikrim yok :)
market alışverişini umutla da yapabilirsiniz bence, onu alışveriş sepetine oturutp içine bir kaç oyuncak atarak ya da gezdiğiniz reyonlar arasında ürünlerle ilgili hikaye anlatarak, ürünleri ona seçtirerek, rastgele sepete bir şeyler koyup geri yerine koymasına izin vererek (bu durumda umutun ayrı bir sepeti olmalı tabi), vb. bilmiyorum ilk aklıma gelenler bunlar. kendiniz için alışşverişlere ise iki kişi çıkarak, biri umutu oyalarken siz aldıklarınızı deneyebilirsiniz (bu burada yazdığım kadar kolay olmuyor, biliyorum; çok zorlanıyorsanız annenize bırakıp umutsuz gitmeyi deneyin, madem annneniz yakınınızda, bence sonuna kadar değerlendirin böyle bir şansı).
iş yaparken onu da dahil ediyormuşsunuz ne güzel işte ama yine de aklınız onda kalıyorsa yapmayın öyle büyük temizlik falan! çok acil olanları da ya yine anneniz sizdeyken ya da babası umutla ilgilenirken yapın.
umut uyuduktan sonra da kendinize en azından bir saat ayırın, kitap okuyun, bir dizi izleyin ya da hiç bir şey yapmayın. gayet de makul bir saat de uyuyormuş.
gece uyanmalarına ise maalesef benim bir önerim yok ama bu sitede bununla ilgili pek çok soru ve öneri vardı, onları inceleyerek bir çözüm yolu bulabilirsiniz umarım.
sürekli yorgunluk ve uyku hali bende de var ve ben bunun benim vücudumun zayıflığından kaynaklandığına karar verdim. vitamin kullanabilir veya doğal beslenme yöntemleriyle vücut direncinizi arttırabilirsiniz. bir kere ne olursa olsun kahvaltısız çıkmayın evden (ben yapabiliyor muyum: hayır), küçük bir ekmek arası peynir veya bir kase mısır gevreği+süt de olsa güne çok daha iyi başlıyorsunuz. süt için bol bol. kafein fazla tüketmemeye çalışın gün içinde. ve mutlaka temiz hava alın 5 dakika da olsa.
bütün yazdıklarım "bence"; özellikle belirtmek isterim: bazı konularda ahkam kesiyor gibi görünmüş olabilirim ki, gerçekten öyle çünkü benim bebeğim henüz 7,5 aylık, başıma geldiğinde bütün söylediklerimi yutmak zorunda kalabilirim :) ben naçizane aklıma gelen önerileri yazdım, yapılıp yapılamayacağını ancak sizler bilebilirsiniz. umarım işinize yarar aklıma gelenler.
sağlıklı günler dileğiyle...

01/08/2011 18:44:00

    ne kadar güzel bilgiler vermişsiniz yüreğinize ellerinize sağlık.
   çok mutlu ettiniz çok rahatlattınız hiç ahkam kesiyor diye düşünmeyin akıl akıldan üstündür diye boşa dememişler.paylaştıkça daha bilgileniyor daha rahatlıyor insan.bir çok şey okuyoruz belki kaçırdığımız eksik bıraktıgımız yerler olabiliyor.çok teşekkür ederim ,bebeginizi sağlıkla mutlu huzurlu yetiştirmeniz dileğiyle kendinize çok iyi bakın

01/08/2011 22:59:00

umutkaan sanırım sizde öğretmensiniz benim kızımda tam 14 aylık ve tüm yaşadığınız sıkıntıları bende yaşıyorum.benim kızım meyve sevmiyor,bazen ben meyve suyu hazırlayıp şırınga ile vermek zorunda kalıyorum.bir de benim eşim askerde,okuldan ancak sıra geldi. kayınvalidemle aynı binada olmamıza rağmen eşim gittiğinden beri aynı evdeyiz,bizde kalıyo,hangi sorundan bahsedeyim bilemdimki. kızıma babaannesi bakıyo,bende kızımı uyutup kaçıyorum,kaçmak istemiyorum ama kayınvalidem benden sonra durduramadığını söylüyor,daha doğrusu denizin  ağlamasına dayanamıyor,panik oluyor.sabiha paktuna keskinin anne işte kitabını okudum,tavsiye ederim ama okuduklarımı uygulamakta çok zorlanıyorum.babası gittiğinden beri deniz de gece çok uyanıyor,bedenen çok yoruluyorum üstüne birde uykusuzluk.akşamları eve gelince yapışık ikizler gibi geziyoruz,yemek dahi yedirmiyor,kucağımdan inmiyor.ben öğlenciyim.bu siteyide kardeşim önerdi,çok hoşuma gitti.benim yaşadıklarımı,hissettiklerimi yaşayanların varlığını bile öğrenmek insanı bi nebzede olsa rahatlatıyor,çünkü acaba ben bişeyleri yalnışmı yapıyorum,v.b sorular zihnimi dolduruyo.sanırım çoğunluk ankarada yaşıyor,keşke izmirde olsaydınız,umutkaan sizde mi ankaradasınız? gerçi aynı şehirde olsak ne değişecekkki ben çok fazla dışarı çıkamıyorum. kızım uykusunda "baba " dedi az önce , gerçekten çok zor bir yıl yaşıyorum.

01/09/2011 11:20:00

   nurg_den çok haklısınız çok zor dönemler tadını bile çıkartamıyoruz.herkes yaşıyor biraz takıntılı yapınız varsa ki benim öyle daha zor geçiyor.ama sadece biz geçirmiyoruz aynı şeyleri herkez yaşıyor yada ben böyle kendimi rahatlatmaya çalışıyorum.keşke çözüm yollarını bulabilsem paylaşırdım ama bende aynı duyguları yaşıyorum.
  nacizane fikrim; birazda eşinizin olmayışından kaynaklanan yalnızlık duygusu ekleniyor.umarım iyi arkadaşlarınız size destek olan birileri vardır onlarla vaktinizi dolu dolu geçirin moralinizin bozulmasına izin vermeyin.ben bazen eşim oldugu halde kendimi eksik hissediyorum çünki sadece sana bağımlı bir bebek var ortada o yüzden o olsada aynı duygular yaşanıyor olmaması sorun olmasın,iyi tarafından bakalım eşinde hayatının en zor düğümünü çözmek üzere. senden ayrı olmasının geçerli bir nedeni var kendini böyle rahatlat .göz açıp kapayıncaya kadar geçecek bir bakmışsın yanında(bizde de yaşandı ama bebek yoktu:)).
    uykusuzluğun iştahsızlığın bir müddet önüne geçemiyoruz yorgun uykusuz işe gitmeye devam.ben güçsüzüm bir önceki arkadaş çok dogru şeyler paylaşmış vitamin desteği almalıyız ben en kısa zamanda temin edeceğim.çünki bebegimiz elinde olmadan bir sürü vitamnimizi götürdü bizden bunalımın enerjisizliğn sebebi bu olsa gerek. lohusalık sendromu bu kadar devam edermi acaba diye düşünmeye başladım hala emziriyoruz :} ama geçicek tamamı bir bakmışız büyümüş bile .ben bunları yazarken kendime de aynı şeyleri söylüyorum kendi kendime telkin ettiğim şeyleri anlatmaya çalışıyorum
   aklıma geldikçe yazarım sizde paylaşın lütfen çok teşekkür ederim yorumlarınız için bebeğinizi sevgiyle büyütmeniz dileğiyle iyi bakın kndinize

01/11/2011 23:18:00

Çocuk ve Kaliteli Zaman PDF Yazdır E-posta

ÇOCUKLA KALİTELİ ZAMAN

Kaliteli zaman,  anne-babanın tüm varlığı ile ruhen ve bedenen çocuğun yanında olması ve onunla vakit geçirmesidir, kimsenin bölmediği, işlerin yapılmadığı, her şeyin  kenara  bırakıldığı çocuğa ayrılmış özel zamanlardır. Çocukla geçirilen zamanın niceliği değil, niteliği, nitelikli ve sürekli beraberlik önemlidir. Çocuk- anne- baba ilişkisinde zamanın paylaşım, etkileşim, karşılıklı duygu alışverişi şeklinde geçirilmesi çok önemlidir. Birlikte geçirilen zamanda çocuğu anlama, dikkatle dinleme, ihtiyaçlarını, sevinçlerini, mutluluklarını, kızgınlıklarını, üzüntülerini, kaygılarını anlamaya yönelik olarak geçirilmelidir. Çocuklar kendi dünyalarını, duygularını anne babalarıyla paylaşmaya ihtiyaç duyarlar, onların da katılımını beklerler. Çocukla geçirilen zaman paylaşım içinde geçiriliyorsa işte o zaman kalitelidir.

Yapılan araştırmalarda ilerleyen yıllarda anne- babaların çocuklarıyla zamanında kaliteli vakit geçirmedikleri için suçluluk ve pişmanlık duyduklarını göstermektedir. Hatta çalışan annelerin iş temposu ve eve geç gelmeleri, çocukla geçirilen zamanı kısıtladığı için, bu suçluluk duygusunu daha fazla hissederek kaliteli zaman geçirmeye çalıştıkları görülmektedir. Çocuğumuzla geçirdiğimiz kısa zamanlarda bile onunla açık, yakın, anlayan, dinleyen bir rolde ilişki kurabilirsek, çocuğumuzun da böyle bir zamanda tatmin olma olasılığı artacaktır. Böylece birlikte olunan zamanlara problem taşınmayacaktır. Çocuklar birlikte olunan zamanlar gergin olduğunda anne-babadan ilgi alma yolu olarak kızgınlığı, agresyonu, problem durumlar yaratmayı kullanmaktadırlar. Yani olumlu yönde dikkat çekemeyen çocuk olumsuz yönde dikkat çekmektedir. Oysa birlikte kaliteli zaman geçirmek çocuğu tatmin edeceği için anne-baba ile ilişki için başka bir yol denemesine gerek kalmayacaktır. Ayrıca her gün kaliteli zaman geçirip doyum sağlayan çocuk anne-babasının çalışmasını daha kolay kabullenebilir, ayrıca anı güzel yaşamayı ve zaman yönetimini öğrenir.

Çocukla kaliteli zaman geçirirken; onun istekli olduğu anı yakalamak, iletişim kurmak, ben dilini kullanmak, beden dilini iyi kullanmak, çocuğun boy hizasına gelip, göz teması kurup, ona dokunmak çok önemlidir. Ayrıca birlikte geçirilen zamanda, çocuğu serbest bırakmak, zorlayıcı olmamak, kendini rahat ifade etmesini ve özgür olmasını sağlamak, onu yargılamamak, empatik davranıp, çocuğa yansıtma yapmak, çocuğu gözleyip duygularını ifade etmesi içim ortam yaratmak çok önemli noktalardır.

Kardeş kıskançlığı yaşandığında, çocukta duygusal veya davranışsal sorunlar veya gerileme davranışları ( Örn: tuvalet eğitimi veya konuşmada ) görüldüğünde, travma yaşanan durumlarda ( Örn: deprem, boşanma, hastalık, ölüm, korkular ) aile çocukla kaliteli zaman geçirerek bu sorunları aşmaya çalışabilir.

Çocuğu tanımak ve incelemek, onun yaşına, gelişim özelliklerine ve bireysel ihtiyaçlarına göre aile çocukla zamanını nasıl geçireceğini ve yapabilecekleri faaliyetleri daha iyi planlayabilir. Çocukla geçirilecek zamanın içeriğinde hem birtakım becerilerin gelişmesine olanak verilmesi, hem de oyuna yer verilmesi gereklidir. Oyun çocuk için hayatın provasıdır. Anne-babanın oyun oynaması, oyunun bir parçası olması veya oyuna aracılık etmesi çocuk için çok önemlidir. Ayrıca çocukla zaman geçirirken ailenin mutlu olduğunu hissettirmesi gerekir, aksi takdirde çocuk bunu gözlemler ve o da sıkılır.

      Çocukla evcilik veya oyuncaklarla oynanabilir,

      Bahçe oyunları ya da top veya balonla oyunlar oynanabilir,

      Atık malzemeler ( Örn: rulolar, eski dergiler, hediye paketleri, kutular, yumurta kapları vb. ) kullanılarak objeler, kartlar yapılabilir,

      Kukla ve dramatizasyon oyunları çocukların iç dünyalarını yansıtabilir,

      Resim yapmak ve kullanılan renkler de ifade aracıdır,

      Müzik dinlemek, şarkı söylemek veya evdeki eşyaları kullanarak müzik sesleri çıkarmak çok eğlencelidir,

      Birlikte kitap ve dergi okumak,

      Yap- bozlar yapmak,

      Yemek veya tatlı yapmak, masayı hazırlamak ve toplamak,

      Birlikte renklerine ve cinslerine göre veya sayarak oyuncakları toplamak,

      Sohbet edip duygu ve düşünceleri, yaşantıları paylaşmak,

      Birlikte bir proje hazırlamak ( Örn: atık malzemelerden köy veya yaşadığımız evi yapmak vb. ),

      Evle ilgili sorumlulukları paylaşmak ( Örn:  banyoyu temizlerken ruloları ve havluları çocuğun değiştirmesi vb. ),

      Birlikte yürüyüş veya spor yapma,

      Birlikte çizgi film izleme ve yorumlama,

      Hayvanat bahçesini gezme,

      Beraber sinema, tiyatro ve gösterilere izleme,

      Müze ve tarihi ve turistik yerleri gezme,

      Birlikte denize ve pikniğe gitme vb. gibi  her an ve her ortamdaki paylaşımlar etkili zaman geçirme örnekleri olarak sayılabilir.

      Bu çalışmalara yetişkinler de yaşıtları dahil edilebilir.

      Çocuğunuzu oyalamak için asla yalan söylemeyin ve sürekli ertelemeyin, çünkü;  size olan güveni sarsılır.

Hayat su gibi akıp gidiyor ve biz zamanı geriye döndüremiyoruz. Çocuklarınızla birlikte geçireceğiniz zamanları daha kaliteli ve keyifli geçirmeniz dileğiyle…………..
 
bir internet sitesinden alıntıdır

02/03/2011 21:02:00

çok sağolun umutkaan. ancak bakabildim nete. biz şimdi diyarbakırdayız.yarın eşimi görmeye gideceğiz antepe. gerçekten çok teşekkürler.beni anlayan birilerinin olması insanı rahatlatıyor.arkadaşlar dostlar bile seni anlayamıyor. ama bedenen yanımızda olup yokmuş gibi hissetmemizdense yanımda olmaması bi teselli oluyor.bu açıdan hiç bakmamıştım.ama beni daha çok zorlayan durum şahsın(yani kaynana) sıfatından kaynaklanan huzursuzluk.neyse bu günlerde sağlıkla geçer inşallah.vitamin olayı gerçekten işe yarıyor.teşekkürler

Cevabın:


Soruyla ilgili tecrübelerini paylaşmak için giriş yapmalısın. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla.