minik bebeği evde bırakıp işe başlamak?

komşuya bırakmakmı. yapmayın lütfen. bi yakınınız yokmu

bende çocuktan önce çalışyordum şuan çalışmıyorum. ama arkadaşlar devir çok kötü yani komşuya güvenmek gerekir. çok ama çok eminseniz komşunuzdan olabilir. çalışmaya karşı değilim. ama bunları da düşünün lütfen ne bilim anneniz veya kayınvalideniz yani kendi çevrenizden biri olsa daha iyi olmazmı

Bende işe başlarken aynı duyguları hissediyordum,herkeste bana(kendi annem&kayınvaldem özellikle)nasıl bu çocuğu kıyıp,güvenip yabancıya baktıracaksın diyordu.Bende herseferinde benim oğlum çok sanslı ona en iyisi bulacak diyordum.Birkaç bakıcı sonrası bakıcımızı beğendik,şuan da memnunuz(ufaklıkla 4 aydır beraberler,oğlum onu görünce gözleri gülüyor yani mutu)Annem&kayınvaldemin sağlık sorunları ve mesafe sebebiyle bakma olasılıkları yoktu,.Birde sizin komşunuz muş tanıdığınız biri.bebeğinizi bıraktığınıza göre güvendiğiniz biri,zaten olumsuz bir şey olursa siz gözlemlersiniz.en azından bebeğin huzursuzluğundan anlarsınız.Bakıcı konusunda kötü deneyimleri olan birçok anne var ama birçok çalışan kadın var ve bunların hepsinin çocuğunu anneleri bakmıyor,yani bir çok iyi bakıcıda var..

Ayrıca kötü bir annemiyim sorusunu bende sormuştum?Şartlar çalışmamı gerektirsede ben kendimde evde oturmayı,uzun süreli çalışmama fikri çok bana göre değil gibi gelmişti.Sinem Olcay Kademoğlunun Merhaba bebek isimli kitabını okuyunca içim rahatlamıştı,psikolojimi düzeltmişti.snem hanım psikolog ve ebeveyn&bebek danışma merkezi var..Orada hastalarından da örnekler vererek doğru kararın anneden anneye farklılık gösterebileceğini,en önemlisinin psikolojisi sağlam bir anne olduğunu belirtmiş.Sonuçta sizde hem kendiniz hem onun için çalışacaksınız..Sadece kendiniz için değil..
  Yani içinizden gelen sesi dinleyin.Birde benim inancım her bebek kısmetiyle gelir diye..Sizin bebeğinizin kısmeti anneye güzel bir iş getirmiş..

Eğer çok ihtiyacınız yoksa çalışmayın derim. Unutmayın ki bebeğinize sizden daha iyi kimse bakamaz. O minicik yavruyu bu kadar ufakken başkalarına emanet etmeyin. Ama şartlarınız kötüdür o zaman çalışmak zorundasınızdır anlarım. Sizin yazdıklarınızdan çıkarım yaparak çalışmasam da geçiniriz durumu var ise bence bekleyin. Miniğinizi anne kokusundan mahrum bırakmayın.

Bebegim 30 gunlukken cok onceden yapilmis anlasmalar dolayisiyla ise dondum. Ama yari zamanli dondum, sadece 2,5 gun ve bebegimi anneme emanet ediyordum. Dogumdan 1 ay once de yanima gelmisti sagolsun. Yine de zordu. Bebegin anneye ihtiyaci kadar annenin de bebege ihtiyaci var cunku. Ama denemeden ne yasayacaginizi da bilemezsiniz. Bakiciya cook guvenmeniz ilk sart bebek kucuk oldugu icin.

çok çok mecbur değılsenız çalışmayın derım ben...bebeğınız çok küçük daha...başlamayı düşündüğünüz ışın çalışma saatlerı, yoğunluğu nedır bılemıyorum tabı. ancak hafta sonları çalışmadığınız, eve mantıklı saatlerde vardığınız, ğün ıçınde sızı çok yormayacak, stres kaynağı olmayacak ve fazla mesaı yapmak zorunda kalmayacağınız bır ış ıse olabılır. düşünün: 3 saatte bır süt sağmanız ğerekecek ve bu ışlem temızlığı ve hazırlığı ıle bırlıkte yarım saat falan sürüyor. yanı ışyerınde 3 saate bır yarım saat yoksunuz. bunun toplantısı olur, yoğunluğu olur,süt sağamazsanız, bu da kısa zamanda sütün kesılmesı demektır. zaten stres ve yorğunluk başlı başına sütün azalma nedenı. bu dönemde sızın dınlenmenız ve bebeğınızle ılğılenmenız onu kucaklamanız lazım bol bol. ben ış bulmak zor, bulunca kaçırmamak lazım dıye düşünmüyorum. hatta tam tersı ış nasıl olsa bulunur dıye düşünüyorum. çalışmak ısteyen her zaman ış bulur. bu konuda ıçınız rahat olsun. evet, evde oturmak zamanla bunaltıyor ama bu ğeçıcı bır dönem. bebeğınız bıraz büyüyünce çalışırsınız.
ğerçekten çok ıhtıyacınız olur anlarım ama eşınız çalışıyorsa ve bırkaç tasarruf tedbırı ıle olayı çözebılıyorsanız bence evde bır süre rahat rahat bebeğınıze bakın. çünkü bu ışın doğası bu...

.

Sen calismaya basladin diye bebegin sutten kesilmek zorunda degil, gunduzleri sagarak aksamlari emzirerek anne sutune devam edebilirsin ki ben de halen boyle yapiyorum pek cok arkadasim gibi. Sagmak ciddiyet isteyen bir is, duzenli olmak, hic aksatmamak gerekiyor tabi... Bir de tabi ki bebegin sen yokken sevgi dolu birisi tarafindan sevgiyle bakilmasi elzem. 

korkma ve üzülme yalnız değilsin..hepimiz yaşadık bu duyguyu..ben babanesine bırakmama rağmen endişeliydim.ama zamanla bebekte annede alısıyor.önemli olan çocukla kalileti vakit geçirmek.bütün gün yanında olup aslında yanında olmamaktansa işe gidip vaktini etkin geçirmek daha iyi.yorulacaksın işte o biraz zor olacak..kendini kötü anne hissetme,sonuçta onlar için uğrasıyoruz

Paraya çok ihtiyacınız yoksa ilk 6 ay yanında olun derim ben. İş fırsatı her zaman karşınıza çıkabilir ama kaçırılan anlar geri gelmiyor maalesef.Ancak ihtiyacınız varsa durum başka. Ancak sadece iş fırsatı ise mevzu bahis olan uykudan uyanınca o mis kokusunu bi süre doya doya koklayın bence. Bana gelince de ilk 7 ay çalışmadım, sonra başladım 4 ay çalışma süresinin sonunda işi bıraktım ve tüm kariyerimi sıfırladım bi anlamda.1,5 yaşından sonrası içinse haftanın 3 günü devam ettiğim bi iş yaşantım var. Kariyerime baştan başladım bi çok fırsatı kaçırdım ama pişman değilim :) Yine olsa yine yaparım :)