Bekar Annelere Sorular

sunny soruyor: 3

Merhaba anneler,

Henüz bekar anne değilim ama sanırım olmak üzereyim.

Sizlere sormak istediğim sorular var. Çocuklarınız kaç yaşındayken bekar anne oldunuz ve çocuk büyüdükçe diğerlerinin babasının evde  olduğunu kendisininkinin dışarıda olduğunu algıladığında ne tepki verdi ?  Benimki şimdi küçük ama bunun ne zaman farkına varır ? Farkına vardığında ne gibi tepkiler veriyorlar, hayatınızda bu durum nasıl bir yer etti ? Örneğin her hafta kreşte, her babalı bir film izlendiğinde, her babalı bir hikaye kitabı okunduğunda acı veren bir eksiklik gibi mi yoksa birkez açıklanmış ve açıklığa kavuşunca sorun kalmamış bir olay gibi mi ??? Çocuk açısından soruyorum bunu,

Umarım ne demek istediğimi anlatabilmişimdir.

Bu soruyu cevapla


23 Cevap


sunny

teşekkürler cevap için. bugün biz de ücreti 300 tl olan bir pedagog aile danışmanı uzmanına gittik. 300 tl lik bir cevap aldım mı hayır, bence bu topikte daha iyi cevaplar vardı bazı sorularıma.

Zor bir durum bana sadece sorduğu şu oldu ; eve geri gelse, sırtını çok rahat dönüp uyuyabilecek misin ? sanırım bunu mecazi anlamda sordu, sırtını ona yaslayabilecek misin , peace love unity ve respect var mı sizin olayınızda türünden..hakikaten PLUR herşeyi ifade ediyormuş evliliğin temelini belki de..


sevcanvet

adanada olsanız dr. levent soyluyu tüm tavsiye edebilirdim aradığım tüm sorulara fazlasıyla cevap vermişti kendisi


Rockabye

Merhaba Sunny.
Hala sorularina yanit ariyor musun bilmem ama ben bildigim bir seyi yazma ihtiyaci hissettim.
En yakin arkadasim kizi 22 aylikken esinden ayrilmaya karar verdi ve annesinin evine yerlesti.Esine onlarca kez sans vermisti ama esi hicbir sansi degerlendirmedi; degerlendirmek istemedi.
Arkadasim annesinin evinde yeni bir düzen kurdu-ki annesi cok sert mizacli ve hicbir sekilde kizina ve torununa -yatacak yer ve yiyecek yemek disinda- yardimi bulunmayan bir insandi.Buna ragmen düzenini oturttu.Ilk hafta kizi "evimize gidelim" diye agladi ve arkadasim sürekli ona durumu izah etmeye calisti.Birkac hafta sonra günleri ögrendi ve mahkeme karari dahi cikmadan cuma aksami veya cumartesi sabahi babasi ve babaannesinin yanina gitti 2 geceligine.
Inanilmaz hizli bir sekilde adapte oldu bu yeni düzene  ve  bu düzen hosuna bile gitmeye basladi zamanla.Cünkü onu bekleyen ve özleyen baba ve babaannesiyle cok güzel zaman geciriyor; o sirada ondan ayri kalan annesi de kendisine zaman ayirabildigi daha sabirli olabiliyordu.Ve cocuk gercekten adapte oldu, ögrenilmis caresizlik falan demesin kimse :) Sevine sevine cantasini hazirliyor :)
Ve iki evin kurallarinin ayri oldugunu coook iyi biliyor.Yatma saati,yemek düzeni,sinirlar hep farkli ama o kadar bilincinde ki her seyin.
Su anda 4 yasina 2 ay var ve bütün samimiyetimle söylüyorum "hayatimda gördügüm e normal cocuk" :) 2 sene öncesini hatirlamiyor.Annesiyle babasinin ayni evde kaldigi zamanlar hayal olmus sanirim :) O hep böyle oldugunu zannediyor.Herkesin bir hayati oldugunu ve bu hayatlarin birbirinden farkli oldugunu da idrak etmeye basladi.Cünkü arkadasinin anne ve babasini ayni evde gördügü zaman onlarin , onlardan baska bir hayati oldugunu biliyor.
Umarim hayat boyu böyle devam eder ve simdiye kadar yarasiz atlattigi gibi bu ömrü boyunca sürer.
Cok erken konustugu kendisini ve de duygularini cok net ifade edebiliyor, tabi ki bu da isleri kolaylastiriyor anne ve babasi icin.
Neyse cok uzun oldu,umarim durumu izah edebilmisimdir.
Hakkinizda en hayirlisinin olmasi dilegiyle.




Cevaplamak için Üye ol