2.çocuk

Taita soruyor: 10

Yazın Almanya da yaşayan bir tanıdık ile görüştük. Avrupa'da çocuklar art arda yapılırmış.Böylece birlikte büyür hem kendileri mutlu olurlar hem de anne ikisini bir büyüttüğü için rahat edermiş. Biz, Türkler olarak neden bu kadar korkağız?


34 Cevap


Seyhan_DefneNil_ZeynepLal

Melihacım bence yurtdışında sağlanan imkanlar çok farklı, bizim ülkemizde bi kriz olur işsiz kalırsın, sonra yıllarca iş ararsın,  ücretli sağlık hizmetlerine, kısacık doğum izinlerine ve buna benzer bir yığın engele rağmen, cesaretimizi toplayıp ikinciyi doğurabiliyorsak ne ala .. Bence herşeyin temelinde ekonomik şartlar yatıyor. Devlet desteği o kadar az ki, ancak durumuna güvenen cesaret edebiliyor sanki?  


NuPe

...ve bu hayat standartlarına rağmen ülkemizde tek çocuklu aile azdır, yani biz daha cesuruz:) ama ben değilim :)


Seyhan_DefneNil_ZeynepLal

o da doğru nupe, ama yeni kuşak daha az cesur , eskiler allah rıskını verir deyip yapmışlar :)


Taita

pardon ya hastalığımdan dolayı bakmayı unutmuşum buraya..
dediklerinizin hepsi doğru mutlaka. maddi durumlar bakıcı problemi falan..   yine de sanki o kadar cesur değilim ben ya.. tekrar uykusuzluk (ki hala uyku problemimiz var), doğum yaralarının iyileşmesi falan.gözüm kesmiyor sanki..
ya da bir tek ben korkağım içinizde :))))


Annegozuyle

imkanlar çok önemli. avrupada çocuk büyütmek yukarıda yazılanlara ek olarak fiziksel olarak bile daha kolay. en basitinden anne tek başına kolayca bebek arabasıyla sosyal hayata karışabilir, alışveriş yapabilir vs. türkiye'de özellikle büyük şehirlerde herşey problem. böyle olunca da ikinci zor.

ama azmedince olur hepsi:)



annevebebisi

Avrupa'da yasayan ve cocuklarinin yas araligi 1-2 yil olan, arkadaslarim da dahil cok Turk/Turkiyeli de var. Sartlarin cok etkisi var diye dusunuyorum. Hamilelikte kontroller ucretsiz, dogum ucretsiz, dogum sonrasi bebegin asilari vs ucretsiz. Calisiyorsan 1 yillik dogum izni, bakici+kres konusunda maddi destek vs. vs.

Ama sadece maddi kolayliklar degil bence insanlarin cesaretini arttiran; cocuktan sonra yasamdan kopmuyorlar bizimkiler gibi. Esimin kuzeninin karisi Ingiliz, Ilk ccocugu 2.5 yasindayken falan ikinciyi dogurdu. Persembe aksami dogum yapti, pazar aksami dugune katildi bebekle :) Bebek, araba koltugunda, yerde uyudu, annesi yemegini yedi, oturdu keyfine bakti. Ilk cocuk da babasinin yaninda takildi.. Bizim anneler evde bile cocuklarini, ana kucagi-araba koltugu ile yere koymuyorlar, masa ustune, koltuk ustune koyuyorlar aman yel kapmasin diye; nerde dogurdugunun 3. gunu nazlanmadan dugune gidecek de, bebegi de yerde birakacak uyusun diye :)))



pratikanne

Amerika'da da herkes ardarda yapiyor. Fakat ben Turkiye'de bunun tersi olduguna inanmiyorum. Bence belli bir kesim korkuyor. Digerleri devamli ureme halinde. Korkan kesim cok ince dusunen kesim.


annevebebisi

Pespese cocuk yapmanin bir de baba faktoru var tabi. Onu atlamisim. Babalar da anneler gibi bakar cocuklara buralarda. Butun yuk kadinin omuzlarinda degil yani. Bu da diger bir etken bence.


jildando

Bence bugunun turkiye kosullarında 2. cocuk cesaret istiyor gercekten. Herseyden once egitim ciddi bir masraf, ayrıca Avrupa da cocuk sahibi biri olarak yarım gun çalışmak çok daha olanaklı, normal şartlarda da zaten çalışma koşulları bizden daha iyi. İş hayatına bir sure ara verip, çocukları dogurup sonra da devam etmek normal bir durum ve iş toplumu tarafından da kabul edilmiş bir durum.
Biz de kariyere ara verince yıllar sonra haydi devam demek imkansız, bakıcı baksın ben işe devam edeyim desen guvenilir birini bulmak ve ona iki cocuk emanet etmek te çok kolay değil bence. Özellikle maddi şartlar bu kadar zor olmasa bireysel cesaret bence bir çok kişi de var. Hatta benim gibi :) maddi durumu bir turlu çözeriz mantığı ile cesaret edip iki hatta üç çocuk olanda var.
@ akdiad - Çocuklar arası yaş farkının 5-6 yaş olması kuşak farklılığına neden olabiliyor, evet buyuk cocuk daha kendi basina kalabiliyor daha anlayışlı oluyor vs. ama kardesiyle olan ilişkisi de ona göre şekilleniyor, tam olarak arkadaş olamıyorlar, yasamlarında ortak zevk aldıkları, birlikte eglenebilecekleri bir cok durum yas farkı dolayısı ile çakışmıyor. Ben iki planlı hamilelikle çocuk sahibi oldum, aralarında tam 2,5 yas fark var, 3. yu de isteseydim eger gene aynı yas aralıgını korumaya dikkat ederdim. 2 ile 4 yasındaki çocuklar aynı tip hayatlardan, oyun, tiyatro , ilgi alanı vb. hoşlanıyorlar. Burda ki mantık ben rahat edeyim ikisi bir arada buyusun değil, hatta tam tersi bu kadar yakın iki çocuk çok daha zor bir şey. İki çocuğun yakın yaşlarda olması sadece onlar için faydalı yoksa anne baba için oldukça yıpratıcı bir durum. Geceleri tam uyumaya başladık derken, artık özel yemek yapmıyoruz derken, kendi kendine oyun oynayabilen, konuşarak bir çok sorunu anlayıp çözebilmeye başlarken sil baştan yapıyorsunuz ve bu arada diğerine göre daha buyuk ama kendi de hala kucuk olan abla-ağbi ye karşı olan tum ilginizi de koruyorsunuz. İki yakın yaşlı çocuğun avantajı da kısaca özetlemek gerekirse, düşünün en yakın arkadaşınız siz doğduğunuzdan beri yanınızda.


Aysegul_Yagmur_Irmak

Efe_kuzum, aynen senin gibi 4 + 4 toplam 8 yıl bebek/çocuk bakamam diye düşünerek böyle peşpeşe olmasını istedim. Eşim açısından ise arkadaş gibi olmaları önemliydi. Oğlum Yağmur 7-8 aylıktı artık büyüdü 2.bebek için zaman geldi dedik.

Yalnız bazı arkadaşlar bir noktayı kaçırmışlar, 2 çocuk yapıp yapmamaktan bahsetmiyoruz 2 çocuğu aralıklı ya da sık yapmaktan bahsediyoruz. Arkadaş diyor ki aileler ikinci çocuk istiyor ama erteliyorlar, cesaret edemiyorlar, vs.

Bana göre peşpeşe yapmanın birçok avantajı var.
Anne açısından erken işe dönebilme mesela.
Çocuklar açısından arkadaş olabilme.
Maddi açıdan tüm bebek eşyalarının modası, ömrü, vs. geçmeden 2.bebeğin de tüm eşyaları kullanabilmesi. Yağmur'un ev tipi anakucağı, yürüteçli aktivite masası, küveti, banyo oturağı, oyun halısı, tüm dişlik, çıngırakları, salıncağı, park yatağı vs vs herşeyini şimdi Irmak kullanıyor. Bu ekonomik açıdan müthiş bir imkan. Belki 4-5 yıl bekleseydik bazı eşyaların durmaktan ömrü tükenecekti, evde yer tutmasın diye dağıtacaktım, modası geçecekti. 
Tüm bunlara artı olarak bezsiz bebek rahatlığından sonra bezlemeye adapte olabilmek benim açımdan oldukça zor olacaktı. 

Peki ben bunların hepsini düşünüp de mi 2.bebeği yaptım?? Tabi hayır. :)) Bazılarını düşünmüştüm, bu sebepten de bu bebeği istedik ama birçoğunu sonradan fark ettim. Özellikle Irmak dünyaya geldikten sonra. 1-2 yıl içinde işe döneceğim inşallah. Toplam 4 yıl iş hayatından uzak kalmış olacağım, eğer herşey arzu ettiğim gibi giderse. 

PS: Aralarındaki yaş farkı az olan 2 bebeğe bakmak (en azından ikincinin doğduktan sonraki 6 ayı biliyorum) psikolojik açıdan çok ama çok zor. Irmak gitgide bizimle daha fazla iletişim kurmaya başladı ve Yağmur buna içten içe çok tepkili. Sevgisi de şiddeti de uç noktalarda. Belki de bazı aileler bu yüzden ikinci bebeği erteliyorlar. Çünkü büyük çocuk okula başlayınca en azından gündüzleri okulda olduğundan böyle sorunlar olmuyor.

Sevgiler.
İmza - 2.bebeğe hamileyken bol bol "cesur" dedikleri ama Yağmur'un bebekken çok sorunsuz bir bebek oluşundan dolayı bu noktaya gelen, şu günlerde bolca saçını başını yolan ve bebeklerini çok seven anne, nurturia annesi...



Cevaplamak için Üye ol