kızım 10 aylık, 8 kilo... ne denediysem iştah açamadım... iştahsızlık sorununu aşan arkadaşlar fikirlerinizi rica ediyorum...


zeze soruyor: 10

iştahsızlık


10 Cevap


dennis

teselli olur mu bilmiyorum ama benim kızım 14 aylık ve 8,5 kilo. üzgünüm ama iştahsızsa yapacak hiç bir şey yok, kabullenmekten başka... Sağlıklı olduklarına şükretmek een güzeli. Sağlıklı günler...


zeze

bizim için yemek yemek tamamen bir işkence, zorla yediriyoruz her öğünü birde kusma problemimiz var, yemeyi sevmediği yada yiyemediği için hiç belirtisiz birden kusabiliyor. çok yıprandım bu konuda kendimce çözüm bulmaya çalışıyorum. canı sağolsun ama bi doya doya sevinemedim anne olduğuma. Doktorum yapacak bişey yok cevabı artık beni deli ediyor. Junor diye arı sütü takviyeli multivitamin varmış. sorup onu deneyeceğim. 

SODA ; ikizler arası kilo farkıda enteresan. demekki alışkanlık değil benim kızınki tamamen bünye. ben bazen inat ettiğini düşünüyorum.

Dennis : bana hep dişleri çıkınca geçer dediler ama demekki bitmeyen bi olay bu iştahsızlık.

sağlıklı çok şükür... dilerim bir gün hapur hupur yiyen çocuklar olurlar :)) 


gardelya

bencde fazla zayıf bi çocuk değil sağlıklı olması önemli, yakın arkadaşımın kızındada aynı problemleri yaşıyolar reflü varmış ne yazıkki, inşallah sizinkinde böyle bi durum yoktur, anne sütü alıyormu?


dennis

zeze, ben psikolojik yardım alma noktasına gelmiştim. evde tabaklar lavaboya çarpıp kırılıyordu, kızımı yere çarpmamak için zor tutuyordum kendimi. yapılmadık test kalmadı, bir problem çıkmadı çok şükür - ki doktor yediği yemekleri ve miktarı görünce gayet yeterli, demek ki bünyesi böyle demişti. tabi o yemekleri ve miktarları yedirene kadar biz akla karayı seçiyorduk. bazen de bir kavanoz yoğurt ve meyveyle günü kapatıyordu. kusma problemi dönem dönem bizde de oldu. sana tavsiye edebileceklerim:
1. Carlos Gonzales'in Çocuğum Yemek Yemiyor kitabı. Benim psikolojim ve dolayısıyla kızımın sağlığı bu kitap sayesinde kurtuldu; mutlaka ama mutlaka oku geç kalmadan.
2. Asla ama asla zorlama. Ne kadar zorlarsan o kadar kötüye gidiyor.
3. Asla ama asla yaşıtlarıyla, çevrendekilerle kıyaslama. Senin bebeğinden bu dünyada bir tane var; o hiç kimseye benzemiyor ve benzemeyecek.
4. Sokak çocuklarını, yokluk içindeki çocukları düşün; onca yokluk içinde bile yaşayacak kadar kilo alabiliyorlar, kuru ekmekle o boya o kiloya erişebiliyorlarsa bizim yedirdiğimizden çok genetikle ilişkisi var bu durumun demektir. Bizim istediğimiz kadar yememeleri, sağlıkları yerinde olduğu sürece çok da önemli olmamalı bu durumda.
Dediğin gibi, bir ara ben de anneliğimin keyfine varamaz olmuştum. Şimdi de ara ara canım sıkılıyor bu duruma ama kızımın gözlerinin içinin gülmesinin yiyeceği bir kase çorbadan çok daha önemli olduğunu düşünüp yemek istemediği yemeği lavaboya bırakmayı tercih ediyorum onun peşinde koşup zorla ağzını açıp ağlata ağlata yedirmektense ve hatta kusturmaktansa!!!.
İşte böyle, ona yemek yedirmeye değil birlikte eğlenmeye yoğunlaş, vaktini buna harcamaya çalış. Bunu sana defalarca ağlama krizlerine girmiş biri olarak söylüyorum. Lütfen kızını da kendini de üzmekten vazgeç. Bugünler geri gelmeyecek, keyfini çıkarmaya çalış.
Sağlıklı günler dileğiyle...


Yasemina

Dennıs, agzına saglık. Aynı durumdan muzdarıbım ama varolmayı ogrendım artık.



asna

10 ay icin 8 kilo az bir kilo degil endiselenmeyin, arkadaslar söylenecekleri söylemsisler, rahat olun, cevresinde yemek olan hic kimse ac kalmaz. bu arada benim büyük kizim bir yas kontrolünde 8 kiloydu :)


zeze

hepimize teşekkür ediyorum, inanın bi anda moral buldum.

Zeynep belki aşırı zayıf bir bebek değil ama, o kiloya nasıl geldim tahmin edebilirsiniz. kullanmadığımız ilaç, gıda takviyesi (fantomalt- protifar) neler neler işte... çok zorlanıyorum bir öğün bitmeden ikisincisinin zamanı geliyor. Öğün araları genelde 3-4 saat eğer uyku falan aksamaz ise.. Ben çalışan bi anneyim 8 ay bebeğimle beraberdim. işe yeni döndüm sayılır sabah işe gelmeden doyurmaya çalışıyorum bütün vaktim bütün enerjim onun yemek yeme savaşıyla geçiyor. Zeynep çok emmedi 4 ay kadar oda resmen zorla ağzına tıkaya tıkaya. Devam mamalarını hiç sevmedi, biberondan hala nefret ediyo sadece uykudaysa ve çok acıkmışsa alıyor. Hatta bi yaşından önce yasak olduğu halde süt bile denedim ama nafile onuda sevmedi. sebze çorbası ve yoğurt biraz biraz yiyor. Sütlü pirinçli mama bizim tek kurtarıcımız sadece onu braz isteyerek yiyor. Ama ben bıktım onu yedirmekten aylardır sadece ağırlıklı olarak onu yiyor.
2 aydır boyu hiç uzamadı. ilk 4 ay gelişimi süperdi normalden uzun ve kilosu yerindeydi sonra kilo alımı birden düşünce mama verelim dedi doktoru bende denedim mamayı zeten istemediği meme böylece yalan oldu. bocaladık sonra kaşık falan derken ,iyice bozuldu düzenimiz. ben aylardır deli gibiyim. günde 5 posta kustuğu için çamaşır deryası evimiz. batan geminin malları diye bağırıyorum bazen tepesine çıkıp :)
kızımın bu destegi sayesinde doğum kilolarımdan eser kalmadı... bi iki seneye kalmaz saçlarıma aklar düşer (daha 27 yaşındayım)
zor yiyen bi çocuk olduğu için aklım hep oda. tavsiye ettiğiniz kitabı hemen alacağım. Çünkü delirmek istemiyorum. Allahım nasip etti çok şükür. birazda rahatlık ve huzur verse yavruma ,inşallah daha mutlu olacağım.
poposunu kesinlikle oturmak için kullanmıyor, sadece uyku modundayken sakin. 1 saniye oturmuşluğunu bilmem. çok hareketli maşallah o enerjisi nerden buluyor merak ediyorum.
Çevremdeki uslu, kaşık görünce hemen ağzını açan yemek yerken mutlu olan çocukları görünce ister istemez kıskanıyorum elimde değil...  benin sabah akşam tek duam kızımın birazcıkda olsa rahat yemesi... biraz daha büyüyünce olayın nereye gideceğiniz tahmin edemeiyorum.
midesinde bi problem varmı diye çok ilgilendim, tahliller falan yapıldı bişey yok. bi doktor endoskopi istedi ben yaptırmadım korktum yine yaptırma taraftarı değilim... kıyamıyorum reflü, biz gaviscon kullanıyoruz. gnde 3 ölçek... öyle böyle 10 ay bitti ...

galiba sabır sabır sabır demekten başka çarem yok :)


dennis

umarım teselli olur: kızım sadece "15 gün" anne sütü aldı, onu da sağarak. hiç ama hiç emmedi :( ilk iki ay gelişimi iyiydi, üçüncü ay az diye gece beslemeye başladık, biberondan tiksindi, kusmaya başladı, kaşığa geçtik. 3,5 aylıktı yoğurt ve meyve püresine geçti. 4 aylıktı gündüzleri asla süt içmiyordu, 5 öğün ek gıda yedirmeye çalışıyorduk, uyurken 150 cc ya içiyor ya içmiyordu. 6 aylıktı günde en az üç kez kusuyordu, bulantı önleyici damlaya başladık. 6. aydan sonra doktora götürmedim her defasında moralimiz bozuluyor, bir gelişme de kaydedilemiyor nasıl olsa diye. 10. ayda hadi gidelim dedik; 4 aydır boyunun 1 cm bile uzamadığı ve sadece 500 gr aldığı ortaya çıktı. bir ay boyunca kan, idrar tahlilleri, mide - böbrek - karın ultrasonları çekildi. hiç bir şey çıkmadı şükür. reflü sintigrafisi istendi, kabul etmedim, doğrudan reflü tedavisine başlandı, bir ay ilaç kullanıp kestim. 10. ay ile 11. ay arasında boyu 4 cm uzadı. 11. ay ile 14. ay arasında yine hiç boy uzaması yok, aldığı kilo 600 gr ya var ya yok. hala gece o uyurken iki kez biberonla süt veriyorum, kendisi kolay kolay talep etmiyor.  14 aylık, 8,5 kg, 72 cm. Ne balığını eksik ettim ne cevizini ne yumurtasını. bir arkadaşımın oğlu 18 aylık,gören 3 yaşında sanıyor boyu ve kilosu nedeniyle; henüz bir kere bile balık yedirmemiş annesi; fırsat olmadı diyor! ben de bizimkinin boyu yine bir ayda birden bire uzayacak herhalde diye umut etmeye devam etmekten başka çözüm bulamıyorum kendi durumumuz için.
Her şeyin başı sağlık gerçekten, bir şekilde büyüyecekler. asna çok doğru söylemiş: etrafında yiyecek olan hiç kimse aç kalmaz.


zeze

birden bire uzayacak be birden bire kilo alacak umudu bende de ziyadesiyle var... Umut etmekten başka elimden bişey gelmediği içim...  onlar büyüyene kadar biz kendimizi çok yıpratacağız sanırım... genelde umursamayan, çocuğun ne yediğiyle pak fazla ilgilenmeyen annelerin bebişleri gayet iştahlı... çok ilgilenince sakınan göze çöp batıyor...
artık ilgilenmeyeceğim umrumda değil :)))


yaseminun

kızım 7 yaşında ve hala iştahsız ve yemek seçer ,daha yeni 19 kilo oldu.Şimdi ki aklım olsaydı hiç takmaz hayatı keendime de ona da zindan etmezdim.Sonuçta ne oldu ilişkimiz zedelendi,gerginlik ,sinir bozukluğu..Bu psikoloji öyle işlemiş ki kanıma kurtulamıyorum.Bir de oğlum var onda aynı hatayı yapmadım,yemedimi kalk sofradan.İnanın oğlum daha mutlu bir çocuk.Yol yakınken vazgeçin umursamayın biliyorum çok zor insan cinnet geçirecekmiş gibi oluyor ,keşke bende zamanında vazgeçebilseydim inadımdan keşke


Cevaplamak için Üye ol