babamız çok taviz veriyor oğlumuza...

gulege soruyor: 10

selam kızlar;biliyorum ki çocuğun kiişiliğini sağlıklı olarak geliştirmesi ve herşeyden önce kendine olan özgüvenini sağlaması için bağımsız davranmayı kendi duygularını kontrol edebilmesi gerekiyor.ağladığında her dediğini yaparsak herdefasında kucağımıza alırsak kısacası ipleri onun eline verirsek işin içinden çıkamaz hale geliyoruz.en başından beri buna dikkat ediyorum.çocuğumun istediği şeyi yapacaksam illaki onu ağlatmadan yapmaya çalışıyorum ve annem ağladığımda istedikleri yapıyor düşüncesini beyninde oluşturmaya fırsat bırakmadan...eee ben böyle yaparken eşim son derece tavizkar davranıyor...her dediğini yapıyor.örnek:biz yemek yerken ege mama sandalyesinde oturmalı ve yemeğimiz bitene kadar bizi beklemeli değil mi?ama eşim biz yemek yerken ağladığında hemen yemeğini bırakıp egeyi mutlu etme çabalarına giriyor.yanii böyle dengesizlik olur mu anne baba arasında?ağlasa ne olur ki onunla ilgilenemdiğimiz anlamına gelmiyor.ama bu kuralı ona vermeliyiz.biliyorum ki ilerde çok sorun yaşayacağız böle giderse...eşiyle böyle problemler yaşayan var mı?varsa napacaz bu eşleri:(

Bu soruyu cevapla

21 Cevap


asli_arda

bence kesin yargıdan uzaklaşmak lazım emin olun hele ki sizinki daha çok küçük ilgisinin tam oturması sizi anlaması için biraz daha zamanı var kanısındayım ... dedikleriniz doğru her ağladığında istedikler olursa öle düşüncekler evt bunada katılıyorum ama ağlatmak da iyi değil sinir olup asabi hareketler yapıcak bence ilgisini dağıtıp eline başka şeyler verip ona odaklanmasını  sağlayın ne onu ağlatın nede sizin dediklerinizden dışarı çıkamsını izin verin derim ben (yemek masası için )

arda bu ara banyo meraklısı kapı açılır açılmaz lavaboya tuvalaete yöneliyo dışarı çıkarmak istersemde çok ktü ağlıyo kendini yere atıyo resmen.. hemen alıp kedi ya bakalım bak kuş gelmiş gibi şeylerle ilgisini dağıtıyorum yoksa ona ben sana girilmez dedm burası olmaz yasak falan dersem daha ktü olucak hiç unutmıcak hep isticek 

dediklerinizi gene yaptırın ama dikte yoluyla değil  başka yollar bulun bakış açısını değiştrin benim dediğimi yapıcak bu böle oluyosa bunu böle yapıcak değilde ona bunu nasıl öğretirim ona bunu nasıl yaptırım gibi :)gerçi herkesin kendince doğruları var buda benmki ..burda benm yaptığım nacizane fikrimi sölemek :)

bebişiniz daha çok küçük annesi arda yen yeni otruyo eğer kalkmak isterse de zorlamıyorum eline çatal tabak veriyorum baktım yemiyo çünkü daha doğru dürüst biizm yediklerimizi yemediği için pek de zevk vermiyo masa ona :)bende indiriyorum yere gidiyo tv ye bakıyo sonra gelip kucağımda duruyo öğrencekler annesi 

mesela şunu öğrettim gibi eline bişey veriyosam ne olursa olsun hemen alıp mama sandalyesne oturturuyorum öle yiyo istemiyrum elinde dolaşa dolaşa yesin ..ve inanırmısın alıştı bişey görüyo elimde ve mama sandalyesine yöneliyo :)annem beni buraya oturtcak biliyo ama ben ona hiç bi zaman diretedim yedirdim kaldırdım hemen orda tutmadım oda biliyo işmdi bişey yence burda yemyosam hemen  kalkmak istiyo zaten :)

çok akılllar emin olsun hepsini öğrenicekler sizinle uslu uslu oturup yemek yiyicek anneis çünkü sizden onu  görüyo şuan yapmasa bile ilerde kesin yapıcak :)



taburcu

mama sandalyesi örneği geçince direk konunuz bu değil ama ben öğrendiklerimi sizinle paylaşayım istedim. Benim kızım ne mama sandalyesi, ne bebek arabası... anne kucağı dışında hiçbir yerde durmuyor.  Hatta babasını bile istemez hep annesinin kucağı... Mama sandalyesinde oturmasını sağlamak için eline uğraşacağı şeyler verdik. Örneğin yemeğini eline verdik, istediği gibi döküp saçabilir... Kaşığını eline verdik kendi başına yemeyi deneyebilir.  Sevdiği bir mama sandalyesi oyuncağı edindik. Ancak sıkılınca orada oturtmamak gerekiyormuş. Kalkmak istediğinde zorlamamalıymış. Yani aslında babalar bu konuda bilmeden doğrusunu yapıyorlar. Çünkü bir daha oturtmak mümkün olmayabilirmiş. İstediği zaman kalkabileceğini bilmeliymiş. Bunu bir pedagog'dan öğrendim.


gulege

evet kızlar tekrardan merhaba burcu ayaz ve aslı arda sizler ne demek istediğimi tam olarak anlamamışsınız.ben çocuğuma karşı katı sert bir anne değilim ama kurallarım ve sınırlarım var.aynı zamanda ben bir anasınıfı öğretmeniyim.4 yıl çocuk gelişimi okudum.çocuk eğitimi ile ilgili çoooook kitap okudum ve çok öğrenci yetiştirdim.edindiğim deneyim ve olması gereken şu:çocuğa baskı kurmayacaksın şunu yap bunu yap diye ama kendi haline de bırakmayacaksın.nerde duracağını bilecek.annem bundan hoşlanmaz buna kızar diyecek.evimde kırsın döksün herşeyi eline alıp ekmeği dolaşarak yesin dersem yani buna izin verirsem çocuk gittiğim heryerde evde nasıl davranıyosa öyle davranmak isteyecek.gittiğimiz yer bundan hoşlanacak mı?ben açıkçası evime gelen misafirimin çocuğunun eline pastayı verip serbestçe dolaşmasından hoşlanmam.çocuktur canım nolacak diyemem.yanına oturtacak öyle yedirecek.gezerek yemek yeme diye bişe görmedim ben.yazık değil mi o çocuğa sonra gittiği yerden istenmeyen çocuk olup çıkacak.
sonra ben onu hep oyalamak ve eğlendirmek zorunda da değilim bir yerden sonra artık kendi kendine oynayıp kendi kendine vakit geçirebilen ve kendi kendine yetebilen bir çocuk olmalı...onlar okadar zekiler ki herşeyi anlıyorlar...ağladığı zaman verdiğiniz tepkileri öğreniyorlar.10 aylık bebeğim saçın nerde dediğim zaman gösteriyosa şuanda koyduğum kuralları da anlayacak kapasiteye ulaşmış demektir.en azından ağlayarak her dediğini yaptıramayacağını...
      hani evde zaptedilemeyen fakat bir ortama girdiğinde çok akıllı olan çocuk tipleri vardır yaa aslında en tehlikelisi onlardır.çünkü bu çocukların kendilerine olan özgüveni gelişmemiştir.ve bu çocukların anneleri aşırı titiz çocuğunu herşeyden sakınan çocuğunun herdediğini yapan her istediğini alan kişilerdir.
      çocukların önüne herşeyi hazır sunmayınız,onları ilerde kendilerini bekleyen zorluklara bu şekilde hazırlayamazsınız.onlara mücadele etme yeteneği kazandırın.teslim olmayın çocuklarınıza derim....ayrıca bazı arkadaşlar bana şöyle yapama böyle yap gibi önerilerde bulunmuş.ben öneri istemedim ki benim yaptığım doğru çünkü bundan eminim.problemim eşimle:)bunu da çözecem merak etmeyin.
   


asli_arda

kusura bakma yanlış anlamışız

karışmakla yada akıl vermekle hata yapmşım

yanlış anlıyacaını bilseydim YORUM yazmazdım kusura bakma 


fragola

Saçını gösteriyorsa koyduğum kuralı da anlıyordur kısmı biraz şüpheli geldi bana. 10 aylık çocuk anlar mı sınırım şu bu diye bi emin olamadım. Bilmiyorum tabi benim kuzum daha 7 aylık, ben de sınırlarını bilen şımarık olmayan bir çocuk yetiştirme arzusundayım ama sıkıldığı halde ağladığı halde orada oturmaya devam ettirip ağlamasına göz yumamam herhalde, burcu ayaz ve asli arda gibi ben de dikkatini bişeylere çekip oyalayarak oturma süresini uzatmaya çalışırım. Şimdi öyle yapıyorum. Bizim babamız ise çok rahat bu konularda. Bebektir ağlar kafasında. Ben de tam tersi bi hassasiyet yakalatmaya çalışıyorum :) Bu arada biraz esnek olmak iyi bir şey değil mi? Diğerlerinin söylediklerine kulakları tıkayıp ben öneri istemedim, ben en doğrusunu bildiğimden eminim yaklaşımı bana yanlış geliyor biraz. Bunu da belirtmek istedim naçizane.



kuzum

şaka gibi geldi yazdıklarınız. bu dedikleriniz için o kadar ama o kadar erken ki. 


gulege

o erken bu erken daha anlamaz...neye ne zman başlamayı düşünüyorsunuz anlamıyorum.çocuğunuz beklenmedik bişe yapsa aaaa bizimkii çoook zekiiii dersiniz.ama işinize gelmeyince daha anlamazkiii,bilmezkiii diyorsunuz çok gülünçsünüz...ben bebeğime hiçbizaman baskı uygulamadım istemediği bişeyi zorla da yaptırmadım.ama kusura bakmayın çocuğumun peşinde gezerken yemek yediremem.ona yemek yedirirken karşısında oyuncaklarla veya türlü hareketlerle şaklabanlıklar da yapamam.acıkmışsa yer acıkmamışsa zaten yemesin çok dert değil....oyun da oynarım bebeğimle hem de kendimden geçerek ama yemek yerken değil...bebekler bu yaşta bişeyleri keşfetme çabaları içindedir herşeyi eline almak ister dokunmak ister....bu dönemde elleme dokunma yapma etme gibi komutlar vermiyorum.ve aksine mümkün olduğunca ona ben tanıtmaya çalışıyorum.nesneleri çevirmek,atmak, döndürmek,bişeyin düşmesini izlemek,kumandanın düğmelerine basmak onlar için inanılmaz keyifli anlar...bunları engellemeye çalışsan şu yazdıklarınızda haklısınız diyeceğim ama benim karşı olduğum bunlar değil.elbette şuan bebeğimden' onu elleme'komutumdan anlamasını bekleyemem.böyle bişe söylemem de zaten.ama belli kurallar vardır.mesela bi arkadaşım var tuvalete giderken bile çocuğunu yanına götürüyomuş çocuk durmuyomuş çünkü.bu tavizdir değil mi?ben taviz vermemekten bahsediyorum çocukları engellemekten değil.ben tuvalete gideceğim zaman bebeğimi beşiğine koyuyorum beni beklemek zorunda!!!ya da yemeği yetiştirmem gerekiyor soğanı doğrarken 5 dk kendi kendine oyuncaklarıyla oynayabilir.bana bağımlı yetişmemesi gerektiğinden ve bunun kesinlikle doğru olduğundan bahsediyorum.

bu anneye aşırı bağımlı çocuklar kendine güvensiz yetişiyor diyorum arkadaşlar.bilmem anladınız mı.anlamayanlar cevap yazmasın lütfen.


fragola

peki


lacivert0

siz sadece evet haklısın diyenlerin yorum yazmasını istiyorsunuz galiba!..........


burcaksahin

Siz zaten herşeyi çözmüşsünüz! Aynı tavırlarla devam edin, eşinizle de çözersiniz bu problemi inşallah!



Cevaplamak için Üye ol