Çocuğa Müdahale, nereye kadar?

sedaydin soruyor: 10

http://www.nurturia.com.tr/images/photos/e12/988/ee7954714fd44af8ac089cd40104d02d.jpg

Mesela parkta çocugunuz kendi oyuncaklarıyla oynarken, daha büyük bir çocuk geldi "ben de oynayabilir miyim" gibi kibar yaklaştı, bir oyuncakla oynamaya başladı, ama senin cocugun o oyuncakla oynamak istedi ve işler sertleşti.
ne kadar müdahale etmek lazım?
tamam karışmayıp, doğal gelişsin ama karşıdaki daha büyük ve kabalaşıyor.
Sırayla oynayın o zaman, bekle mi demeli
istiyorsan elinden almanın bir yolunu bulman lazım, once sor, sonra kopart :) mı demeli?
ornekleri bilirsiniz...
nereye kadar müdahale etmeden bekleyebiliyorsunuz?

Bu soruyu cevapla


18 Cevap


yusufunalemi

ben mudahelesiz yaşayamam :)
kötü ama her an gözlerimle didiklerim.aslında parkta yazdığın gibi sorunlarım olmaz.daha çok bizimki sırnasır diğer çocuklar pas vermez.sonra bizimki sırnaşmaya devam eder karsı taraf sertleşir.e şimdi mudahele  edilmezmi??
ama aslında cocuğunkendini koruyabildiği ve benden yardım isteyeceği noktaya kadar mudahele etmeme taraftarıyım.lakin oğlumn su ankı potansıyelı düşünüldüğünde bu mumkun deil...


Damla

Ilgaz'ın yuvada şöyle bir uygulama var. Oyuncaklar tüm çocukların, ama kim önce oynamaya başladıysa oyuncak onun oluyor. İzin verirse birlikte oynarsın. Paylaşımı teşvik ediyorlar ama anladığım kadarı ile zorlamıyorlar. Böylece boşta duran bir oyuncak biri oynadı diye kıymete binip de kavga konusu olmuyor.

Oyunlar için de geçerli, eğer oyunu ben başlattıysam, katılacaklar benden izin almalı. Ilgaz için son konuştuğumda izin almadan oyuna giriyordu, ama tarzından dolayı izin istemediği halde kabul görüyordu. Belki artık o da öğrenmiştir. Tabi bunlar parktaki çocuklar değil, zaten orada düzenli işleyen kurallar var.


sedaydin

buraya seden'in kendi oyuncaklarını uzaktan izlerken bir fotografını koymaya calıstım ama gorunmuyor galiba..
 o an ki mimikleri cok komik...
İlginc olan bizleyken tavırları çok sert, elinden isteği dışında br şey alamazsın ama daha kucuk insanlar yaptığı zaman daha geniş bir insan oluyor.
ben de kendi çapımda şöyle mudahale ettim:
" biliyorsun bunlar normalde Seden'in oyuncagı, yani izin verdiği için oynayabiliyorsun bence oynun bittikten sonra ona vermen gerekir..."
aslında bu içinde küstahlık olan bir yaklaşım mı acaba , sonucta cocuga ornek oluyorsak buyudugunde "sen benim kim oldugumu biliyor musun " der mi?
am hep ver -paylaş-sen ezil de olmuyor ki!!!


hande

aynı terddütte ben de kalıyorum çoğu zaman Seda. Can oyuncaklarını çok güzel paylaşan bir çocuk ama genelde çevremizdeki arkadaşları aynı şekilde olmuyor ve sürekli Can vermek zorunda kalıyor çünkü ben sadece Can'ı razı edebiliyorum. Yoksa diğer çocuk ya Can'a vuruyor ya ısırıyor ya da çığlık çığlığa ağlıyor ve bu durumda Can çok şaşırıyor bazende panik oluyor.

Durum sertleştşği anda araya girip uzlaşma yolu bulmaya çalışıyorum. Birkaç defa Can'ın çok fena dayak yediği oldu çünkü, bu da beni korkutuyor. halada hangi yaklaşım doğru bende bilmiyorum.

Bir defasında Can dan 2 hafta büyük bir çocuk Can'a inanılmaz sert bir tokat attı resmen 5 parmak izi yanağına çıktı. Ardından çocuğun annesi geldi ve oğluna tokat attı ve bana dönüp nekadar şanslısınız uslu bir oğlunuz var gibi birşeyler söyledi. ve ben ağzımı açıp kadına tek kelime edemedim şaşkınlıktan, hala ona söylemek istediğim kelimeler bağazımda dizili kalmıştır. 


sedaydin

Al işte....
yutkun dur...evde mi çocuklarımıza eğitim versek, savunma sanatları falan :)



senayc

cık cık cık, o anne çocuğuna vurduğu için o çocuk bunu öğrenmiş malesef. belli dönemlere kadar onlar bizden ne görüyorlarsa onu yapıyorlar. üzüldüm de şimdi parkta ki çocuğa. :( müdahele etmemek lazım herhalde ama ben de ederim galiba. yiğit kreşe gittiği için kreşin net kuralları var, bize bu konuda çok iş düşmedi şimdilik.


hande

Malesef ki öyle Senay, o yüzdendir ki o kadına iki çift laf etmediğim için kahroluyorum:(


hande

Hafta sonu çok sevdiğimiz arkadaşlarımızın kızı'nın 1 yaş doğum günündeydik. Can kafasına bir darbe, alnına bir kalem deliği ve kolunda da koca bir ısırıkla partiden ayrıldı. 2,5 yaşında bir erkek çocuğu vardı ve 3 yaş grubu dahil bütün çocukları düm düz etti:((

Normalde acıyan her yerini öptüren Can ilk iki darbede büyük bir grur yaparak "acımadı acımadı" diye bağırdı. 3. sü ve en ağar olanı ısırıktı. bende yanı başlarındaydım. Can'ın elinde bir oyuncak köpek vardı, cocuk geldi hızla elinden çekti Can vermemek için elini uzattığı sırada benim olamayacağım bir çeviklikle Can'ın kolunu kaptı ve çok zor bıraktırdım.  Can'ı kenara aldım oyuncağı diğer çocuğa verdim ki bizi rahat bıraksın.  bu arada farkettim ki Can'ın gözleri dolmuş, titriyor, dudaklar büzülmüş ama ağlamamak için direniyor. ben de "istersen ağlayabilirsin bebeğim. Bak bu arkadaş henüz diğer çocuklarla oynamayı öğrenmemiş, henüz hiç arkadaşı yokmuş o yüzden böyle yapıyor. Bırak köpekle o oynasın bizde bu kardeş oyun oynamayı öğrenene kadar onunla oynamayalım tamam mı" dedim. Can'da büyük bir olgunlukla "tamam" dedi ve ağlamadı. Ben neredeyse ağlayacaktım ayrı mesele.

Nitekim tehlikeyi sezdiğimiz anda bir şekilde müdahelede bulunmamız gerektiği kanısına vardım.  Ama çocuğumuzun da öz güvenini sarsmamamız gerektiği için de dikkatli olmalıyız sanırım. Sürekli koruyucu anneyi de oynayamayız. 



Damla

Çocuğu daha büyük bir çocuk tarafından ısırılırken kayıtsız bir şekilde izleyebilecek bir anne olabileceğini sanmıyorum :)


sedaydin

Cok gecmis olsun Hande....sen gözünden sakın sonra, dudakları öpmeye kıyama, sonra onlar üzüntüden titresin :((
tabi ki böyle büyüyorlar, sokaktaki çocuklar, biz nasıl büyüdük şeklinde bir sürü yorum olabilir, ama okuyunca içim cok kotu oldu iste :((
yok bu asamada koruyucu annelik , uzaktan izleme tamam da fiziksel darp işin icine girince dikkat dagıtarak olaya mudahale ederim.
hani 2 yas sendromunda cocuk kendine zarar verici brseyler yapmaya baslarsa, dikkat dagitarak atlatılır ya...onun gibi, hooooop degis tonton yapabilirim.



Cevaplamak için Üye ol