Çocuğa Müdahale, nereye kadar?

sedaydin soruyor: 8

http://www.nurturia.com.tr/images/photos/e12/988/ee7954714fd44af8ac089cd40104d02d.jpg

Mesela parkta çocugunuz kendi oyuncaklarıyla oynarken, daha büyük bir çocuk geldi "ben de oynayabilir miyim" gibi kibar yaklaştı, bir oyuncakla oynamaya başladı, ama senin cocugun o oyuncakla oynamak istedi ve işler sertleşti.
ne kadar müdahale etmek lazım?
tamam karışmayıp, doğal gelişsin ama karşıdaki daha büyük ve kabalaşıyor.
Sırayla oynayın o zaman, bekle mi demeli
istiyorsan elinden almanın bir yolunu bulman lazım, once sor, sonra kopart :) mı demeli?
ornekleri bilirsiniz...
nereye kadar müdahale etmeden bekleyebiliyorsunuz?

Bu soruyu cevapla


18 Cevap


hande

bence de öyle bir anne yoktur:)) yalnızca ilk iki darbeden sonra ve ısırıktan önce bize yaklaşmasını engellesem sanırım daha iyi olacaktı.

Teşekkürler Seda...  Gardımızı almalıyız ama onlara çok hissettirmemeliyiz sanırım.  Herşeye hazırlıklı olmakta fayda var. 

sanırım en önemli şey bizim çocuğumuzun gözünde tutarsız davranmamamız gerektiği.  Mesela normalde kimseye vurulmaz'ı öğretirken ona, bir olay yaşadıktan sonra sen de ona vursaydın gibi bazı cümleler kullanmamalıyız diye düşünüyorum.


sedaydin

iste sorun burda baslıyor benim icin..."kimseye vurulmaz"ı mi ogretmeliyiz, olay yerinden uzaklas gibi...
yoksa yekten, birisi canını yakıyorsa, tamam vurma ama durdur mu?
yok bu da olmaz...
zaten cevabı bilsem sormazdım...cevap vermeye calısmayayım...


hande

sanırım "kendini koru, seni incitmesine izin verme" belki iyi bir cümle ama bunun sınırını sanırım yaşayarak öğrenecekler. Tabii bizde. yeri gelecek kavga da edecekler, sadece  biz duruşumuzu değiştirmemeliyiz diye düşünüyorum.  


Ozge

ay Handee icim gitti:( minigi yerim ben...kiyamam...
Derin'in dogumgununde de oyuncak paylasamama krizleri yasandi, biz genelde dikkatlerini dagitmaya calistik, baska oyuncaklarla oynamalarini saglamak gibi...Birisi Derin'e vurunca genelde o da vurmaya calisiyor, ben de soyle diyorum, 'kendini koru ama vurmasan tabii daha iyi olur' gibi seyler...ama birisi itip kakarsa, ya da suratina patlatirsa en azindan kendini savunabilmeli heralde...zor bu isler!



hande

İşte bunlar bıçak sırtı konular. Çocuğun kişiliğinde çok büyük yer edecek şeyler. İşin en ürkütücü yanıda bu.


Berna

Biz önce vurma diyorduk ama parkta ondan ne zaman 1 metre uzaklaşsak sıkı darbeler almaya başlayınca sana zarar verenlere karşılık ver, kendini savun diyoruz, ne yapacağını söylüyoruz, önce itip uzaklaştıracak git diyecek tekme atacak, yaklaşırsa vuracak, saçını çekecek vs.  O da bize her bir hareketi canlandırıyor.
Yaptığımız doğru mu bilmiyorum? Çocuk eğitimi hakkında bir kitapta savunma reflekslerini yok etmemiz gerektiğini okumuştum.
Geçen aya kadar oğlum vurma, ısırma, itme diyorduk ama parkta sürekli hırpalanır olunca sana saldıranlara karşılık ver, vur, it, saçını çek, ısır diyoruz.
Bu çocuk haklı saldırı ayrımını yapabilecek mi ? Bunu sıkı sıkıya takip ediyoruz.
Kışın çocuğa eşim baktığı için de takip etmemiz gayet kolay oluyor, her dakika benim ya da eşimin gözetimi altında. Eğer bu gidişle Sinan kabadayılaşırsa ona telkinden vazgeçeceğiz.


uzaylizekiye

benim yöntemim şu: benimki almaz da başkası gelip aldı benimkinden diyelim hiç müdahele etmiyorum... bekliyoırum gözlemliyorum... eğer benimki vermek istemiyorsa sadece teklif ediyorum beraber oynayın diye kabul görmüyorsa büyük çocukla hafif itekleşmelerine ses çıkarmıyorum ki benimki kendini savunabiliyor mu ya da böyle bi durumda ne yapıyor ölçüyorum iş çok şiddete doğru gidiyorsa diğer çocuğa bugunluk oyuncakları paylaşmıcaamızı söyleyip ayrı yere gidiyoruz...


bedevi

Arkadaşlar, benim kızım üç olacak ekimin 18'inde. Kendini vurmaya itmeye gerek kalmadan koruyabilen, dile gelişimi güzel bir çocuktur. Fakat 1,5 ay kadar önce Fransa'ya taşındık, kreşe başlattık. Bir oyuncakla oynamak istediğinde ya da oyuncağını vermek istemediğinde, nedenlerini ve belki sonra verebileceğini açıklamak elbette yeterli olmadı, çünkü karşı taraf hiç anlamıyor, elinden alıyorlarmış. Bana evde gelip "annecim bisikletle oynuyordum, bir arkadaş gelip aldı, öbürünü almak istedim, onu da bir arkadaş gelip aldı, ben öğretmenime gittim, peki ben şimdi neye binicem dedim, beni duymadı" şeklinde şeyler söylediğinde, ve McDonalds'ta (evimizin yakınında bir tek o var) çocuklar tepesine çıktığında ya da ittiğinde kendisini sözlü olarak savunamadığında, seni iteni it, sana vurana sen de vur, oyuncağını vermek istemiyorsan verme, elinden çekmelerine izin verme gibi duygusal önerilerde bulundum. Ancak kızım şimdi çok agresif oldu, bütün çocukların onun oyuncaklarını elinden alacağını sanıp itiyor, kötü kötü bakıyor, bazen vuruyor, ilk kreşe başladığımız sıralarda evimize biraz yakın olan bir parkta küçük bir kızın elini büktü, bağırdı, çünkü o sırada oyuncak trene kendisi binmek istiyordu ve sıra benim, sen benden sonra bin diyemediği için öfke krizine girdi. Ben de fransızca bilmiyorum, karşı tarafa durumu izah da edemedim, ne yapacağımı şaşırdım, tüm park bizi seyretti, diğer çocuğun babası geldi filan, stresliydi yani..
Kreşinde henüz kimseyi pek anlamıyor, ama bugün gözlemlediğim, kendi yaptığı kolyesi vardı boynunda, çok tatlı bir kız çocuğu gülerek geldi ve inceledi, benimkisi anında itti ve benim diye bağırdı, ben de napacağımı şaşırdım.
Haftaya kızımın doğumgünü var, kreşinden birkaç kişiyi çağırmak istiyorum, tanışıp kaynaşalım diye, ancak o kadar stres yaratıyor ki bu durum bende, ya iterse vurursa filan diye...
Şimdi kızıma vurmak doğru değil diyorum, ama bir ay önce sana vurana sen de vur ezdirme kendini diyen de bendim, çocuk napacak hangi mesajı alacak, ne demem lazım ne yapmam lazım kafayı kırmak üzereyim...



Cevaplamak için Üye ol