kreş

balegem soruyor: 6

herkese iyigeceler nurturia ya yeni katıldım ve bana faydalı olacağına inanıyorum benim paylaşmak istediğim bir sorunum var oğlum 2.5 yaşında ve ben  o doğduğundan beri çalışmıyorum ama artık işe başlamak istiyorum 3 yaşını doldurduğunda tam gün kreşe vermeyi düşündüm ama maalesef kıyamıyorum orada ezilip yanlız kalmasından başına birşey gelmesinden korkuyorum aranızda aynı sorunu yaşayan varmı acaba???

Bu soruyu cevapla

6 Cevap


melek16

bende aynı durumdayım doğduğundan beri çalışmıyordum artık çalışmayı düşünüyorum kızım 2,5 yaşında:)ama ben iyi tarafından bakmaya çalışıyorum kreş mevzuuna yaşıtlarıyla birlikte olacağı eminim eğlenceli vakitler geçireceği için mutlu olacaktır.


CiciAnne

Kreşe göndermeyi siz bu psikolojideyken düşünmeyin bence... Zira çocuk etkileneceği yoksa bile etkilenir...

Kreşe başlamak gayet doğal ve sağlıklı, olması gereken bir süreç. Gerçek hayatı anlamak ve sosyalleşmek için bunu yapmaları gerek. Çocuğunuzun iyiliği için olduğunu düşünürseniz daha sakin hareket edebilirsiniz bence...


mervemeydan

Merhaba ben anaokulu öğretmeniyim kreş tabiki çocuğunun sosyalleşmesi için ve eğitim için çok önemki ama siz ve o hazır olmadan başlatılması  çocuğun psikolojisi için de önemli mesela ona ben çalışacağım sen okula gitmek zorundasın asla demeyin giersen çok mutlu olacaksın yeni arkadaşların olacak yeni bilgiler öğreneceksin çok eğleneceksin gibi yaklaşırsanız çocuk daha rahat olur ve sorunsuz gider o rahat olunca sizde rahat olursunuz


balegem

cevaplarınız için teşekkür ederim haklısınız önce benim biraz rahatlamam gerekiyor galiba belki sürekli oğlumla olmaya alıştığım için ona zarar gelecek düşüncesi başladı önce bundan kurtulmam lazım:)


bedevi

Arkadaşlar size birşey danışmak istiyorum. Bu başlık uygun görünüyor.
Benim kızım 2 yaşını bitirdiğinde, evde çok sıkıldığı ve depresyona girdiği için psikolog tavsiyesiyle kreşe başladı yarım gün. Kreşten çıkınca kuzenimle birlikte (kızıma kuzenim bakıyordu) park bahçe dolaşıp oynayı eve geliyorlardı, gün içinde bir yığın insanla karşılaşıp sohbet ediyordu, sonra akşam da biz gelip saatlerce oynuyorduk. Kızım ekim ayında 3 yaına girdi. Eylül ayından beri Fransadayız, ben istifa ettim ve kızım burada yarım gün kreşe gidiyor, yarım gün de birlikteyiz onunla.. Fakat sorun şu ki, Fransa'da 3 yaş ve üzeri çocukların hepsi tüm gün okulda, kızım okuldan çıktıktan sonra parklarda oynayabileceği kimse yok, hatta bazı parklar kilitli oluyor, o derece boş her yer.. Kızım bir kaç haftadır inanılmaz sıkılıyor benimle, öğlen uykusu da uyumuyor, 12'den sonra akşama kadar birlikteyiz, bütün gün evdeki kuklaları legoları konuşturuyoruz, artık bana da gelenler geldi, ona da.. İlişkimizin kalitesi ne yazık ki çok bozuldu, çok yüzgöz olduk gibi.. Eline aldığı herşeyi fırlatıyor bana, süekli azarlıyor, git diyor, benim de tahammülüm azaldı sanırım, belki de bazen sert bakıyorum ya da davranıyorum, bu defa da sen beni seviyor musun filan diyor, sen benim annemsin beni seversin di mi diyor, offf çıldırmak üzereyim.. İki gündür de ben okulda arkadaşlarımla uyumak istiyorum diyor. Öğretmeni uykudan sonra çok aktivite var, onun için, fransızcası için çok iyi olur diyor, bense kıyamıyorum ama ona ve kendime kötülük yapıyorum gibi hissediyorum, çocuk tüm gün evde annesiyle daralıyor tabii.. Bense hiçbir dil kursuna gidemiyorum, hiçbişey yapamıyorum çünkü saat 12'de kızım geliyor.. Sizce tüm güne döneyim mi? 16.30'a kadar burada kreşler, çarşamba günleri de okul yok, tatil.. Ne yapmamı önerirsiniz?
Teşekkürler şimdiden..


selenn

kreşte daha mutlu oluyosa hiç düşünme bence hem sende kendine zaman ayırırsın bu sanada iyi gelicek çünkü sen nekadar sağlıklı olursan iletişiminiz okadar iyi olucaktır eminim



Cevaplamak için Üye ol