kizim benden uzak. :(((

prensesimmm soruyor: 10

merhaba arkadaslar  kizim galiba bana düşkün degil ne yapmam gerekiyo hic evdemiyim degilmiyim umrunda degil. bazen kizinca bagiriyorum acaba oyuzden mi uzaklasiyo. öpüp koklasiyoruz gelip sariliyo. oyunlar yapiyo ama yine yetmiyo hep benle olsun istiyorum hoş kimseye cok yakin degil oynarkende cabuk sıkılıyo yada ben oynatamiyorum napicam bilmiyorum umrunda degilmisim gibi hani olsanda olur olmasanda belki çocukca bi düşünce ama cok üzülüyorum ne yapmam gerekiyor...

Bu soruyu cevapla

10 Cevap


_yasemen_

kızınla bol bol vakit geçir onunla hoşuna giden oyunlar oyna şarkılar söyle vs vs.bnm oğlum da bana çok düşkün bu durumda bzn bni bunaltıyor:( her an mıçmıçmıç beraberiz...vee kızına mümkün olduğunca bağırma artık onlar bizi çok daha iyi anlıyorlar normal ses tonunda dahi anlatsan bile herşeyi anlıyorlar.bende senin gibi bzn sesimi yükseltiyorum ama dediğim gibi 2sn olsun bni bırakmadığı için oluyor bütün bunlar.birde bu zıpırların ay ay zorluk dereceleri artıyor


prensesimmm

herkes yapisik ikiz gibi yasamaktan yakinir bense uzak olmasindan babaannesine daha düşkün çogunlukla o oynatiyo bende i bakiyo diye kendimi evin işlerine daliyorum oynuyoruz birlikte ama cok degil.


_yasemen_

çocuk onunla kim ilgilenirse ona düşkün olur kv den iyi bak kızına..


madvim

yakınlaşır merake tme bazen benimde kızım neden benimle ilgilenmedi bugün dediğim anlar oluyordu çalışmama bağlıyordum küstümü acaba onu bıraktığım için diye ama geçiyo şimdi çok düşkün bana ama gerçi hergün işe giderken huzursuz oluyorum ama mecbur napalım. Şükret ki hergün kızınla berabersin birde çalışsan bu kez suçluluk duyuyo insan benim yüzümden böyle diye. Merak etme geçici bişey bir süre sonra yapışıklığından sıkılırsın :)


masterbully

merhaba, ben yeni üyeyim. bu soru ya da sorun önceden konuşulmuş, tartışılmış. yalnız olmadığımı bilmek bi nebze rahatlatsa da hala içim huzursuz bu konuda. kızım 11 aylık. gayet sosyal bir bebek. yabancılamaz, huzurlu, güleryüzlüdür. herşey iyi hoş da bana özel bir düşkünlüğü yok kızımın, ben öyle hissediyorum. 3 aylıktan beri çalışıyorum ve annem bakıyor kızıma. acaba işe erken başlamak zorunda kaldım, bu nedenle mi diyorum. ayrıca kızım fazla emmedi beni. hemen hemen 2 ayından beri sağarak veriyorum sütümü. emziremem de bana düşkün bir bebek olmasına sebep olmuş olabilir mi ? 

deneyimli annelerden yanıt bekliyorum.
zor kavuştum ben kızıma.. tedavilerden, zorlu süreçlerden sonra. dünyam benim o.. her anne gibi.. istiyorum ki en çok beni sevsin, en çok bana düşkün olsun.. nerde hata yaptığımı bilmiyorum. mesela kırkı çıktığından beri odasında uyuyor, acaba yanımıza mı almalıydım ? sabiha paktuna'nın yazıları iyice bozdu psikolojimi. 'annesinin peşinden ağlamayan bebekte sorun vardır' diyor. 'çalışan annenin en büyük diyetidir yavrusunu koynunda yatırmak, kokusundan mahrum bırakmamak' diyor. yanımızda yatırmayı deneyince de gece uykusu uzun ve deliksiz olmuyor.
işten gelince sevinir ama ben işe giderken de el sallar, peşimden ağlama vs yoktur. tabi ağlamasın, isteğim bu değil. ama düşkün değil bana sanki.. forumlarda bu aylarda genelde bebeklerin anneye yapıştığını okuyorum, aşırı düşkünlüğünü yani. haliye aklıma takılıyor, nerde yanlış yapıyorum diye..  fikir verir misiniz bana..



fattololo

Bunlar tamamen benim deneyimlerim…

Cocuklar kendileriyle bol bol oynayandan daha cok (tabiii bunlari yapmak da cok onemli) olmazsa olmaz ihtiyaclarini karsilayanlara duskunler. Eve gelir gelmez, sarilma opme gidiklama seansindan sonra, altini degistirme, karnini doyurma ve bunlari yaparken eglendirme, uyku rutini, banyosu.. gibi seyleri kimseye birakmayi. Genelde bakan kisi siz gelmeden bunlari yapar ki; siz alt degisimiyle ugrasmayin veya yemegiyle… belki babaanneyle daha iyi yiyordur, size naz yapiyordur diye onun yedirmesini tercih etmeyin, sizi seviyor ki naz yapiyor, siz yedirin, siz giydirin. Ise gitmeden kahvaltisini siz ettirin.

Bunlari sicak bir yuzle ve gulumsemeyle, eglenerek yapin… yakinda goreceksiniz daha cok size duskun olacak.

Ama sunu bilin ki; zaten sizi daha cok seviyor. O kisi sadece daha cok ihtiyaclarini karsiliyor olabilir, hepsi bu.


CokBilmis

fattololo'ya katılıyorum.

İlk 2 sene bebek fiziki ihtiyaçlarını karşılayan kişiye düşkün oluyor.

Ama aklı başına gelince anne kimdir, gayet net ayırt edebiliyor.

Benim kuzenlerimi anneannem büyüttü. Küçük kuzenim konuşmaya başlayınca anneannesine "anne" diye seslenmeye başlamıştı. Ama büyüdükçe annesini fark etti elbette. Anneannem kuzenim 10-12 yaşlarındayken yanlarından ayrıldığında da hiçbir olumsuz tepki vermedi. Birkaç sene sonra da vefat etti anneannem. Kuzenim öyle annesi ölmüş bir çocuk gibi davranmadı. Hepimiz anneannemize ne kadar üzüldüysek, o da o kadar üzüldü.

Ama hislerinizde haklısınız. Eğer sizinle özel bir bağı olsun istiyorsanız, ona özel olduğunu davranışlarınızla hissettirmeniz lazım. Bu kadar küçükken ancak fiziki ihtiyaçlarını gidererek yakınlaşabilirsiniz.

Sabiha Paktuna Keskin'i ise ciddiye almayın lütfen. Kendisi nörologtur, yani genel olarak beyin, beyin sapı, omurilik ve çevresel sinir sistemiyle kasların hastalıklarını inceleyen doktordur. Dolayısıyla kendisini pedagog yerine koyarak yaptığı açıklamaların ilmi hiçbir yönü yoktur. Benim hukukçu olarak çocuk davranışları konusunda konuşmaya ne kadar hakkımvarsa, onun da o kadar vardır. Beni ciddiye aldığınızdan daha fazla ciddiye almayın onu lütfen.

Ayrıca başkalarına verdiği akılları nedense kendisi uygulamamış, yurtdışında eğitim almak için 3-4 yaşındaki yavrusunu 2-3 sene Türkiye'de bırakmış bir annedir neticede kendisi. Ele verir talkımı, kendi yutar salkımı... Ha, kendi hatasından ders çıkarıp konuşuyorsa, onu bilemeyeceğim. Tecrübelere saygım var.


babu

Haluk yavuzer'in bir kitabinda okumustum yanlis anlamiyorsam. Bir danisaninin cocugu bakicisina anne diyormus annesine degil. Haluk Yavuzer, beslenme, uyku ve temizlik (banyo) anne tarafindan yapilmasi gereken 3 eylemdir, bir sure evde oldugun surelerde bunu kimseye birakma demis. Fattololo ve Cokbilmis'in soyledigini destekleyen bir uzman yorumu oldugu icin yazmak istedim. Nitekim kisa surede annesine anne demeye baslamis. 


neretva

Belki çocuğunuz bireyselleşmesini güzel götüren, özgür bir bebektir, yani belki karakteri budur. Bence bağımsız olabilmesi çok güzel. Sizi sevmediğini kesinlikle düşünmeyin. Üstelik kız çocuğu, kim bilir neler neler paylaşacaksınız. Eğer yapabilirseniz beraber özel zamanlarınız olsun. Mesela beraber şehri dolaşın büyüdükçe. Beraber resim yapın. KVnin yardımı çok güzel, ama onunla yapmadığı şeyleri yapın. Yürüyüşe çıkın, bebek süsleyin. Ama bence sizinle ilişkisi düzgün, kendine güvenli bir çocuk. Sevgisini de gösteriyormuş.

Emzirme değildir, sanmıyorum. Ben sadece 1 ay emebilmişim. Cahillik, sütün yetmiyor demişler, annem de beni muhallebiyle büyütmüş. Bildiğiniz muhallebi çocuğuyum yani. Ama anneme de düşkünüm. Yıllar içinde anne-kız ilişkisi dalgalanmalar yaşansa da sonunda güzel bir rotaya giriyor.


dincelay

Evde olduğu süre içinde anne mutlaka bebeğin her türlü ihtiyacı ile kendisi ilgilenmeli. Ben yoğun çalışan bir anneyim. Büyük kızımda evde olduğum sürelerde kimseye delege etmedim. Hafta sonları sadece kendim ilgilendim. 3 yaşına kadar 1 gece bile ayrı kalmadım. Arkamdan hiç ağlamadı. Her zaman nereye gittiğimi ve ne zaman döneceğimi söyledim. Söylediğimi de yaptım. Görünmeden evden çıkmadım, eğer geç geleceksem," sen uyuduktan sonra geleceğim" diye söyledim. Hiç bir zaman kaygı yaşamadı benimle ilgili olarak. Şu anda 3 sınıfta, fazlasıyla yüksek öz güveni nedeniyle zaman zaman okuldan şikayet alıyorum. 2 aydan sonra emziremedim ama bana düşkünlüğü ile ilgili de hiç kaygım olmadı. Yalnız bu düşkünlükler daha çok 3 yaşından sonra bebeklik dönemi bitince anlaşılır olmaya başlıyor. Bence bunlar için kaygılanmayın. Siz tam olarak ilginizi ona verin, ileride meyvesini alacaksınız.


Cevaplamak için Üye ol