Kızıma kardeş geliyor

gecce soruyor: 10

kızım 21 aylık 2 aylık hamileyim bu süreçte neler yapmalıyım mesala kızıma karnımda bebek var dedim çok erken söylediğimi düşünüyorum bebek nerde diyene karnımı gösteriyor artık hiç söylemesem çevremdekilere de konuşturmasam unuturmu? 7-8 aylık olduktan sonra söyleyin diyorlar küçük çocuklarda zaman kavramı yokmuş nasıl anlatmalıyım? Doğum gece olursa götürmelimiyim yoksa sessizce uyurken kapıyı çekip çıkmalımıyız? Kızım sürekli memede dururdu bu bebekte öyle olur eee kızımla nasıl ilgilenicem 2çocuklu anneler neler yaşadınız?Bunları kesinlikle yapma dedikleriniz varmı daha şimdiden okadar çok endişeliyim kii içim daralıyor düşündükçe


10 Cevap


mohter_of_sons

bide bana bak :))

oğlum kardeşinin yerini biliyor, kardeş nerede deyince karnımı açıp seviyor, öpğyır pfff diye sesler çıkarıyor ama o kardeş ne anlama geliyor onu bilmiyor haliyle :))

yaşayıp görücez.


nurus

hayırlısı olsun.çok cesurca bir karar  tebrik ederim ikinizi de..



gul_duru

ben henuz bısey demedım henuz karnım da belırgınlesmedı pek, kıyafetle bellı olmuyor.Bazen yokluyorum kardes ıstermısın dıye, daha sonra baba bana kardes alcak anne oyuncak alcak dıyo babası dogurcak zannedıyor heralde :) doguma dogru soylemeyı dusunuyorum bende


ezgiceylin

ANLATILMAZ YAŞANIR BENCE:) zor ilk zamanlar çok zor ama geçiyo günden güne daha rahat ediyosun.hayırlı olsun bebegin


ays_el

benim ilk oğlum 14 aylıkken abi oldu kıskanmaz anlamaz sanmayın çok fenaydı birkere boş anımı yakaladı 4 aylıktı küçük abisi boyu yetmeyen normalde çıkamadığı yata tırmanmış garibimin yüzünde tırmalamadı yer kalmamıştı göz kapaklarını halen dağa 14ne girecek kıskanır ben anlayamadım 10yıl sonra ikisine kardeş geldi bu sefer ortanca 10 yaşındakinin heryerinde kızarık alerşi gibi kabarık yaralar oldu doktora gittik ama kıskançlıktan üzüntüden olduğu anlaşıldı .oysa yanlarında sevmedim onu seversdem onlarıda severim kızıma birşey alsam onlarada alırım .yaş farkı olsa bi türlü olmasa bi türlü



mohter_of_sons

nurus bizim 2 numara kendi kararını kendi verdi :)

bekleyelim yaşayalım göreli,m diyorum ben.


ays_el

şunuda söyleyeyim 2 çocuk bir anda büyür diyenler varya selamlar olsun onlara en zor şey ben ikiz gibi büyüttüm çok zor kızımda ikiz gelcektide sonradan kayboldu .yani çok zor 5 6 sene en az 3 sene olmalı



ColukluCocuklu

Iki cocugum.arasinda 22 ay var zorluklar geciyor ama ilk 6 ay hic kolay degil. Yalniz bugun icin o ilk 6 ay cekilen zorluga da bin kez deger. Cok bunaldim, planli yaptigim icin ben nasil boyle bir sey yaptim dedim, lohusa sendromum gecmek bilmedi. Hatta bloguma bakiyorum da epey bi sure iki cocuk diye diye aglamisim yazilarimda. Gecti simdi hepsi, hersey yoluna girdi cok sukur. Oglum da sizin kiziniz gibi surekli mememde, kucakta, bana bagimli bir bebekti hala oyle bensiz durmaz ama en azindan oturmaya baslayinca rahatliyor insan. Simdi iyi ki diyorum, iyi ki yapmisim tum bu zorluklari cekmisim. Zaman su gibi hersey hizla geciyor, bana kar kalan cocuklarimin guzellikleri:)

Hastaneye goturme kismini dusunmeniz bence cok erken sartlara, duruma ve kiziniza bagli. Anlatma konusuna gelince ben sonlara dogru hafif hafif anlatmistim simdiden zihnini karistirmayin isterseniz.

Kafaniza takip yormayin kendizi, sitedeki 3 cocugu olan arkadasimiz asna 'nin guzel bir sozu var bu durumla ilgili; su akar yolunu bulur:) Guzel bir hamilelik gecirmenizi dilerim.


jildando

benimkilerin arasında da 29 ay var. Benim için ilk sene kolaydı açıkcası, küçük uyuyordu zaten bende büyükle istediğim kadar ilgilenebiliyordum. Küçük kendini gösterene kadar ona alışmıştı zaten, problem olmadı yani.
İkinci sene daha zordu, o da daha çok dışarı çıkınca zor oluyordu, çünkü küçük yürümeye değil adeta koşmaya başlamıştı ve yönerge almıyordu, hangi yöne gitmek istiyorsa o tarafa koşuyordu, tek çocukla sorun değil bu durum ama iki küçükle biraz zor, hangi tarafa bakacağımı şaşırırdım.
Sonra 2 yaşa doğru bu durumda kendiliğinden çözüldü, Gene ikinci sene ikisi boğuşarak oynamaya başladılar ve o zamanda küçük kendini koruyamadığı için ona dikkat etmek gerekiyordu, şimdi kendini koruyor artık daha uzaktan izliyorum bu oyunlarını.
Şimdi durum ise tek kelime ile şahane. Artık küçükte kurgu oyunları oynayabiliyor ve daha çok ve keyfile beraber oynuyorlar. Dışarı çıkınca da aynı şeyleri yapmaktan mutlu oluyorlar, o yuzden tek program ikisini de mutlu ediyor.
 Gittikçe daha keyifli oluyor iki çocuklu hayat diyebilirim.
ikinci doğunca bilinki herşeyi hatırlayacaksınız ve yeni doğan bakımı çok daha kolay gelecek size, depresyona falan girecek vaktinizde olmayacak zaten.


12Agustos2010

Açtığınız başlık ve benzerlerini sıkı bir şekilde takip ediyorum çünkü aynı duyguları ben ve eşim de yaşıyoruz. Düşündükte insanın üzerine üzerine geliyor her şey. Kızım çok güzel bir gelişim gösteriyor, gelişimde bir duraksama olmasını istemiyorum, nasıl üstesinden geleceğiz çok merak ediyorum.

Ben Azoş'u biraz daha işin içine sokuyorum, sanırım bebek doğmadan önce bu fikre alışsın istiyorum. İlk baştan itibaren kardeşini söyledim. Ben, babası, bakıcısı kardeş gelince neler olacağını her fırsatta anlatıyoruz. Ben özellikle ilk doğduğunda konuşamayacağını, oynayamayacağını, altına çiş yapacağını ve dişlerinin olmayacağını söyledim. Ama sonra senin eeeeeen iyi arkadaşın olacak, seni çok sevecek diye her fırsatta söylüyorum. Ama her ne kadar hazırlamaya çalışsamda sanırım kardeşi doğunca onu yiyecek:))

Benim asıl korktuğum; bebek doğduğunda Azoş tam 36 aylık olacak, bakıcı teyzemiz şuan bile onun isteklerini karşılamakta yetersiz kalıyor o dönemde artık iyice oyun çocuğu olacak. Şiddetle arkadaş istiyor ve biz de artık kreşe başlatacağız. Ben kendimi toparladıkdan sonra sabah onu kreşe bırakır biraz orda zaman geçirip akşam geri alırım diye düşünüyorum. Bu noktada benim güzel kızım, bebek geldi beni evden uzaklaştırdılar diye düşünür mü acaba? Düşünürse ve gelişimi olumsuz etkilenirse gerçekten ne yapacağız biz? :(


Cevaplamak için Üye ol