bakıcısı ile 5 dk'da uyuyan çocuk annesiyle neden 1 saatte bile uyumaz?

Aynı şeyleri biz de yaşıyoruz kızımla:-( ablam bakıyor,  uyutma konusunda  en fazla 15 dk sürüyor diyor, bense akşam bazen de sarkmış öğledensonra uykularında 15 dk da uyursa mucize diyor ve seviniyorum..mesela dün gece tam 1 saat uğraştım, en sonunda sesler yükseldi( her seferinde yapmayacağım desem de bir süre sonra bakıyorum ki yükselmiş sesim maalesef) ve sesimize gelen ablam kızımı 5 dk da uyuttu..insan kendini gerçekten başarısız hissediyor, kapı deliğinden seyrettim geçen ablamı acaba nasıl sallıyor ayağında , ben mi rahat ettiremiyorum kızımı diye:-(((Benim bacağımda 5 dk da kendini yatağa atan kızım ablamın bacağında kafasını dahi kaldırmıyor.. Bir şeyler yapmak lazım ama ne, çünkü hem o hem de ben  çok yıpranıyoruz..Hani beni çok da özlemiyor olmalı, ben her öğlen eve gidiyorum hala, akşam da en geç 16,30 da evdeyim, sonrasında ise hep birlikteyiz, ama sanırım yetmiyor ona:-((((

lopikcim durum bizde de tamamen ayni.ben de gozetledim kapi araligindan,aklima tuhaf tuhaf seyler geldi,acaba zorla mi uyutuyor vs. diye.ben de cok poztif telkinler yapmaya calissam da 1 saate yaklasinca uyutma isi sesim yukseliyor ya da o agliyor ben agliyorum.

ne dusunecegimi bilmiyorum artik.bir arkadasimla 5 ay arayla dogum yaptik.onun bebegi 18 aylik su anda.gece 12`den 1`den once uyumaz.saat basi,iyi gununde ise 2-3 saatte bir uyanir,bir biberon sut icer(tosun gibi bu sayede),gunduz ise bir yatiyor 3 saat deliksiz uyuyor.cogunlukla gunde 2 kez hem de.kadin uyutuyor,2-3 saat isini yapiyor,oturuyor vs.benim dikkatimi ceken bu kadar sorgulamiyor,ben bu cocuga saat basi bir biberon sut verdigim icin mi uyaniyor diye kendini kahretmiyor.bazen butun bu bildiklerimiz,okudugumuz bloglar,arastirip sorusturmalarimiz bize sucluluk ve beceriksizlik duygusu disinda ne kazandiriyor diye dusunuyorum.o arkadasimin interneti yok.kendi bildigi gibi buyutuyor ve cocuk iste,bunun huyu da boyle deyip gecebiliyor.bense ``nasil uyutucam `` endisesi ile bir yere gitmekten eve birini cagirmaktan korkar oldum.

yazdiklarinizi okumak iyi geliyor.yalniz olmadigini,birilerinin daha ayni durumda oldugunu bilmek rahatlatiyor,tsk ederim hepinize.

Ah haticeylmz ne guzel yazmissin. Ben de bu uyku meselesine kafayi cok takan aman uykusu bozulmasin diye ilk baslarda eve dahi kimaeyi cagiramayan bir anneyim. Pisman miyim dersen kizim simdi 20 aylik nazar degmeain iyi uyuyor ve doktorlarin soyledigine goredeuyku gercekten cok onemli, beyin gunduz ogrendiklerini gece pekiatiriyor. Ama bunlari bilince iste insan kafaya cok takiyor. Hic kafana takma rahat olup bu gunleron tadinicikar bir kere . Herkes benzer seyleri yazmis zaten . Bir kisinin bebegi uyutmasi aklinin karismamasi icin onemli, seni oyun yemek ve diger aktivitelwr icin bellediyse uyku vakti senden bunlari bekliyor ve uyumak istemiyordur kuzucuk. Cogunlukla her zamanda mumkun olmuyor, sen uyutursan hersey yoluna girer. Bir de memede uyuyor demissin iste o fena cunku onu alana kadar seni yoruyor olabilir. Emzirmeye devam edeceksen o zaman bosuna yorulma emzir gitsin, etmeyeceksen uyku oncesi emzirmeyi tamamen keamelisin ve uyku vakti sadece uykuya konsantre olmalisin. Butun bunlari yaparken de kafana cok takip uzulme oyle boyle derken cok cabuk buyuyor ve kaciriyorsun guZel taraflarini.

haticeylmz dün geceki travmatik uyutma olayından sonra artık yatırmyacağım ben diye düşünüyordum ki bu gece eve dönerken ( dışardaydık saat 10 gibi eve geldik) başıma gelen şey tamamen fikrimi değiştirtti; , ablam kullanıyordu arabayı ben arkada kızımlaydım, otoparka girdiğimizde direksiyona ben geçtim , ablam da Beste yi kucağına aldı ve dışarda benim park etmemi seyredeceklerdi, o anda kızım ben gidiyorum sanıp nasıl bir ağlama tutturdu anlatamam, mızıldanma değil EYVAH ANNEM GİDİYOR ağlaması..Hiç bir açıklama yetmedi, ta ki ben onu kucağıma alana kadar sürdü ağlaması..O anda anladım ki çocuğum, ona kim ne kadar iyi davranırsa davransın( inanın ablam belki benden de çok sever onu) , sadece annesiyle olmak istiyor( yeni  anlamadım elbette ama pekiştirdi hislerimi)...Çalıştığım dönem için yapabileceğim birşey yok belki ama evdeyken hep onunla olacağım, ne kadar uzun da sürse ben uyutacağım onu ve asla stres yapmadan..Ve bu gece uyguladım bunu, ısrarla uyumak istemedi, gözü yarı açık olmasına rağmen, olsun yine de yanyana şarkılar söyledik, yataktan kalkmak istedi, kalktık kucakta stresimizi alarak dolaştık, en sonunda sızdı yatağımda benim, ayakta falan sallamadan üstelik..Umarım bunu her zaman hatırlar ve uygulayabilirim...Yaptıklarım ya da hissettiklerim doğru ya da yanlış bilemem ama tek bildiğim daha çok ufaklar ve huysuzluklarının elbette vardır bir sebebi ve bunu çözmek de biz annelere düşüyor, ne kadar zor olsa da...sevgiler..