Asiri bagli olunan esin ayrilmak istemesi ve altindan kalkamamak?

Rockabye soruyor: 4

Herkese selamlar.Sorum uzun olacak,cünkü inanilmaz kötü durumdayim,icimin sikintisintan,carpintimdan saglikli düsünemez oldum,belki birkac kisinin fikri isik olur zindana dönmüs hayatimda..
4 yillik evliyiz,esim yabanci,onun ülkesinde yasiyoruz,cocugumuz yok.Ilk yil ailesiyle yasadik maddi durumsuzluktan,daha sonra esim iyi bir is buldu ve hayatimizi kurmaya basladik.Ucuz oldugu icin sehre uzak bir yerde ev tuttuk ve bu benim hayatimi kazanamamama sebep oldu.Dil ögrenemedim kurslara gitmedigim icin,hep bekledim,sartlar biraz daha düzelsin sira bana gelsin diye.Bu süre zarfinda esim benim bu sorunum icin hic yardim etmedi,tasinmak istemedi vs vs....(aramizda ingilizce konusuyoruz,yasadigimiz ülkenin 4 resmi dili var.)
Gelgelelim o cok sevdigim esim,bana tapan ölen canimin ici esim,beni aldatmaya basladi.Terkettim,geri geldim,affettim,anlamaya calistim,yardim etmek istedim,bu evliligi kurtarmak istedim,her seyi denedim..O da denedi,kontagi kesti "o" nunla,sünger cekmeye calistik gecmise,her olan bitene..ama gelgelelim esim mutlu olmadigini,benim harika ve bulunmaz bir es oldugumu ama gelecegimizi göremedigini ve artik kesinlikle bitirmek istedigi acikladi cumartesi sabahi...Benim tarafimdan bir eksiklik yokmus(ki bence var,cünkü calismiyorum daha dogrusu calisamiyorum dil problemi yüzünden),onun sorunlari varmis,"o"kisi eksikmis hayatinda...
Buraya kadar okuyanlar,ne duruyorsun daha diyebilir.Aciklayayim:
Birincisi cok acizce biliyorum ama esimi hala ve hala seviyorum..llk cok sinirleniyorum,sonra geciyor,yine onun gögsünde sakinlesiyorum.Asiri bagliyim ona,cünkü esten öte ailem,arkadasim,akrabam her seyim oldu burada,cünkü cok yalnizdim ilk 3 sene,simdi tek tük de olsa arkadasim var.Ama ne yaparsam yapayim,nerede olursam olayim onu bekliyorum..
ikincisi en büyük hatam,ekonomik özgürlügümün olmamasi.ha deyince kapiyi carpip bir hayat kuramiyorum.sonuna kadar destegim sana maddi konuda diyor,ama bu demek oluyor ki hala bir sekilde ona bagimli olacagim..
ücüncüsüondan ayri kalacagimi düsündükce delirecek gibi oluyorum,kabul edemiyorum,önümü göremiyorum,sanki bir daha günes hic dogmayacakmis gibi büyük bir umutsuzlugun icine düsüyorum,icim sikiliyor,hayat boyu bu üzgünlük hali gecmeyecek gibi hissediyorum.Gecmisimde panik atak hikayem var,o tetiklendi sanirim....burada hayat kurmaya calisacagim cok ama cok zor,ama sirf ondan bir anda ayrilmamak icin..Türkiyeye dönmek kesinlikle istemiyorum,ondan bir kerede ayrilmaya ve bütün herseyimi,hayatimi,4 senemi bir anda birakmaya hazir degilim,o gücü kendimde bulamiyorum...
Cok gücsüzüm,cok caresizim,bütün hayallerim altüst oldu,depresyona giriyorum sanirim,icimin sikintisi ve 24 saat ayni seyi düsünmek intihara sürükleyecek diye korkuyorum.Cünkü aklimdan kacamiyorum..Yalnizim,aksam olsun da o gelsin diye bekliyorum hala..
Psikoterapi ne kadar yardim eder acaba?Cünkü ben altindan kalkamayacagim.
En ufak bir fikriniz varsa ne yapmam konusunda,lütfen ama lütfen 1 satir da olsun yazin,belki bir kelimenin bile bi yardimi dokunur.
Buraya kadar okuduysaniz cok cok tesekkür ederim...


4 Cevap


Mugenoyan

İlk önce kabullenmen gerekiyor artık durumu.

Ne kadar acı olsa da : eşin artık seni sevmiyor. Eşin bu evliliği bitirmek istiyor, iyi davranmasıi sana yardım etmek istemesi bir yandan kendi vicdanını rahatlatmak adına yapılan şeyler.

Psikoterapi vesaire sana anca bu durumdan sıyrıldıktan sonra yardımcı olacaktır. Onunla ne kadar yaşamaya devam edersen o kadar çok acı çekeceksin... Ben sen olsam ülkeme dönerim ve kendime yeni bir hayat kurmaya çalışırım. Şükür ki çocuğun yok.

Süreç acılı sancılı geçecek ama ne yapıp yapıp sen kendi ruh sağlığın için uzaklaşman gerekiyor bu adamdan, bu ülkeden...

Dost acı söyler, ama daha fazla batmamak için kendini toparlaman gerekiyor.


yie

hakikaten zor bir durum..tek diyebileceğim güçlü olmak gerektiği..bu da öncelikle ekonomik bağımsızlığını kazanmakla mümkün olur; eğer orada iş imkanı yoksa, mutlaka iş bulabileceğim yere, ülkeme dönerdim sanırım ben..bunun dışında, ne kadar acı olsa da durumu kabullenip içimdeki aşkı bir kenara atmak için uğraşır, ilk fırsatta ayrılır ve kendime yeni yaşam kurardım..inan aşk tek bir kez çıkmıyor insanın karşısına ve şu an için burkulsa da seneye bambaşka bir şekilde, belki çok daha mutlu hayatını sürdürüyor olacaksın..yeter ki karar verip o ilk adımı at..kalbini değil, aklını dinle derim ben..Allah sabır ve kolaylık versin..


turkuazz

Sevgili arkadaşım böyle duygusal şoklarda önce bir inkar dönemi yaşanır .Kişi başına geleni kabul etmek istemez.Sen de o dönemdesin.Kendine biraz zaman tanı ve duygularını bastırma.Eşine zaten diyeceğini demişsin.Acilen seni dinleyecek birini bulmanı öneririrm.Arkadaş  olur kardeş olur terapist olur (en iyisi).İçinde ne varsa dök ağla bağır kız .Çok güçlü havalarına girmeden bir boşalt içini.Kabullenmene yardımcı olacaktır.Sonra iyileşme sürecin başlayacak emin ol.

gerisini özelden yazıyorum.


nilahmethan

Son durumunuz ne oldu acaba umarim hakkinizda hayirlisi olmustur



Cevaplamak için Üye ol