Dertleşir yazarsam sanki içim rahatlıyacak

Ardacansu soruyor: 7

Uzun zamandır takip ediyordum güzel paylaşımlar var. Bende derdimi sıkıntımı anlatacak kimsek yok ailem yurtdışında. Ben babannemlerle büyüdüm. Evlendim ve eşim tam bir anakuzusu. Empati kurmaya çalışıyorum bende bir erkek anasıyım diyorum ama işin içinden çıkamıyorum içim çok sıkılıyor.hamile olana kadar eşimle aram çok iyiydi kv ler yakın olmasına rağmen habersiz çat kapı gelmez iz gitmezdik gittiğimizde konuşmalar sınırlı sevyeliydi. Zor bir hamilelik yaşadım ve bu dönemde tek başınaydım kimsem yoktu yataktan kalkamıyordum öylece eşimin gelmesini aç aç beklediğim zamanlar oldu. Kv kardeşinin çocuklarına bakıyordu eşim işten geldikten sonra yada gelmeye yakın gelirdi ilgili alakalı dururdu.... Bebeğim oldu ve hiç yardım etmedi ben lohusa depresyonu yaşadım ve aşırı kıskançlıklar alınganlıklar herşeim alt üst olmuştu. Bebeğimin özel ilgiye ihtiyacı vardı benim sağlık problemlerim vardı ve ben hiç dinelenöiyordum.sonra kv hergün 1-2 saat uğruyordu ama öyle işimi gücümü yapmak için değil hayatımıza müdehale için ve eşimin gıkı çıkmıyordu.evden ayrılmalarımıza kadar gitti kavgalarımız sonra herkez bana suç atınca terapi görmeye başladım. Çünkü kimsem yok yardım edecek derdimi anlatacak. Anneme anlatıyorum ama anlamıyor galiba bana bakmaya bakmaya annelik duyguları körelmiş :( yapım gereği kıskanç biriydim ama daha kıskanç oldum. Doğum sonrası kilom fiziğim aynı ne çatlama nede başka birşey olmadı elimden geldiği kadar kendime dikkat ediyorum. Ama zaman ayıramıyorum çocuğu bırakıyım iki hava alıyım diyemiyorum. Çocuğumla çıkıyım geziyim diyecek biryerde oturmuyorum. Çevresinde bir park bile yok. Kv babanne olduğunu asla kabullenmedi tırunum demiyor oğlum diyor bebeğime. Sürekli geziyor tozuyor. Benim ikinci bebeğimin olmaması için hergün başımın etini yiyor dikkat edin gidin bi yolunu bulun spral taktırın. Güzellikle konuştum olmadı kızdım bağırdım olmadı eşimle konuştum ailenle konuş diye olmadı çok bunaldım. Sürekli evdeyim çıkarsakta bebeğiizle eşim alışveriş merkezine götürüyor bebeğimiz küçük biyerden sonra sıkılıyor. Zaten ark çevremde pek yok olanlada gidiyim çay kahve içiyim yapamıyorum. ... Çok uzattım yazdım ama sanki yazarsam rahatlıcam gibi geldi. Sizi sıktıysam kusura bakmayın


7 Cevap


fleez

ben kayınvalidenizle değilde annenizle olan ilişkinize üzüldüm, yani benimle ilgilenmeye ilgilenmeye annelik duygusnu unutmuş demişsiniz, bence bunun altında çok şey yatıyor


size tavsiyem kendinize iyi bakın, çıkın dışarı, bebek küçükken dışarı çıkmak daha kolay bence, en azından pusetinde üşümez, ben puset yağmurluğu almıştım, soğuk havalarda onu takıyordum içi sıcacık oluyordu, seneye daha zor çıkmak soğuklarda, montuyla boğuluyor, beresini alıp atıyor, atkı taktırmıyor vs...

kv meselesine hiç girmek istemiyorum aklıma geldikçe yaptıkları çıldırıyorum hala:)) ama umarım siz kendi ruh sağlığınızı bozmadan üstesinden gelirsiniz, keza benim psikolojimi çok bozdu bu kv sorunu açıkyüreklilikle söylüyorum




azzraa

Benim arkadaşımın eşide tam bir anne kuzusu ve 2 çocuğunu arka arkaya doğurdu.Panik atak hastası oldu ve mide problemi vardı.Endoskopi olduğunda doktor hiçbirşey olmadığını ve psikolojik olduğunu sölemiş.şu anda psikoloğa gidiyor ve çok memnun.En azından size ne yapmanız gerektiğini söylüyormuş.Şimdi daha rahat.Psikoloğa gidebilirsiniz.Ben bie düşünüyorum.Bende kv lerle altlı üstlü oturuyoruz ve eşim çocuk olduktan sonra başıma 2. kaynana kesildi.Allah hepimize yardım etsin.


mert_mert

kv bence bu tür şeyler beklemeyin beklemeyinki talep gelmezse üzülmeyin çok nadirdir gelininin evine yardımda bulunan.benim kayın validem yok ama bende rahatsız olduğumda hastaneye yattığımda eşim destek oldu bana ben kimseden yardım ve destek bekleyişine girmedm.çoçuğunuzu bırakacak bir kişinin olmaması dert değil heryere onunlada gidebilirsiniz.ben heryere oğlumla giderim bakkala doktora markete alışverişe yani hiç biyere bırakmam ki zatende öle bir imkanım yok annem olmasına rağmen.bence bunlarla beyninizi meşgul etmeyin illa hayatı mutlu kılmak ve huzurla yaşamak için kayınvalide desteği gerekmiyor eşiniz siz ve oğlunuz pekala yeter..


lalena

Kendi ayaklarının üstünde duran ve ebeveynsiz büyüyen biri olarak eşinin anne kuzusu olmasını anlaman mümkün değil. Hiç üzme kendini. Onu öyle kabul etmek en güzeli. Bebeğin daha çok küçük. Yardıma desteğe ihtiyacın daha çok bu yüzden sanırım. Biraz büyüsün çok daha rahat edeceksin. Sabır diliyorum. Telden yazmak çok zor. Umarım kendimi ifade edebilmişimdir. Sevgiler....


firis

bence üzme buka kendini bebişine yoğunlaş canım allah kolaylık versin


neretva

Peki kvniz bebeğinize karşı nasıl ve bakmak istiyor mu? Belki size ikinciyi yapmayın demesinin nedeni sizin ne kadar zorluk çertiğinizi, depresyona girdiğinizi görmüş olmasıdır. Gezmeyi seviyorsa, ikinci de olur ve ben bakmak zorunda kalırım diye korkuyor olabilir. Benim kv de çok sever gezmeyi, hakkı da. Yıllarca çalışmış ve şimdi emekliliğin tadını çıkarma zamanı. Ben zaten hiç ona baktırmayı, zorlamayı düşünmüyordum, ama kendisi de doğumdan önce açıkça ama nazikçe söyledi, ben sürekli bakamam, ama arada bırakırsanız zevkle bakarım dedi. Benim de işime geldi. Şimdi istek ondan geliyor, genelde haftada bir gün bırakıyorum, o rahat ben rahat. Siz çalışıyor muydunuz? Çalışmaya başlamak sizi rahatlatabilir. Havanız değişir. Kvnize de arada 1-2 saatliğine bırakıp çıkın dolaşın. Suyuna gidin: sizi çok seviyor oğlan, gözleri parlıyor, bugün 1-2 saat sizinle olsun deyin. Hem oğlum diye seviyormuş ne güzel işte. Yani demek istediğim sorundan çözüm yaratabilirsiniz. 2 saat baksa eşinizle sinemaya gitseniz, el ele tutuşsanız o bile yeter. Bırakın size yardım etmesin, zaten öyle herşeye yardım eden herşeye karışır da. Sadece bebeğe biraz yardım etsin yeter. Onu da yapar bence.


seres_esra

cansu nerde oturuyorsun yakınsak arkadaşlık edebiliriz gidiş-geliş gibi




Cevaplamak için Üye ol