2 bebekli anneler..

mert_mert soruyor: 10

anneler mesela benim içim 2 çoçuk hayaliyle dolu..fakat bazen oğluma ihanet etmiş gibi hissediyorum onun sevgisi yetmiyormuki 2ye göz açtım gibi geliyor..veya 2.bebek olursa ben yinede en çok oğlumu severim o hep ayrı olur hep ilk olur gibi düşünceler var aklımda..ve kardeş olması onunla az vakit geçirmem onun çoçukluğundan çalmış gibi hislere kapılmama sebep oldu..2. bebeği olanlar sizin içinde böylemi mesela sevgisi paylaşılıyormu yada o hep başkamı oluyor ..2.bebek yine ilki gibi oluyormu of yani ben oğluma ihanet etmiş gibi hissediyorum kendimi ...


23 Cevap


seres_esra

bana da ikinci çocuğumu kızım kadar sevmem gibi geliyor ama o da benim bir parçam olacak niye sevmeyeyimki diyorum sonra bugün rutin kontrollerim için hastaneye gittim ultroson için beklerken hamile bir bayan vardı ilk çocuğunuz mu? diye sordum yok dördüncü dedi 28 yaşında henüz nasıl cesaret ettin bu kadar çocuk yaptın dedim ikisine spral takılıyken hamile kaldım aldıramadım dedi ayyyyy bir kez daha spralin uygun bir doğum kontrol yöntemi olmadığını anladım benim halam da iki çocuğuna spralle hamile kalmış 


mert_mert

:)seres işin şu tarafıda var 28 yaşında bir bayan 4 kez hamile kalmış yani bravo diyorum ..ama şu bakımdan yani o kadar çoçuk iş ev çamaşır ütü ve çoçuk bakımından sonra birde o iş için iyi vakit ayırmış valla bizim kazara olması bile mümkün değil ..bazen yastığa kafamı koymadan uyuyorum :)))




aytul79

28 yaşında 4.çocuk mu? herkes anaç biri olduğumu söyler ama sanırım bu benim için kabus olurdu :) spralle hamile kalanı çok duydum. ben 2.hamileliğimde doğuma yakın dr.uma doğum kontrol yöntemlerini sormuştum hangisi daha güvenli diye. çünkü ben hiç doğum kontrol aracı kullanmadım. kendiside en garantinin tüpleri bağlatmak olacağını söyledi. bizde eşimle ok dedik ve doğumda bağladılar tüpleri. ohh bee dünya varmış dedim. ama geçen duydum ki %0,11 ihtimali varmış. umarım bana denk gelmez diye dua ediyorum :)) Allah hepimize istediğimiz kadar, vakitlice ve bakabileceğimiz kadar çocuk nasip etsin. bana 2 yeter. 3.bir bebeğe bakacak ne gücüm ne enerjim yok sanırım.


nurus

aynı düşüncelerle bende kafamı yok yere kurcalıyorum.

iş arkadaşım 2 çocuklu.hep olmuyor öyle diyor konu açıldıkça.
1.ler büyüdükçe ve biz onlara dahada bağlandıkça hayatımıza daha da girdikçe galiba 2.zor gibi duruyor.
olaya birde şurdan bakalım ama; ilk bebeğimizi kucağımızdan indirmedik.nerdeyse en az 1 ay yapışık yaşamadıkmı?yok lohusalık,yok emzirme,anneannelerden bile kıskanıp hemen kavradık.

ama 2.olunca ne olacak durum???aman ilk kıskanmasın,üzülmesin,psikolojisi bozulmasın diye her fırsatta aslında yine 1.lerle olacağız.yeni gelen nasılsa anlamıyor diye yatacak öyle orada tek başına :))))


cano

ben de yeni doğum yapmış bir anneyim hem çok yorgun ,hem çok tükenmiş  biriyim.bende aynen sizin gibi düşünüyordum oğlum olmadan önce kızıma ihanet ediyorum onunla pek vakit geçiremeyeceğim diyordum ki öylede oldu ya aslında kızıma zaman ayırabiliyorum ama kızımın bitmeyen bir enerjisi var  ve bende bebeklede ilgilenmek zorunda olduğum için tükeniyorum sabrımda kalmıyor .eğer sabırlı bir insansanız ben her işin üstesinden gelirim diyorsanız yapın benim yeni olduğu için ve büyük olan yani kızım 2,5 yaşında o daha bebek olduğu için başlardada olduğum için çok zor çünkü kızım benim peşimden ayrılmıyor devamlı anne oyun anne oyun yeni doğanda gündüz uykusu hiç olmadığı için devamlı ağladığı için e bide karnımızı doyurmak zorundayız yemek yapmalıyım ,biraz temizlik derken yetişemiyorum günde en az 2 kere ağlıyorum çünkü ne yapcağımı şaşırıyorum .bu işin kolayı yok yardımcınız varsa yapın yoksa bence kızınızla tadını çıkarın yaşınızı bilmiyorum ama ileriki senelerde yaparsınız benim   şimdiki fikrim bu .sonrane olur bilemem



mert_mert

cano bence o kadar net anlatmışınki sanki ben o evin içindeym gibi geldi..2 aylık hallerim aklıma geldi şimdi..ağlama sancıları olurdu (kolit) ama ben acaba açmı biryerimi ağrıyor sütümmü yetmedi susturamazdım oturup ağlardım eşimi arardım ben yapamıyorum olmuyor beceremiyorum bu çoçuk hep ağıyor diye apar topar gelirdi işten o gelene kadar çoçuk susar ben sızar uyurduk ..sonra google keşfettim :))) sorunu yaz çıksın dermanın misali öğrendimki kolitmiş fön makinası çamaşır makinası tlefon müziği pışpış balkonda korna sesi dinletme ile atlattım ..tabi o sırada rutin işleri yapmanda gerekki aksama olmasın yemek yemen lazımki sütün olsun uyuman gerek ki sütün olsun çamaşılar yıkanması gerek asılması ve hastalanmıştım o dönem birde onun sıkıntısı çıkmıştı.. o zaaman yemin ettim tövbe bir daha asla dedim şimdi nemi oldu..unuttum ya hepsini  geldi geçti acemilik filan dedim sanırım ikinci çoçuk da zorluyor insanı heleki huysuz olursa dahada zor..yardımcım yok yardım edebilecek sadece annem var oda 1 gün durur gider ..yardımcı alsam bütçeyi zorlar açıkçası çünkü istanbulda bakıcı fiyatları yüksek 800usd filan..birde paranla rezillik ayrı birşey kısmet diyelim o zman..cano birde 2 ci bebek olduktan sonra hayatındaki işlerin ve sinir yapını geçersek duygu olarak değişen birşey oluyormu mesela 2 bebekte aynımı sevgi paylaşılıyor değilmi..


aytul79

mert_mert, ilk çocukta hepimiz yazdığın sıkıntıları elbette yaşadık. çünkü hiçbirşey bilmiyorduk. deneyimsizdik. pimpirikliydik. 2.çocukta artık deneyim kazandığın için daha rahat ve pratik oluyorsun. dolayısıyla ilki kadar elbette zorlamıyor. bu sefer ilk çocuğun isteklerinin artması biraz zorluyor ki zor çocuk kısmında büyük kızımı tek geçerim :) ilk zamanlar elbette çok kolay değil ama o kırılma noktasını aşınca tadından yenmiyor. ilk günleri nasıl unuttuğunu söylüyorsan 2.olunca ilk zamanlarda yaşayacaklarını da unutacaksın. zaten o annelik duygusu olmasa çekilecek çile değil walla. ama hepimiz biliyoruz ki onların bir kokusu bize dünyaları bağışlasanız o mutluluğu vermiyor.


CokBilmis

Ben tek cocuğum. Mümkün olursa 2 tane daha istiyorum :)


mert_mert

biz 3 kardeşiz tek kız benim ama nedense bir çikolatayı 3e bölüp yerdik bir mindere zorla sığardık ben ağlardım onlar sarılırdı ne bilim hep böle büyüdük sıkı pıkı ama iş ne zaman yuvadan kanatlandık sanki o büyü bozuldu..herkes kendi yuvasında..yengelerde eklendi görüşmeler azaldı o günler hatıralarda kaldı bazen sadece bayramlarda bir araya gelir olduk..hastalık özel günler harici çokça görüşmüyoruz..olaya hiç kendi açımdan bakamadım açıkçası ...


dilammm

 Büyük şehirlerde hele bir de çalışma hayatınız var ise gözünüz kocanızdan ve çocuğunuzdan başkasını görmüyor malesef:( Kardeşin yeri herzaman ayrı, bazı duygularda sizi tek anlayabilecek o oluyor mesela veya kimsenin çekmeyeceği kaprislerinize göz yumabilecek kişi.. kardeşimin başı ağrısa tüm gün keyifsiz gezerim çok düşkünüz biz ama bebeğimden sonra çalışmaya da başlayınca açıkçası eskisi gibi olmuyor. Daha az vakit ayırmak zorunda kalıyorsunuz, paylaşımlar azalabiliyor. Ha bilirim ki başım sıkışsa kız kardeşim orada ama o da evlenip çoluk çocuğa karışınca belki biraz daha mesafeler açılacak.. Çok güzel bir kardeşlik ilişkim olmasına rağmen 2. çocuk yapacaksam eğer sırf kızım için yapmam heralde. Gerçekten istiyorsak eşimle olur. şimdilik 3 kişilik harika bir hayatımız var çok şükür, bilemiyorum ya zor bir karar..Ama hiç tasalanmayın, 2. çocuğunuz olursa eğer sevginiz kat kat ona da yeter, anneyiz biz ve bu çok güzel..



Cevaplamak için Üye ol