dogum sonrasi hayattan kopma

nurturia soruyor: 1

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


11 Cevap


talhamvefem

kızlar sizlerin yazılarını okudukça beni biri anlatıyor diye düşündüm..

2 çocuk annesiyim..
büyük oğlumu doğurmak üzereyken 2 ay izin alırım..çalışmadan duramam diyordum
ama mümkünmü onun kokusunu alıpta bırakmak..üstelik ihtiyacımda varken hemde yeni kariyer yapmaya başlayacakken bıraktım herşeyi..3 yaşına kadar kendim bakıcam dedim..
oğlum geceleri hiç uyumazdı..alışmasın diye yanımada almıyordum..sabaha kadar odasına gidip gelmekten ayakta uyuyordum artık..
gündzleri akşama kadar ayağımda salla..uyudu deyip ayağımı kaldırdığım anda uyanır kıyamet kopardı..bazen açlıktan öölee oturur,,evin tozlarını izler hepten kafayı yerdim..
KEŞKE SELENA olsaydımda herşey istediğim gibi olsa derdim okadar delirmiştim yani..
tabi eşimde beni ihmal ediyorsun triplerinde..taaki ayrılmaya bile karar vermiştik..
tabi birbirimizsiz olamıycağımızı biliyorduk barıştık ..herşey düzene girmeye başladı..heralde aklım başıma gelmeye başlamıştıki 2 seneyi buldu bu tabi..
e ben oğlum 8 yaşına geldiğinde tekrar kardeş için aynı şeyleri yaşayıp tekrar iş yaşantımdan kopucam..boşunamı okudum dedim.. veeee 2.çocuğa karar verdik:))
hamilelik zordu ama kendimdeydim..oğlumun çok üstüne düştüğümü söylerlerdi ama doktorlar ve psikologlardan gelişimi ve yetiştirilmesiyle ilgili övgüler aldıkça umursamadım denilenleri..
kardeş oldu..yine hiç problem yok..güllik gülistanlık herşeyy
taakii 2 aylık olup minik oğlum hAStanede yatmak zorunda kalana kadar..işte yeni bir imtihanda böyle başladı..abisi gibi astım atakları geçiriyırdu ama daha ağır..ölümlerden döndü..dönem dönem hastanelerde yattık..haftanın 3 günü doktor doktor gezdik..gündüzleri annem geliyordu ama birde ona yük olma duygusu dahada beter yapıyordu beni..geceleri sabaha kadar başında nefessiz kalacak dye beklemekten,sürekli havalar vermekten harap oldum...böyle olunca büyük oğlum 360 derece değişti..-bu kadar sıkıntı içinde maddi yetersizlikte başlayınca kafayı sıyırdım anlıycanız..
psikiyatristiminde tavsiyesiyle emzirmeyi bıraktırmak zorundA kaldım..ağlaya ağlaya..ama mecburdum..çok yoğun bir depresyon geçiriyordum..
tedaviye başladıktan ,doktorumun eşim ve ailemden destek istemesinden sonra herşey yavaş yavaş düzeldi..
sonuçta sorunlar değişmiyor ama daha rahat atlatıyorsunuz sıkıntılı günlerinizi..
biz resmen artık psikiyatrist pedagog lar için kredi çekmek zorunda kaldık..okadar çaresizdik yani..
şimdi 1 senedir tedavi görüyorum..doktorum son aşamadayız artık dedi.çok mutluyum o yüzden..pedagogumuzun ve psikiyatristimizinde teşvikiyle yine işe dönmeme karar verildi:)şimdi büyük oğlum 5 küçük oğlum 2 yaşını bitirdi..
amacım ilk etapta maddi kazanç değil..çünkü bakıcı bulmam gerek..ve maaşım onada gidebilir..
bu hiç önemli değil artık..kendim iyi oldukça çocuklarıma da daha faydalı olduğumun farkına yeni vardım..çalıştığımda daha kaliteli zaman geçireceğimize inanıyorum..
çook uzattım kusuruma bakmayın..ama içimi dökmek istedim bende..
biraz sabredin ve birazda kendinizi düşünmeye çalışın..o zaman farkedeceksiniz etrafınızada yararınız daha çok olacak..
sevg,ler:)




Cevaplamak için Üye ol