Evde sorumluluk paylaşımı

drusella soruyor: 10

özellikle bebekli arkadaşlar, eşiniz bebekle ya da evle ilgili ne kadar sorumluluk alıyor? bebeğinizle ne kadar zaman geçiriyor? üçünüz/dördünüz birlikte ortak zaman paylaşabiliyor musunuz? her ilişkinin dinamiği farklıdır elbette. kıyaslamaktan çok fikir edinmeye çalışıyorum. 


21 Cevap


asl22

Yazılanları okuyunca ne kadar şanslı olduğumu zaman zaman da eşime ne kadar haksızlık ettiğimi düşünüp hüzünlendim:(Tüm yorum yapan arkadaşlara bendende bi teşekkür tabi soruyu soran arkadaşa da:))3 ay geçti çok hızlı...şöyle bi geriye dönüp bakınca eşimin bana ne kadar çok destek olduğunu farkettim...aramızda iş bölümü yok ben ne yapıyorsam aynısı hatta daha iyisini yapabilir...tek farkımız benim emzirmem:))emzirebilse kesinlikle onuda yapardı.işten gelsinde ona da bi teşekkür edeyim bu kadar yardıma rağmen bide benim aptalca kaprislerimlede uğraştığı için...


yusuferen1907

bu yazıyı okuduktan sonra fark ettimde galiba bende şaslı gruba giriyorum hafta içi oğlum yalnız kalmasın diye her hafta sonu birlikte büyük temizlik yapıyoruz c.tedi pazar oğlumu alıp odadan çıkıyor ve ben istediğim kadar uyuyorum kalkıyorum çay demlenmiş tek başına yediremiyor ama yedirirken çok yardımcı oluyor doğduğu günden belli birlikte yıkıyoruz arkadaşlarla toplandığımızda baba oğul evde kalıyorlar ben rahat rahat oturuyorum düşündümde ne kadar çok yanımda oluyormuş (AŞKIM SANA KARŞI NANKÖRLÜK EDİYORMUŞUM ÖZÜR DİLERİM SENİ ÇOK SEVİYORUM )


felah

özellikle yapılmış bir iş paylaşımı olmasa da eşimin bez değişimi dışında her konuda yardımcı olduğunu söyleyebilirim. ( bezi neden değiştiremiyor tam anlamış değilim) ilk aylarda gazlı dönemlerinde bebek uyandı, ben uyandım, o uyandı :)) emzirme sonrası verirdim kucağına gazını çıkarırdı.
yemek yapamadığım bile olurdu ama o işten gelir ben bebekle ilgilenirken pişirir sofrayı hazırlardı.
banyosunu tek başıma 2 kez yaptırmışlığım vardır. ben yıkayabilirim desem de gelir çünkü keyif alıyor bebeğiyle vakit geçirmekten. tırnağını ilk o kesmiştir. yemek yedirebilir. onu güldürmek için yapmadığı soytarılık kalmaz. oğlum uyuyunca kalan vakit de bizim. çay keyfi+sohbet. hafta sonları 3-4 saat bireysel faaliyet o kadar. genelde beraberiz.
3 ay yaz tatili boyunca evdeydi. şimdi okula başlayınca oğlum da ben de zorlanıyoruz. kapı zili çaldığında baba diye sevinmeye başlıyor.
şu aralar yemek pişirme sofra hazırlama vs. konularda pek yardımcı değil çünkü oğluyla oynamak daha güzel ve o da bunun farkında :))


ozgu_naz

biraz erkeğin hayata bakışıyla ilgili bence bu durum.genel davranışları neyse bence çocuğuna olan ilgisine yansıyor bu.eşim bencil bir adam değildir.kimin neye ne kadar ihtiyacı olduğunu saptar ve elinden geldiğince yerine getirmeye çalışır.erinmez yada gocunmaz örneğin bana ev işlerinde yardımcı olurken.seve seve yapar herşeyi.su böreği bile açabilen bir adamdır:) ama karşısındakinin tavrı da çok önemlidir.eğer yan gelip yatan miskin uyuşuk vurdum duymaz bir tipse karşısındaki, kılını bile kıpırdatmaz.

 

Kızıyla olan ilişkisine gelince doğmadan önce başladı zaten ilgisi ve sevgisi.ve doğduğu günden beri de hep eli de gözü de üzerindedir.işten gelip yatana kadar Naz zzaten sürekli tepesinde:)hafta sonları ben eşlik etmesem de onlar hep dışardadır.ben 2sini başbaşa bırakıp çok çıkmışımdır tek başıma.sabahtan akşama kadar birlikte vakit geçirebilirler.her türlü gereksimini karşılayabilir.22 aya kadar emzirdim ve buyüzden gece uykuları ve uyanmaları bana aitti.ama çok sıkışıp bunaldığım,uyutamadığım zamanlar işe gideceğini bile umursamadan sabaha kadar sallardı kolunda yada ayağında. iyi bir baba,iyi bir eş olabilmek için iyi insan olmak lazım.anlayış ve empati önemli.bu durumun böyle gitmesini umuyorum kendim ve kızım adına

 


neretva

Drusella, dediğiniz gibi temelleri sağlam bir ilişkiniz var, çünkü sorunları konuşuyorsunuz. Anladığım kadarıyla bebek ağlayınca susturamamak üzüyor eşinizi. Eşler böyle durumlarda kendilerini yetersiz hissediyorlar. Ona bazı yöyemler gösterebilirsiniz. Ben doğum yapmadan eşime H. Karp videosu izletmiştim, oradaki şşşşlamaları vs. yapıyordu ve işe yarayınca seviniyordu. Sizin bebeğiniz daha büyük ama nelerden hoşlanır bilirsiniz. Mesela ninni seviyorsa eşiniz kendi sevdiği şarkıları söyleyebilir, masal anlatabilir. Bir yıldan sonra herşey daha güzel olacaktır.



harik

Drusella tam da benim paylaşacağım  bir başlık açmışsın :)

oğlumu uykusunda kontrol etmek  ya da telf cvp vermek için 3 dk. yarım bıraktığım bulaşığı döndüğümde yıkamış olan bir eş benimkisi de. Kahvaltı, yemek, temizlik her konuda destektir sağolsun. Herk akşam banyosunu birlikte yaptırırız bazen o uyutur, ama alt değişemez tırnak kesemez mamasını yediremez :) bu konuda hem geri planda durmak istiyor hemde becerikli değil. Aslında çokta mühim değil zaten, diğer yaptıklarını düşündüğümde...

Neyse asıl konum şu ki emziren anneyim ve oğlum biberon almıyor gerekte olmadı aslında, bütün gün yanındayım çünkü. Son zamanlarda çok daralır oldum ve kendim için  biraz ortam değişikliği biraz rahatlamak ve kilom sebebi ile pilatese başlamaya karar vermiştim ki başlamadan bitti.
Eve 5 dk. uzaklığında, çokta yakın olmasına rağmen...
 
Vazgeçme sebeplerime gelince; ben yokken oğlana babası bakamaz, yorulurum sütüm azalır, akşam 8 de oğlanın banyosu var, oğlanın uyku saati gecikir.... gibi gibi..

 Tamamen içgüdüsel hareket ediyorum, bu yanlış değil elbet. Eşim halen diyor git başla, ne yapmalı hanımlar?


ruzgar_arhan

Benim durumum biraz extrem olacak sanırım. Eşim kendi işini yapıyordu, iki ay önce işini devretti ve şimdilik evde. Sadece benim maaşım ile geçindiğimiz için ayrıca bakıcı parası vermeyelim dedik. Yaklaşık 1 aydır oğlumuza eşim bakıyor. Yemekleri akşam ben yapıyorum onlar gündüz yiyor :) Tırnağını kesmek hariç herşeyini yapar. Zorda kalsa onu da yapar. Bir tek ev işine elini sürmez ve çok dağınıktır. Olsun zaten bebekli ev hiç toplu olmuyor. Sanırım ben de şanslı gruptanım :)


kayaveannesi

yaklaşık olarak ben de tam böyle bir şey soracaktım ki, başlık çoktan açılmış bile:)

son günlerde fena halde buna kafayı takmış durumdayım!neyse...8yıllık yoğun iş temposundan sonra evlenip,şehir değiştirip ve hiç aklımda yokken bebiş sahibi oldum..memnun muyum, elbette..hem de çok! lakin zaman geçtikçe artan sorumluluklar altında kaldığımı hissediyorum..aillereden uzak yaşıyoruz, bebeğimi bırakabileceğim kimse yok..eşim akademisyen,ben de tasarımcıyım..neyse ki son 5 aydır evden iş yapmaya çalışıyorum..evet bunun için çaba sarfediyorum çünkü çok zor...gündüz evin işlerinden ve bebişten fırsatım olmuyor..ancak akşam 9-10 dan sonra başlayabiliyorum, uykuyla başedebilirsem gece 2 -3e kadar sürüyor..tam ben yatıyorum bebek uyanıyor..ertesi gün zombik gibi ortalıkta dolanıyorum sonra..anca haftasonları babası ilgilenebiliyor biraz da, çalışabiliyorum.. ilk zamanlar iş konusunda destekçimdi eşim, ancak zamanla çok yoruluyorum-uykusuz kalıyorum, bebeğimle zaman geçiremiyorum vs. diyerek -ki bunun arkasındaki asıl neden onun bebek bakımından ya da ilgilenmekten kaçmak istemesi diye düşünüyorum- iş yavaşlatmamı hatta bırakmamı istiyor..çok sinir bozucu bi hal aldı bu tabi! ve evde ister istemez tatsızlık çıkarıyorum..ben de istiyorum ki artık bebiş 1 yaşında, hala emiyor gece gündüz ama, hiç olmazsa evdeyken babası yedirsin bi öğün..bi sefer altını değiştirsin..bebekken birlikte yıkıyorduk artık ondan da kaçıyor..sadece küveti taşı,suyu boşalt:/ o kadar...hakkını yemeyim, sabahladığım zaman 1 saat uyumam için kahvaltıya kadar izin veriyor, bulaşık ve yemek konusunda yardımcı oluyor bazen ama hepsi bu! oğluyla daha çok zaman geçirsin, biraz da ben haftada bir gün hiç olmazsa çıkıp tek başıma bi nefes alayım yok! zaten bütün gün evde olmak, iş hayatından yoksun anti sosyal bi kişiliğe bürünmek beni yoruyor, bir de herşeyle tek başına ilgilenmek zorunda olmak çıldırtıyor beni.. üstelik bu yazdığım şeyleri de sık sık dile getiriyorum, konuşuyoruz ama yok bi çözüm bulamadık..hep yorgun, hep bi bahane vs vs vs... evlilikler neden böyle bir kısırdöngüye dönüşüyor zamanla..neden empati yoksunu tiplere dönüşüyor bu erkekler!
sinirimi çıkardım burdan galiba gece gece..hay allah ya...çok dolmuşum hakkaten..offffff


mother_of_sons

ilk oğlumuz doğduğu günden itibaren 'bizim çocuğumuz' mantığıyla yürüdük, oğlum emmediğinden beslenme işi de baba tarafından yapılabilir bir durumdu.


işten gelir, sarp ona aittir, yemek hazırlanırken oynarlar, yemekte de sarp babaya aittir (evde/dışarıda)

baba uyutur, banyosunu baba yaptırır v.s.. özellikle 2. oğlumuzdan sonra sarp komple babaya kaldı.. ama öncesinde de baba varsa pek beni aramazdı oğlum..

eve gelince;

ben asla alışveriş yapmam bu son 1,5 yıldır eşimin işi.

hafta sonu 1 gün temizlik günüdür büyük işler eşimin (koltuk çekip temizlemek, halıların silkelenmesi,cam silmek ve hatta banyo temizliği)

yapmam dediği tek şey bulaşıktır :)


burmeh

çok şükür ki ben de şanslı gruptanım. ben 5 ay sütümü sağarak süt verebildim oğluma. direkt emzirme durumumuz olmadığı için de biberonla besleyebildi. banyo yaptırdı. mamasını yedirdi. üsütnü değiştirdi. bezini değişitirdi. beni uyutup saatlerce baktı.  ben birez rahat edeyim diye alıp dışarı çıktı. hala da yapar hepsini. özellikle uyku konusunda oğlum bizi çok zorluyor malesef. hala gece defalarca uyanıyor. deliksiz uykuya hasretim 14 aydır



Cevaplamak için Üye ol