Yemek yedirmeli mi bırakalım kendi mi yesin?

sadeceanne soruyor: 10

Şimdi bizde başlıkla ilgili durum şuna dönüştü: Can ya önünde oyalanacağı oyuncak kitap vs varsa yiyor ya da elinde kaşık veya çatal yemeğe eşlik ederse. Kendi yemesi taraftarıyım tabii ki ama kendi yiyince 15. dakikadan sonra iş oyuna dönüşüyor, benim verdiklerime de ağzını kapatıyor. Biraz o biraz ben yediriyorum şimdi.. Aldığı gıda miktarı oldukça azaldı öğünlerde artık.. Sizin kuzularda durum nasıl? Siz mi yediriyorsunuz yoksa yarı yarıya mı işbirliği? :)


18 Cevap


Yasemina

Benimkinin kendi yemesi soz konusu bile degil
1001 cabayla bugunlere bu kiloya gelebildik (13. ay sonu 9.820 idi ama inanılmaz ozveri ve ugrasıyla)
Kendise bıraksak hic ama hicbirsey yemez
Istahı olan, en azından belli yiyeceklere karsı istek gosteren bebekler icin catal kasıga gecilebilir tabii bu evrede ama benimki yeme icme konusunda muthis isteksiz oldugu icin bir sure daha ben yedirecegim.. o bir sure de en az 6 ay gibi gozukuyor.


EmineKartal

Bence birakin kendi yesin. biraz müsaade ederseniz kisa bir zaman sünra güzelce yemek yemege basladigini görüp siz de sasiracaksiniz. Beyza 8-9 aylikken ilk kendi kendine yemek yeme denemeleri yapti. ilk zamanlar ben bir kasik, kendisi bir kasik seklinde giden yemek yeme serüveni, coook uzun bir zamandir yemeklerinin %90'nini kendi yiyerek devam ediyor. daha önce su soruda da anlatmistim.
http://www.nurturia.com.tr/questions/7da3aa26-9a9b-460a-a092-9d9c010ee9a6/1/ogle-yemeklerimiz-sorun!!
bu arada önemli not: Beyza henüz 4 aylikken (yani ek gidaya baslamadigimiz zamanlarda) bizim sofrada yediklerimize bakip agzi sulanan bir bebekti:) yani istahli bir cocuk genel olarak.
kolayliklar dilerim


Neslihan

1 hafta deneyebilir misiniz acaba? Kilo problemi olur mu?  Her çocuk o kadar farklıki. Kim ne dese boş bence. Bir deneyin görün. Tecrübeli anneler bile yaptıklarının tersini uygulasalardı nasıl olurdu bilemezler bence. Sizin de çocuğunuz belki sever, alışır belki de bizdeki gibi hala siz yedirirseniz yer. Bazı çocuklar mızmız, bazıları da yemeye meraklı oluyor. Denemeden bilemeyeceginiz bir konu bence.
Kolay gelsin diyorum :)


yuksel_

Açıkçası ben sizin yerinizde olsam verirdim eline kaşığı çatalı, bir yandan o bir yandan siz, zamanla alışır kendi kendine yemeye. Ben maalesef bunu uygulayamadım, biz hala kendimiz yediriyoruz, çok istediği bişey olursa 3-5 kaşık belki kendisi yiyor. çatal biraz daha kolay, onu şimdilerde kullanmaya başladı. ama ne kadar erken eline verirseniz o kadar iyi bence. ben pişman oldum şahsen..


uzaylianne

Oldukça iştahlı bir kızım olduğundan eli kaşık tutmaya başladığı andan itibaren (ilk zamanlar çorba sulu yemekler hariç) kendi kendine yemesine fırsat verdik.Ancak iştahsız ve yemeyen bir çocuğum olsaydı bu kadar rahat davranır mıydık  hiç bilemiyorum.



onuranne

  Benim oğlum da şu sıralar yemek yemeyi tamamen reddediyor.Ona yaklaşmakta olan mama önlüğünü ,tabağı yada kaşığı görünce kendini acayip kasıyor,tutabilene aşk olsun:) .Şimdiye kadar çok istekli olmasa da yediriyordum bir şekilde.(itiraf ediyorum,çoğu kez zorlayarak..) Acaba benim zorlamalarıma mı tepki koyuyor bücür ,yoksa hala tam olarak çıkamayan diş derdi mi var? 

  Başak'a katılıyorum ilk 3 yaş beslenmesi tüm hayatını etkileyecek kadar önemli.Yani insiyatifi almamız gereken bir dönem .

Şimdi sorum şu:

  Kendini bu kadar kasan ve beni  işkenceci anne pozisyonuna düşüren bu bücüre nasıl davranmalıyım.Mama sandalyesinde yedirmeye kalksam elindeki oyuncakla ilgilenirken ağzını bile göremiyorum,oyuncağı alsam, mama sandalyesine oturtamıyorum.Ana kucağından zaten kayıp gidiyor,sakinleştirmek mümkün değil.Geriye annemin yöntemi ayakta yastıkta sallar pozisyonunda ,eller ve ayaklar engellerini aşıp ,boş bir anında ağzına tıkıştırmak kalıyor...

  Ne dersiniz ?İki arada bir derede kaldım valla....


onuranne

Kendi kendine yeme ile pek ilgili olmadı ama benim problemimin tartışıldığı bir başlık ararken gördüğüm başlığa tıklayıverdim hemen:)


ozguranne

Sadeceanne,

Bir kaç kez yanıt yazayım dedim baktım uzuyor, blogda yazıya dönüştürmeye karar verdim. En azından özet olarak yazayım:

Bazı uç durumlar ve örnekler olabilir, onları dışında tutuyorum. Ama yemek konusunda sağlıklı bir yaklaşımı olan çocuğa fırsat yaratılmalı diye düşünüyorum. Ben henüz hamile değilken İngiltere'den bir arkadaşım gelmişti Trye. Bebek o zaman 12 aylıktı ve biz kahvaltı yaparken annesinin hiç bir müdahalesi olmadan güzel güzel kahvaltı etmişti, ben de hımm bu modeller de varmış demek ki demiştim. Çünkü o zamana kadar bebeğe yemek yedirmek hakkındaki fikrim, anneyle mücadele eden, tren geliyor aç ağzını, oyun oynayalım bak şeklindeki klasik modeldi. O nedenle ek gıdaya geçtiğimiz ilk günden itibaren, bu ne çiledir, ela bir an önce kendi yesin inşallah diye çok dua etmişimdir. Çocuk bakımı konusunda en sevmediğim eylem yedirmek:)

Bu nedenle erken dönemden itibaren doktorumuzun da yönlendirmesiyle kendi yemesi konusunda fırsat yarattık. Ama elbette bir günde ver kaşığı annecim ben yerim gibi bir durum olmadı. Önce elleriyle yedi. Kahvaltı öğününden başladık. Doktorumuz minik ekmekler koy önüne, üzerlerine pekmez sür, peynir sür demişti. yumurtayı da elle yiyebiliyordu zaten. Öyle öyle başladık. Sulu olmayan yemekleri yemesi için önüne koymaya başladım. (İnce motor gelişim gibi bir de bonusu var tabi:) 

Genel olarak şöyle oluyordu. Bir süre (açken) hızlı bir şekilde girişiyor, sonra yavaş yavaş yavaşlıyor ve sonunda doymaya yakın oyuna dönüşüyordu. oyuna dönüştüğü anda tabağı alıyordum. Sabah kahvaltıları ve akşam yemeklerinde genelde ona fırsat tanıdım. Öncesinde de sorunlu yiyen bir bebek değildi yalnız. Bunda doğru yaklaşımın etkili olduğunu düşünüyorum. Yemek konusunu takıntı haline getirmedim hiç. O yerken ben de yedim. Gözümü dikip tabağına bakmadım mesela. Boy, kilo gelişimi normal gittiği sürece de sorun olacağını sanmıyorum. Zaten bütün besin gruplarından dengeli bir şekilde yiyor.

Yalnız şöyle bir gözlemim oluyor. Diyelim eve birileri geldi ve bu insanlar yeme konusunda çok kaygılı. Ela o durumda yemiyor. Zaten ne kadar yerse yesin, ne yedi ki, ay iştah azaldı diye üzülüyorlar da:) (Yani bebeğin koca balığı bitirmesi gerekmez bana göre.) Bu durumda ben de stres oluyorum, Ela da. Ya da biri yedirmeye çalışırsa kendi yemeyi bırakıyor. Ya hiç yemiyor, ya da sadece verileni yiyor. Ben o tokken aldığı üç kaşığı kar saymıyorum. Onun yerine öğüne aç oturmasını sağlamaya çalışıyorum ama evde birileri varken sürekli meyve, vs yediğinde bu olmuyor. 

Kaşık çatal konusuna gelince. Şu anda ikisini de rahat bir şekilde kullanıyor. 14 aylıkken bir blogda kaşık kullanan birini görüp burda da sormuştum hatta. O günden sonra eline kaşık verdik, akşamları mercimek aktarma işleri yaptık. Şu anda pilavı filan rahat yiyor, çorba da yiyor ama tam verimle yiyor diyemem. (Şimdi yazlıkta balkonda yiyoruz ya her geçen bir yorum yapıyor. Çocuk sol elle yiyince kaşığı sağ eline al diyor tanımayan etmeyen insanlar:)

Toparlamak gerekirse, kendi yemesi için aşamalı bir geçiş deneyebilirsiniz belki? Bir öğünü kendi yemesi için seçip, (almadığı kaloriyi/besini diğer öğünde tamamlar mesela?) diğerlerini siz yedirebilirsiniz. Her yemekte önce kendi yemesi için teşvik edip, sonra yemediğinde yedirmeye çalışabilirsiniz. (bana başlarda bir süre sonra yoruluyor gibi geliyordu mesela. O zamanlar destek oldum hep) Yemek yerken siz de yemek yiyip ilgilenmeyebilirsiniz. Yani göz ucuyla bakıp siz de yiyebilirsiniz. Bir süre yemekle oynamasına müsade edebilirsiniz, sıkılabilir bir süre sonra. 

Geçenlerde gelen bir emailde (baby center dı sanırım) toddlerlar hareketli olduklarından öyle uzun uzun mama sandalyesinde takılamazlar, o nedenle bir öğünde ne yediğine bakmak yerine haftada ne yediğine bakın yazmıştı. Çok aklıma yattı açıkcası.

Umarım işe yarar:)


sadeceanne

Teşekkür ederim arkadaşlarım :) Ben de iki gündür şunu yapmaya başladım. Yemeğini öğün olarak hazırlıyorum. Öğüne uygun eliyle, kaşık veya çatalı ile yiyebileceklerini de önüne koyuyorum. Eskiden de böyleydi ama şimdi daha çok amaca yönelik oldu.

Kahvaltıda peynir parçaları ve zeytin, öğlen ve akşam yoğurt, domates gibi. Ama bu ara galiba köpek dişleri geldiği için hem az yiyor hem de yemesem de olur modunda. Ben de abartılı ısrar etmeden yemesine çalşıyorum.

Galiba bizim bakıcı ablamız iyi niyetle de olsa işi oyuna çevirdi. Yemeğini bitirmesi bir süre için öncelikmiş. Ben şimdi şuna dönmeye çalışıyorum "Annemle beraber yemek yiyoruz". Benim üzüldüğüm yemek yemenin bizim kültürde ve maalesef bizde de "etkinlik"e dönüşmüş olması. Doğallığını kaybetmesinden biraz rahatsızım..

Yazacağım gelişmeleri, bloğa da yazmak lazım..


kader_eymen

bizdede durum aynı  eymen kendisi yemeye çalışırken arada da  ben sokuşturuyorum ağzına yelizcim, araya birde oyuncaklar girip yemeklere bulanıyor farkı bu, oyuncaklara dalmadan yemiyoruz.zaman zaman ritüellerimiz değişiyor bu yüzden.



Cevaplamak için Üye ol