Anneye bağımlılık :(

annem beni bırakıp gidecek kaygısı yaşıyo anladığım kadarıyla....Gideceğini ona açıkca anlatmalı,işinizin olduğunu söylemeli ve işiniz bitince geri geleceğinizi onun anlayacağı şekilde anlatmalısınız,,,birkaç defa onun görmez yanından birilerine bırakıp kaçtıysanız bu duruma sebep olmuş olabilir :(

sanırım özellikle uykusundayken çıkıp gitmlerim buna sebep oldu bir kaç defa yasadık böyle bir durum :(

Konuşmayı deniyorum , onun dışında gunluk hayatta her gideceğim yere  zaten açıklama yapıyorum wc dahil . şu zamana kadar etkisini göremedim :(

Zeynepcim anladığım kadarıyla Gökşen ayrılma anksiyetesi yaşıyor. Ben Sabiha Paktuna Keskin'in Anne İş'te kitabından faydalanmıştım, çalışan bir anne olduğum için bu konuda endişelerim vardı. Bu kitabı tavsiye ederim.
"2,5-3 yaşına kadar sürebilecek anneye bağlanma süreci yaşar çocuk. Bu süreçte obje devamlılığı kazanmış çocukta devamlılık kazanamayan tek obje annedir. Bebek annesinden her ayrıldığında onun bir daha gelmeyeceğini düşünür. İlk üç yılında temel ihtiyaçlarının karşılanmasını bekleyen bebek, bunu yapan kişinin yok olduğunu algısına kapılır, bu da anksiyeteye neden olur. Çocuktan ayrılırken anneyi anımsatacak somut bir nesne ile anne objeleştirilerek çocuğun yanında kalması sağlanabilir. Böylece çocuğa "anne gelecek, seni asla terk etmez" mesajı somut olarak aktarılır." diyor Sabiha Keskin.

yan odaya gecerken bile anlatabilirsin zeynep'cim.

ben yan odaya geciyorum goksen, birazdan gelecegim, hadi bay bay:)

ise yaramıstı bizde. uyurken de soyle derdim: simdi sen uyuyacaksın, uyanacaksın ben burada olacagım sana gunaydın kızım diyecegim gibi.

ise giderken de; ise gidiyorum kızım, ben gittikten sonra sen evde babaannenle oynayacaksın sonra hamur setini cıkaracak babaannen sana, kardesinle tartısacaksınız, ona vurmayacaksın, ardından kardesin uyuyacak uyanacak, aksam olacak ben sizinle tlfla konusacagım gellirken ne getireyim diyecegim ve eve gelecegim tmm mı kızım diyorum, tmm diyor:)

baslarına ne gelecegini bilmek istiyorlar ve tecrube bettigim kadarıyla: bilmek korkuyu ve kaygıyı engelliyor zeynep'cim.

kolaylık diliyorum,
selamlar.

cevaplarınız için teşekkür ederim :)

Aynı dertten bende muzdaribim bu aralar benim oğluş bana çok düşkün oldu bensiz hiç bir şey yapmıyor wc ye bile gidemediğim zamanlar oluyor Allah yardımcımız olsun işimiz zor :(

azra da 4.5 yaşında kendi kendine bile ben koalayım anne dimi diyor:( otururken sırtımda yanımda hep sarılır vaziyete tuvalete bile peşimden geliyor hep benimle oyna anne durumu nasıl bu durumdan kurtuluruz:S

ben buyunce geçer diye umut ediyordum nazazra ne yaptın sen ya :)

Aynı sorun bizde de var, eskiden çok rahat bırakıp gidiyordum ama artık durmuyor , beraber olduğumuzda da "beni bırakıp gidersen ben çok ağlarım "diyor. Onu bırakmıyacağımı bazen işimin olduğunu onları halledip geleceğimi ve ona sımsıkı sarılacağımı defalarca bin bir türlü anlattım ama şimdilik işe yaramadı. Arada dedesiyle beni evde bırakıp dışarıya çıkıyorlar o zaman bir sorun yaşamıyoruz ama bırakıp giden ben olduğumda istemiyor. Umarım geçici bir durumdur eşimle yalnız bir şeylşer yapmayı özledim.

anlattıkların özellikle gece uykuda yuzunu görme isteğini bizde sürekli yasıyoruz bır an ben mı yazdım bunları dedim :)

umarım gecer demekten başka bişi gelmiyor elimden bu soruyu sordugumdan beri pek bişi değişmedi ama benim hala umudum var.