4 Yaş Ağlama Krizleri

neyse soruyor: 9

.


9 Cevap


asl22

kardeşin gelmesiyle kreşe başlama dönemi aynı olmuş:(kendisini evden gönderildi hissediyor bence...sanki siz  kardeşini seçip onu göndermişsiniz uzaklaştırmışsız gibi...keşke bi dönemi hep beraber geçirip sonra kreşe gönderseydiniz


neretva

Başka nasıl tepki verebilir ki? Oturup size dertlerini anlatamaz. Bahsettiğiniz değişiklikler onun için devasa boyutta. Öyle böyle değil. Tek bir tanesi bile davranış değişikliklerine yol açabilir, üçü birden tabii ki sizi de onu da zorluyor. Öncelikle kendinizi suçlamayın derim. Dönem dönem çocuklarımız böyle şeyler yapıyorlar, önemli olan 20 yaşında nasıl olacakları.

Kreşte yaşadığı bir olumsuzluk olmadığına emin misiniz? Orada nasıl davranıyor? Resim çizdirseniz, kreşi ve arkadaşlarını çizse belki size ipucu verir. Ev değiştirmek yetişkinlerde de evlenmek ve çocuk doğurmakla eş değer bir stres kaynağı. Ona, odasına özel birşeyler alabilirsiniz belki. Şişme oyuncak gibi çocuğun vurabileceği birşeyler alabilirsiniz (decath.londa vardı), açıkça ifade edemediği bir öfkesi var ve bunu sağlıklı bir biçimde atmalı.

Kardeş konusunda çok çocuklu anneler fikir verecektir. Ama olabildiğince duygularını dile getirmesine çalışın. Mesela kıskandığını anlarsanız. Yanına gidip onun seviyesine oturup sakince nasıl hissettiğini, kıskanmış olabileceğini, bunun normal olduğunu söyleyebilirsiniz.


SelmaOnurEmre

Cok yakin bir zamanda benzer seyler yasadik. Biz ulke ve dolayisiyla ev degistirdik ve kardesi oldu. Gercekten onlar icin buyuk degisimler bunlar Ben Buraya gelmeden ince bir cocuk psikologuyla gorusmustum ve bunlara hazirlikli olmami soylemisti zaten Nitekim oglum resmen cildirdi bir donem. Bir de Kanadada yasiyoruz su an ve burdaki cocuklar hic aglamiyor, oglum bizi rezil ediyordu disarda. Ben psikogyn da onerisiyle oncelikle kiskanclik sorunu uzerinde durdum Kardesine hic yansitmiyordu ama belli ki normal gitmeyen birseyler vardi Hep onunla ilgilendim, kardesinin yardima muhtac oldugunu surekli vurgulayip duygu somurusu yaptim vs Sonucta su an %80 azaldi krizlerimiz cok sukur. Sizin belki kresten almaniz bile gerekebilir Psikolog dedi ki eger cocugun davranislarinda onemli bir degisiklik, hircinlik vs olursa mutlaka cozulmesi gereken bir sorun vardir. Kolay gelsin size zor durumlar...


elifnazar

sorunun içinde cevabı var aslında.ev değiştirmek onun için çok farklı,kardeş zaten apayrı bir duygu birde üstüne okula gidince çocuk noluyoruz ya... demiştir haliyle.taşınmayı geçtim kardeşle okul aynı zamana denk gelmeseymiş iyiymiş.onun açısından düşünsenize ne kadar zor.ama anladığım kadarıyla yapılacak başka birşeyde yoktu sanırım.kendinizi suçlamayın.zamanla zorda olsa alışacaktır.onunla geçirdiğiniz vakitleri çok iyi değerlendirin.mümkünse bazen kardeşini anneanne babaaanneye falan bırakıp,çıkın gezin,eğlenin.onun evde olduğu zamanlarda mümkünse kardeşiyle daha az ilgilenin.



dincelay

bence en çok etkileyen konu, kardeş eve, o okula durumu olması. Kendini uzaklaştırılmış hissediyor muhakkak ve yaptığı hırçınlıklar kendince ilgi çekme yolu. Bence bir uzman görüşü de alın mutlaka ama bir dönem evde kalıp, okula gitmese daha iyi olur gibi.


asyaperi

merhaba siz zaten cevabı vermıssınız aslında sorunun nelerden kaynaklandıgınında farkındasın,ama bız yetıskınlerın yaptıgı hatalı davranısı yaparak bukadarmı tepkı verılır arkadas deyıp duruma bız buyuklerın mantıgıyla bakıyorsunuz, bırıncısı ev tasımak degıstırmek zaten kısa surelı bır sorun,ardından bence yaptıgınız en buyuk yanlıs ve bu davranısları tetıkleyen kardes geldıkten sonra onun evden krese gıtmesı, tabıkı 4 yasındakı bır cocuk; sıze anne bır anda baska bır eve gectık burası benım alıstıgım evden cok farklı,ustelık bırde sızın tek ılgı odagınız benken evdekı kucuk cocugunuz benken bır anda sızı sevgınızı paylasmam gereken bır cocuk daha geldı eve ve bunlarda yetmezmıs gıbı bırde benı sabahtan gonderıyorsunuz evden krese oysa kardesım butun gun senınle bırlıkte hep onunla ılgılenıyorsun o gelmeden once bende senınle butun gun evdeydım kardesım yuzunden ben evden gıtmek zorunda kaldım ve tum bunlar yuzunden aynı kardesım gıbı yanı bır bebek gıbı senden ılgı ıstıyorum dıyerek malesef duygularını ıfade edemez bu yetıskın mantıgında benım cocugunuzun gozunden baktıgımdakı dusuncelerım yanı oglunuz bence suan ıcınden aynen bunları hıssedıyor ama dısa vurumu sızın saydıgınız davranıslar oluyor, ama bence hala gec degıl evet kardesten sonra kerese gonderılmesı bence hata ama krese gıtmemelımı tabıkı 4 yasındakı bır cocuk gıtmelı bence bır uzmandan yardım alın onun bu davranıslarla sıze nedemek ıstedıgını ve sızın nasıl yaklasmanız gerektıgını daha ıyı anlarsınız yol gosterır sıze ,ama emın olun oglunuzun davranıslarının sebebı sımarıklık degıl yada sız onu ıyı yetıstıremedıgınız ıcın degıl sıze kendı dunyasındakı bıldıgı dılde bırseyler anlatmak ıstıyor


ipekkusgoz

Diğer yorumları okuyamadım, muhtemelen yazılmıştır ama çok şey üst üste gelmiş. İnsanın daha ne olsun diyesi geliyor.Hepsi tek başına birer kriz sebebiyken oğlunuz hepsine birden maruz kalmış.Kendinizi suçlamayın ben beceremedim de böyle oldu diye.Konuşun sık sık, hissettiğini düşündüğünüz olumsuz duyguları dile dökün.Eski evini özlüyorsun, kardeşini senden çok sevdiğimi düşünüyorsun vs vs gibi.


tubavekizlari

yaşadığımız şehir ve dolayısıyla evimiz değiştiğinde kreşe başlatma çabalarımız olumsuz sonuç vermişti, 1.5 ay uğraştık ancak kreşe gitmedi, ertesi sene ise sanki hiç bir problem yokmuş gibi gitti krese. ev değiştirmek çocuklar için çok büyük bir sters kaynağı. benim annem bile taşındığında bir yıl yeni eve alışamadığını söylemişti. çocuk için ne kadar büyük bir etki olduğunu buradan anlayabiliriz. öncelikle taşınma nedenleriniz anlatın. bu evin çok güzel olduğunu vurgulayın, belki yeni bir nevresim takımıyla filan eve-yatağına bağlanmasını sağlayın.
okula başlamak çocuklar için başlı başına bir stres kaynağı. çünkü kurallar var, arkadaşlar var. kreşte en çok yaptıkları şey toplum içinde toplum kurallarıyla yaşamayı öğrenmek. bu nedenle zorlanıyor olabilir. eve gelince herşeyi size yaptırmak istemesi ise sizin hala onu sevdiğinizden emin olmak istemesi. okulda kendini biraz yalnız hissediyor olabilir. eve gelince sizin daha yoğun ilginize ihtiyaç duyuyordur.
kardeş konusu ise tamamne karışık, benim 5 aylık kızım var ve ablamız baya problem çıkarıyor hatta o kadar ki alıp başımı gidesim var. dün kreşten alırken beş dakialık yolda beş kere ağladı mesela. çocuklar kardeş gelince çok mızmız oluyorlar. çünkü kardeş isteklerini ağlayarak ifade ediyor, kardeş çişini altına yapıyor ve biz anneler sevecenlikle değiştiriyoruz altını, kardeş emdiği için anne ile daha fazla vakit geçiriyor. ben emzirirken bile büyük olanı kolumun altına alırım, kendisini dışlanmış hissetmesin diye. su doldurtması, çişini yaparken sizi yanında bekletmek istemesi bunlardandır. biraz daha fazla ilgi göstererek bunları size yaptığı eziyetler olarak görmeden yaparsanız bir süre sonra azalacaktır.
ağlama krizlerinde ise benim çözümüm duymazdan gelmek. ağladığında ne dediğini anlamıyorum ağlamadan söyle filan diyorum. ağlaman bittiğinde konuşalım diyorum. bazen kendini sakinleştiremiyor, öyle olduğunda sarılıp bekliyorum.
bağırması ise 10 çocuğun arasında kendini duyurmak için yüksek sesle konuşmaya alışmasındandır. evde sesinin ne kadar yüksek olduğunu fark etmeyebiliyorlar.
kardeşin henüz ihtiyaçlarını söyleyemediğini, karnı açıktığında, uykusu geldiğinde, altı kirlendiğinde bunları sadece ağlayarak anlatabildiğini anlatın, aa küçük olduğu için altına yapıyor çişini ama oda abisi gibi büyüdüğünde tuvalete yapacak deyin. okuldan geldiğinde benim paşa oğlum gelmiş deyip 15 dakika bile olsa diğer çocukla ilgilenmeden sadece oğlunuzla ilgilenin, üçünüz beraber oyun oynayın, kızınız beş aylık olmuş artık oyun oynamak istiyordur, buna göre beraber oynamaları için yardımcı olun. küçükler büyüklerin sıkı takipçisi. benim küçük kızım gözünü abladan ayırmıyor.
uzun oldu biraz ama yardımcı olabilir umarım. bir de onlar için sizden daha iyi bir anne olamaz bunu unutmayın, sevgiler:)


neyse

Cevaplar için çok teşekkür ederim hepinize.. Bu yazdıklarımı yazarken çok doluydum, şu an biraz daha sakin kafayla düşünebiliyorum. 

Evet, haklısınız.. Aslında nedeni biliyorum. Bütün bu değişimler fazla geldi. 
Kreş konusu ise şöyle, oğlum kreşe isteyerek gidiyor. Gitmemek için ağlama krizi şu bu vs durumlarımız hiç olmadı. Okula kolay uyum sağladı ya da bana mı öyle geliyor bilmiyorum. İlk başladığımızda etraftaki çocuklara baktım. Ağlayanlar, sızlayanlar, annesi babası bırakıp kaçanlar vs. Biz hep konuştuk. İstemiyorum dediğinde ikna ettik, yumuşak davrandık. Şimdi okulunu sevdiğini düşünüyorum. Sınıfı zaten 6 kişilik. Sınıfta 1 çocuk biraz fazla aktif, o konuyu kafasına takıyor olabilir. O konuda da müdahale mi etmeliyim yoksa kendini savunmayı öğrenmesi adına üzerine gitmemeli miyim? Oğlumun yaptığı olumsuz davranışları da bu çocuktan örnek aldığını düşünüyorum. Mesela bu çocuğun ağladığını, bağırdığını, tükürdüğünü vs söylüyor ve oğlum da bunları yapıyor. Acaba diğer 4 yaş sınıfına mı geçirmeli? Ama o sınıfta da böyle çocukların olmadığının garantisini veremeyiz ki..Ne yapacağımı bilmiyorum.
Ev konusunda geçişimiz çok zor olmadı aslında. Kapının önündeki park ve çevredeki parkların çokluğu onun gönlünü aldı ama belki de yeni bir nevresim vs gibi hediyeler düşünmeliyim.
Kardeş.. En vahimi bu sanırım. Kardeşi ağlatma pahasına oğlumla ilgilendiğim oluyor. İlk koştuğum kişi oğlum oluyor, bebeği zaten 2 plana itiyorum ister istemez. Bazen de bebeği de alıyorum oğlumun odasına gidiyorum. Kucağımda bebekle bir şey yapamasam da yanında oturmam da yeterli diye düşünüyorum, bilmem yanılıyor muyum.. 


Cevaplamak için Üye ol