Yabani olmuş bu kız!

nurturia soruyor: 8

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


18 Cevap


tubayildiz

Sosito Ben insanlarin yabani demesi dogru degil demek icin yazmistim, yanlis anladin. Benim kizima da diyenler oluyor, Ben de sinir oluyorum. Insanlar birden kucaga almaya kolunu bacagini sikistirmaya calisiyor, cocuk napsin sussun Mu yani. Bende bu yaklasima sinir oluyorum.


bitos

Ben oğlum 14 aylık olduğundan beri çalışıyorum. Ama durum değişmedi. Benim bulunduğum mekanlarda tek seçenek benim. Benim olmadığım mekan da, ancak bizim evde benim odadan kaşla göz arası o birşeyle oyalanırken kaybolmam şeklinde oluyor ve ne yazıkki 5-10 dakikadan fazla işe yaramıyor. Gene de cevaplar beni de biraz rahatlattı. 

Bu arada Sosito sanırım dediğin gibi onlar özgürleştiğinde de biz buna uyum sağlamakta zorlanacağız:)) Ben şimdiden alıştım oğlumla tek vücut olmaya her zaman her yerde...


bitos

Kesinlikle canım:) Bu gerçeği kabullenip hayatımızı böyle yaşamalıyız artık:) İyiki varlar... Allah hepimizin kuzularını korusun deyip klasik anne moduma geçeyim dedim de:)) Çünkü ne zaman hafif bir şeyden şikayet etsem suçluluk duyup "yok canım aslında şikayet etmiyorum iyiki oğlum var hem zaten onu çok seviyorum ben"  diye günah çıkarıyorum nedense:((


bitos

Yaşasın evet:)) Bu durumda Ankaraya yolunuz düşerse mutlaka bekleriz. Bu kadar kardeşlik şaşırtıcı! Hem bizim yabani kuzular belki birbirlerini bekliyorlardır sosyalleşmek için kimbilir:)



babu

tekrar merhaba, tum yanitlari okuyamadan yaziyorum bunu umarim cok tekrar veya
cok sacma seyler yazmam. :)
biz senle daha once de bir soru-cevapta karsilasmistik. bu sefer soran bendim
(oglum asiri canayakin herkesin kucagina gidiyor, bu normal mi) sen de senin
kizinin durumunu anlatmistin. bilmem hatirladin mi. :)

ben de ogluma kendim bakiyorum ve hala emziriyorum. bana herkes "sen hep yaninda
oldugundan seni kaybetmekten korkmuyor, o guvenle herkese gidiyor" diyordu. sana
o yuzden sordum calisiyor musun diye. bu teori cokmus oldu. :)

bir diger teori su: annem bizle baya kaldi poyraz dogduktan sonra. yani ben hep
vardim ama arada baskasi uyutuyor veya mesela ben bi yarim saat markete gitsem
ilgileniyordu. dolayisiyla yine annenin varligina guvenle baskasini da sevebilme
kapasitesi elde etmis oldu yorumu da var. (cok acayip bir cumle oldu umarim
anlatabilmisimdir) bu eger dogruysa belki size duzenli olarak (hafta 2-3 kere
bile olur) gelecek basta sen yanindayken ilgilenip sevecek oynayacak biri,
durumu biraz kirabilir. bir yardimcidan degil bir arkadas vb.den bahsediyorum. 

bizim durumla ilgili bir baska teori de bana ait: ben cok sikiciyim, cocukcagiz
baskalarini gorunce colde su bulmus gibi atliyor. :)) kendi adima umuyorum ki bu teorim yanlistir ama test etmek istersen sen de bir sure sikici olmayi deneyebilirsin :)

genetik teorisi de var tabi. esim de ben de insancanlisi (pozitif anlamda
yazmadim, notr) tipleriz. bize cekmis olabilir. siz nasilsiniz bilmiyorum ama
zaten bu konuda bir aksiyon alinamaz.

bir de biz poyraz'a da "aman bak amcanin elinde top var ahahaha" ya da "hadi ablaya bay bay yap" gibi sacma sapan muhabbetler yapariz. (o eglensin diye ama. tek basimizayken insanlarin elindeki
topa ilgi gosterecek kadar da canayakin degiliz) o da belki o yuzden diger
insanlara sicak hissediyordur. belki sen de oyle seyler deneyebilirsin. -bu yaklasimi hic sevmiyorum ama- belki sen onun mutsuz olacagini dusundugunde hissediyordur ve negatif yaklasiyordur vb.

ama bence hayatini cok etkilemiyorsa cok uzulme. nasil olsa ogrenecek senin disindakileri de sevmeyi, guvenmeyi. buyuk ihtimalle senin kizin ileride "cool" herkesi pesinden kostugu kizlardan olacak benim oglum da o pesinden kosanlardan. :)


nozturk

Bizim oğlan da çevreye daha anlamlı tepkiler verebildiği 1 yaş civarından 2- 2.5 yaşına kadar insanlara oldukça soğuktu. Şu andaysa kendinden büyüklerle öyle rahat iletişime geçiyor ki. Karşıdan ilk adımı beklemeden  o konuşuyor, soru soruyor vs. Kendinden küçüklerleyse hiç ilgilenmiyor. Ben -bu konuda bilimsel bir bilgim olmamakla beraber- bütün bunların yaş dönemleriyle ilgili olduğunu, 1-2 sene içinde yaşıtları veya küçüklerle de çok güzel iletişim kuracağını düşünüyorum.
Bence içiniz rahat olsun. Üstelik sizinki kız bebek. Ben hiç ilkokul çağlarında yabani duruşu olan kız çocuğu görmedim :)


elvan

hmmm. bu topici bulduğum iyi oldu. açan kişi hesabını kapatmış ama yazmadan edemedim. 1 ay önce tatil için mekan ve çevre değiştirince biz de aynı durumları yaşadık. kendinden 6 ay büyük kuzeninin hırçınlıkları, hastalığı da etkilenince koalalıktan, siyam ikizliğine geçmiştik... acaba bizim kız yabani mi diye düşündüğüm zamanlar oldu. hatta. k.valideyle "bu çocuğu sen böyle yapmışsın, insanlara yabani yetiştirmişsin." gibi anlamsız bir tartışmada da bulunduk :S ilginç teorilerdi yani... neyse, ama benim gördüğüm kadarıyla kızımın genlerinde olan, benden geçen birşey bu. küçükken çocuk seçermişim oynamak için, her ortamda bulunmazmışım... kızım da şimdi kendini güvene alan bir tip, çok da gözlemci. ortama hemen ayak uydurmuyor. tehlike hissettiği birşey varsa geriye çekiliyor. şimdi okuduklarım bu durumun tamamen normal olduğunu gösterdi bana. bir de gen mevzusu tabii. büyüdükçe değişmesini umuyorum...

bu arada banuozcelik'in bahsettiği anne-baba harici bir kişiyle haşır-neşir olması da sosyalleşme konusunda etkili olabilir. babyfirst'te ebeveynlere yönelik yapılan küçük programlardan birinde konulardan biri de buydu. "bebeğinizi doğduğundan itibaren anne-baba-akraba harici bir kişiyle de tanıştırın. bu kişi bakıcı olabilir." diyordu yabancılama mevzusunu anlatırken... sanırım bu da işe yarar...


Ulku

sositocum, nerdesin?? cok merak ettik seni.. bir ses?
ben bir de esinin abisinin durumunu cok merak ediyorum.



Cevaplamak için Üye ol