Yalnız anneler...?

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


27 Cevap


ema

Bence şimdiden hiç sitrese girme hamileliğinin tadını çıkar daha önünde 10 hafta var.Benimde durum aileler uzak olduğu için sadece 40 gün kaldılar yanımda sonrasında hep yanlızdım halen yanlızım allaha şükür her şeyin üstesinden geldim.Bence sende gelirsin kendine güven annelik insana çok şey yaptırıyor sadece ne yapman gerektiğini bil panik olma.Ben doğumdan sonra 6 ay ücretsiz izin kullandım ama oğlumu emanet edeceğim bir aile büyüğü olmadığı ve benimde bakıcı olayına çok sıcak bakmadığım için istifa ettim.İşimi çok seviyordum halen özlemini çekiyorum.Şuda var ben evde boş boş duramayacağım için çalışmayı tercih ediyordum maddi açıdan bir sıkıntımız yoktu böyle olunca oturup oğluma kendim bakmak daha mantıklı geldi.


Sitres olma rahat ol her şey olacağına varır.Ben hep şöyle teselli ederdim kendimi o kadar pasaklılar var onlar annede ben olamayacak mıyım ? 


DoRuK_DiLeK

ben yanlız kalmadım ilk on beş gün annem hep yanımda kaldı sonra 2 gün kaldı 1 gün gitti. 1 ay böyle devamö etti. onun olmadığı günlerde eşim eve mutlaka uğradı. bende yanlız kalmaktan korkuyordum annem giderken hüngür hüngür ağlıyordum. yedim bitirdim kendimi. şimdi o günleri düşününce çok abarttığı anladım. sezeryan olursan 3,4 gün sıkıntı var bilemedin 1 hafta zaten bu sürede annanen yanında olacakmış. eğer 1-2 ay yanında biri olursa kendine güvenini kaybedebilirsin. hep yardım onay beklersin. alışman adepte olman bir okadar zor olur. kendi kendine yetebilmeyi öğrenmen lazım. en fazla 1 ay bu korkuyu yaşarsın. tek korkun banyo yaptırmak olsun. onuda zaten eşinle yaptırırsın. hep kendini motive et. yanlız anne olanlar var. burada soru sorsan cevaplayan bir sürü insan çıkar. bu imkanı olmayan anneler ne yapsın. böyle düşünüp kendini güçlendir. düşünsene ilk 6 ay yedir bezle yatır. uykusu da umarım iyi olur. yoksa biraz uykusuzluk çekerim geçer dersin.


ozgu_naz

merak etmeyin öyle bir alışıyorsunuz ki sanki 10 tane çocuk büyütmüş gibi eliniz yatkın oluyor.en zoru ilk 10 gün zaten ondan sonra halledersiniz.gücünüzü bebeğinizden alın.kimse olmasa da annesi var ve ona herkesten daha iyi bakar:) bebeğinizin tadını çıkarın.


METEALTAN

merhaba ben annemin yanında dogum yaptım farklı şehirdeydi yanına gittim 1 ay zor dayandımdogumdan sonra bin pişman oldum.yanlız olsam daha iyiydi nitekim evime gelince öyle rahatladımki karışan yok eden yok tabii ben fazla özgüvenli ve özgürlüğüüne düşkünüm ondanda olabilir. annemin tek faydası( kiyine allah razı olsun yemekyapmasıydı) sütüm az geldiilk başlarda annemde bizi emzirememiş sürekli hazır ver nolcak size bişeymi oldu lafları ben kudurdum zaten depresyonun tavan yapıyo normal doğum oldu ama bi dünya dikişim oldu 20günde geçti onunacısı biyandan, bebek yükseksarılık oldu annem sağ olsun bırak uyusun daha ne istiyorsun diye diye yaptık bebebği sarılık. halbuki herkez diyor 2 saatte bir emzir diye bende biiyordum ama işte başında büyük olunca çok müdahale edemiyorsun ...ben stres yaptıkca sütüm azaldı dahadogrusu hiç artmadı anca kendi evime geldimde bir oh cektim.burda hiç akrabamız yok eşim çalışıyor çok yardımettitabi evde oldugunca yani yanlızdım öyle kolay alışacaksınki kendin bile şaşıcaksın ben bakıyorsam herkez bakar çünkü ben hayatımda ilk kez kendi bebeğimi kucagıma aldım.ne bebeklerle ne çocuklarla aram iyi olmamıştı taki anne olana kadar.senin ve bebişin içinde herşey güzelolur inşallah gerçekten önemliolan sağlıcakla kucagına alman şimdiden gerisi için kaygılanma nolur. 


METEALTAN

ya bu arada bende çalışıyordum ama yanlız oldugum için ücretsizizin aldım bakıcıya veremedim 2 aylıkken, öyle eşimde aman aman kazanmıyor 4 aylık oldu bebişim şimdiden maddi olarak dipteyiz sondayız:) 4 ay sonrasını düşünemiyorum.. amaaan diyorum olsun varsın borç yiğidin kamçısıdır yaşasın ek hesaplar yaşasın kredi kartı



GOGO05

bende 40 gün yalnız değildim sonra yalnız kaldım ve inan o zaman anne olduğumu anladım onunla tüm gün başbaşa birlikte olmak çok güzel 8 aylıkken işe döndüm ve çok üzüldüm oğlumdan ayrılmak zor geldi şimdiyse işe gitmek çok iyi geliyor çünkü azda olsa bende dinlenebiliyorum ve oğlum akşam beni çok özlemiş bir şekilde karşılıyor tabi bu mutluluk ve huzurda bakıcımızında payı var


jildando

benim annem de yakın oturuyor ama her ikisinde de, ki ikincisinde birde 29 aylık kızım evdeydi, kimse benle kalmadı, bende talep etmemiştim. Açıkcası hiç zorlanmadım da, siz sakin olursanız olur bu işler, çok da panik yapılacak bir durum değil. Kendi işinizi yapıyorsunuz, onunda avantajı var, evet bir an önce dönmeniz gerekiyor olabilir ama en azından iş saatlerinde esneklik şansınız var.
benim ağbim ve eşi de birlikte çalışyorlar ve ofislerinde bebekleri için bir oda hazırlamışlardı, bakıcıda tuttular, o ilgileniyordu, ama tüm gün yanlarında ya ağbim ya da eşi oluyordu.
eğer koşullarınız uygunsa böyle birşey deneyebilirsiniz, ya da iş kolunuz ne bilmiyorum ama olabildiğince evden yürütebilirsiniz.
Nasıl oluyor bilmiyorum ama doğumla birlikte insana ek bir enerji yükleniyor sanki, yapamam dediğiniz herşeyi birden kolaylıkla yapıvermeye başlıyorsunuz. Belki bebeğe bizim nazımız işlemediği, ve artık patron o olduğu içinde olabilir tabi:)


felah

bence bu kadar endişelenme yanında sana yardımı olacak kişilerin oolması her zaman avantaja dönüşmüyor. bazen hassas dönemlerden biri olan lohusalık döneminde stres, kaygı, anlamsız telaşları da beraberlerinde getirebiliyorlar. bebeğinle ne kadar erken başbaşa kalırsan o kadar iyi bana göre. benim için öyleydi en azından. süt geldi gelmedi, emecek mi,ya emmezse, kilosu düşük nasıl büyüyecek de vs. eşimin ailesi bu tarzda cümleler kurdular hep. ferahlamak ne mümkün. ne zaman bebeğimle yalnız kaldım oh be dedim. tecrübe olmasa da annelik çok şey öğretiyor. hislerinle yolu buluyorsun çoğu zaman. büyüklerin karışmasından da  öyle rahatsız oluyorsun ki... eminim iyi bir anne olacaksın... kolaylıkla kavuşursun umarım bebişine...


mayinannesi

Lutfen iciniz rahat etsin.ama biz ne yazsak da doguma kadar iciniz icinizi yiycek biliyorum.herkesin kendi tecrube etmesi gerekiyor.hamileligimin son 2.5 ayinda esim askere gitti.dogumdan iki gun once geldi ve 7 gun sonra geri gitti.aksamlari gelen esim bile yoktu yani dusunun.o dogumun 7.gunu askere geri dondu ve ben kizimla tek kaldim.herseye yeticek gucu buluyorsunuz.bambaska bi yonunuzu kesfediceksiniz :) annelik acayip guzel ve ozel bisey! kolayliklar diliyorum ;)


asna

merhaba,

aralari 15 ay olan üc tane kizim var. ilk kizim 15 aylikken ikinci kizim engelleri asti geldi. büyük kizim 30 aylik, yani tam 2.5 yasindayken ve ikinci kizim 15 aylikken hala nasil olmus olabilecegini bilemedigimiz ücüncü kizimiz da geldi :)

biz yurtdisinda yasiyoruz. ne benim, ne esimin ailesinden tek bir ferd yok etrafimizda. anadilimizin dili olmadigi, kültürünün kültürümüze uzak oldugu, iklimin 4 mevsim serin ve kapali oldugu, dolayisi ile 'hadi cocuklari söyle saatlerce parka cikarayim da, eglensinler' de diyemeyeceginiz bir yeryüzü karesindeyiz.

ilk dogumumu yaptigimda ülkedeki saglik personeli grev yapiyordu :) dogum yaptiktan bir kac saat sonra evdeydik :) esim, ben ve bebek :)

diger dogumlarda zaten olagandisi bir hal olmadigi müddetce yine hastanede kalmiyorsunuz :)

ücüncü kizim gece saat 3 sularinda dogdu. saat 6'da eve geldik, 7'de ablalarina kahvalti yediriyordum bebe memede :)

yani kimse 40 gün yanimda kalmadi, kimse herhangi baska bir isimi de yapmadi.

esim cok cok ilgili ve yardimci bir babadir fakat yogun calisir, cocuklarin uyku saatlerinde evde olamaz örnegin.

benim size yapabilecegim en faydali tavsiye 'kendinize acimayin' olacaktir. sükür ve kanaat mutlulugun sirli anahtarlari.

kendimizden görece daha avantajli kimseleri görüp / düsünüp 'vah bana' diye düsünmeye basladigimiz an, depresyon zilleri calmaya baslar :)

mesela ben hic postpartum depresyona falan giremedim, hangi ara gireceksin, vakit mi var :) böyle bir avantaji da var yalnizligin mesela :)

annelik kendiliginden olan bir hal. cok bilmek okumak gerektirmeyen, icgüdüsel, tecrübe ile pekisen, merhamet ile beslenen kuvvetli bir sevk.

cocuklu arkadas ve komsulariniz varsa, onlarla iliskilerinizi pekistirin, cocuklunun halinden cocuklu anlar :) bu da mühim tavsiyelerimden bir tanesi :)

ayrica yalniz cocuk büyütmenin de bir takim avantajlari var, mesela siz kendi düzeninizi kurabiliyorsunuz, kendi dogrulariniz ile cocugunuzu yetistirebiliyorsunuz, etraftan kiramayacaginiz yakinliktaki kimselerin 'bugün de gec uyuyuversin, ay yazik, su cikolatayi da yiyiversin' türünden tacizlerine maruz kalmiyorsunuz :)

her ne olursa olsun, emin olun,

su akar, yolunu bulur, is ki siz 'memnun' olun,

 

muhabbetle...

 



Cevaplamak için Üye ol