Yalnız anneler...?

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


27 Cevap


sunkey

slnkaa benzer durumdayız. Ben de annemi uzun süre önce kaybettim. Tek yakınım olan ablam da yurtdışına taşındı, vize durumu yüzünden en fazla bir hafta kalabilecek doğumda, kaldı ki onun da hiç tecrübesi yok bebeklerle:) Kayınvalidem sağolsun koşturmaya çalışır ama, başında yaşlı annesi, genç oğlu derken ben yardıma pek vakti olacağını sanmıyorum.

benzer korkuları yaşıyorum, çevremde sadece 1 arkadaşımın bebeği var ve iş arkadaşlarımdan başka  soru bile  sorabileceğim kimse yok bir de yardım etsin. cevapların bir kısmını okudum ve sanırım aynı fikirdeyim. İnsana güç geliyor.Mesela normal doğumdan ölesiye korkan ben, 2 ay kala normal doğuma karar verdim ve nasıl rahatladığımı anlatamam. Zaten bebeklerimiz de sanırım korkularımızın üzerine gitmemize yardımcı olacaklar, yaşayarak göreceğiz:)

Annem çalışıyordu beni de ailesinden yardım almadan büyütmüş. Benim kızım da böyle büyüyecek :)

hiç canını sıkma derim, morala ihtiyacımız var zira :)


sunkey

Benimki de memurdu , tek hatırladığım sürekli koşturduğu :) Ben onun gibi yapamam derdim ama , daha şimdiden annneme benzemeye başladım , zaman yetmiyor çünkü bu şehirde :) Bebeklerimiz de sakin olursa hiiç sorun olmaz, sıkılma sen .


asliheren

merhaba,öncelikle bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah.

Ben de bebeğine yalnız bakanlardanım.çarşamba doğum yaptım,cuma hastaneden çıktım,pazartesiye kadar teyzem yanımda kaldı ve sonrasında yalnızdım.sakin bir lohusalık geçirdim.zorlandığım zamanlar elbette oldu,yemek,temizlik,getir götür konularında bi yardıma hayır demezdim.işten kalan zamanda eşim çok yardımcı oldu.bunun dışında  bebeğimin her şeyiyle ben ilgilendim ve yetebildim.(öyle sanıyorum:) kafamızı karıştıran konularda ya doktorumuzu aradık,ya bir büyüğümüzü aradık, ya da internetten faydalandık.

demem o ki siz de rahatlıkla altından kalkacaksınızdır.eşinizin yardım tekliflerini geri çevirmeyi ve çok bunaldığınız zamanlarda hepsinin bi süre sonra geçeceğini düşünün.


cano

benim hiç bakmış olduğum çocuk olmadığı halde bebişim olduğunda uzman bir anne gibi oldum alt değiştirmeyi bile sanki kırk yıllık anneler gibi yaptım .sadece korkmuycan içinden ben üstesinden gelirim diycen .pipirikli davranma bak ozaman her şeyin üstesinden gelirsin.hatta bana 40 ma kadar kimse bakmadı 5-6 gün sonra herkesi sepetledim .takıldığın yer olursada aç neti herşeyin cevabı var .yeterki kendine inan.şimdiden kasma


_rky

arkadaşlar beylikdüzünde oturuyorum sınıf öğretmeniyim sabahtan öğlene kadar çocuğunuza evimde bakabilirim 



gizemmm

İki dogumumda da annem 10 gun kaldi ikinci bebegim 50 gunlukken ankaradan istanbula tasindim.kimseyi tanimiyodum istanbulda yardimsiz ev yerlestirdim tek basima iki cocukla.esim sik sik is seyahatlerine gider evlendigimden beri ben hep yalniz kalirdim.merak etmeyin isler bir sekilde yuruyor bu kadar kafaniza takip dert etmeyin.zaten ikinci gunden sonra evde baska birini istemezsiniz bebekle evde yalniz olmak daha guzel:)) saglikla gelsin kuzunuz:))


gokkusagim

yalnız olmak daha keyifli, büyükler olunca o dönemde inanın lohusalık stresi nedeniyle ve onların anlayıssız tavırlarıyla önce siz etkileniyorsunuz uykulaınz kacıyo, istahınız kacıyo, sütünüz azalıyo ,yorgunluk uykusuzluk vs vs bebeğe bakım kaliteniz düşüyor.

iyisi mi yalnız ve kafanız rahat olsun. çünkü gögsünüz yara olabilir ,acık gezmek isteyebilirsiniz evde,

kanamanız olur koltuga kanepeye cıkar baskalarının yanında rahatsız olursunuz,

dikisleriniz acır sızlanırsınız millet laf eder canınnız sıkar,

uyumak istersiniz her odada birileri olur kaynana kynpeder vs baskalarının yanında rahat olamıyosunuz.

iki iki dört kadar gerçek .yalnız olunca emin olun Allah kolaylık veriyo ve herşey yolunda gidiyo...yeterki kafanız rahat olsun evinizde rahat olun...keske bende sizin gibi yalnız olsaydım o dönemde...sadece ailem yanımda olsaydı.


ipekkusgoz

Ben bu konuyu açtığın zamanı hatırlıyorum, arkadaşım.Herkes gibi ben de yalnız olmak daha iyi, kendi başına daha iyi kotarırsın, su yatağını bulur vs şeyler yazacaktım, kalabalıktan ya da kendine gör eakıl verenlerin nasıl can sıktığından bahsedecektim. Sonra düşündüm ki aslında senin ihtiyacın olan ya da canını sıkan şey bu değil. Allah rahmet eylesin annen yaşasaydı da yanında olmasaydı her şey farklı olurdu. Yanında olmasa bile istediğin an çağırabileceğini bilmek ya da varlığını bilmek bile senin içine su serperdi. Ama şu an hep kötü şeyler olursa ne yaparım diye düşünüyorsun. Çok da normaldir herhalde bu durum ama seni çok yorar, stres yapar bu da bebeğine yansır. Evet durumun çok zor ama güçlü olmak zorundasın, belki de hepimziden daha fazla.Ama allah dağına göre kar verir arkadaşım. Sen başarabilecek durumdasın ki allah sana bu bebeği vermiş,hamile kalmışsın, doğum yapmışsın.Şuna inan ki bundan sonra karşılaşacağın zorluklarda da seni çaresiz bırakmayacaktır.Buradaki herkes aynı şeyi söyleyecektir ama ben bir kere daha belirtmek isterim, bizler de buralardayız...


oykm_08

merhaba hayırlı olsun bebeğiniz durumunuz zor ama başa çıkılamayacak gibi değil emin olun.. ananneniz gitmeden bolbol sarılın, koklaşın, ağlaşın.. daha sonra önceliğiniz hep bebeğiniz olsun ev işi yemek hep arka planda kalsın, bebek uyuyunca bi kahve yapın geçin nurti başına,5 dk bile çıkabilirseniz bebeğinizle balkona sokağa çıkın hava alın, kv gelince toparlayabildiği kadar toparlar evi gider.. ya da eğer temizlikte takıntınız varsa haftada iki haftada rutin temizliğe yardımcı almanız en iyisi nitekim kendimi kaybedip yarım saat ocak sildiğimi hatırlıyorum )): allah kolaylık versin


CokBilmis

Eşiniz yok mu?



Cevaplamak için Üye ol