Yalnız anneler...?

nurturia soruyor: 7

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


27 Cevap


nnunnis

Durumunuz zor ama şimdi yanınızda minicik,pamuk gibi anne sevgisine ve şefkatine ihtiyacı olan birisi var ve büyüdükçe daha da bağlanacaksınız.Şimdi tüm yaşadıklarınız lohusalık psikolojisi,annenizin yokluğu daha da ağır geliyordur acınız kızınızın da sevgisiyle daha da hafifleyecektir.Lohusalık döneminden çıktığınızda ve kızınız biraz daha seçilmeye başladığında hayatınız daha da hareketlenecek ve aklınızı meşgul eden şeyler yavaş yavaş yerini tatlı telaşlara bırakacaktır merak etmeyin.Bu dönemde en ufak birşey bile batar insana,gözleri dolar hemen .Hepimiz yaşadık bunu merak etmeyin sabredin bu günler de geçecek zaman o kadar çabuk geçiyor ki.Kızınızı güle güle büyütün unutmayın sizin üzüntünüzü,stresinizi kızınız hisseder kendinizi fazla üzmeyin,bol sütlü günler dilerim.


annevebebisi

5 yasindaki ogluma 2. ayindan itibaren, 4 aylik kizima ilk gununden itibaren, gurbette, tek basima bakiyorum. Esim sabah 8'de cikar, aksam 7-8 gibi gelir ve yemek yiyip 8-9 gibi yeniden calismaya baslar..

Kendi yaptiklarimi asagiya not aldim, insallah isine yarar:

1- En onemli sey, gunu kurtarmak. Kisa vadeli hedefler koy kendine. O gun uykunu almis olmak gibi :) Gecmisi unut, hayatim soyle kolaydi, boyle gezerdim, eglenirdim.. uzerinde dusunme; yarin, dunden guzel olabilir :)

2- Gelecegi de unut :) Ne olacak, nasil olacak, hep boyle mi devam edecek..? diye bunaltma kendini. Kesinlikle oyle devam etmiyor :)

3- Mutlaka ve mutlaka bebekle uyu. O uyuyunca sen de uyu. Gunduz daima cocuklarla uyudum, baska turlu pilim yetmiyor. Isler dursun, uyku kadar kiymetli hic bir sey olamaz, para versen satin alamazsin :) Bir de babam hep soyle ogut verir; aksam cocuk uyuyunca, cok beklemeden sen de uyu. Gece ne olacagini bilemezsin, hastalanir, uyanir ve uyumaz.. Belli olmaz, enerjini toplamis ol..

4- Yemek olayini, indirebilecegin en basit duzeye indir. Duduklude pisebilecek cabuk ve basit  yemekler, firina atilacak basit yemekler.. Yanina pilav, salata, garnitur.. Haftada 1 gun makarna, 1 gun baklagil (duduklude 5 dakikada besiktas :)) 1 gun disardan, 1 gun firinda balik, 1 gun kahvalti :P ... 5 gunu kotardin bile :)

5- Haftasonunu kendine tatil ilan et. Hic bir is yapma, bebeginle yat, bebeginle kalk.. Canin ne istiyorsa, sadece onu yap. Pazartesiye kadar beklesin her sey..

6- Eger yapabilirsen, haftada 1 ya da 15 gunde bir, kaba temizligini yapacak bir yardimci ayarlamaya calis. Beklentilerini dusuk tut. Tuvaleti-mutfagi temizleyip, ortaligi derleyip toplasa yeter. Bu benim yapabildigim bir sey degildi maalesef, istesem de birisini bulamiyorum buralarda. En begenmediginiz temizlik ustasinin, yaptigi isin yarisini yapana bile raziyim :)) Ama yok :) Kiymetini bilin derim :)

7- Butun gun evde oturma. Sabah ve/veya ogle uykusunu bebeginle uyuyup, yemegi de aradan cikardiysan, aksamustu mutlaka disariya cik. Nasil bir yerde yasadigini bilmiyorum ama yakinlarda varsa bir parka git, kafeye git. Bir seyler ic, dondurma ye :) Kendini simart.

8- Vakit bulunca, gunde yarim saat bile olsa, kafani dagitacak farkli bir isle mesgul ol. Orgu ormek, puzzle yapmak, kitap okumak (yorgunluktan konsanstre olamayabilirsin, ilk zamanlar cok normal.. dergi gibi basit birseyler okuyabilirsin..) tv izlemek de benim acimdan, beynimi hic yormadan, kafa dagitma yontemidir :)

9- Arkadaslarimin bana cok faydasi oldu. Ozellikle oglumda, tek cocuklu bendim :) Oglumu her yere tasirdim, arkaaslarla ilgilenirdi :))

10- Komsularinla iyi gecin :P Cok faydalari oluyor :) Boyle gun falan yapiyorlarsa pastali, kisirli.. kos git :)) Hem cocugu da severler, kucaktan kucaga gezer :P Sen de rahat rahat cayini icersin :))

Simdilik aklima gelenler bunlar :) Korkma, hep kendine sunu telkin et; bu kadar insan yapabiliyorsa, ben niye yapamayayim? :))

Bunlar, dogum iznimde oldugum donemlerdeki yontemlerim :P Calismaya baslayinca zaten isyerinde dinlenip, oglen yemeginde elini kolunu sallaya sallaya gezip dolasabiliyorsun :P

Unutmusum :)

11- Duzenli multivitamin al. Hamilelikte kullanilanlardan kullandim emzirirken hep.. Cok faydasi oluyor.


delimavi

benimde oğlum 19 aylık 1 aydan sonra tek başıma baktım.çok daraldım çok bunaldım sonunda olayları akışına bıraktım plansız programsız yaşadım.çocuk uyurken iş yapardım titiz olmaya çabalardım ama boşmuş dedim bırak dağınık kalsın ben uyumalıyım,gecede uyumuyor çocuk gündüzleri onunla yattım o oynarken işimi yaptım.yanı kasma kendini bişeylerde eksik olsun ne olacak.bu bir süreç emin ol hepimiz o yollardan geçtik,yıprandık ama toparlandık:)bence bir komşu arkadaş falan edin samimi ol,sıkıldığında yanında olsun...


Gamze_Fatih

BENM OĞLMDA ŞU ANDA 2 BUÇUK AYLIK BENDE DOĞUMU MEMLEKETMDE AİLEMN YANNDA YAPIP DİREK EWİME DÖNDÜM WE DOĞDUGU GÜNDEN İTİBAREN BEN BAKTIM YIKAMASINI DOYMASINI ALTINI ALMASINI AŞILARINI DR KONTROLLERİNİ ATEŞLENDİĞİNDE YANİ HERŞEYİYLE SADECE BEN İLGİLENDM EŞİM HAYATTA BES DK BİLE BAKMAZ DOĞUMUDA MECBUREN MEMLEKETTE YAPTM ÇÜNKİ KMSEM YOK YAŞADGM SEHİRDE DOĞUMDA YARDMCI OLABİLECEK AMA KALMADAN DÖNDÜM EWİME :)) ŞÜKÜR BEBEĞİM COK SAGLIKLI NE SARILIK OLDU NEDE AŞILARDA ATEŞİ CIKTI NEDE KONTROLLERNDE SORUN MAŞALLAHIMIZ WAR :) DARISI SANA OLSUN :))))


iflah_olmaz

bende 40  günlükten beri kendim büyütüyorum bebeğimi.eşim heranyardımcım oldu.içgüdüsel bişeymiş annelik.herşey güzel olucak kendine güven:-)))

 


CokBilmis

İLk 3 ay kucağından indiremeyeceksin zaten, çok normal.

Kızım 9-10 aylıkken bile  çok çocuklu yabancı annelerin bloglarına yükledikleri resimlere bakıp "Ben nerede hata yapıyorum acaba?" diyordum.

İkinciyi doğuran arkadaşlar da "Bebeği bırakamadığımdan, ilk çocuğuma yeteri kadar ilgi gösteremiyorum" diye üzülüyorlar.

Demek ki normal, hiç üzme kendini.

Ama yol yakınken bebeği sık sık eşinin kucağına bırakıp tuvalete kaçma taktiğini kullanmanı öneriyorum.


versus

hiç beceriksiz değilsin öyle düşünme! benim annem ilk 40 gün yanımdaydı, sonra kaçarak gitti:) ben de hep tek başıma baktım. hele annemin gittiği gün, oğlum altını değiştirirken üzerime koltuklara felan bir kaka yaptı ki, anne geri dön diye ağlayacaktım:) 10 saniye hiç bişey yapamadan bakakaldığımı hatırlıyorum. insan herşeyi yapıyor herşeyin üstesinden geliyor.


annebebebisinin önerileri süper, mutlaka kulak ver. ancak en önemlisi bu sürecin geçeceğini bil ve eşinden destek al, onunla bol bol konuş dertleş, omzunda ağla. lohusa depresyonu diye bişiy var cidden, ilk iki hafta annem yanımda olsa bile kan yaş ağladım. o yüzden şu an hissettiklerin kesinlikle çok normal. İnsan tek başına kalınca daha güçlü olması gerektiğini hissediyor zaten. Korkma yalnız değilsin:)




Cevaplamak için Üye ol